Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - thanos

Σελίδες: 1 2 [3] 4
51
Ηλεκτρονικοί υπολογιστές / windows media player (προβληματάκι...)
« στις: 16 Φεβρουαρίου, 2008, 09:29:25 πμ »
Δυστηχώς δε ξέρω και πολλά.
Αν το .avi είναι συμπιεσμένο με DivX, MPEG1\'η2 τότε δεν λειτουργεί.
Υπάρχει και η περίπτωση να μην έχεις επιλέξει να ανοίγουν ta αρχεία .avi με το windows media player.
Θα κοιτάξω μήπωε βρώ και κάτι άλλο.

52
Θα συμφωνήσω με τον Αρχάγγελο. Η κούπα είναι κάτι ποιο εύχρηστο και ποιο εύκολο ως ιδέα πιστεύω να πραγματοποιηθεί.

53
Γεια σου arhaggele.
ΟΠΩΣ ΦΕΝΕΤΑΙ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΟΥ AKOMH ΚΑΙ ΣΤΗ ΒΕΛΛΑ. ΠΑΝΤΩΣ ΤΥΧΑΙΑ ΒΡΗΚΑ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ.

54
ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΒΕΛΛΑΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

http://www.aeavellas.gr

55
Όποιος θέλει να διαβάσει το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή μπορεί να κάνει downloading στη παρακάτω διέυθυνση

-->DOWNLOAD<--
Το αρχείο είναι ανεβασμένο στο Romios Server. ΠΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΔΩ

56
Να πώ και εγώ με την σειρά μου πως η παρουσίαση ήταν καταπληκτική. Και ο κ. Ζουράρις και η κ. Τσάγκα ήταν φοβεροί.
Και εγώ πάντως κατάλαβα με όσα άκουσα πως η εκδήλωση έγινε με πρωτοβουλία της Νομαρχίας.

57
Μα δεν διαφωνώ μάζί σου. Ο Αρχιεπίσκοπος προεδρεύει της Συνόδου. Δεν είναι ανώτερος αλλά στη Σύνοδο προκάθηται μεταξύ ίσων επισκόπων. Ε έτσι μπορούμε να δεχτούμε και το προκαθήμενος, όχι με άλλη έννοια.

Όντως αποτελεί εκκοσμίκευση και παραδέχομαι ότι τα τελευταία χρόνια αυτό έγινε. Η Εκκλησία δεν έχει ανάγκη διαφημίσεων. Το ανέφερα όμως με το σκεπτικό ότι πολλοί πλησιάσαν στην αρχή της αρχιεπισκοπείας Χριστόδουλου την εκκλησία άλλο που μετα δεν έφερε καρπούς.

Όντως το \"προκαθήμενος\" και το \"και πάσης Ελλάδος\" είναι αντικανονικά. Κάτι που ποτέ δεν ενέκρινε η Μητέρα Εκκλησία της Πόλεως, αλλά αναγκάστικε για το καλό της Εκκλησίας (και λόγω των τότε δυσκολιών της) να μην αντιδράσει. Απο τη στιγμή που η Μεγάλη Εκκλησία της Κων/πολης χρησιμοποιεί αυτές τις φράσεις δεν θεωρώ ότι είναι κακό να τις χρησιμοποιούμε σε σπάνιες περιπτώσεις τιμητικά. Βέβαια θα μου πείς πως και ο Ρωσίας τιμητικά είναι πατριάρχης και όχι στη πράξη  με την αναγνώριση του Οικουμενικού Πατριαρχείου και η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να απαιτεί τέτοιες τιμές. Θεωρώ πως σε επισκέψεις προκαθημένων άλλων εκκλησιών θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και αυτοί οι τίτλοι. Αλλά εκτός απο αυτά εγώ να θυμίσω την λεγόμενη \"Αρχιεπισκοπική\" Θεία Λειτουργία η οποία αν και απαράδεκτη, ουδείς ΄κατεδίκασε τον τίτλο.

Όσο περί αντικανονικού επισκόπου στη Θεσσαλονίκη το ανέφερα ως απάντηση σ` αυτό που ανέφερες :\" Υγ. Θεωρουμε για παράδειγμα όλοι δεδομένο ότι ο Αρχιεπίσκοπος πρέπει να εκλεγεί κάποιος εκ των ήδη εν ενεργεία Μητροπολιτών. Το ακούμε αλλά δεν φρίττουμε...\"
Εδώ με μεταθετό πήγε ο νύν Θεσσαλονίκης στην επαρχία του. Άλλη εξήγηση δε θα δώσω για να μη γίνω κακός...

58
Λευκή επιταγή δεν δίνουμε σε κανέναν, ούτε στον αρχιεπίσκοπο.
Πάντως πρέπει να παραδεχτούμε ότι μπορεί να μιλάει και να μην σταματάει πολλές φορές, αλλά αυτό (δεν ξέρω κατα πόσο είναι καλό ή κακό) έφερε την εκκλησία στην επικαιρότητα.
Όσο για το αν είναι προκαθήμενος ο Αθηνών ή \"και πάσης Ελλάδος\", εγώ θα δεχτώ αυτούς τους τίτλους γιατί αφ` ενός μέν τους χρησιμοποιεί επισήμως η Εκκλησία και αφετέρου είναι το  τελευταίο που θα έπρεπε να απασχολεί αφού τόσα προβλήματα υπάρχουν.

Εδώ εκλέγεται αντικανονικώς επίσκοπος Θεσσαλονίκης, στην Αθήνα θα κολήσουμε;

59
Εθνικά Θέματα / Μακεδονία και φαλκιδευτές....
« στις: 09 Νοεμβρίου, 2007, 10:24:58 πμ »
Εγώ θα ήθελα να παραθέσω την ανακοίνωση της \"ΠΓΔΜ\" για τις δηλώσεις του Θεσσαλονίκης Ανθίμου.

Μόλις τρεις ημέρες πέρασαν από τις δηλώσεις του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμου, για το θέμα του Σκοπιανού
και για τις κατακτήσεις στο Μοναστήρι.

   
Μετά από τις δηλώσεις της Ελληνικής Κυβέρνησης και συγκεκριμένα της Υπουργού Εξωτερικών κ. Μπακογιάννη χθες στη Βουλή ότι «η δήλωση του κ. Άνθιμου βεβαίως δεν εκφράζει την κυβέρνηση, το λαό και τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας» έρχεται τώρα και η επίσημη ανακοίνωση του ΥΠΕΞ της ΠΓΔΜ για τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο.

   
Το ΥΠΕΞ της ΠΓΔΜ τονίζει στην ανακοίνωση του πως «προκαλεί ανησυχία το μέρος της ακραίας ομιλίας του Μητροπολίτη κ. Άνθιμου, στο οποίο καλεί σε κατακτητικές εκστρατείες στο Μοναστήρι. Το υπουργείο Εξωτερικών καταδικάζει απερίφραστα αυτού του είδους τις δηλώσεις».

 

 

Στην συνέχεια της ανακοίνωσης το ΥΠΕΞ της ΠΓΔΜ ζητά από τον Πρωθυπουργό και την Υπουργό Εξωτερικών να καταδικάσουν αυτές τις δηλώσεις του Μητροπολίτη τονίζοντας:  

«Το ΥΠΕΞ αναμένει και από τους δύο (Πρωθυπουργό - Υπ. Εξωτερικών), οι οποίοι στις δηλώσεις τους εμφανίζονται ως υπέρμαχοι των σχέσεων καλής γειτονίας στα Βαλκάνια και καταδικάζουν ηχηρά κάθε κίνηση αλυτρωτισμού, να καταδικάσουν άμεσα και απερίφραστα αυτές τις δηλώσεις του κ. Άνθιμου, οι οποίες αποτελούν έμμεση απειλή για την εδαφική ακεραιότητα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας».  

 

Τέλος στην ανακοίνωση του ΥΠΕΞ αναφέρετε πως η ΠΓΔΜ, θα ενημερώσει για το συγκεκριμένο επεισόδιο όλους τους αρμόδιους Διεθνείς παράγοντες, διότι αυτό τραυματίζει όπως λένε σοβαρότατα το πνεύμα της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995.


 Πηγή: www.romfea.gr


Πάντως δεν θα ήθελα να το σχολιάσω. Ε η νηστεία των Χριστουγέννων αρχίζει...δεν κάνει.

60
Αγαπητέ Παύλο, όντως η επιστολή του Μητροπολίτου Ζακύνθου περιέχει αυτό που κατηγορεί ο ίδιος τον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας, την εκκοσμίκευση. Θα συμφωνήσω για αυτά που γράφεις...όμως προς Θεού δεν ήρθε ο Χριστόδουλος και έγιναν όλα χάλια. Μήπως επί Σεραφείμ δεν υπήρχαν αυτά;(προς Θεού δεν θέλω να θίξω την ηγετική και εκκλησιαστική φυσιογνωμία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου κυρού Σεραφείμ, που αν ζούσε σήμερα με τον εκκλησιαστικό χαρακτήρα του θα είχε προλάβει πολλά). Μήπως αν ο Ζακύνθου ήταν στον πολυπόθητο από πολλούς θρόνο  θα τα έκανε όλα τέλεια;
Περί βοηθών επισκόπων και περί Τιτουλαρίων συμφωνώ...αλλά έχω την εντύπωση πως είναι το τελευταίο που απασχολεί τους ιθύνοντες και ίσως πρέπει να είναι και το τελευταίο. Να φέρω ένα παράδειγμα. Ο Μακαριώτατος κατά την ενθρόνιση του στην Μητρόπολη Αθηνών φορούσε μανδύα ο οποίος αντί να έχει τους 4 ευαγγελιστάς είχε 4 χρυσά πουλιά. Αυτό δεν ταιριάζει, δεν μπορεί ο επίσκοπος να φοράει ότι θέλει. Εγώ είδα σε περιοδικά και τηλεοράσεις πολλούς από τους επικριτές του αναφερομένου μανδύα μετά από καιρό να φέρουν ίδιο μανδύα. Τι θέλω να πώ με αυτό. Ότι πάσχουμε εκκλησιαστικά, ο καθένας νιώθει τσιφλίκι του την Αγία Εκκλησία. Δεν κάνουμε κάτι για την εκκλησία αλλά για την αρέσκεια μας και αν κάποιος μπορεί να χορτάσει την αρέσκεια του ενώ οι άλλοι όχι τότε αυτοί γίνονται θηρία εναντίον του - όχι για το καλό της Εκκλησίας, αλλά για να χορτάσουν την κακία τους.
Εγώ θα κωφεύσω σε όσα λέει ο Ζακύνθου διότι δεν μπορώ να πιστέψω πως ο Αρχιεπίσκοπος σε αυτή τη φάση, κοιτάει να αποκαταστήσει τα πνευματικά του τέκνα.
Δε θα πάρω θέση σε όσα έγραψε ο Αρχιεπίσκοπος διότι μέσα στην αγωνία, λογικό είναι να έγραψε και πράγματα τα οποία ένοιωθε εκείνη τη στιγμή.
Εμείς προσευχόμενοι ζητούμε από το Θεό να κάνει ότι συμφέρει το Μακαριώτατο και για εμάς μπορεί να είναι το θαύμα για το Θεό το ίδιο ή κάτι άλλο. Ας μην προσπαθούμε να εκβιάσουμε το Θεό...ξέρει Αυτός...

61
Τα όσα έγραψα Ξένια είναι προσωπικές απόψεις.
Αγαπητέ staboz, ο καθένας έχει τις απόψεις του. Αλλά πιστεύω πως δεν μπορώ να κρίνω ένα περιβάλλον πρώτον γιατί δεν έχω την αρμοδιότητα και δεύτερον δεν γνωρίζω τα άτομα αυτά για να έχω άποψη. Φαντάζομαι και ο Μητροπολίτης Ζακύνθου δεν τους γνωρίζει...  
Αναρωτιέμαι βέβαια, τι ήταν αυτό που ώθησε τον Ζακύνθου να στείλει αυτή την επιστολή αυτή τη χρονική περίοδο και γιατί της έδωσε τέτοια δημοσιότητα. Πάντως χωρίς να θέλω να είμαι κακός δεν πιστεύω πως το κίνητρο είναι η αγάπη...Εύχομαι να κάνω λάθος...

62
Αγαπητή Ξένια,
Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου είναι γνωστός τόσο για τον ευγενή χαρακτήρα του...όσο και για την αγάπη του για τον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας κ. Χριστόδουλο και για τους συνεργάτες του.
Ο κ. Ζακύνθου αναφέρει πως στηρίζει τον Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος είναι (κατά τον Ζακύνθου) έρμαιο των συνεργατών του. Προσπαθούν (λέει) οι συνεργάτες του να εκμεταλλευτούν τον Αρχιεπίσκοπο προς ώφελος τους και επιζητούν την απόκατάσταση τους (να γίνουν επίσκοποι)...όσο γίνεται συντομότερα...πριν ναυαγήσει το καράβι. Βέβαια, κάτι τέτοιο μόνο ο Μητροπολίτης Ζακύνθου βλέπει...και για να μην τον αδικώ ίσως σε κάποια μυαλά να υπάρχουν τέτοιες σκέψεις. Αυτό όμως που δεν μπορώ να δεχτώ είναι πως παρόλο την κατάσταση της υγείας του ο Αρχιεπίσκοπος είναι ανόητος ώστε να μην καταλαβαίνει κάτι τέτοιο και τόσο αδύναμος ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει.
Ας αφήσουμε το χρόνο να δείξει την αλήθεια, η οποία εγώ πιστεύω πως θα κάνει φανερό πως η επιστολή περιέχει ανακρίβειες.
Όσο για τα οικονομικά της Αλληλεγγύης πιστεύω πως απάντησε και θα δώσει και άλλες διευκρινήσεις αν χρειαστούν.
Εμείς τώρα αντί να κρίνουμε, ας προσευχηθούμε για τον Μακαριώτατο κι ας αφήσουμε τον δίκαιο Θεό εν ημέρα Κρίσεως να κρίνει.

63
Θα συμφωνήσω μαζί σου Παύλο για την γλώσσα του Ζακύνθου, όπως θα διαφωνήσω και για την χρονική στιγμή που επέλεξε να κάνει κάτι τέτοιο. Βέβαια δεν ξέρω πόση δόση αλήθειας περιέχει αυτή η επιστολή...

64
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
«Την 28ην Απριλίου του 1998 μετά την εκλογή του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου εδήλωσα :\"Εγώ προσωπικά δεν τον ψήφισα, έχει όμως ικανότητες, που τον βοηθούν να προσφέρει θετικές υπηρεσίες στην Εκκλησία αρκεί να τον αφήσουν\'\'».Σήμερα, σχεδόν δέκα χρόνια μετά, θεωρώ ότι αρκετά δεν έχω πει από τις διαπιστώσεις. Δεν προσφέρεται, όμως, η ώρα για γκρίνιες. Έχω την βεβαιότητα, ότι επιβάλλεται η ξεκάθαρη -όπως πάντοτε έπραξα-παρέμβαση για να απεγκλωβίσουμε τον Μακαριώτατο από εκείνους τους αυτόκλητους (;) σωτήρες της Εκκλησίας. Είναι αυτοί ΟΛΟΙ, οι οποίοι δημιούργησαν τις προϋποθέσεις της πρόσφατης περιπέτειας, της εκκλησιαστικής κρίσεως, που προσέλαβε μορφή ΤΣΟΥΝΑΜΙΟΥ.
Όσο και αν κάποια καλοταϊσμένα παπαγαλάκια προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την δικαιολογημένη συγκινησιακή συγκυρία λόγω της περιπετείας του Μακαριωτάτου, οι κραυγές των αθλίων ακούστηκαν από το \"Αρεταίειον\" πρώτα και από το Μαϊάμι στην συνέχεια, και ασφαλέστατα στους ψύχραιμους προκάλεσαν θλίψη, η οποία μετατρέπεται κάθε ημέρα σε αγανάκτηση.
Σε αγανάκτηση για όσους προσπαθούν να σωθούν, να τακτοποιηθούν, να βολευτούν, να συνεχίσουν την ρεμούλα. Κάποιοι από οφειλόμενη ευγνωμοσύνη προς τον Αρχιεπίσκοπον σιωπούν. Άλλοι ψιθυρίζουν, μερικοί αδιαφορούν και φυσικά η σπείρα σκυλεύει.
Σ\' αυτά, ηθελημένα ή αθέλητα, η κυβέρνηση σύρεται σε Νόμο για χαριστικές ρυθμίσεις, χωρίς να λογαριάζει το κακό που κάνει στην Εκκλησία, μέσα από την προθυμία Της να φανεί ευεργετική στον Αρχιεπίσκοπο. Φανερά παραδείγματα αποτελούν οι φημολογούμενες, υπό την πίεση της παρέας του Μαϊάμι, τροπολογίες.
Τώρα προσπαθούν να κακοποιήσουν την διάταξη, γι\' αυτό και γίνεται ερήμην της Ιεραρχίας. Για να μπορέσει να επισκοποποιηθεί ο Κληρικός που συνεργάστηκε με κακοποιό προκειμένου να με βλάψει. Γνωστά τα γεγονότα μερικώς. Σύντομα θα Σας γράψω για την παρωδία των διεξαχθέντων ΕΔΕ και την αλληλογραφία μου επ\' αυτού με τον Μακαριώτατο. Δεν κλήθηκα να καταθέσω.
Έγραψα στον Μακαριώτατο και μου απήντησε ότι θα ενημερωθώ. Του ξαναγράφω μετά ένα μήνα και μου απαντά ότι δεν δικαιούμαι να λάβω γνώση του αποτελέσματος της ΕΔΕ, διότι δεν με αφορά η υπόθεση και ότι δεν ζήτησα να καταθέσω όμως αντίθετα με το πρώτο γράμμα του και φυσικά με την αλήθεια και την πραγματικότητα. Αυτός τώρα θέλει να εκμεταλλευθεί την συμπάθεια μας προς τον δοκιμαζόμενον Αρχιεπίσκοπο.
Στις υπό αναδόμηση διατάξεις λέγεται ότι είναι και τα χρήματα του Δ\' ΚΠΣ. Θέλουν να δώσουν την διαχείριση στην Μ.Κ.Ο. \"Αλληλεγγύη\".
Μα δεν άκουσαν τίποτα; Δεν ξέρουν τίποτα; Δεν ρωτούν; Διαχείριση, η οποία δεν δέχεται από την Σύνοδο έλεγχο που ανήκει; Εμείς πότε θα μάθουμε πώς αγοράστηκαν κάποια κτίρια στην Αθήνα;
Πού διατέθηκαν οι μεγάλες χρηματοδοτήσεις του Κράτους; Πώς και γιατί αγοράστηκε το οικόπεδο στον Θεολόγο; Ποιος και πώς φτιάχτηκαν πέντε σπίτια στην Μονή Πεντέλης; Μελέτες, άδειες, δημοπρασίες, κρατήσεις, προϋπολογισμοί από ποιον φτιάχτηκαν; Νέες οικίες εξ αρχής, ωραία και καλά, αλλά;;; Δεν θέλει να μάθει κανείς, τι έγινε με τα σάπια κοτόπουλα; Η μπόχα κοντεύει να πνίξει την περιοχή και Σεις δεν μάθατε τίποτα, κύριε υπουργέ. Δεν θα μάθουμε αν εισπράχτηκαν και πόσα από την Ασφάλεια των κατεστραμμένων κοτόπουλων;;; Ο αδιαφανής αυτός τρόπος, αφού δεν δέχεται έλεγχο από την Σύνοδο (μας το δήλωσε ανερυθριάστως ο υπεύθυνος ενώπιον της ΔΙΣ) δεν Σας προβληματίζει Σεβασμιώτατοι, κ.κ. Υπουργοί, κ.κ. των ΜΜΕ;
Σας είναι αρκετό ότι κάποιοι ολίγιστοι εξ υμών έχετε «κονέ» με τον γιατρό; (σ.σ.: εννοεί τον διευθυντή της Μ.Κ.Ο «Αλληλεγγύη» Δημ. Φουρλεμάδη πτυχιούχο Ιατρικής Πανεπιστημίου της Ρουμανίας).
Σεις δεν οδηγήσατε στα Κακουργιοδικεία Αρχιερείς και λαϊκούς για τα οικονομικά της Εκκλησίας; Θυμάμαι τον μακαρίτη Επίσκοπο Κερνίτσης Λεόντιο, ο οποίος πέθανε κατηγορούμενος. Και όλα αυτά χωρίς να παραιτηθεί κανείς, χωρίς να ζητήσει μια συγνώμη. Και εμείς; Όλοι εμείς; Πάλι Πιλάτοι; Μη και χαλάσουμε την ζαχαρένια του ομίλου της Αγίας Φιλοθέης ; Πού θα πάμε έτσι; Η ευθύνη μας είναι μεγάλη. Αν νομίζει κανείς ότι έτσι εξασφαλίζει ησυχία, του λέγω καθαρά ότι απ\' αυτούς κινδυνεύει, διότι αυτό διδάσκει η πρόσφατη κρίση. Άδειασαν το έρμα από το καράβι για να μη βουλιάξει.
Μη φοβάσαι τον μαχητή, λέει ο λαός. Όλη η προσπάθεια αποβλέπει, όχι να προσθέσει άλγη στον δοκιμαζόμενον Αρχιεπίσκοπον, αλλά να θέσει φρένο στις άνομες ορέξεις όσων (και είναι πολλοί) προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την συμπαράσταση της Ιεραρχίας και των πιστών προς τον πονεμένον Αρχιεπίσκοπον.
Χρειάζεται συστράτευση δίπλα στον Μακαριώτατο και ευθέως απέναντι στους αξιοθρήνητους «τεθλιμμένους». Αυτή την στιγμή θέλει την προστασία μας. Θέλει την προσοχή μας, θέλει το ειλικρινές ΟΧΙ μας, προς το συμφέρον του και της Εκκλησίας. Ένα ΟΧΙ, στο οποίο εκείνος αισθάνεται εγκλωβισμένος και είναι αδύναμος, να το βροντοφωνάξει.
Τον νιώθω να θέλει να πει δυνατά: \"Αφήστε με επιτέλους, αρκετά με έχετε εκθέσει, φτάνει πια\"...

65
Εγώ πάντως τα κείμενα δεν τα βλέπω καλά. Ποτέ όμως δεν είχα πρόβλημα με πολυτονική γραμματοσειρά.

66
Αγαπητέ φίλε Μάριε, εγώ πάντως δεν νομίζω να έχεις πρόβλημα να συζητήσεις περί θεολογίας. Απ` ότι βλέπω τα πας πολύ καλά.
Εγω πάντως -αν θες- περιμένω να δώσεις και το δικό σου στίγμα και τις δικές σου απόψεις στο forum μήπως γίνουμε και καλύτεροι.

67
Εκκλησιαστικά δρώμενα / Για τους αδελφούς Βελλαϊτες!!!
« στις: 29 Αυγούστου, 2007, 04:23:03 μμ »
Θα συμφωνήσω μαζί σου αλλά και θα διαφωνήσω.
Δεν οριοθετούμε εμείς για το ποιος αξίζει και ποιος όχι να φοιτά στις εκκλησιαστικές σχολές. Σύμφωνοι η εκκλησιαστική εκπαίδευση είναι και για τους αδυνάτους. Υπήρξαν και υπάρχουν πνευματικοί άνθρωποι, κληρικοί και λαϊκοί που ενώ δεν έχουν την στοιχειώση εκπαίδευση, βιώνουν την παρουσία του θεού στη ζωή τους. Ένω άλλοι \"μορφωμένοι\" απέχουν από τον Θεό.
Απο την άλλη όμως το υπουργείο κάνει σε συνεργασία με την εκκλησία έναν νόμο και αναβαθμίζει τις εκκλησιαστικές σχολές. Δεν λέει στον αδύνατο μην έρχεσε, αλλά του λέει κάνε την προσπάθεια σου και αν δεν τα καταφέρεις υπάρχουν και εκκλησιαστικά Λύκεια, Ι.Ε.Κ κ.α. Αν ο νόμος δεν είναι σωστός δε θα το κρίνω εγώ , σε αυτή τη φάση τουλάχιστον.
Όμως δεν σημαίνει πως επειδή δεν έχεις δυνατότητες, γίνε κληρικός  πήγαινε και στην Ανωτάτη να μπεις στην Α μισθολογική κατηγορία και να πάρεις και σταυρό και που ξέρεις αύριο μεθαύριο ίσως γίνεις και Δεσπότης. Αυτό το πνεύμα είναι εκκλησιαστικό; Δηλαδή έχω δεν έχω την κλίση να γίνω κληρικός (και μιλώ για το τμήμα ιερατικών κλήσεων) θα γίνω για να ζήσω την οικογένεια μου, αλλά θα ήθελα και να πάω και στην πρώτη μισθολογική κατηγορία. Μη τα θέλουμε όλα δικά μας.
Φαντάζομαι πως οι αγράμματοι κληρικοί, που τότε μύριζαν λιβάνι, δεν θα είχαν ποτέ αυτή τη σκέψη.
Η Εκκλησία είναι για όλους, δεν μπορούν όμως όλοι να γίνουν κληρικοί.

68
Εκκλησιαστικά δρώμενα / Για τους αδελφούς Βελλαϊτες!!!
« στις: 29 Αυγούστου, 2007, 03:52:00 μμ »
Βασικά δε θα ήθελα να αληθεύει ο αριθμός των εισακτέων. Η Βελλά χάρη στο Σχολάρχη της π. Δημήτριο είναι μία από τις καλύτερες σχολές.  Αλλά απ` ότι βλέπω οι φόβοι μου έγιναν πραγματικότητα.
Βέβαια μπορεί να είναι άσχημο για τη σχολή αυτό αλλά έχει και τα θετικά του για την εκκλησιαστική εκπαίδευση. Θα μπαίνει σ` αυτές τις σχολές όποιος πραγματικά το αξίζει. Δεν είναι η εκκλησιαστική εκπαίδευση λύση για τους αδυνάτους.

69
www.enoriakompotiou.gr

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Κομποτίου.




www.enoriakompotiou.gr/forum

Επισκεφθείτε το Φόρουμ της ενορίας, εγγραφείτε μέλη , απαντήστε στα θέματα προς συζήτηση και γράψτε αυτά που θα θέλατε να συζητήσουμε.

70
Προφανώς η εφημερίδα δεν είναι ευρείας κυκλοφορίας και οι εργαζόμενοι σ` αυτήν δεν θα είχαν τη δυνατότητα να ελέγξουν το θέμα. Βέβαια όταν ένα μέσο ενημερώσεως δεν πληροφορεί σωστά δημιουργεί προβλήματα, γιατί αν εγώ δεν ήξερα πως ο πρωθυπουργός ανέβαλε εξαιτίας των πυρκαγιών όλες τις δραστηριότητες, θα σχολίαζα άσχημα την κίνηση του αυτή.
Εύχομαι τουλάχιστον να είναι λάθος και να μην έχει κάποια σκοπιμότητα.

71
Αγιολογικά / Ο Νεομάρτυς Ζαχαρίας
« στις: 28 Αυγούστου, 2007, 11:53:26 πμ »
Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ

Αυτός ο νέος αθλητής ήταν από την επαρχία της Άρτας. Τούρκεψε όμως και αρνήθηκε τον Χριστό σε νεαρή ηλικία, αργότερα δε μετακόμισε στην Πάτρα όπου εξασκούσε το επάγγελμα του γουναρά. Διαβάζοντας όμως το βιβλίο «αμαρτωλών σωτηρία»,ήλθε σε άκρα μετάνοια και ζήτησε την βοήθεια έμπειρου πνευματικού. Αυτός για να τον δοκιμάσει για την σταθερότητα του, του συνέστησε επί 40 ημέρες να κλειστεί στο εργαστήριό του προσευχόμενος και νηστεύων. Στις 20 ημέρες όμως ζητά από τον πνευματικό του να του δώσει ευλογία, να ομολογήσει την πίστη του. Παρά τις προσπάθειες του πνευματικού του να τον σώσει από τα μελλούμενα δεινά, αυτός υπήρξε αμετάπειστος. Πώλησε όλα τα υπάρχοντά του και πηγαίνοντας σε κάποιον κριτή, του δήλωσε την πίστη του στον Χριστό και την Ορθοδοξία. Οι Τούρκοι πλέον, όταν διαπίστωσαν το αμετάθετο της γνώμης του, τον φυλάκισαν και τρεις φορές την ημέρα τον ράβδιζαν αυστηρώς, ώστε ή να επανέλθει στην πίστη τους ή να ξεψυχήσει βασανιζόμενος. Τελικώς από τα διαρκή και απάνθρωπα βασανιστήρια ο μάρτυς ξεψύχησε, μα παρευθύς ,ώ του θαύματος, γέμισε όλη η φυλακή από άρρητη ευωδία.

Οι εξουσιαστές στην συνέχεια δεν έδωσαν το σώμα του αγίου για ταφή, λέγοντας ότι ο αποθανών περιέπαιξε και τις δύο θρησκείες. Προστάζουν λοιπόν να τον ρίξουν σε κάποιο ξηροπήγαδο . Ο Άγιος συρόμενος στους δρόμους, πάντοτε ανάσκελα βρισκόταν με τις αγκάλες ανοιχτές. Μα και στο ξηροπήγαδο που τον έριξαν, βρέθηκε κάτω στα γόνατα, όρθιος. Τη νύκτα φως φάνηκε, από το βάθος του πηγαδιού. Βλέποντας αυτά οι Τούρκοι σφάλισαν το πηγάδι και έτσι παρέμεινε εκεί ο Άγιος, μέχρι σήμερα.

Στον περιβάλλοντα χώρο της Ιεράς Μονής Κάτω Παναγιάς Άρτας κτίστηκε το 1990, με τις ενέργειες της μακαριστής καθηγουμένης Αγνής Παπαδημητρίου, ναΐσκος προς τιμήν του Αγίου μέσα στον οποίο τοποθετήθηκε και η παλαιότερη (18 ου ) αιώνα εικόνα του και όπου τελείται πανηγυρικά η μνήμη του στις 20 Ιανουαρίου.

72
Αγιολογικά / Ο Άγιος Παρθένιος Ραδοβισδίου
« στις: 28 Αυγούστου, 2007, 11:51:34 πμ »
Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΡΑΔΟΒΙΣΔΙΟΥ

Ο Άγιος πατήρ ημών Παρθένιος εγεννήθη στο χωριό Βατσουνιά Καρδίτσης στις αρχές του 18 ου αιώνος. Μεγάλωσε στην περιοχή αυτή των Θεσσαλικών Αγράφων, που στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας είχε μια σημαντική πνευματική παρουσία. Το δυσπρόσιτο της περιοχής δημιουργούσε στους υπόδουλους ένα χώρο καταφυγής, ελευθερίας και δημιουργίας, μακριά από την αφόρητη πίεση του κατακτητή. Οι γονείς του απλοί και ταπεινοί του μεταδίδουν την πίστη στον Χριστό και την αγάπη προς την πατρίδα. Η ζωή των Αγίων της εκκλησίας μας, το θάρρος και η πίστη των νεομαρτύρων της εποχής μας καθώς και η δυνατή παρουσία των δύο μεγάλων Αγίων της περιοχής, του Αγίου Βησσαρίωνος και του Αγίου Σεραφείμ των Φαναριοφαρσάλων, επιδρούν στη ζωή του και του εμπνέουν, κάτω από τις φωτισμένες νουθεσίες των μοναχών των Μετεώρων και των γύρω μονών, την επιθυμία και το ζήλο της ολοκληρωτικής αφιερώσεως στο Θεό.

Κείρεται τελικώς μοναχός, σε μοναστήρι της περιοχής. Ο μοναχός Παρθένιος προκόβει στην πνευματική ζωή και γίνεται παράδειγμα για όλους. ΄Έτσι με τη σύμφωνη γνώμη των πατέρων χειροτονείται τελικώς σε πρεσβύτερο. Εκτιμώντας τα προσόντα και την αγία ζωή του η εκκλησία τον αναδεικνύει επίσκοπο Ραδοβισδίου, επισκοπή της Μητροπόλεως Λαρίσης, που τότε περιελάμβανε το δυτικό τμήμα της Αργιθέας και το Β.Α του σημερινού νομού Άρτας(δήμοι Ηρακλείας, Τετραφυλίας και τα σημερινά χωριά Ζυγός Μαρκινιάδα Μελάτες, Παναγιά Διασέλου, Τετράκωμο, Μεσούντα, Κάψαλα.Η επισκοπή αναφέρεται πρώτη φορά στο τακτικό β΄ του Ιωάννη Τσιμισκή (972-976). Κατελάμβανε τη 16 η θέση από τις 28 επισκοπές που υπήγοντο στην Μητρόπολη Λαρίσης. Δεύτερη φορά αναφέρεται στο τακτικό Α΄ του Αλεξίου Κομνηνού (1081-1118)και Τρίτη στο πατριαρχικό σιγίλιο του 1371. Η επισκοπή εξακολουθεί να υφίσταται και επί Τουρκοκρατίας, πολλούς δε επισκόπους γνωρίζουμε από τους κώδικες των Μητροπόλεων Λαρίσης και Τρίκκης. Καταργείται δε το 1830 και η περιοχή της δίδεται στη Μητρόπολη Άρτης τμήμα της οποίας αποτελεί και σήμερα. Έδρα της επισκοπής ήταν τα Βραγγιανά Αργιθέας και αργότερα το Βελετζικό που στην εποχή της Τουρκοκρατίας ευρίσκετο σε μεγάλη ακμή.

Αναλαμβάνοντας το αξίωμα της Αρχιερωσύνης ο Άγιος αγωνίζεται νυχθημερόν για την πνευματική προκοπή του ποιμνίου του. Η αυστηρή νηστεία και η αδιάλειπτη προσευχή ήταν τα αγαπημένα του αθλήματα. Στο «Μαρτυρικόν» περί του αγίου Παρθενίου του ιστορικού κώδικα της μονής Δουσίκου διασώζεται επίσης ένα άλλο επεισόδιο από τη ζωή του αγίου, που δείχνει την μεγάλη αρετή και φιλανθρωπία του. Κοντά στην Επισκοπή ζούσε ένας φτωχός άνθρωπος που είχε πέντε παιδιά. Είχε ένα πετρώδες χωράφι που δεν μπορούσε λόγω ασθενείας να περιποιηθεί. Ο Άγιος λοιπόν πήγαινε μεσάνυχτα με το φως του φεγγαριού να καθαρίσει το κτήμα, για να αποδώσει καρπόν και να τραφεί η οικογένεια του φτωχού γεωργού. Ο ιδιοκτήτης όταν κατάλαβε ότι κάποιος τον βοηθάει παραφύλαξε κάποιο βράδυ και με έκπληξη διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον επίσκοπό του. Ο Άγιος όμως του «έκαμε δεσμόν»να μη μαρτυρήσει σε κανένα το γεγονός και του υποσχέθηκε ότι αυτός θα βοηθούσε τα παιδιά του.

Το κήρυγμα του αγίου είχε δυο στόχους : Πρώτον να τονώσει την πίστη των ανθρώπων στο Θεό και κατά δεύτερο λόγο να διαφυλάξει ακέραιη και ανόθευτη την ταυτότητα του βασανισμένου ρωμιού. Συνεργάζεται με τους καπεταναίους των Ραδοβυζίων και με τους μοναχούς και λόγιους της περιοχής, για την παιδεία και ανάπτυξη των πνευματικών του παιδιών. Κατά την παράδοση ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός περνώντας από την περιοχή συναντήθηκε με τον Άγιο Παρθένιο και συζήτησαν μαζί τα προβλήματα των υποδούλων στο μοναστήρι της Ροβέλιστας που αποτελούσε κέντρο συνάντησης των αρματωλών και αντίστασης στον κατακτητή. Μάλιστα στο χώρο της μονής λειτουργούσε σχολείο με πλούσια βιβλιοθήκη που δυστυχώς καταστράφηκε από τους Τούρκους.

Η όλη ζωή και παρουσία του αγίου Παρθενίου δεν άφησε ανενόχλητο τον κατακτητή και κατά μια παράδοση ο Άγιος κατεδικάσθη και υπέστη μαρτυρικό θάνατο για να συναριθμηθεί στη χορεία των Οσίων και νέων μαρτύρων Ιεραρχών της εκκλησίας μας. Κατά μιαν άλλη όμως παράδοση εκοιμήθη οσιακώς την 21 ην Ιουλίου 1777 και ενεταφιάσθη πίσω από τι ιερό βήμα του ναού των Αγίων Αναργύρων.

Μετά από περίπου 35 χρόνια από την κοίμησή του οι κάτοικοι του χωριού απεφάσισαν να κάνουν εκταφή, προκειμένου να ενταφιάσουν έναν από τους διαδόχους του, τον επίσκοπο Καλλίνικο. Έτσι την 21 η Ιουλίου 1810 άνοιξαν τον τάφο του. Άρρητη ευωδία πλημμύρισε τον τόπο όλον και παρόλο το ηλιόλουστο της ημέρας, λεπτή βροχή άρχισε να πέφτει από τον ουρανό. Οι κάτοικοι θεώρησαν το γεγονός «σημείο» παρά του Θεού και απόδειξη της αγιότητας του Παρθενίου. Οι κάτοικοι του Βελεντζικού αρνήθηκαν να παραδώσουν τα οστά στους οικείους του και τη διαφορά εκλήθη να διευθετήσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τούτο έκρινε η κάρα να παραμείνει στο Βελεντζικό και τα υπόλοιπα οστά να δοθούν στους οικείους. Στον ιστορικό κώδικα της μονής Δουσίκου αναφέρεται ότι τα λείψανα μοιράστηκαν σε πολλά μέρη. Από αυτά, τμήμα κατέχει η μονή Δουσίκου, η σιαγόνα του αγίου ευρίσκεται στην μονή Γρηγορίου Αγίου Όρους (εδόθη από τον πρώην επίσκοπο Σταγών Αμβρόσιο), μία δε κλείδα του αγίου ευρίσκεται στη λειψανοθήκη του ναού Αγίου Γεωργίου Κωστακιών. Κατά την επανάσταση Ραδοβυζίων στα 1854 εχάθη η παλαιά ακολουθία και η εικόνα του αγίου, η κάρα όμως διεσώθη χάριν της αυταπαρνήσεως του ιερέως του Βελεντζικού και μετεφέρθη στα χωριά του Βάλτου. Το 1939 με τη φροντίδα του ηγουμένου Δουσίκου π. Συμεών Τσαγοπούλου και του διδασκάλου του Βελεντζικού Γεωργίου Βάκκα, συνετέθη από τον π. Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη νέα ακολουθία, η οποία εκδόθηκε με το συναξάρι, το 1971. Ο διδάσκαλος των Τρικάλων Γεώργιος Μηλίτσης το 1991 συνέθεσε παρακλητικό προς τιμήν του αγίου κανόνα. Πολλά και ποικίλα τα θαύματα του Αγίου και μάρτυρες οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής, οι οποίοι ομολογούν και διακηρύσσουν τις θαυματουργίες που επιτελεί η αγία κάρα Του.

Η μνήμη του εορτάζεται πανηγυρικά στις 21 Ιουλίου.


πηγή:
www.imnartis.gr

73
Αγιολογικά / Ο Όσιος Μαξιμος ο Γραικός
« στις: 28 Αυγούστου, 2007, 11:49:26 πμ »
Ο κατά κόσμο Μιχαήλ Τριβώλης γεννήθηκε περί το 1470 μ.Χ. στην Άρτα. Πλούσιοι και ευσεβείς οι γονείς του, ανήκαν στη χορεία των λογίων που ακολούθησαν τον Θωμά Παλαιολόγο κατά την έξοδο από τον Μυστρά λίγο πριν την πτώση του Δεσποτάτου. Εγκαταστάθηκαν έκτοτε στην Άρτα την οποία βάρυνε η Βυζαντινή παράδοση με τα μνημεία και την ακίβδηλη, χωρίς λατινικές επιδράσεις, ορθοδοξία.

Στα δεκατέσσερά του χρόνια στέλνεται στην Κέρκυρα στον θείο του Δημήτριο Τριβώλη λόγιο, κωδικογράφο και βιβλιόφιλο και στον επιφανή δάσκαλο Ιωάννη Μόσχο προκειμένου να συμπληρώσει την εκπαίδευσή του. Έμεινε εκεί μέχρι τα είκοσί του χρόνια.

Η αγάπη του προς τα γράμματα τον οδηγεί περί το 1492 στη Φλωρεντία. Σπουδάζει πλέον κοντά στον διαπρεπή Έλληνα φιλόλογο της εποχής Ιωάννη Λάσκαρη, Θεολογία Φιλολογία, Ιστορία, Φιλοσοφία, Αρχαία Ελληνικά, Λατινικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Φοιτά ακόμη στην Πλατωνική Ακαδημία, όπου διέπρεπε ο Μαρτσίλιο Φιτσίνο.

Στην Βενετία συνδέεται με τον φημισμένο τυπογράφο ΄Αλδο Μανούτιο, τον περίφημο εκδότη των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Ιδιαίτερη έλξη ασκούν πάνω του τα κηρύγματα του Δομινικανού μοναχού Σαβοναρόλα, ο οποίος βρίσκει τραγικό θάνατο στη πυρά, εξαιτίας των κηρυγμάτων του σχετικά με τη διαφθορά των συγχρόνων του. Το γεγονός αυτό τον απογοητεύει για την τακτική της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας απέναντι στην ελευθερία της θεολογικής σκέψεως της ανατολής και τον οδηγεί στη μονή Βατοπαιδίου στο Άγιον Όρος. Εκεί και από την ηλικία των 35 ετών επιδίδεται σε συστηματική και βαθιά μελέτη χριστιανών συγγραφέων στην πλούσια βιβλιοθήκη της μονής. Πλάθεται από τη μακρά ορθόδοξη μοναχική, πατερική, και αγιορείτικη παράδοση. Στον Άθωνα δεν έλαβε αξιώματα εξαιτίας της βαθύτατης ταπεινώσεώς του. Συχνά αποδημούσε προς λογίαν υπέρ της μονής, διδάσκοντας και στηρίζοντας τους Ορθοδόξους στην πίστη και προφυλάσσοντας τους από την λατινική προπαγάνδα.

Δέκα χρόνια έμεινε στο Όρος εργασθείς «σωματικώς και πνευματικώς». Το ήθος του και η μόρφωσή του τον κάνουν πολύ γνωστό στον Άγιο Όρος. Αυτό ακριβώς το κύρος που είχε αποκτήσει αποτέλεσε και την αιτία της αποστολής του στη Ρωσία. Το 1515 ο μέγας ηγεμόνας της Μόσχας Βασίλειος Ιβάνοβιτς ζητά από τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τον Πρώτο του Αγίου Όρους, τον Βατοπαιδινό μοναχό Σάββα προκειμένου να μεταφράσει στα Ρωσικά την Αγία Γραφή τα λειτουργικά βιβλία καθώς και τα πατερικά κείμενα. Αντί του Σάββα, ο οποίος ήταν γέροντας και άρρωστος, επιλέγεται ο Μάξιμος «ως έμπειρος στις θείες Γραφές και επιδέξιος στη ερμηνεία των οιωνδήποτε εκκλησιαστικών κειμένων».

Στη Μόσχα ο Μάξιμος αρχίζει να μεταφράζει και να διορθώνει παλαιά και νέα έργα. Με την ολοκλήρωση του Ψαλτήρος ζητά την έγκριση της επανόδου του στο Όρος αλλά ο μέγας ηγεμών δεν ήταν διατεθειμένος να στερηθεί τις υπηρεσίες μιας σπάνιας για τη Ρωσία της εποχής εκείνης προσωπικότητας. Του αναθέτει λοιπόν συνεχώς και νέες εργασίες. Μεταφράζει τις πράξεις των Αποστόλων, τους Αποστολικούς κανόνες, τους κανόνες των οικουμενικών και τοπικών συνόδων, τις ομιλίες του Ιωάννου του Χρυσοστόμου και πολλά άλλα. Με την πάροδο του χρόνου δημιουργεί στενές σχέσεις με επιφανείς προσωπικότητες, συγχρόνως όμως αρχίζει να δημιουργεί και εχθρούς λόγω των θέσεών του στα προβλήματα της Ρωσικής εκκλησιαστικής και κοινωνικής ζωής. Έλεγχε θαρραλέα με τον προφορικό και γραπτό λόγο τα κακώς κείμενα με αποτέλεσμα ο Μητροπολίτης Δανιήλ να τον καταδικάσει σε φυλάκιση πολλών ετών. Δικάστηκε τον Μάιο του 1525 προεδρεύοντος του Μέγα ηγεμόνα με τον Μητροπολίτη Δανιήλ να εκτελεί χρέη εισαγγελέα. Με χαλκευμένες κατηγορίες για αίρεση, μαγεία, κατάκριση και συνομωσία κατά του ηγεμόνα, κατασκοπεία υπέρ του Τούρκου σουλτάνου και αρκετές άλλες τον καταδικάζουν και σιδηροδέσμιο τον οδηγούν στη μονή Βολοκολάμσκ σε απομόνωση και απαγορεύοντάς του τη Θεία Κοινωνία και την πρόσβαση στα βιβλία του. Επιπλέον υπέστη σκληρά βασανιστήρια. Το 1531 η δίκη του επαναλαμβάνεται με νέες κατηγορίες και ισόβια κάθειρξη αυτή τη φορά. Εγκλείεται στη μονή Οτρότς της πόλεως Τβέρης όπου όμως οι συνθήκες κράτησης καλυτέρευσαν εξ αιτίας του επισκόπου Τβέρης Ακακίου ο οποίος του επιτρέπει πλέον την πρόσβαση στα βιβλία και του δίδει άδεια να γράφει. Ο Άγιος Μάξιμος έμεινε φυλακισμένος για 23 χρόνια. Το 1539 ο ενάρετος Ιωάσαφ διαδέχεται τον Δανιήλ και επιτρέπει στον Άγιο τη Θεία Μετάληψη και την παρακολούθηση της Θείας Λειτουργίας. Παρά τις επιστολές των πατριαρχών Κων/λεως και Αλεξανδρείας η απελευθέρωση και επιστροφή του δεν επετεύχθη.

Τελικώς απελευθερώνεται το 1548 και έρχεται να ζήσει στη μονή Αγίας Τριάδος στο σημερινό Ζαγκόρσκ, έξω από τη Μόσχα. Αποκαμωμένος από το βάρος των δεσμών και τη ζοφερή φυλακή αναπαύεται τελικώς στις 21 Ιανουαρίου του 1556 σε ηλικία 86 περίπου ετών, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο συγγραφικό έργο, κυρίως στην Ρωσική. Μετά θάνατον η Ρωσική συνείδηση αφυπνίζεται και αντιλαμβάνεται την μέγιστη αδικία απέναντι στον πολύτιμο αυτόν άνδρα. Ο Μάξιμος ήταν ο πρώτος που μαρτύρησε στη Ρωσία υπέρ της ορθόδοξης πίστης και ζωής. Από τα μέσα του ιστ΄ αιώνος συντάσσονται βίοι του Αγίου στα δε τέλη του ιζ΄ αιώνος το όνομά του αναγράφεται στα αγιολόγια των ετήσιων Ρωσικών ημερολογίων, αγιογραφούνται δε και εικόνες του. Στον τάφο του στη Λαύρα του Αγίου Σεργίου αναγείρεται παρεκκλήσιο από τον Μητροπολίτη Μόσχας Πλάτωνα που το 1833 συμπληρώνει ο αρχιμανδρίτης Αντώνιος, ηγούμενος της Λαύρας.

Το έτος 1997 γίνεται η ανακομιδή των λειψάνων του αγίου Μαξίμου. Με την φροντίδα του νυν σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Άρτης κ. Ιγνατίου, το ίδιο έτος, μεταφέρεται από τη Μόσχα τεμάχιο του ιερού λειψάνου στην πόλη της Άρτας, για ευλογία και αγιασμό των πιστών. Το λείψανο εναποτέθηκε σε προσκύνηση στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Άρτης.

Προς τιμή του αγίου στη γενέτειρα πόλη έχει αρχίσει η προετοιμασία, για την ανέγερση λαμπρού ναού στην περιοχή Τρίγωνο, που θα αποτελέσει τον ενοριακό ναό της σημερινής ενορίας των Αγίων Αποστόλων.

Η μνήμη του εορτάζεται πανηγυρικά στις 21 Ιανουαρίου.

ΠΗΓΗ:
www.imnartis.gr

74
Στίχοι τραγουδιών / Μοιάζουμε
« στις: 24 Αυγούστου, 2007, 01:48:25 μμ »
Στίχοι:Ελεάνα Βραχάλη
Μουσική - Τραγούδι: Μιχάλης Χατζηγιάννης
Δίσκος: Μιχάλης Χατζηγιάννης LIVE

Πες μου τι θες δεν κυνηγάω πια σκιές και με τρομάζουν οι αλλαγές
δεν είναι η αγάπη ένα παιχνίδι ασφαλές
Τέτοιες βραδιές μπαίνουμε μέσα σε φωτιές σ’ ένοχες σκέψεις μυστικές
λόγια κουβάρια που τυλίγουν τις καρδιές
Άλλα λέω, άλλα κάνω κι άλλα εννοώ
μια τολμάω να πεθάνω μια σκοτώνω εγώ
Άλλα λες κι εσύ καρδιά μου κι άλλα εννοείς
αν κοιτάξεις  πιο βαθιά μου, μοιάζουμε, θα δεις...
Δύσκολα αφήνεσαι, δίνεις, δε δίνεσαι, ας πλησιάσουμε κι ας μην τρομάζουμε
γίναμε καρδιά μου ίδιοι μες στο ίδιο μας παιχνίδι
μοιάζουμε, πόσο μοιάζουμε...
Τέτοιες βραδιές τι λεν τα βλέφαρά μας πες που ‘ναι γεμάτα αστραπές
δεν έχει η αγάπη μόνο όψεις τρυφερές
Εγωισμοί, δειλές κι αμήχανες σκηνές, δικές μας άμυνες σκληρές
δεν είναι η αγάπη ένα παιχνίδι ασφαλές  
Άλλα λέω, άλλα κάνω κι άλλα εννοώ
μια τολμάω να πεθάνω μια σκοτώνω εγώ
Άλλα λες κι εσύ καρδιά μου κι άλλα εννοείς
αν κοιτάξεις  πιο βαθιά μου, μοιάζουμε, θα δεις...

75
Αγιολογικά / Οι Όσιοι αυτάλερφοι θεοχάρης και Απόστολος
« στις: 23 Αυγούστου, 2007, 02:49:22 μμ »
ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΑΥΤΑΔΕΛΦΟΙ ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΙ ΕΝ ΑΡΤΗ ΑΣΚΗΤΙΚΩΣ ΔΙΑΛΑΜΨΑΝΤΕΣ


Οι όσιοι Θεοχάρης και Απόστολος ήταν γιοι του ευσεβούς ιερέως π. Γεωργίου Ντούϊα, εφημερίου του ιερού ναού της Αγίας Σοφίας Άρτης και της ενάρετης πρεσβυτέρας Φωτεινής. Το ζεύγος είχε και τρίτο γιο ονόματι Κων/νο, τους οποίους μεγάλωσαν «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου».

Ο μεγαλύτερος γιος Θεοχάρης, που γεννήθηκε γύρω στα 1760, διέθετε μεγάλη έφεση στα γράμματα. Διδάχθηκε τη «θύραθεν σοφία» στην περίφημη τότε σχολή της Άρτας, τη σχολή Μανωλάκη Καστοριώτη. Εκείνη την εποχή δίδασκε και ο μεγάλος δάσκαλος και ιεροψάλτης Δημήτριος Οικονομόπουλος Βενδραμής από το Μεσολλόγγι.

Η δύναμη του λόγου και η πειθώ, του μαθητού ακόμη, Θεοχάρη με την αγία ζωή και τις παραινέσεις, παρακίνησαν αρκετούς από τους συμμαθητές του να γίνουν ιερείς και μοναχοί.

Τον απλό και ακέραιο στη ψυχή Απόστολο, ανέλαβε να εκπαιδεύσει ο ίδιος ο πατέρας τους. Τα δύο αδέλφια είχαν ιδιαίτερη αγάπη και έφεση στην εκκλησιαστική ζωή και με ιδιαίτερη ταπείνωση διακονούσαν τον ιερέα πατέρα τους. Παράλληλα όλη η οικογένεια ήταν ανεξάντλητη πηγή αγάπης και προσφοράς, υλικής και πνευματικής προς τους συνανθρώπους και τους ενορίτες τους.

Με το τέλος των σπουδών τους οι γονείς τους εκοιμήθησαν εν Κυρίω αφήνοντας στα παιδιά τους σημαντική κληρονομιά` την αληθινή και γνήσια πίστη τους, την αγία ζωή τους, και την κατά Θεόν πορεία πάνω στις αξίες της πίστεως και της πατρίδος.

Οι δύο αδελφοί, μετά το θάνατο των γονέων τους απεκατέστησαν τον μικρότερο αδελφό τους, που φρόντισαν να νυμφευθεί και να εγκατασταθεί στο πατρικό τους σπίτι. Οι ίδιοι απεσύρθησαν σε ένα μικρό σπιτάκι κοντά στο ναό Αγίας Σοφίας «απαρνηθέντες τα εγκόσμια». Τα δύο αδέλφια απερίσπαστα πια από τα του κόσμου, ρίχνονται με θάρρος και γενναιότητα σε μεγάλους ασκητικούς αγώνες. Η αδιάλειπτη προσευχή, η μελέτη του λόγου του Θεού, η ολονύκτια στάση, η ψυχοτρόφος νηστεία, η σιωπή και η εγκράτεια, η μετάνοια και η ολόθερμη αγάπη προς τον Θεό, ήταν η καθημερινή τους πράξη και ζωή. Ενώ δεν είχαν μοναχικό σχήμα και δεν είχαν καρεί μοναχοί έκαναν και τηρούσαν με ακρίβεια τον κανόνα του μεγαλόσχημου μοναχού.

Ο Θεοχάρης δίδασκε μέχρι το 1818 στο μικρό εκκλησάκι της Κασσωπίτρας στα παιδιά της πόλης τα πρώτα τους γράμματα. Από αυτόν τον δάσκαλο βγαίνει μαθητής, ο εθνεγέρτης, αρχηγός της φιλικής εταιρείας Νικόλαος Σκουφάς, από το Κομπότι Άρτας. Σημαντικό το έργο του Θεοχάρη και μεγάλη η πνευματική ωφέλεια του Αρτινού λαού από τις θεόπνευστες ομιλίες στον ναό των Αγίων Αναργύρων. Οι δύο αδελφοί αγάπησαν πλήρως τον μονήρη βίο και έγιναν ερασταί της ησυχίας και της προσευχής. Συμπαραστάθηκαν δυναμικά στον δοκιμαζόμενο λαό της Άρτας κατά τις επιδημίες πανώλης στα 1816 και 1823.

Κατά την Μεγάλη Παρασκευή του 1828 και επί Μητροπολίτου Νεοφύτου, ο Θεοχάρης προαισθάνεται το τέλος του. Στην κηδεία του Οσίου συνέβησαν «εξαίσια και μεγάλα θαύματα». Οι τέσσαρες λαμπάδες του νεκροκρέβατου αν και σβηστές άναψαν και άρρητη ευωδία σκόρπισε το άγιο σκηνωμά του. Η ευωδία αυτή πλημμύρισε και το ναό των αγίων Αναργύρων αλλά και το μικρό σπιτάκι που ζούσε ο Άγιος. Κατ\' άλλη μαρτυρία την ώρα της εξοδίου ακολουθίας άναψαν από μόνα τους τα κεριά του πολυελαίου των Αγίων Αναργύρων,θαύμα και πιστοποίηση από τον Θεό της αγίας και φωτεινής ζωής του. Ο Άγιος ενταφιάσθηκε στο κοιμητήριο των Αγίων Αναργύρων. Κατά το 1866 ο ηγούμενος Κορνήλιος ανακαινίζοντας το μονύδριο εύρε κάτω από πλάκα «την χαριτόβρυτον αυτού κάραν πνέουσαν άρρητον ευωδίαν». Σεβάσθηκε όμως την επιθυμίαν του Αγίου και έτσι ο χώρος της ταφής του παραμένει μέχρι και σήμερα, ανέπαφος.

Ο έτερος αδελφός Απόστολος, συνέχισε να ζεί σύμφωνα με τις παρακαταθήκες του αδελφού του συμπαριστάμενος στους πάσχοντες και τα ορφανά. Περί το 1845 παρέδωσε και αυτός το πνεύμα του στον Κύριο, το δε λείψανό του ενταφιάσθηκε στον ιερό ναό Αγίας Σοφίας. Τρείς μέρες μετά τον θάνατο του οσίου Αποστόλου, ευσεβείς γυναίκες πήγαν στον τάφο να ρίξουν νερό και να τον καλλωπίσουν. Έκπληκτες βρέθηκαν μπροστά σε ένα απρόσμενο θέαμα. Βρήκαν «εκφυέν εις το μέσον του τάφου πρωτοφανές θαυμάσιον άνθος εκπέμπον άρρητον ευωδίαν» πράγμα που φανέρωσε εκ Θεού την αγιότητα του οσίου Αποστόλου.

Με τις ενέργειες του αειμνήστου ιερέα π. Σταύρου Παπαχρήστου εφημερίου του ναού της Αγίας Σοφίας καθιερώθηκε η γιορτή τους. Με τις δικές του επίσης ενέργειες ο π. Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης συνέταξε την ιερά ακολουθία των αγίων στα 1940, στο Άγιον Όρος. Τον επόμενο χρόνο, στα 1941, μεγάλη δεσποτική εικόνα φιλοτεχνήθηκε στο Όρος και τοποθετήθηκε στο περίτεχνο ξυλόγλυπτο παλαιό τέμπλο του ναού της Αγίας Σοφίας. Το 1989 ο π. Γεράσιμος, με τις ενέργειες του δικηγόρου Κ. Τσιλιγιάννη, συνέταξε παρακλητικό κανόνα και χαιρετισμούς στους οσίους.

Η μνήμη τους πλέον τελείται πάνδημα και μεγαλόπρεπα την Τετάρτη του Πάσχα στον ιερό ναό Αγίας Σοφίας Άρτης και η εικονογράφησή τους κοσμεί πολλούς ναούς της πόλεως.


Πηγή:
www.imnartis.gr

Σελίδες: 1 2 [3] 4