News:

Η Συνευωχία ξανά στο Διαδίκτυο

Main Menu

Recent posts

#51
«πλάνος γὰρ ὄντως ὁ παρὼν κόσμος ὑπάρχει, δι' ἀπάτης ἀεὶ δελεάζων πρὸς ἐπιθυμίαν τῶν φθειρομένων, καὶ τῇ δουλείᾳ τῶν ὑλικῶν ἐνδιασφίγγων τοὺς κατὰ φύσιν ἐλευθέρους καὶ τῶν οὐρανίων ἀγαθῶν κληρονόμους, τὸ παίζειν δι' ἡδονῆς καὶ ὑποκλέπτειν τοὺς κρατεῖσθαι τούτοις ἀνεχομένους»

«Εἶναι πλάνος πραγματικὰ ὁ κόσμος αὐτὸς, διότι δελεάζει μὲ ἀπάτη τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἐπιθυμοῦνε ὅσα φθείρονται καὶ μὲ τὴν ὑποδούλωσή τους στὴν ὕλη τοὺς κρατεῖ σφιχτά δεμένους, ἐκείνους ποὺ ἀπὸ τὴ φύση τους εἶναι ἐλεύθεροι καὶ κληρονόμοι τῶν οὐρανίων ἀγαθῶν, περιπαίζοντάς τους μὲ τὴν ἡδονὴ καὶ ξεγελώντας ἐκείνους, ποὺ ἀνέχονται νὰ γίνονται ὑποχείριοι σὲ αὐτά».

(Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Ἐπιστολὴ πρὸς Ἰωάννην Κουβικουλάριον,  Φιλοκαλία, Ε.Π.Ε. τ. 15Β, σελ. 440).
#52
"...Ἀδύνατον γὰρ ἐστιν ἡμᾶς φιλωθῆναι Θεῷ, διὰ τῶν παθῶν πρὸς αὐτὸν στασιάζοντας...
Μέχρι γὰρ τότε τοῦ Θεοῦ καθεστήκαμεν ἐχθροὶ καὶ πολέμιοι, κἂν πιστῶν προσηγορίαν ἡμῖν αὐτοῖς περιπλάττωμεν, μέχρις οὗ πάθεσιν ἀτιμίας δουλεύειν βουλώμεθα...

Δ ι ὸ ...

-Τήξωμεν ὅση δύναμις τὸ σῶμα, δι' οὗ σφριγῶντος ἡ τοῦ διαβόλου πρὸς τὴν ψυχὴν γίνεσθαι πέφυκεν εἴσοδος.

-Ἀναγνώσμασι θείοις πλανώμενον στήσωμεν τὸν νοῦν καὶ πρὸς τὸν Θεὸν πάλιν ἐπαναγάγωμεν.

-Ἐγκρατείας τόνοις καὶ ἀγρυπνίας κατ' ὄρεξιν εἰς πολλὰ φερομένην ἀτάκτως τὴν ἐπιθυμίαν, σωφρόνως καταστείλωμεν.

-Εὐχαῖς καὶ δεήσεσι καὶ ἐλεημοσύναις τὸν θυμὸν ζέοντα καὶ ταρασσόμενον σοφῶς κατευνάσωμεν.

-Φόβῳ Θεοῦ καὶ ἀπειλῇ τῶν μελλόντων ἀκολάστως κινούμενά τε καὶ ἐνεργοῦντα τὰ αἰσθητήρια παύσωμεν.

-Ἐπὶ πᾶσι καὶ πρὸ πάντων μνησθῶμεν τοῦ θανάτου καὶ τῆς φοβερᾶς τῆς ψυχῆς ἐκ τοῦ σώματος ἐξόδου, καὶ πῶς ὑπαντῶσιν αὐτῇ κατὰ τὸν ἀέρα τοῦτον αἱ ἀρχαὶ καὶ ἐξουσίαι καὶ δυνάμεις τοῦ σκότους, πᾶσα πρὸς ἑαυτὴν διέλκουσά τε καὶ κατατέμνουσα, κατ' ἀναλογίαν τῆς σχετικῶς πρὸς αὐτὴν διὰ τοῦ μέσου πάθους γενομένης κακῆς οἰκειότητος.

-Μνησθῶμεν τῆς φρικτῆς ὥρας τῆς ἀπολογίας τῆς ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ καὶ φρικτοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ γενησομένης, ἡνίκα πᾶσα ἡ δύναμις τῶν οὐρανῶν καὶ πᾶσα ἡ ἀπὸ καταβολῆς τοῦ αἰῶνος κτίσις τῶν ἀνθρώπων ἐφορᾷ τὰ ἑκάστῳ προσόντα, μέχρι καὶ ψιλοῦ ἐνθυμήματος..."


«...Εἶναι ἀδύνατο νὰ γίνουμε φίλοι μὲ τὸν Θεό, ὅταν στασιάζουμε ἐναντίον του μὲ τὰ πάθη...
Διότι κι ἂν ἀκόμα πλάθουμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας τὴν ψευδαίσθηση ὅτι εἴμαστε πιστοί, μέχρι τότε παραμένουμε ἐχθροὶ καὶ πολέμιοι τοῦ Θεοῦ ὅσο ἐξακολουθοῦμε νὰ εἴμαστε δοῦλοι στὰ πάθη τῆς ἀτιμίας...

Γι' αὐτὸ λοιπὸν...

-Ἂς λειώσουμε τελείως τὸ σῶμα, μ' ὅση δύναμη ἔχουμε, διότι ὅταν αὐτὸ ἀκμάζει, τότε συνήθως βρίσκει εὐκαιρία καὶ εἰσέρχεται στὴν ψυχή μας ὁ διάβολος.

-Τὸν νοῦ μας, ποὺ περιπλανιέται εὔκολα στὰ μάταια καὶ ἀνωφελῆ, ἂς τὸν σταθεροποιήσουμε καὶ ἂς τὸν ἐπανεφέρουμε πάλι πρὸς τὸ Θεό μὲ τὰ θεία ἀναγνώσματα.

-Μὲ ἔντονη ἐγκράτεια καὶ ἀγρυπνία ἂς καταστείλουμε φρόνιμα τὴν ἐπιθυμία, ἡ ὁποία, κατὰ τὴν ὄρεξή μας, στρέφεται ἀτάκτως σὲ πολλά.

-Μὲ προσευχές, δεήσεις καὶ ἐλεημοσύνες ἂς κατευνάσουμε μὲ σοφία τὸν θυμό ποὺ φλέγει μέσα μας καὶ ἀναταράσσει τὴν ψυχή μας.

-Μὲ τὸ φόβο τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἐπικειμένη ἀπειλὴ τῶν μελλοντικῶν ἀποφάσεων καὶ κρίσεων, ἂς ἐμποδίσουμε τὰ ἀισθητήριά μας νὰ κινοῦνται καὶ νὰ ἐνεργοῦν ἀκολάστως.

-Μὰ πάνω καὶ περισσότερο ἀπ' ὅλα ἂς ἔχουμε ζωντανὴ μπροστά μας τὴν ἐνθύμηση τοῦ θανάτου καὶ τῆς φοβερῆς ἐξόδου τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα καὶ πῶς τὴν ψυχή μας τὴν πρϋπαντοῦν στὸν ἀέρα αὐτὸν οἱ ἀρχὲς, οἱ ἐξουσίες καὶ οἱ δυνάμεις τοῦ σκότους, χωρίζοντάς την καὶ τραβώντας την ἡ κάθε μία στὸν ἑαυτό της, ἀναλόγως μὲ τὴν κακὴ οἰκειότητα ποὺ ἀνέπτυξε ἡ ψυχή μας μὲ αὐτές, δουλεύοντας σὲ κάποιο πάθος.

-Ἂς βάλουμε καλὰ στὸ νοῦ μας τὴ φρικτὴ ὥρα ποὺ θὰ ἀπολογηθοῦμε σὲ ἐκεῖνο τὸ φοβερὸ καὶ φρικτὸ βῆμα τοῦ Χριστοῦ, ὅπου ὅλες οἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ὅσοι κτίσθηκαν ἀπὸ καταβολῆς τοῦ κόσμου, θὰ παρακολουθοῦν καὶ θὰ γνωρίσουν λεπτομερῶς ὅλες τὶς πράξεις μας, μέχρι ἀκόμη τῶν ἁπλῶν καὶ φαινομενικὰ ἀθώων σκέψεων..."


Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Ἐπιστολὴ ΚΔ΄, Πρὸς Κωνσταντῖνον Σακελλάριον,  Φιλοκαλία, Ε.Π.Ε. τ. 15Β, σελ. 380-384
#53
Τὸ θολολογούντας μᾶς σώζει...
#54
Πρὸς Θολολογούντας:

"...ὅτι δαιμόνων θεολογία προδήλως ἡ τῶν ἐπ' αὐτῇ διὰ φιλοδοξίαν μέγα φυσώντων καθέστηκε δίχα πράξεως γνῶσις..."

«...εἶναι ὁλοφάνερα θεολογία δαιμόνων ἡ χωρὶς τὴν πράξη γνώση ἐκείνων ποὺ ἀπὸ φιλοδοξία ἔχουν μεγάλη ἔπαrση γιὰ αὐτῇ..."

Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Ἐπιστολὴ Κ΄, Πρὸς Μαρῖνον Μονάζοντα,  Φιλοκαλία, Ε.Π.Ε. τ. 15Β, σελ. 368
#55
"...ὄντες γῆ καὶ σποδὸς, θείας μεταποιούμεθα δόξης..."

«...ἐνῶ εἴμαστε χῶμα καὶ στάχτη, ἀνακαινιζόμαστε στὴ θεϊκὴ δόξα..."

Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Ἐπιστολὴ ΙΒ΄, Πρὸς Ἰωάννην Κουβικουλάριον,  Φιλοκαλία, Ε.Π.Ε. τ. 15Β, σελ. 222
#56
«Μὴ θελήσωμεν ἔχειν ἄπερ κρατεῖν οὐ δυνάμεθα, μήτε μὴν ὡς αἰωνίοις προστεθῶμεν τοῖς πάντως παρερχομένοις»

«Ἂς μὴ θελήσουμε νὰ ἔχουμε αὐτὰ ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ κρατήσουμε, οὔτε νὰ δεθοῦμε σὰ νὰ εἶναι αἰώνια ἀυτὰ ποὺ ὁπωσδήποτε παρέρχονται».

(Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Ἐπιστολὴ Α΄, Λόγος παραινετικὸς ἐν εἴδει ἐπιστολῆς, Πρὸς τὸν δοῦλον τοῦ Θεοῦ Κύριον Γεώργιον τὸν πανεύφυμον ἔπαρχον Ἀφρικῆς,  Φιλοκαλία, Ε.Π.Ε. τ. 15Β, σελ. 30).
#57
"Γενοῦ τύπος καὶ μὴ νομοθέτης"

«Γίνε παράδειγμα καὶ ὄχι νομοθέτης"

Ἀποφθέγματα Γερόντων, Περὶ τοῦ Ἀββᾶ Ποιμένος (174), Φιλοκαλία, Ε.Π.Ε. τ. 1, σελ. 602
#58
Quote from: ρωμηός on 21 July, 2023, 06:26:55 PMβ) διότι ἀπὸ ὑποσχέσεις ἄλλο τίποτα. Ἔχουμε δώσει ὑπεραρκετές

"Ἔργων ἡμῖν δεῖ καὶ πράξεων πανταχοῦ, οὐ τῆς διὰ ρημάτων ἐπιδείξεως. Εἰπεῖν γὰρ καὶ ὑποσχέσθαι παντὶ που ῥᾴδιον, πράξαι δὲ οὐκ ἔτι ὁμοίως εὔκολον"

Ἔργα καὶ πράξεις χρειαζόμαστε πάντοτε καὶ όχι ἐπίδειξη λόγων (... καὶ πατερικῶν χωρίων, i might add). Διότι τὸ νὰ λὲς πολλὰ λόγια καὶ νὰ δίνεις βαρύγδουπες ὑποσχέσεις εἶναι τὸ μόνο εὔκολο, τὸ νὰ πράξεις ὅμως κάτι ἀπὸ αὐτὰ εἶναι τὸ δύσκολο"

Ἰωάννου Χρυστοστόμου, Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον, Ὁμιλία ΟΕ΄, Ε.Π.Ε. τ. 14, σελ. 430
#59
«Ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβὶμ τοὺς πόδας ἔνιψε τοῦ προδότου, σὺ δέ, ἄνθρωπε, γῆ καὶ σποδὸς ὤν καὶ τέφρα καὶ κόνις ἐπαίρεις σεαυτὸν καὶ μέγα φρονεῖς;»

Μετ.: «Ἐκεῖνος ποὺ δεσπόζει τῶν ἀγγελικῶν δυνάμεων τῶν Χερουβὶμ ἔσκυψε καὶ ἔπλυνε τὰ πόδια τοῦ προδότου καὶ ἐσὺ ἄνθρωπε, ποὺ εἶσαι χῶμα καὶ στάκτη, τέφρα καὶ σκόνη, τολμᾶς νὰ μεγαλοφρονεῖς καὶ νὰ ὑπερηφανεύεσαι;»

(Ἰωάννου Χρυστοστόμου, Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον, Ὁμιλία ΟΑ΄, Ε.Π.Ε. τ. 14, σελ. 356)
#60
«μνήσθητι τίς μου ἡ ὑπόστασις»
(Ψαλμός 88 στ. 48)

«Ἐπ' ἀφθαρσίᾳ τὸν ἄνθρωπον πεποίηκας, καὶ κατ' εἰκόναν τὴν σὴν ἔπλασας αὐτόν, ἀλλὰ γέγονεν ὑπὸ φθορὰν ἐξ ἀπάτης. Οὐκοὺν τὴν ἀφθαρσίαν ἐπίδος, ἵνα σῴζωνται, καθάπερ ἐπλάσθη τὸ ποίημα»

Μετ.: «Δημιούργησες τὸν ἄνθρωπο μὲ τὴν προοπτικὴ νὰ μείνει ἄφθαρτος καὶ τὸν ἔπλασες σύμφωνα μὲ τὴν εἰκόνα Σου. Υποδουλώθηκε ὅμως στὴ φθορὰ μὲ ἀπάτη. Χάρισέ τους λοιπὸν τὴν ἀφθαρσία ὥστε νὰ σώζονται οἱ ἄνθρωποι, ὅπως ἄλλωστε ἀρχικῶς πλάσθηκαν».

(Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου, Ἐξηγήσεις εἰς τοὺς ψαλμούς, Ψαλμός ΠΗ΄ στ. 48, Ε.Π.Ε. τ. 7)