Αποστολέας Θέμα: Για τη γενεαλογία του Κυρίου και για την αγία Θεοτόκο.  (Αναγνώστηκε 1379 φορές)

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Moderator
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

Ἔκδοσις ἀκριβὴς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως

 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 87.
Για τη γενεαλογία του Κυρίου
και για την αγία Θεοτόκο.

 
Για την αγία και υπερύμνητη αειπάρθενο Θεοτόκο Μαρία
στα προηγούμενα (κεφάλαια) εκθέσαμε με λεπτομέρειες και παρουσιάσαμε
το σπουδαιότερο, ότι είναι και ονομάζεται κατεξοχήν και αληθινά
Θεοτόκος· τώρα όμως θα συμπληρώσουμε τα υπόλοιπα.
Αυτή δηλαδή ήταν προορισμένη από την προαιώνια και προγνωστική
βούληση του Θεού και με διάφορες προεικονίσεις και λόγια των προφητών
προεικονίστηκε και προαναγγέλθηκε με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος·
και όταν ήλθε ο καθορισμένος καιρός, γεννήθηκε από τη γενιά του Δαβίδ
σύμφωνα με τις υποσχέσεις που είχαν δοθεί σ’ αυτόν. Διότι λέει, «ο Κύριος
υποσχέθηκε στ’ αλήθεια στο Δαβίδ και δε θα αθετήσει την υπόσχεση· (είπε)
από τον καρπό των απογόνων σου θα βάλω στο θρόνο σου». Και αλλού λέει:
«μία φορά υποσχέθηκα στον εκλεκτό μου, δεν θα πω ψέματα στο Δαβίδ.
Οι απόγονοί του θα διατηρηθούν στους αιώνες· ο θρόνος του θα λάμπει
σαν τον ήλιο μπροστά μου, σαν τη σελήνη θα είναι στέρεος στους αιώνες
και στον ουρανό θα υπάρχει αξιόπιστος μάρτυρας». Και ο Ησαΐας λέει:
«Θα προέλθει ραβδί από τον Ιεσσαί και θα βγει ανθός από τη ρίζα του».

Ο Ματθαίος και ο Λουκάς, οι αξιόπιστοι ευαγγελιστές είπαν κατηγορηματικά
ότι ο Ιωσήφ κατάγεται σίγουρα από τη φυλή του Δαβίδ. Αλλά,
ενώ ο Ματθαίος αναφέρει ότι κατάγεται από το Δαβίδ μέσω του Σολομώντος,
ο Λουκάς λέει από το Νάθαν. Τή γέννηση όμως της αγίας Παρθένου
και οι δύο την αποσιώπησαν.

Πρέπει, λοιπόν, να γνωρίζουμε ότι δεν συνήθιζαν οι Εβραίοι ούτε η Αγία
Γραφή να γενεαλογούν γυναίκες. Υπήρχε νόμος να μη μνηστεύεται η μία
φυλή από την άλλη. Ο Ιωσήφ πάλι, εφόσον καταγόταν από τη φυλή
του Δαβίδ, όντας δίκαιος (διότι αυτό βεβαιώνει γι’ αυτόν το ιερό Ευαγγέλιο),
δεν θα μνηστευόταν παράνομα την αγία Παρθένο,
παρά μόνον αν καταγόταν από την ίδια βασιλική γενιά. Γι’ αυτό του ήταν
αρκετό να δείξει την καταγωγή του Δαβίδ.

Πρέπει μάλιστα να γνωρίζουμε και το εξής, ότι υπήρχε νόμος, όταν πέθαινε
ένας άτεκνος άνδρας, ο αδελφός του να νυμφεύεται τη γυναίκα
του πεθαμένου και να τεκνοποιεί για τον αδελφό του. Το παιδί που γεννιόταν
ανήκε, σύμφωνα με τη φύση, στο δεύτερο (άνδρα), δηλαδή σ’ αυτόν
που το γέννησε, ενώ, σύμφωνα με το νόμο, ανήκε σ’ αυτόν που είχε πεθάνει.

Από τη γενιά, λοιπόν, του Νάθαν, του υιού του Δαβίδ, ο Λευΐ γέννησε
το Μελχί και τον Πάνθηρα· ο Πάνθηρας γέννησε αυτόν που ονομάσθηκε
Βαρπάνθηρας. Αυτός ο Βαρπάνθηρας γέννησε τον Ιωακείμ·
και ο Ιωακείμ γέννησε την αγία Θεοτόκο. Από τη γενιά πάλι του Σολομώντα,
του γιου του Δαβίδ, ο Ματθάν πήρε γυναίκα, από την οποία γέννησε
τον Ιακώβ. Όταν πέθανε ο Ματθάν, ο Μελχί από τη φυλή του Νάθαν,
γιός του Λευΐ, αδελφός του Πάνθηρα, νυμφεύθηκε τη γυναίκα
του Ματθάν, τη μητέρα του Ιακώβ, και απ’ αυτήν απόκτησε τον Ηλεί.
Ήταν, λοιπόν δύο αδελφοί από την ίδια μητέρα, ο Ιακώβ και ο Ηλεί· ο Ιακώβ
ήταν από τη φυλή του Σολομώντα, ενώ ο Ηλεί από τη φυλή του Νάθαν.
Πέθανε και ο Ηλεί, από τη φυλή του Νάθαν, άτεκνος· και πήρε ο Ιακώβ,
ο αδελφός του από τη φυλή του Σολομώντα, τη γυναίκα του (του Ηλεί)
και τεκνοποίησε για λογαριασμό του αδελφού του και γέννησε τον Ιωσήφ.
Ο Ιωσήφ, δηλαδή, σύμφωνα με τη φύση είναι γιος του Ιακώβ από τη γενιά
του Σολομώντα, ενώ σύμφωνα με το νόμο είναι γιος του Ηλεί από τη γενιά
του Νάθαν.

Ο Ιωακείμ λοιπόν πήρε για γυναίκα του τη σεμνή και αξιέπαινη Άννα.
Και όπως ακριβώς η παλαιά Άννα, όντας στείρα, γέννησε το Σαμουήλ
με προσευχή και υπόσχεση, έτσι και αυτή με προσευχή και υπόσχεση
αποκτά τη Θεοτόκο με τη χάρη του Θεού, για να μη υπολείπεται και σ’ αυτό
από καμιά ένδοξη προσωπικότητα. Γεννά, λοιπόν, η χάρη
(διότι αυτό σημαίνει το όνομα Άννα) την Κυρία (και αυτό σημαίνει
το όνομα της Μαρίας· διότι πράγματι έγινε αληθινή Κυρία,
καθώς έγινε μητέρα του Δημιουργού όλων των δημιουργημάτων).

Γεννιέται μάλιστα στο σπίτι του Ιωακείμ δίπλα στην Προβατική (κολυμβήθρα)
και οδηγείται στο Ιερό (του Ναού του Σολομώντα). Έπειτα, με το να φυτευθεί
στον οίκο του Θεού και να ευδοκιμήσει με το Πνεύμα, σαν πολυφορτωμένη
ελιά, έγινε το σκεύος κάθε αρετής· απομάκρυνε το νου της από κάθε βιωτική
και σαρκική επιθυμία, και έτσι διατήρησε την ψυχή της μαζί με το σώμα
παρθένο, όπως έπρεπε, καθώς επρόκειτο στο μέλλον να εγκολπωθεί το Θεό·
διότι, αυτός που είναι άγιος επαναπαύεται στους αγίους. Έτσι, λοιπόν,
αποκτά αγιοσύνη και αναδεικνύεται ναός άγιος και θαυμαστός
του ύψιστου Θεού.

Ο εχθρός όμως της σωτηρίας μας παραμόνευε τις παρθένες κοπέλες
εξαιτίας της προφητείας του Ησαΐα, που είπε «να, η παρθένος κόρη
θα συλλάβει και θα γεννήσει γιο που θα τον ονομάσουν
Εμμανουήλ και που σημαίνει ο Θεός είναι μαζί μας»·
αλλά (ο Θεός) «που παγιδεύει τους σοφούς μέσα στην πανουργία τους»,
για να τον ξεγελάσει που καμάρωνε για τη σοφία του, (επιτρέπει) οι ιερείς
να δώσουν την κοπέλα στον Ιωσήφ ως μνηστή του· το άγραφο βιβλίο δίνεται
σ’ αυτόν που γνώριζε γράμματα. Η μνηστεία, λοιπόν, ήταν η ασφάλεια
της Παρθένου και το ξεγέλασμα αυτού που παραμόνευε τις παρθένες.

«Και όταν ήλθε ο προορισμένος χρόνος», ο άγγελος Κυρίου στάλθηκε
προς αυτήν και της έφερε το ευχάριστο μήνυμα της συλλήψεως του Κυρίου.
Και έτσι συνέλαβε τον Υιό του Θεού, την υποστατική δύναμη του Πατέρα,
«χωρίς να ικανοποιήσει τη σαρκική επιθυμία ή τη θέληση ενός άνδρα»,
χωρίς δηλαδή σαρκική μίξη και ανδρικό σπέρμα, αλλά με τη θέληση του
Πατέρα και τη συνεργία του Αγίου Πνεύματος. (Η Θεοτόκος) πρόσφερε
στον κτίστη την κτίση του, στον πλάστη τη δημιουργία του, και στον Υιό
του Θεού και Θεό την ενσάρκωση και την ενανθρώπηση από τις καθαρές
και αμόλυντες σάρκες και από το αίμα της, ξεπληρώνοντας το χρέος
της προμήτορος (Εύας). Διότι, όπως εκείνη πλάστηκε από τον Αδάμ
χωρίς σαρκική ένωση, έτσι και αυτή γέννησε το νέο Αδάμ, ο οποίος
γεννήθηκε και σύμφωνα με το νόμο της φύσεως και με τρόπο υπερφυσικό.

Διότι αυτός, που γεννήθηκε από Πατέρα χωρίς μητέρα, γεννιέται από μητέρα
χωρίς πατέρα. Η γέννησή του από μητέρα είναι φυσικό γεγονός, ενώ
η γέννησή του χωρίς πατέρα είναι υπερφυσικό· η γέννησή του
στον καθορισμένο χρόνο (γεννιέται αφού συμπλήρωσε εννέα μήνες
κυοφορίας και εισήλθε στο δέκατο) είναι σύμφωνα με το νόμο της κυήσεως·
η γέννησή του όμως χωρίς πόνους ξεπερνά τους νόμους της γεννήσεως·
όπου δηλαδή δεν προηγήθηκε ηδονή, εκεί ούτε πόνος ακολούθησε,
σύμφωνα με τα λόγια του προφήτη: «Γέννησε, πριν πονέσει»· και αλλού
που λέει: «προτού να φθάσει η ώρα των πόνων, ξέφυγε και γέννησε αγόρι»

Ο Υιός του Θεού, λοιπόν, και σαρκωμένος Θεός γεννήθηκε απ’ αυτήν·
δεν γεννήθηκε σαν άνθρωπος που δέχθηκε μέσα του το Θεό (θεοφόρος), αλλά
σαν Θεός που έλαβε σάρκα· δεν ήταν σαν προφήτης που χρίεται με ενέργεια,
αλλ’ ήταν παρών όλος αυτός που χρίει, ώστε αυτός που έκανε τη χρίση
να γίνει άνθρωπος και αυτός που χρίσθηκε να γίνει Θεός· χωρίς η φύση
να μεταβληθεί αλλά να ενωθεί υποστατικά. Ο ίδιος ήταν και αυτός που έχριε
και αυτός που χρίονταν· ως Θεός έχριε τον εαυτό του ως άνθρωπο.

Πώς, λοιπόν, αυτή που γέννησε από τα σπλάγχνα της το σαρκωμένο Θεό δεν
είναι Θεοτόκος; Ναι, πραγματικά και αληθινά είναι Θεοτόκος και Κυρία
και Δέσποινα όλων των δημιουργημάτων, διότι έγινε δούλη και μητέρα
του Δημιουργού. Και όπως Αυτός με τη σύλληψη διατήρησε παρθένο αυτήν
που τον συνέλαβε, έτσι και με τη γέννηση του διατήρησε την παρθενία της
απείραχτη, διότι μόνος πέρασε απ’ αυτήν και τη φύλαξε αλώβητη.
Η σύλληψη έγινε με το άκουσμα (των λόγων του αγγέλου) και η γέννηση
με τη συνηθισμένη έξοδο των εμβρύων (από την κοιλιά), αν και ορισμένοι
πλάθουν μύθους ότι αυτός γεννήθηκε από την πλευρά της Θεοτόκου.
Δεν ήταν, δηλαδή, αδύνατο για το Θεό και να περάσει από μέσα της
και να μην πειράξει τη σφραγίδα της παρθενίας της.


Η Αειπάρθενος παραμένει, λοιπόν, και μετά τον τόκο παρθένος, χωρίς,
ώς το θάνατό της, να συνευρεθεί καθόλου με άνδρα. Διότι, αν και έχει γραφεί,
«και (ο Ιωσήφ ο Μνήστωρ) δεν είχε σχέση μ’ αυτήν, ακόμη κι όταν γέννησε
τον πρωτότοκο γιο της», πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο πρωτότοκος είναι αυτός
που γεννήθηκε πρώτος, ακόμη κι άν ήταν μοναχογιός. Η λέξη \"πρωτότοκος\",
δηλαδή, σημαίνει αυτόν που γεννήθηκε πρώτος, και δεν δηλώνει
υποχρεωτικά και τη γέννηση άλλων (παιδιών). Η λέξη πάλι \"έως\"
δείχνει βέβαια την προθεσμία του περιορισμένου χρόνου, αλλά δεν αποκλείει
τα επακόλουθα. Λέει, για παράδειγμα, ο Κύριος: «Και να, εγώ είμαι μαζί σας
όλες τις ημέρες έως το τέλος των αιώνων», χωρίς αυτό να σημαίνει
ότι θα τους αποχωρισθεί μετά το τέλος των αιώνων. Διότι λέει
ο θείος απόστολος: «Και έτσι πάντοτε θα είμαστε μαζί με τον Κύριο»,
εννοώντας μετά την ανάσταση των πάντων.

Πώς, δηλαδή, θα καταδεχόταν τη συνένωση με άνδρα, αφότου γέννησε
το Θεό και γνώρισε το θαύμα από την πείρα των σημείων που έχουν
ακολουθήσει; Μη βλασφημείς. Αυτές οι σκέψεις δεν χαρακτηρίζουν συνετό
νου, και μήτε βέβαια κάποιον που να τα πράττει.

Αυτή όμως η τρισευτυχισμένη, που αξιώθηκε τις υπερφυσικές δωρεές,
δοκίμασε την ώρα του πάθους (του γιου της) τους πόνους που γλύτωσε
κατά τον τοκετό της· από μητρική αγάπη υπέμεινε το σπαραγμό
των σπλάγχνων της· Αυτόν που γνώρισε ως Θεό με τη γέννηση,
τον βλέπει σαν κακούργο να σταυρώνεται· αυτές οι σκέψεις την ξεσκίζουν
σαν κοφτερό μαχαίρι. Κι αυτή είναι η έννοια της φράσεως, «και τη δική σου
ψυχή θα διατρυπήσει κοφτερό μαχαίρι». Αλλά, η χαρά της αναστάσεως
διαλύει τη λύπη, διότι διακηρύσσει ότι αυτός που πέθανε με σάρκα είναι Θεός.

 

Μετάφραση (Αρχιμ. Δωρόθεος Πάπαρης)
Πηγή: http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/Pateres/Ekdosis%20akrivis.htm
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)

Αποσυνδεδεμένος ioannis40

  • Συνευωχήτης
  • **
  • Μηνύματα: 71
    • Προφίλ
Για τη γενεαλογία του Κυρίου και για την αγία Θεοτόκο.
« Απάντηση #1 στις: 26 Δεκεμβρίου, 2008, 02:46:17 μμ »
<<Η λέξη \"πρωτότοκος\",
δηλαδή, σημαίνει αυτόν που γεννήθηκε πρώτος, >> Δηλώνει όμως και τον Μονογενή δλδ. τον Μοναχογιό του Πατρός Του.
...τήν δέ γλώσσαν ουδείς δύναται ανθρώπων δαμάσαι, ακατάσχετον κακόν, μεστή ιού θανατηφόρου... (Jac 3.8.1-2)

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Moderator
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
Για τη γενεαλογία του Κυρίου και για την αγία Θεοτόκο.
« Απάντηση #2 στις: 26 Δεκεμβρίου, 2008, 04:18:50 μμ »
Παράθεση από: ioannis40
<<Η λέξη \"πρωτότοκος\",
δηλαδή, σημαίνει αυτόν που γεννήθηκε πρώτος, >> Δηλώνει όμως και τον Μονογενή δλδ. τον Μοναχογιό του Πατρός Του.
Πράγματι! Σημαντικό αυτό. Η λέξη \"πρωτότοκος\" δέν δηλώνει τη γέννηση άλλων παιδιών.
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)