«... πόθου δὲ χωρὶς οὐχ ἁλώσιμος Θεός...»

«... χωρὶς πόθο δὲν κατακτιέται ὁ Θεός...».

(Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Ἔπη Ἠθικά, Ποίημα ΚΕ΄, Κατὰ Θυμοῦ, Ε.Π.Ε. τ. 9, σελ. 324)

«... οὐράνιος, χθόνιος, τυκτὸς Θεός, ἔργον ἄληστον,
τοῖς Χριστοῦ παθέεσσιν ἐς ἄφθιτον εὖχος ὁδεύων.
Τοὔνεκα μὴ σάρκεσσι χαρίζεο, μὴ τὰ περισσὰ τοῦδε βίου φιλέειν...»

Μετ.: «... εἶσαι οὐράνιος κι ἐπίγειος, Θεὸς ποὺ έγινες καὶ ἔργο ἀΐδιο,
μὲ τοῦ Χριστοῦ τὰ πάθη βαδίζοντας πρὸς ἄφθαρτη δόξα.
Γι' αὐτὸ μὴ χαρίζεσαι στὸ σῶμα, νὰ μὴν ἀγαπᾶς τὰ περιττὰ τῆς ζωῆς αὐτῆς».

(Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Ἔπη Ἠθικά, Ποίημα Θ΄, Περὶ Ἀρετῆς, Ε.Π.Ε. τ. 9, σελ. 156)

«Εἰ δὲ οὐκ ἀνέχῃ εὐλογεῖν τὸν καταρώμενον, σίγησον, καὶ τοῦτο τέως κατόρθωσον∙ καὶ ὁδῷ προβαίνων καὶ σπουδάζων ὡς χρή, καὶ ἐπ' ἐκεῖνο ἥξεις...»

Ἑρμηνεία: Ἐὰν δὲν ἀντέχεις νὰ εὐλογεῖς ἐκεῖνον ποὺ σὲ καταρᾶται, τοῦτο νὰ κατορθώσεις γιὰ ἀρχή, νὰ σιωπήσεις∙ ἔπειτα καθὼς θα βαδίζεις τὴν πνευματικὴ αὐτὴ ὁδὸ καὶ θα ἐπιδεικνύεις τὴν πρέπουσα προσοχή, θὰ κατορθώσεις καὶ ἐκεῖνο, δηλαδὴ νὰ εὐλογεῖς καὶ νὰ συγχωρεῖς βαθιὰ ὅσους σὲ καταρῶνται καὶ σὲ ἀδικοῦν.

(Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον, Ὁμιλία ΟΗ΄, Ε.Π.Ε. τ. 12, σελ. 96)

Quote from: staboz on 04 December, 2007, 02:46:30 PM
Πραγματικά το επίτευγμα του αγιογράφου στο Αρχιμανδρειό είναι απίστευτο. Μπόρεσε με πρωτότυπο και μοναδικό τρόπο να εκφράσει με την εικονογραφία αυτό που αποτελεί την ουσία του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. Ότι δηλαδή η κίνηση - κίνηση υπέρτατης αγάπης - γίνεται από τον Κύριο και Θεό μας, και όχι από μάς. Αυτός λοιπόν είναι που ποθεί  να κοινωνήσουμε το Σώμα και το Αίμα Του. Αυτός σκύβει, σπεύδει, κυριολεκτικά δεν μπορεί να συγκρατηθεί, προκειμένου να μας προσφέρει τον Εαυτό του και να ενωθεί μαζί μας αιώνια.
Και εμείς μένουμε όρθιοι, ακίνητοι. Είναι τόσο λίγη και μικρή η αγάπη μας μπροστά στην άπειρη δική Του. Και μιλάμε για των Αποστόλων την αγάπη!
Όσο για μάς τους άλλους, τί να πεί κανείς! Αλλού βρίσκεται η καρδιά μας. Άλλα επιθυμεί. Σε άλλα προσφέρεται.

Βλέποντας κανείς αυτό το έργο δεν μπορεί παρά να θυμηθεί τα λόγια του Χριστού κατα τον Μυστικό Δείπνο: \"Επιθυμία επεθύμησα τούτο το πάσχα φαγείν μεθ᾿ ημών πρό τού με παθείν\"! Επιθυμία δυνατή, μεγάλη, φλογίζει την καρδιά του Δημιουργού να ενωθεί με τα πλάσματά Του!

Επιθυμία επεθύμησα!
«"Αυτός ημών ηράσθη πρώτος. Ημών εχθρών και πολεμίων υπαρχόντων. Και ουκ ηράσθη μόνον, αλλά και ενεπαίχθη και εμαστίχθη και εραπίσθη και εν νεκροίς ελογίσθη και δια πάντων τούτων τον περί ημάς αυτού παρέστησεν έρωτα\" (Ιερού Φωτίου... Το παραθέτω από μνήμης).
Αυτός μας ερωτεύτηκε πρώτος!
Τί φοβερός λόγος!

Να τί πέτυχε να εκφράσει με σχήματα και χρώματα ο αγιογράφος του Αρχιμανδρειού.
Εμένα αυτή η εικόνα με συνεκλόνισε. και κάθε φορά που ήμουν μέσα στο ιερό του Αρχιμανδρειού δεν χόρταινα να την κοιτάζω με έκσταση, θαυμασμό και πόνο. Έκσταση και θαυμασμό για την αγάπη του Θεού.
Και πόνο αφόρητο για τη δική μου αδιαφορία, ψυχρότητα και αναισθησία.

Άς είναι αναπαυμένη η μακαρία ψυχή του άγνωστου αγιογράφου, και άς απολαμβάνει αιώνια την αγάπη του Δημιουργού μας, που τόσο παραστατικά ζωγράφισε προς χάρη μας!
                        Στ.

Ἱεροῦ Φωτίου... Αὐτὸς ἡμῶν ἠράσθη πρῶτος...
«Αὐτὸς ἡμῶν ἠράσθη πρῶτος. καὶ τότε τίνων; ἐχθρῶν καὶ πολεμίων ὑπαρχόντων. εἶδες ὑπερβολήν, εἶδες πόσον τὸ χρέος. πρόσθες καὶ τὸ ἔτι μεῖζον• οὐκ ἠράσθη μόνον ἀλλὰ καὶ ἠτιμάσθη ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἐρραπίσθη καὶ ἐσταυρώθη καὶ ἐν νεκροῖς ἐλογίσθη. διὰ τούτων ἁπάντων τὸν περὶ ἡμᾶς αὐτοῦ παρέστησεν ἔρωτα. ὦ ἔρωτος ἀγγέλους καταπλήξαντος, ἀνθρώπους εἰς οὐρανοὺς ἀνυψώσαντος, καὶ δαιμόνων τυραννίδα καταργήσαντος. τίς ἐραστὴν τοιοῦτον οὐ φιλεῖ; μᾶλλον δὲ τίς τί πράξας ἄξιον τοῦ τηλικούτου ἔρωτος ἐπιτελέσει, ἢ κἂν βραχὺ γοῦν τοῦ χρέους ἀποτίσει; κἂν γὰρ μυριάκις ἀποθάνοι, οὐ μέγα εἰσήνεγκεν• ὑπὲρ γὰρ εὐεργέτου, ὑπὲρ ἐραστοῦ, ἀλλ᾽ οὐχ ὑπὲρ ἐχθρῶν καὶ πολεμίων ὡς ἐκεῖνος ἔπαθεν, καὶ ἡμῶν ἕκαστος πάσχει».
Αὐτὸς μᾶς ἐρωτεύτηκε πρῶτος. Καὶ μάλιστα τότε, ποὺ τί εἴμαστε; Ἐχθροὶ καὶ πολέμιοι. Εἶδες πόσο ὑπερβολικὴ εἶναι ἡ ἀγάπη Του; Εἶδες πόσο εἶναι τὸ χρέος μας; Πρόσθεσε καὶ τὸ ἀκόμη μεγαλύτερο· δὲν μᾶς ἐρωτεύθηκε μόνον ἀλλὰ καὶ ἀτιμάσθηκε γιὰ μᾶς καὶ χαστουκίστηκε καὶ σταυρώθηκε καὶ πέθανε. Μὲ ὅλα αὐτὰ φανέρωσε τὸν ἔρωτά Του γιὰ μᾶς. Ὦ, ἔρωτας ποὺ κατέπληξε τοὺς ἀγγέλους, ἀνύψωσε τοὺς ἀνθρώπους στὸν οὐρανό, , κατάργησε τὴ τυραννικὴ ἐξουσία τῶν δαιμόνων. Ποιὸς δὲν ἀγαπάει ἕναν τέτοιο ἐραστή; Ἢ μᾶλλον ποιὸς μπορεῖ νὰ κάνει κάτι ἀντάξιο τοῦ τόσο μεγάλου ἔρωτος, ἢ ἔστω καὶ ἐλάχιστο ἀπὸ τὸ χρέος νὰ πληρώσει; Ἀκόμα κι ἂν μύριες φορὲς πεθάνει, τίποτε μεγάλο δὲν προσέφερε. Διότι πάσχει καὶ ὁ καθένας μας γιὰ τὸν εὐργέτη, γιὰ τὸν ἐραστή, ὄχι γιὰ ἐχθροὺς καὶ πολεμίους ὅπως Ἐκεῖνος ἔπαθε.
(Σχόλια στὴν πρὸς Ρωμαίους 493.34 - 494.5) 

Για να μιλάμε για αποδείξεις σχετικά τις θεωρίες, περί Big Bang και εξέλιξης, που σκαρφίστηκε
η «επιστήμη», πρέπει να αποδειχθεί πρώτα το αν ξέρει να χρονολογεί,
μιας και η «επιστήμη» έχει συνδυάσει τις θεωρίες αυτές, με την παρέλευση εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων ετών.

Εδώ: http://www.acrobase.eu/showpost.php?p=815781&postcount=2
υπάρχει ένα ανθολόγιο με χρονολογικές ασυναρτησίες
που έχει εκφράσει το παράγωγο του αποκεκομμένου
από την Επιστήμη «πανεπιστήμιου»: http://www.acrobase.eu/showpost.php?p=855159&postcount=4
= η «επιστήμη».

Αν η «επιστήμη» είχε σε απόλυτη εκτίμηση τα είδη χρονομέτρησης που χρησιμοποιούσε,
δια των οποίων π.χ. αποφάνθηκε ότι η ηλικία του σύμπαντος είναι 8 δισεκατομμύρια χρόνια,
ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΟΤΙ Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΗ.

Όταν η «επιστήμη», από τη μία λέει ότι η ηλικία του σύμπαντος είναι 8 δισεκατομμύρια χρόνια,
εννοεί ότι το σύμπαν έχει αρχή.

Όταν από την άλλη λέει ότι η ηλικία του σύμπαντος είναι άπειρη, εννοεί ότι το σύμπαν δεν έχει αρχή.

Με απλά ελληνικά είναι σαν να λέει η «επιστήμη»: Μη δίνετε σημασία στη χρονολόγηση που σας είχα πει,
περί του ότι η ηλικία του σύμπαντος είναι 8 δισεκατομμύρια χρόνια,  διότι είναι άκυρη.

Με το που εκφράζει η «επιστήμη» τη θέση της περί του ότι η ηλικία του σύμπαντος
είναι 8 δισεκατομμύρια χρόνια, απορρίπτει η ίδια η «επιστήμη» την άλλη θέση της,
περί του ότι η ηλικία του σύμπαντος είναι άπειρη.

Και με το που εκφράζει η «επιστήμη» τη θέση της περί του ότι η ηλικία του σύμπαντος είναι άπειρη,
απορρίπτει η ίδια η «επιστήμη» την άλλη θέση της, περί του ότι η ηλικία του σύμπαντος είναι 8 δισεκατομμύρια χρόνια.

Αυτό που εξάγεται είναι ότι η ίδια η «επιστήμη» απέρριψε και τις δύο επάνω θέσεις της.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΝΙΚΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΕΙ.

Και ως είναι επόμενο, ισχύουν τα εξής αυτονόητα συμπεράσματα:

Η «επιστήμη», λόγω των χρονολογικών ασυναρτησιών που εξέφραζε,
ως ήταν φυσικό αυτοπαγιδεύθηκε, με συνέπεια να αναγκασθεί 
τελικά να αυτοκαταργηθεί, καθώς αναγνώρισε
ότι ΟΛΑ τα είδη χρονομέτρησης που χρησιμοποιούσε είναι εντελώς άχρηστα.

Αυτό σημαίνει ότι η ίδια η «επιστήμη» απέρριψε τις θεωρίες της,
περί παρέλευσης εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων ετών.

Επίσης σημαίνει ότι το ίδιο το παράγωγο του αποκεκομμένου
από την Επιστήμη «πανεπιστήμιου» = η «επιστήμη»
απέρριψε τις θεωρίες της, περί Big Bang και εξέλιξης,
μιάς και τις συνδύαζε με την παρέλευση εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων ετών.

Λοιπόν, ας μη τρέφει κανείς χίμαιρες.

Ένας αυτοκαταργημένος φορέας, 
δηλαδή το παράγωγο του αποκεκομμένου από την Επιστήμη «πανεπιστήμιου» = η «επιστήμη»,
καθώς έχει παραδεχθεί ότι γενικά δεν ξέρει να χρονολογεί, Δεν μπορεί να κλονίσει
την χρονολογική θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ούτε και τις άλλες κοσμογονικές θέσεις της,
τις οποίες απέδειξε αληθείς η Επιστήμη: http://www.acrobase.eu/showpost.php?p=815782&postcount=3