Αποστολέας Θέμα: Η καλύτερη προσευχή  (Αναγνώστηκε 1155 φορές)

Αποσυνδεδεμένος mistral

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1078
    • Προφίλ
Η καλύτερη προσευχή
« στις: 24 Νοεμβρίου, 2008, 03:41:17 μμ »
Ο τελειότερος τρόπος προσευχής είναι ο σιωπηλός. Η σιγή.
\"Σιγησάτω πάσα σάρξ βροτεία\".  Εκεί γίνεται η θέωση.
Μές στη σιγή, στη σιωπή, στο μυστήριο.
Εκεί γίνεται η πιο αληθινή λατρεία.

Σημασία στην προσευχή έχει όχι η χρονική διάρκεια
 αλλά η ένταση.
Να προσεύχεσθε έστω και πέντε λεπτά αλλά δοσμένα στον Θεό
 με αγάπη και λαχτάρα.

 Όταν προσευχόμαστε για τους άλλους, να λέμε:
\"Κύριε Ιησου Χριστέ, ελέησόν με\"
και όχι \"ελέησέ τους\"
Τους κάνουμε έτσι ένα με τον εαυτό μας.

Γι\' αυτούς που σας κατηγορούν να κάνετε προσευχή.
Να λέτε, \"Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με\"  όχι \"ελέησέ τον\",
και θα είναι μές στην προσευχή αυτή κι εκείνος που σας κατηγορεί.

Η προσευχή που γίνεται για τους άλλους,
που γίνεται απαλά και με βαθειά αγάπη,
είναι ανιδιοτελής και έχει μεγάλη πνευματική ωφέλεια.

Ναι, οι άγγελοι δεν προσεύχονται για τον εαυτό τους.
Ο Θεός θέλει να ομοιωθούμε με τους αγγέλους.
Οι άγγελοι μόνο δοξολογούν τον Θεό.
Αυτή είναι η προσευχή τους, μόνο η δοξολογία.
Η δοξολογία είναι ανιδιοτελής προσευχή.
Εδώ βρίσκεται το μεγάλο μυστικό.
Όταν μπούμε σ\' αυτή την προσευχή,
θα δοξάζουμε τον Θεό συνεχώς,
αφήνοντάς τα όλα σ\' Αυτόν,
όπως εύχεται η Εκκλησία μας:
\"...πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα\".
Αυτά είναι τα \"ανώτερα μαθηματικά\" της θρησκείας μας.

                                         Γέρων Πορφύριος
«Θεέ μου, δώσε μου αγνότητα και εγκράτεια, αλλά όχι ακόμα.»  Άγιος Αυγουστίνος
Τα προσωπικά μηνύματα διαγράφονται χωρίς να διαβαστούν.
Διαβάζω μόνον παραθέσεις που επιλέγω και αγνοώ τις υπόλοιπες.

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Moderator
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
Η καλύτερη προσευχή
« Απάντηση #1 στις: 25 Νοεμβρίου, 2008, 12:29:00 πμ »
Ευχαριστούμε ! Τί όμορφιά, καί πόση αγάπη έχουμε ακόμα νά βαδίσουμε !
Σιγή! Η ομιλία ασθένεια τής ακοής μας...
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)