Τελευταία μηνύματα

Σελίδες: 1 ... 8 9 [10]
91
Πνευματικά θέματα & Κείμενα / ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
« Τελευταίο μήνυμα από GALIS στις 22 Αυγούστου, 2015, 01:59:09 μμ »
Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα.


Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα.
Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα.

Όπως αναφέρει και ο γέροντας Σωφρόνιος…
…“ενίοτε η προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη”. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων,τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου, αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητάς του.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής:

Η φυσική οκνηρία:
Πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. Συντετριμμένος ο άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη, αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή, γιατί, λέγει στον εαυτό του, η κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του.
Ο όσιος Παλάμων, ο γέροντας του οσίου Παχωμίου, όταν έβλεπε πώς ο νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν, τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. Κρατούσε ο καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. Τον συνήθιζε έτσι ν’ αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή.

Η έλλειψη συγκέντρωσης:
Ο νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες, σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. Έτσι, ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων, χωρίς νόημα και αξία. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού.

Η προσευχή ως τυπική συνήθεια:
Πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται, ίσα ίσα για να “βγουν από τη σειρά”, δίχως συνείδηση, δίχως περίσκεψη, δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται.

Η εγωιστική προσευχή που περιορίζεται στο “εγώ”:Πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά, ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό, υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους.
Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα, περιουσίες, επαγγελματική καταξίωση, έχοντας την εντύπωση πως ο Θεός δεν γνωρίζει το τι είναι καλό για την ψυχή τους, ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: “εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου, εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά που σου ζητάω, γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. Κι αν μου τα δώσεις εγώ θα (συνεχίσω να σε προσκυνάω.
Αν όχι πρόσεξε Θεέ μου, μπορεί και να μη … σου δίδω σημασία”). Ας θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. Αν ο Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους.

Η αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση:
Σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. Αντιθέτως, πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του ανθρώπου. Αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό, αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ο λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή; Βέβαια, δε θα πρέπει να αποτρέπεται ο άνθρωπος από το να προσεύχεται, όπως αυτός νομίζει. Η παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους.

Η οίηση και η υπερηφάνεια κατά την προσευχή:
Πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. Αλήθεια, την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ο Θεός;

Οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί:
Εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια, ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς, το συνάνθρωπο, τούς Αγίους μας, την Παναγία, το Θεό. Είναι ο αόρατος πόλεμος. Εδώ χρειάζεται προσοχή.
Μόλις η μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας, εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. Ο τρόπος είναι η απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή, η επίκληση του ονόματος του Χριστού. Εκεί θα δοθεί η μάχη. Βέβαια, για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ο πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο.
“Εκείνος που έχει συμμαζεμένο το νου του, όταν προσεύχεται και προσέχει σ’ αυτά πού λέγει, απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τους δαίμονες”, λέγει ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος. Εκείνος όμως που μετεωρίζεται, που σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις, περιπαίζεται από αυτούς”. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν.

Με μία μόνο λέξη. ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. Ο γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: “Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία, φόβο, ακηδία, αμφιβολία, φόβο, απόγνωση, με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας. Να τα ομολογούμε όλα τούτα, δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις, ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό…”.

Επιλογικά: Η προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου.

Ο σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου, δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί η ειρήνη, δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ο Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής, του δημιουργήματός του που τόσο αγαπάει.
Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών, όσο κι αν η πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο, όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες, όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα, όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά, μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ο Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα, αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας.

Στα παλαιότερα χρόνια, όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει η προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. Ο Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους.
Σήμερα όμως οι «πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό, για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. Αντίθετα, πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα.
Το αποτέλεσμα; οι πόλεμοι συνεχίζονται, η αδικία διευρύνεται, η δυστυχία κυριαρχεί, η αλαζονεία θριαμβεύει και ο κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας, όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης. Και η προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό.

Η προσευχή η δική μας πρέπει να είναι διπλή, τριπλή, δεκαπλή, προσευχή καρδιάς, αγάπης προς το συνάνθρωπο. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη, όπως αυτή του Δαβίδ, που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο.

Ο Θεός θα δει τον αγώνα μας, θα μας αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μας συντροφεύει. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος, αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής.

Έλεγε κάποιος γέροντας: “τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο η ψυχή του ανθρώπου, να φοβάται την κρίση του Θεού, να μισεί την αμαρτία, να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως”. Άλλωστε, ο χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται.

(Απόσπασμα από την “Ασκητική λαϊκών”)
πηγή

http://proskynitis.blogspot.gr/2015/08/blog-post_63.html
92
Βοήθεια / Ερωτήσεις με Απαντήσεις / Απ: βιντεάκια!
« Τελευταίο μήνυμα από GALIS στις 22 Αυγούστου, 2015, 01:56:36 μμ »
Eυχαριστω   πολυ.
93
Βοήθεια / Ερωτήσεις με Απαντήσεις / Απ: βιντεάκια!
« Τελευταίο μήνυμα από admin στις 21 Αυγούστου, 2015, 11:35:17 μμ »
Είδα κι εγώ ότι δε λειτουργεί το Not a valid youtube URL και έφαγα αρκετές ώρες να το φτιάξω αλλά δεν το κατάφερα. Θα προσπαθήσω να το ξαναδώ από βδομάδα!
94
Βοήθεια / Ερωτήσεις με Απαντήσεις / Απ: βιντεάκια!
« Τελευταίο μήνυμα από GALIS στις 20 Αυγούστου, 2015, 04:13:28 μμ »
Πως  μπορω  να  ανεβασω  video  ωστε  να  παιζει απ  ευθειας  στο  φορουμ ; Δεν  βρηκα  το  αναλογο  εικονιδιο. Υπαρχει   τετοια  δυνατοτητα ; Νομιζω ,  αν  δεν  κανω  λαθος  υπαρχουν  καποια  video  στο  φορουμ.
95
Εσχατολογικά / Απ: Η ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
« Τελευταίο μήνυμα από GALIS στις 20 Αυγούστου, 2015, 03:46:49 μμ »
Aγαπητε  αδελφε  staboz, 
ειχα  σκοπο   να  ξεκινησω   με  σχολια   στο  πολυ  σημαντικο  χωριο   που  προανεφερα,  αλλα   η  αναφορα  μου  στο  τελευταιο  video  του    Σωτηροπουλου  (Ρωμαιους  ια  26-27) με  υποχρεωνει   να  κανω  μια  μικρη  παρενθεση. Και   υποχρεωνομαι  να  κανω  αυτη  τη  παρενθεση   διοτι   δυστυχως  υπαρχουν    και  οι  υπερορθοδοξοι   οι   οποιοι   προβαινουν  σε  ασχημιες.

Ετσι  το  χωριο  που  επικαλεστηκε  ο  αειμνηστος  Σωτηροπουλος   το  παραθετω  ερμηνευμενο  απο  .....Εβραιους   Χριστιανους. Το  ερμηνευει  Εβραιος  που εχει  ασπαστει  το Χριστιανισμο. Ειλικρινα  δεν  γνωριζω   σε  ποια  ομολογια  αυτη  τη  στιγμη  βρισκεται,  αλλα  γνωριζω  οτι  o  Θεος,   ολους  τους  καλοπροαιρετους  Εβραιους  θα  τους  οδηγησει  στην  ορθοδοξη  εκκλησια  μας. Ας   προσεξουμε   λοιπον  το  ζηλο ,  την  ακριβεια   και  σαφηνεια  των  νοηματων, αλλα  και  το  θεολογικο  βαθος  της  αναλυσης   που  κανει   ενας  Εβραιος  σε  κειμενο  της  καινης  διαθηκης. Ποιος  αλλος  στην  Ελλαδα  εχει αναλυσει   με  αυτο  το  τροπο   το  επιμαχο  χωριο ; Ας  ταπεινωθουμε  ολοι μας  λοιπον  και  ιδιαιτερα  οι  υπερορθοξοι  ζηλωτες . Εχουμε  πολλα  ακομα  να  μαθουμε.


Εδω  πληρη   συλλογη  των  video  https://loveisrael.org/video-archive.html     . Προκειται   για  την  ιστοσελιδα  Love israel  https://loveisrael.org/
96
Εσχατολογικά / Απ: Η ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
« Τελευταίο μήνυμα από GALIS στις 18 Αυγούστου, 2015, 10:45:53 μμ »
Και  εδω   μπορουμε  να  ακουσουμε  τη  φωνη  του  ιδιου  του  Σωτηροπουλου  ο  οποιος  ρητα  αναφερει   οτι  αλλαξε   γνωμη  περι  του θεματος  αυτου. Αρχικα, ειχε  τη  αρχαια  πατερικη  αποψη,  την  οποια  ομως  εγκατελειψε ( πριν  το  1990 )  και   σαφεστατα  υποστηριξε   το  αιφνιδιο   της  β  παρουσιας   και   τη  μη  συσχετιση  αυτης    με  τα  γεγονοτα  του  αντιχριστου.


Απο  το 0:14:14  εως   το  0:16:30

http://www.pantokrator.info/gr/logos/sotiropoulos/338_antixristos-antixristoi-xrisma.mp3



Επισης   απο το 0:57:00 εως 1:01:00 η πολυ εντυπωσιακη επιχειρηματολογια του Σωτηροπουλου.

https://www.youtube.com/watch?v=RNHqm5lj-K4


97
Εσχατολογικά / Απ: Η ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
« Τελευταίο μήνυμα από GALIS στις 18 Αυγούστου, 2015, 10:17:26 μμ »
Kαθηστερησα  να  απαντησω  λογω  πολλων  υποχρεωσεων.

Ως   προς  το   θεμα  μας,  επι  της  ουσιας  γραφω   την  επικρατουσα   αποψη,  οχι  της    πλειοψηφιας,  αλλα   των  κορυφαιων  συγχρονων   αγιων  και  γεροντων    της  εκκλησιας  μας. Σχεδον  ολοι   ειχαν  την  ιδια  αποψη. Αναφερομαι  στους   αγιο  Παισιο,  Σιμωνα  Αρβανιτη, Αυγουστινο  Καντιωτη, Παναγιωτη  Τρεμπελα, Δημητριο  Παναγοπουλο, Νικολαο  Σωτηροπουλο   κ.α.

Η  γνωμη  μου  ειναι   οτι  αγιογραφικα   δεν  μπορει  να  υποστηριχθει  η  αποψη   οτι   το  τελος  του  αντι   σχετιζεται  με  τη  συντελεια. Μαλιστα  συμβαινει  ακριβως  το  αντιθετο. Με  τη  βοηθεια  του  Θεου    θα  προσπαθησουμε να  κανουμε  στη  συνεχεια  μια   το  κατα  δυναμιν  προσεγγιση.

Ως   προς  το  γεγονος  οτι  πολλοι   το  θεμα  το   εχουν συλλαβει  λαθος  δεν  ειναι   κατι ανησυχιτικο . Ειναι  ανθρωπινο,   καθως  ο  Θεος  για  λογους  που  Αυτος  γνωριζει  επετρεψε  να  επικρατησει   η  παλαια  αποψη. Ανυσηχητικο  ομως  ειναι  το  φαινομενο  οπου   καποιοι  υπερορθοδοξοι   εντελως   επιπολαια   φανατιζονται   και   προσβαλουν  ως  αιρετικους   οσους  εχουν  τη  παρουσα  αποψη. Θυμωνουν ,  χανουν  τη  ψυχραιμια  τους, προσβαλλουν,  ασχημονουν.......Αυτα  ειναι  φαινομενα   θρησκευτικου ζηλωτισμου  τα  οποια  δεν  εχουν  καμια  σχεση με  την  υγιη  πνευματικοτητα.  Αντιθετα   σχετιζονται   με  ασχημα   εσωτερικα  βιωματα   και  καταστασεις. Οσοι   τα  εχουν  αυτα  καλο  ειναι  να  τα  προσεξουν  και  να  προβληματιστουν.  Περι   αυτου   του  θεματος   αν  χρειαστει   θα  αναφερω   ανωνυμα  παραδειγματα    ωστε   να  γινει   κατανοητη   η  επικινδυνη  κατασταση   του  ζηλωτισμου  η  οποια  εχει   ασχημες  συνεπειες.


Επισης   παραθετω    το αποσπασμα  απο  το  εργο     του  αειμνηστου  Σωτηροπουλου    ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΔΥΣΚΟΛΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ  οπου  σαφως   και  κατηγορηματικα   τονιζει  οτι  η  συντελεια  δεν  σχετιζεται  με  το  τελος  του  αντιχριστου









98
Εσχατολογικά / Απ: Η ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
« Τελευταίο μήνυμα από staboz στις 14 Αυγούστου, 2015, 12:43:48 πμ »
Μπράβο, ἀγαπητέ, Galis!
Χαίρομαι ἰδιαίτερα ποὺ ἕνα τόσο σημαντικὸ θέμα τὸ συνέλαβες καὶ τὸ τοποθέτησες σωστά.
Κάτι ποὺ δυστυχῶς οἱ περισσότεροι ὄχι μόνο τὸ ἑρμηνεύουν λάθος ἀλλὰ καὶ πολεμοῦν μὲ μανία αὐτὴ τὴ σωστὴ τοποθέτηση.
Καὶ μόνο ὅταν τοὺς ἀναφέρει κανεὶς τὰ λόγια τοῦ ὁσίου Παϊσίου, μαζεύουν λίγο τὴ γλώσσα τους.
Πραγματικὰ ὁ Τρεμπέλας - μὲ θεῖο φωτισμό, πιστεύω καὶ ἐγώ - ἔδωσε τὴ σωστότερη ἑρμηνεία. Καὶ μάλιστα σὲ ἐποχὴ ποὺ κανεὶς ἄλλος δὲν εἶχε συλλάβει ἔτσι τὸ θέμα.

Σοῦ σημειώνω ὅμως καὶ τὸ ἑξῆς: Ὁ σπουδαῖος θεολόγος ἑρευνητὴς τῆς Γραφῆς ἀείμνηστος Νικόλαος Σωτηρόπουλος ἐνῶ στὸ ΑΝΤΙΧΙΛΙΑΣΤΙΚΟΝ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ εἶχε διατυπώσει τὴν ἀντίθετη ἄποψη, ὅταν συνέγραψε τοὺς τόμους ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΔΥΣΚΟΛΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ, διόρθωσε τὴν προηγούμενη θέση του. Μάλιστα παρέθεσε καὶ ἕνα ἐπιχείρημα ἰσχυρότατο γιὰ τὴ σωστὴ αὐτὴ θέση. Ἔγραψε ὅτι ἡ ἰδέα τοῦ τέλους τοῦ Ἀντιχρίστου μὲ τὴ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ προσκρούει στὸ δόγμα τῆς Ἐκκλησίας ὅτι ὁ χρόνος τῆς Δευτέρας Παρουσίας εἶναι ἄγνωστος. Σὲ περίπτωση ποὺ δεχθοῦμε ὅτι τὸ τέλος τοῦ Ἀντιχρίστου συμπίπτει μὲ τὴ Δευτέρα Παρουσία, τότε ὁ χρόνος τῆς Δευτέρας Παρουσίας γίνεται προβλέψιμος μὲ ἀπόλυτη ἀκρίβεια, ἀφοῦ γνωρίζουμε ὅτι ἡ ἐξουσία τοῦ Ἀντιχρίστου θὰ διαρκέσει 3,5 χρόνια (42 μῆνες, 1260 ἡμέρες), ὅπως ἐπακριβῶς ἔχει προφητευθεῖ στὴν Ἁγία Γραφή.

Εἶχα πολὺ καιρὸ νὰ γράψω στὴ Συνευωχία λόγῳ πιεστικοῦ προγράμματος. Ἀλλὰ μὲ χαροποίησε ἰδιαίτερα αὐτὴ ἡ παράθεσή σου καὶ ἔσπασα τὴ σιωπή μου...
Μὲ πρώτη εὐκαιρία θὰ δῶ καὶ τὶς ἄλλες παραθέσεις σου...
99
Εσχατολογικά / Απ: Η ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
« Τελευταίο μήνυμα από GALIS στις 11 Αυγούστου, 2015, 09:54:32 μμ »
Θα  συνεχισουμε  με  ενα   χωριο  στο  οποιο  η θεολογικη  σκεψη   δεν εχει  δωσει  την  δεουσα  προσοχη. Παραθατουμε  μια  ορθοδοξωτατη  και  πολυ   εντυπωσιακη  ερμηνεια  του  αειμνηστου  καθηγητου  Παναγιωτου  Τρεμπελα. Στη  πραγματικοτητα  εκφραζει   το  αυτονοητο   που  δεν τολμησαν  αλλοι. Και  αυτο  δειχνει   το  φωτισμο  με  τον  οποιο  εγραφε  ο  μεγαλος  αυτος  θεολογος.

Σε  πρωτο  χρονο  παραθετω  το  χωριο   και     την  ερμηνεια  απο  το  υπομνημα  του  ανωτερω  καθηγητου. Σε   δευτερο  χρονο   θα  παραθεσω   και  σχολια  πανω  σε  αυτα  . Επι  της ουσιας  γινεται  φανερο  οτι  υπηρχε  ενα  τεραστιο   κεκρυμενο  εσχατολογικο     μυστηριο   το  οποιο    επετρεψε  ο  Θεος  να  ξεκινησει  να  αποκαλυπτεται  απο   τον  μεγαλο  αυτο  θεολογο.


100
Εθνικά Θέματα / Απ: Συζήτηση για τα επερχόμενα
« Τελευταίο μήνυμα από GALIS στις 11 Αυγούστου, 2015, 09:44:55 μμ »
Ἡ Ἁγία Γραφή ἀναφέρεται σέ ὅ,τι σήμερα βιώνουν οἱ Ἕλληνες;

τοῦ ἀρχιμ. Ἰακώβου Κανάκη



Ἡ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀναπόσπαστο μέρος τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Ὅσα ἀναφέρει τό ἱερό αὐτό βιβλίο τῆς Πίστης μας, εἶναι ὅλα ὅσα παρέδωσε ὁ Χριστός στούς Ἀποστόλους καί ἐκείνοι μέ τήν σειρά τους σέ ὅλους μας.

Τά κείμενά της εἶναι θεόπνευστα καί ὡς τέτοια ἀπαντοῦν στίς ἀπορίες, στίς ἀγωνίες, στά ἐρωτηματικά τῶν ἀνθρώπων. Ὁ καθένας μας προσεύχεται στό Θεό καί ὁ Θεός τοῦ ἀπαντᾶ καί τόν κατευθύνει μέσα ἀπό τά ἱερά κείμενα τῆς Βίβλου, ὅπως καί μέσα ἀπό γεγονότα τῆς καθημερινότητάς του. Διαβάζοντας τά ἀναφερόμενα ἀπό τούς ἱερούς συγγραφεῖς, παρατηρεῖται ὅτι ὁ θεῖος λόγος εἶναι πάντοτε ζωντανός καί ἐπίκαιρος. Αὐτό πού ζεῖς, ὅταν πλησίαζεις τά ἁγιογραφικά κείμενα, δέν μοιάζει μέ κανένα βίωμα ἄλλου ἀναγνώσματος. Ὅταν μέ ἀγαθή διάθεση τά προσεγγίζεις σοῦ ἀποκαλύπτεται Αὐτός πού βρίσκεται πίσω ἀπό τίς λέξεις.

Δέν εἶναι ἁπλό συντακτικό ἤ ποιητικό σχῆμα λόγου αὐτό μέ τό ὁποῖο οἱ προφῆτες ξεκινοῦν τά λεγόμενά τους. Τό «Τάδε λέγει Κύριος…» δηλώνει ὅτι πράγματι ὁ Θεός εἶναι αὐτός πού μιλᾶ διά τοῦ στόματός τους. Αὐτόν καλούμαστε νά ἀναγνωρίσουμε καί σέ Αὐτόν νά ἐντρυφύσουμε. Ὅμως, ἡ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς μᾶς ἀποκαλύπτει ὄχι μόνον τόν Χριστό πού φανερώνεται στήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη, ἀλλά καί τήν σωστή ἑρμηνεία τῶν γεγονότων τῆς ζωῆς μας.

Στό βιβλίο προφήτης Ἠσαΐας γίνεται ἀναφορά στήν κοινωνική κατάσταση, πού βίωνε ὁ προφήτης τόν 8ο αἰώνα π.Χ. Εἶναι ὁ χρόνος πού ἔζησε καί ἔδρασε. Ξαφνιαζόμαστε ὅμως ἀπό τήν ὁμοιότητα! Ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται μέ διαφορετικά πρόσωπα.

Λέει ὁ προφήτης: «Ἡ γῆ ὑμῶν ἔρημος, αἱ πόλεις ὑμῶν πυρίκαυστοι. Τήν χώραν ὑμῶν ἐνώπιον ὑμῶν ἀλλότριοι κατεσθίουσιν αὐτή, καί ἠρήμωται κατεστραμμένη ὑπό λαῶν ἀλλοτρίων».[1] «Ἡ γῆ σας ἔγινεν ἔρημος, αἱ πόλεις σας ἔχουν κατακαῆ ἀπό πυρκαϊάς. Τήν καλλιεργημένην χώραν σας καί τούς καρπούς μπροστά στά μάτια σας τά κατατρώγουν ξένοι καί ἔχει ἐρημωθῆ καταστρεμμένη ἀπό ξένους λαούς».[2]

Πόσο πιό ἐπίκαιρος θά μποροῦσε νά εἶναι ὁ προφητικός αὐτός λόγος γιά τήν πατρίδα μας; Μιά πλούσια χώρα πού θέλουν νά τήν παρουσιάζουν ὁπωσδήποτε πτωχή! Μιά χώρα πού δέν ἔχει τούς ἄρχοντες αὐτούς γιά νά τήν ὑπερασπίσουν καί νά τήν ἀναδείξουν. Μιά ὄντως πλούσια χώρα σέ φῶς, χρῶμα, πολιτισμό, τέχνες, φιλότιμο, λεβεντιά, ἀρχοντιά παρουσιάζουν ὡς ζητιάνα ἄν –καί αὐτό εἶναι τό παράδοξο- αὐτή τούς δίδαξε τίς μεγάλες καί πανανθρώπινες ἀξίες καί ἀλήθειες. Μά δέν γίνεται αὐτό μόνο γιά τήν Ἑλλάδα, ἀλλά καί γιά τήν οἰκουμένη ὁλόκληρη. Ὑπάρχει ἡ βούληση γιά προγραμματισμένη καί ὀργανωμένη πορεία στό σκότος.

Ὁ προφήτης μας διδάσκει πολλά ἀπό τά κείμενά του. Κάνει καί κάτι ἰδιαιτέρως σπουδαῖο. Ψυχογραφεῖ τίς παθογένειες τῆς ἀνθρώπινης καρδιᾶς καταγράφοντας τήν σημερινή πραγματικότητα περίπου δύο χιλιάδες καί ὀκτακόσια χρόνια π.Χ.

Ἄς δοῦμε πῶς κυβερνοῦσαν οἱ ἡγεμόνες στήν ἐποχή του; Πῶς φέρονταν οἱ δικαστές;

«Οἱ ἄρχοντες σου ἀπειθοῦσι, κοινωνοί κλεπτῶν, ἀγαπῶντες δῶρα, διώκοντες ἀνταπόδομα, ὀρφανοῖς οὐ κρίνοντες καί κρίσιν χηρῶν οὐ προσέχοντες».[3]

«Ἀλλοίμονον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι λέγουν καί παριστάνουν τό κακόν ὡς καλόν καί τό καλόν ὡς κακόν καί οἱ ὁποῖοι διά τῶν πράξεών των παρουσιάζουν τό σκότος ὡς φῶς καί τό φῶς ὡς σκότος, οἱ ὁποῖοι πείθουν μέ τό παράδειγμά των καί τούς ἄλλους, ὅτι τό πικρόν εἶναι γλυκύ καί τό γλυκύ εἶναι πικρόν».[4]

Θά ἔλεγε κάποιος ὅτι μέ τίς δύο αὐτές περικοπές τοῦ βιβλίου του καταγράφει τήν σημερινή πραγματικότητα.

Ἐκτός τῶν προαναφερομένων, ὁ προφητικός λόγος ἔχοντας καί ἄλλες ἐκφάνσεις προσφέρει σημαντικά μηνύματα.

Γίνεται προτρεπτικός ὅταν διαβάζουμε:
«Λούσασθε, καθαροί γένεσθε, ἀφέλετε τάς πονηρίας ἀπό τῶν ψυχῶν ὑμῶν, ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου, παύσασθε ἀπό τῶν πονηριῶν ὑμῶν».[5]

Γίνεται ὅμως καί προειδοποιητικός:
«Ἐάν δέ μή θέλητε, μηδέ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται. Τό γάρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα».[6]

Κορυφαῖο ὅμως γεγονός στήν προφητική του διδασκαλία εἶναι ὁ πόθος μιᾶς κοινωνίας πραγματικῶν ἀνθρώπων μέ κοινό τήν ἀγάπη, τήν συναδέλφωση καί τήν εἰρήνη τῶν λαῶν.

«Καί θά κρίνη μεταξύ τῶν ἐθνῶν ἀναγνωριζόμενος ὑπ᾽αὐτῶν ἀνώτατος νομοθέτης καί κριτής καί θά ἐλέγξῃ ὡς κυρίαρχος πολύν λαόν. Καί ὅλοι αὐτοί θά μετατρέψουν τάς μαχαίρας των εἰς ἀλέτρια καί τά δόρατά των εἰς δρεπάνια καί δέν θά πάρη ἔθνος ἐναντίον ἔθνους μάχαιραν διά νά πολεμήσῃ κατ᾽ αὐτοῦ καί δέν θά μάθουν πλέον τήν τέχνην νά πολεμοῦν ὁ εἷς κατά τοῦ ἄλλου».

Τάδε λέγει Κύριος…

[1] Ἠσ.1,7.
[2] Ἡ μετάφραση εἶναι τοῦ καθηγητοῦ Παναγιώτου Τρεμπέλα βλ. Ὑπόμνημα εἰς τόν Προφήτην Ἠσαΐαν, Ἀθῆναι 1990, σ.22.
[3] Ἠσ.1,23.
[4] Τρεμπέλα Παν., Ὑπόμνημα εἰς τόν Προφήτην Ἠσαΐαν, Ἀθῆναι 1990, σ.80.
[5] Ἠσ.1,16
[6] Ἠσ.1.19.

http://www.lavaron.gr
Σελίδες: 1 ... 8 9 [10]