Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - Ιωάννα

Σελίδες: 1 ... 12 13 [14] 15
326
Ανέκδοτα... προς έκδοσιν / Γελιογραφίες-Φωτογραφίες
« στις: 07 Φεβρουαρίου, 2009, 01:25:34 μμ »
[align=center][/align]
[align=center][font size=2]CHE-E-E-E-SE!!![/fonts][/align]




[align=center][/align]
[font size=2][align=center]Φαινόταν μια καλή προσγείωση... :yikes:[/align][/fonts]

327
Μουσική / Αναστασιά
« στις: 05 Φεβρουαρίου, 2009, 12:07:36 πμ »
Εκτιμάμε ό,τι χάνουμε, ε;

328
Μουσική / Αναστασιά
« στις: 04 Φεβρουαρίου, 2009, 10:41:24 μμ »
Δεν το είχα ξανακούσει. Αρχοντικό!
Συγκρατημένο στην έκφραση και βαθύ το παράπονο της ξενητιάς. Παθούσα η γιαγιά; Σήμερα με την ηλεκτρονική παγκόσμια κοινωνία καταργήθηκε η απομόνωση της τοπικής απόστασης, τώρα έχουμε τον ξενητεμό της διπλανής πόρτας...

329
Μουσική / Kemal
« στις: 04 Φεβρουαρίου, 2009, 07:49:23 μμ »
Παράθεση από: staboz
...δεν μπορώ να καταλάβω τον ενθουσιασμό σας για το τραγούδι του Χατζηδάκι \"κεμάλ\".
Μπορεί να έχω πρόβλημα κατανοήσεως.
Βοηθείστε με!
Τί σας άρεσε; Το νόημα; Ότι δηλαδή ο κόσμος αλλάζει μόνο με φωτιά και μαχαίρι; Μήπως το καταλαβαίνω λάθος; Ρωτάω ειλικρινά!
Σας άρεσε η εκτέλεση από το κοριτσάκι, που πραγματικά τραγουδάει πολύ καλά; Εμένα και αυτή με απογοήτευσε ιδίως στο τέλος, όπου οι κινήσεις και τα λόγια του γίνονται τόσο επιτηδευμένα, ώστε σου προξενούν εμετό. Φυσικά κάποιοι το δίδαξαν να φερθεί έτσι. Αλλά αυτό ελάχιστα αλλάζει τα πράγματα.
Για το τραγούδι: Πολλές φορές εξαιτίας και μόνο της πανέμορφης μελωδίας θεωρώ ωραίο το τραγούδι (χωρίς να καταργήσω τελείως το ήθος των στίχων ως κριτήριο). Αντίθετα συμβαίνει να μην μπορώ να ακούσω ωραίους στίχους με αδιάφορη μελωδία. Αυτό με κάνει να γκρινιάζω και για τα χριστιανικά τραγούδια - Ξένια, εντάξει υπάρχουν και μερικά ωραία ;) -
Αυτή είναι η μυστική μαγική δύναμη της Μουσικής. Μιλάει κατευθείαν στην ψυχή (προκαλεί ανάταση, παρασύρει, αλλοιώνει...). Μεγάλο θέμα, μάλλον, αυτό, από την αρχαιότητα.
Για χάρη της μουσικής ανεχόμαστε στίχους με περιεχόμενο που δεν εγκρίνουμε ή ιδιαίτερα σκληρό όπως το περίφημο \"θα κάνω μάνες δίχως γυιούς, γυναίκες δίχως άνδρες, θα κάνω και μωρά παιδιά να κλαιν δίχως μανάδες!!!\"

Τώρα για την εκτέλεση: Το κορίτσι είχε μια θεατρικότητα, άλλωστε ηθοποιό προσπάθησαν να το κάνουν το καημένο.  Και λέω καημένο, γιατί αυτό συνέπεια έχει να χάσει από την παιδική αφέλεια. Τουλάχιστον δεν θέλησαν να δείχνει γυναίκα κάτι που και αφύσικο και αηδιαστικό θα ήταν για την ηλικία του.
Καλά ίσως έχω δει πολύ πολύ πολύ χειρότερα, για πραγματική αηδία, από παιδιά-θαύματα ηθοποιούς και μάλιστα θυμάμαι ένα καημένο από το Τέξας, που το έδειχναν στις ειδήσεις μετά από την δολοφονία του και την κακοποίησή του από κάποιον διεστραμένο.  Αφού οι γονείς του θεωρούσαν τιμή τους να βλέπουν το μικρό παιδάκι σαν γυναίκα-σταρ του χόλιγουντ, τα εισπράξανε. Τί φταίνε τα παιδιά;

330
Ημερολόγιο καθημερινότητας / The Black Hole
« στις: 04 Φεβρουαρίου, 2009, 04:16:43 μμ »
[font size=2][align=center]\"The Black Hole\" (ή Απληστία)[/align][align=center][/align]
[align=center]Είναι ιδιαιτέρως εύστοχος ο ορισμός που δίνει ο άγιος Μάξιμος Ομολογητής στη φιλαργυρία. Είναι, λέει, το πάθος εκείνου που λαμβάνει με χαρά και δίνει με λύπη!!![/align][/fonts]

331
Μουσική / Kemal
« στις: 03 Φεβρουαρίου, 2009, 01:11:31 πμ »
Τέλειο! :clap2:

332
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Η απομάκρυνση από τήν δυστυχία!
« στις: 23 Ιανουαρίου, 2009, 01:00:42 πμ »
Iaspis, συγκλονιστικό το γεγονός!!!
Νομίζω ένας θαυμάσιος επίλογος γι\' αυτό το topic!!!

333
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Η απομάκρυνση από τήν δυστυχία!
« στις: 23 Ιανουαρίου, 2009, 12:54:27 πμ »
Παράθεση από: mistral
Έχω και μια δεύτερη παρόμοια εμπειρία δεν ήμουν όμως τόσο σοβαρά ασθενής
Απλά είχα μεγάλη σκοτούρα στο μυαλό μου και πολλά προβλήματα στην ζωή μου
Είχα επισκεφτεί έναν γέροντα στο Άγιον Όρος για αυτόν τον σκοπό.
Είχα πολλά στο μυαλό μου να πώ και να συζητήσω με τον γέροντα
Όταν έφτασα στο κελί είχε λίγο κόσμο και περίμενα απ\' έξω
Σε λίγο έφυγε ο κόσμος και ήμουν μόνος μου με τον γέροντα.
Με ρώτησε κάνα δυό πράγματα άσχετα με αυτά που με απασχολούσαν
Κατά περίεργο τρόπο όμως και ενώ είχα πολλά να ρωτήσω τα ξέχασα όλα.
Καθόμασταν εκεί ήσυχα, ωραία, δεν λέγαμε τίποτε και γινόμουν άλλος άνθρωπος
Πώς και γιατί ούτε με ενδιέφερε ούτε και το σκεφτόμουν εκείνη την ώρα
Μετά από κάποια ώρα σηκώθηκε ο γέροντας και μου είπε: «Καιρός να φεύγεις»
«Ευλογείτε» είπα και σηκώθηκα και έφυγα. Και προβλήματα δεν είχα.
Όλα είχαν χαθεί χωρίς να τα συζητήσω. Χωρίς ο γέροντας να μου πεί κάτι
Στην επιστροφή αναρωτιόμουν τι και πώς.
Ωραίο, ελπίζω να κράτησε αυτή η ατμόσφαιρα, mistral!
Κάποτε μέσα στις δυσκολίες ένα απλό \"κλικ\" τα αλλάζει ό λ α.  Άραγε είναι στις δυνατότητές μας να το κρατήσουμε; κάποτε χρειάζεται να το χτίσουμε...
Παράθεση από: aggelikh
Δηλαδή εγώ καλά κάνω πάντα! :D
Και αν δεν κάνω καλά πάντα το παλέυω να κάνω καλά και μόνο καλά!
Τις περισσότερες φορές τα καταφέρνω μάλιστα! με την βοήθεια του Θεού πάντα
Αυτή η ερμηνεία του \"σήμερα, πάντα καλύτερα από χθες\" μου αρέσει πολύ!

334
Ημερολόγιο καθημερινότητας / Θυμάσαι;; (Τί είναι αυτό;)
« στις: 21 Ιανουαρίου, 2009, 10:42:07 μμ »
Συγκινητικό και ανθρώπινο φιλμ μικρού μήκους:
g=embed&sec=2521215

Ένας χρήστης προσθέτει στην ιστοσελίδα σχολιάζοντας το video: \"Κρίμα που δεν ζουν οι γονείς μου....\"  

[align=right](Μάριε, μήπως μπορείς να βοηθήσεις στην σωστή τοποθέτηση του video; :) )[/align]

335
Ανέκδοτα... προς έκδοσιν / Γελιογραφίες-Φωτογραφίες
« στις: 18 Ιανουαρίου, 2009, 01:42:18 μμ »
Στον απόηχο των Ζωνιανών...
[align=center] [/align]
[align=center][/align]

336
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Η απομάκρυνση από τήν δυστυχία!
« στις: 18 Ιανουαρίου, 2009, 01:09:29 μμ »
Παράθεση από: Αρτέμης
Εμβαθύνατε πολύ στο θέμα,δεν περίμενα τέτοια ανάλυση..Ευχαριστούμε
Εμείς  σε ευχαριστούμε, Αρτέμη! :flowers:

337
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Η απομάκρυνση από τήν δυστυχία!
« στις: 18 Ιανουαρίου, 2009, 01:08:46 μμ »
Παράθεση από: Iaspis
Χαίρομαι γιά αυτήν τήν ακέραια γνώμη σου Ιωάννα!
Ευχαριστώ για τον καλό λογισμό, Iaspis! :)
Βλέπεις μόνο η γλώσα  μιλά για ακεραιότητα -και η καρδιά, βέβαια, αναπαύεται και την αναζητεί- αλλά τα έργα;;;  Εδώ είμαστε...!  
Ξεπερνάμε και τους πολιτικούς μας στη συνέπεια :blush:

338
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Η απομάκρυνση από τήν δυστυχία!
« στις: 18 Ιανουαρίου, 2009, 12:10:37 πμ »
Παράθεση από: Αρτέμης
Το ρητό αυτό,το άκουσα πρόσφατα σε μια κουβέντα που είχα με κάποιον και απλά υπενθυμίζει πως κανείς δεν είναι για πέταμα ή άχρηστος ,όσο και αν φαίνεται εξωτερικά..Είναι ο αγώνας που πρέπει να κάνουμε όλοι μας να συγχωρούμε τον άλλο,να του βρίσκουμε ελαφρυντικά και να κρατάμε μόνο τα καλά του..
Τι καλό! :)
Όλοι ρολόγια; Όλοι δηλ. ίσοι, όχι ίδιοι, αλλά ίσοι.
Κι όμως ας λεγόμαστε.... χριστιανοί, μια χαρά χωρίζουμε τα ρίφια από τα πρόβατα.  Αυτός καλός, δεξιά, τον πλησιάζω, εκείνος αριστερά, μακρυά η καρδιά μου.
Όλοι ρολόγια.
Ξέρεις τί με φοβίζει, Αρτέμη;  Ότι κάποιοι δεν δείχνουμε ποτέ τη σωστή ώρα, όχι επειδή σταμάτησαν τα ρολόγια μας, αλλά επειδή επιμένουμε να μην συντονιζόμαστε στη σωστή ώρα.  Θέλουμε έτσι να συμβιβάσουμε το ορθό με το χαλασμένο και χάνουμε το ακέραιο που είναι και το μοναδικό.  Υπερβολική; Μπορεί.
Βγήκα, αυθόρμητα, από το θέμα.  Αλλά ήταν ωραία η υπογραφή...!

339
Iaspis, :flowers:
Αυτό το
Παράθεση
Δεύτερη ευκαιρία κανείς από μας δεν πρόκειται να έχει. Μια ζωή μας έδωσε ο Θεός, αυτήν που διερχόμαστε τώρα, για να δείξουμε την πιστότητά μας σ\' Αυτόν και να δώσουμε τον αγώνα μας. Θα είναι κρίμα και αδικία μόνο του εαυτού μας, άν αυτή τη μία και μοναδική ευκαιρία την κατασπαταλήσουμε σε ανούσια και ανάξια λόγου πράγματα του αιώνος τούτου του απατεώνος.
ήταν πακέτο.  Ευχαριστήριο στους αποστολείς. :)

340
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Η απομάκρυνση από τήν δυστυχία!
« στις: 12 Ιανουαρίου, 2009, 01:25:09 πμ »
Η μνήμη μας επιλεκτικά κρατάει τις ευχάριστες αναμνήσεις, ξεχνά τις δυσάρεστες.  Επιθυμούμε να κρατούμε στη μνήμη μας τους ανθρώπους που χάσαμε με τις ευχάριστες στιγμές που ζήσαμε.
Συναναστρεφόμαστε ευκολότερα εκείνους που μας κάνουν να περνάμε ευχάριστα μαζί τους.
Από τη φύση του ο άνθρωπος θέλει να αποφεύγει κάθε τι δυσάρεστο.
Κάθε φορά που συμπαραστεκόμαστε σε έναν βαριά ασθενή μοιραζόμαστε το φορτίο της λύπης του, περισσότερο μάλιστα αν τον νοιαζόμαστε
Παράθεση από: Iaspis
(λυπάται κάποιος γιά τήν συμφορά μου καί δέν τό αντέχει)
Αυτό πραγματικά το έχω ζήσει με τον πατέρα μου, που έφυγε.  
 
Παράθεση από: Iaspis
ή φόβο-δειλία (δειλιάζει κάποιος  μπρός στό ενδεχόμενο νά τού ζητηθεί συμπαράσταση)
και αυτό μέσα από τη ζωή.
Ποιος μπορεί να αρνηθεί, όμως, ότι η αληθινή αγάπη δεν γνωρίζει τέτοια εμπόδια;

341
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Η απομάκρυνση από τήν δυστυχία!
« στις: 12 Ιανουαρίου, 2009, 12:38:41 πμ »
Παράθεση από: Iaspis
Δές πώς κάποιος λυπάται πράγματι γιά τήν δυστυχία μου, παρακαλεί καί τόν Θεό υπέρ εμού, όμως δέν μέ ζυγώνει. Γιατί άραγε;
Τί εννοείς; Μία μοναχή, ένας μοναχός βεβαίως θα προσευχηθεί, δεν θα πλησιάσει. Ένα πάλι πολυάσχολος κοσμικός, δύσκολα βρίσκει το χρόνο να επικοινωνήσει συστηματικά.  Άλλος πάλι θα λυπηθεί, αλλά την επόμενη στιγμή θα ξεχαστεί με τα δικά του.  Μήπως όμως έχεις την απάντηση στο μυαλό σου;

342
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Η απομάκρυνση από τήν δυστυχία!
« στις: 12 Ιανουαρίου, 2009, 12:19:13 πμ »
Πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν, ξεχωρίζω το ουσιαστικό, έλλειψη πραγματικού ενδιαφέροντος και αληθινής αγάπης.  Αν αγαπώ συμμετέχω στον πόνο του άλλου, έρχομαι στη θέση του, αφουγκράζομαι τις ανάγκες του, είμαι δίπλα του, δεν τον ξεχνώ, δεν εξαφανίζομαι στην καθημερινότητά μου.  Η αγάπη όμως είναι και ένα αγώνισμα.

343
Ανέκδοτα... προς έκδοσιν / .::Ανέκδοτα::. - Mega Topic -
« στις: 12 Ιανουαρίου, 2009, 12:03:00 πμ »
- Εσύ Τοτό κάνεις την προσευχή σου πριν το φαγητό;
- όχι, δεν υπάρχει λόγος. Η μαμά μου είναι πολύ καλή μαγείρισσα!

Διάλογος προϊσταμένου-εργαζόμενου:
-πιστεύεις στη ζωή μετά το θάνατο;
-ναι βέβαια, πιστεύω.
-αυτό είναι καλό, χθες όταν έφυγες να πας στην κηδεία της γιαγιά σου, η γιαγιά σου πέρασε από εδώ να σε δει :yikes:

344
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Αποκλειστικά για γυναίκες!
« στις: 11 Ιανουαρίου, 2009, 11:15:45 μμ »


Έχετε δει το φάντασμα της όπερας Νο 2; Το dvd κυκλοφορεί σήμερα με κυριακάτικη εφημερίδα.
Τα καλύτερα θα σας πω :D:
Άθλια ταινία, τρομερά βαρετή, γλυκανάλατη, καθόλου πειστικές οι ερμηνείες, βαριέσαι αφόρητα τα αλλεπάλληλα κοντινά πλάνα της Christine, δεν ξέρω πόσο δυσκολεύτηκαν να δημιουργήσουν ένα τόσο ανόητο χαρακτήρα πρωταγωνίστριας.  Άντεξα να το δω ως το τέλος με μερικές περικοπές –μπας και χρησιμεύσει ως ευχάριστο εποπτικό υλικό για την γνωριμία των μαθητών με την όπερα.
Στο τέλος τουλάχιστον αποζημιώθηκα.  Για να μοιραστώ την συγκίνηση μαζί σας… :cry:
Την καρδιά της πριμαντόνα διεκδικούν ένα παιδικός της έρωτας και το παράφρων φάντασμα της όπερας που την ανέδειξε. Αυτή για να σώσει τον αγαπημένο της από τις δολοφονικές διαθέσεις του φαντάσματος :guns: κλείνει τα μάτια της καρδιάς της και μοιράζεται τη ζωή της μαζί του.  Εκείνο πάλι μην αντέχοντας να έχει στο πλευρό του τον οίκτο και μια γυναίκα που η παρουσία της στη ζωή του είναι απόδειξη της θυσιαστικής αγάπης της για κάποιον άλλο :angel:, τους αφήνει να ζήσουν μαζί.  Η κοπέλα κλείνει στο χέρι του πληγωμένου, το δαχτυλίδι που της χάρισε και φεύγουν.
Και όλα αυτά για να πω ότι, έπειτα από αρκετά χρόνια, γέρος πια, ο άνδρας της επισκέπτεται τον τάφο της.  Εκεί βρίσκει το δαχτυλίδι περασμένο στο τριαντάφυλλο που συνήθιζε το φάντασμα να της προσφέρει κάθε μέρα.

Αγάπη, αληθινή αγάπη είναι εκείνη που μπορεί να δεχθεί και την απόρριψη και να συνεχίσει να αγαπά.  Η αληθινή αγάπη σέβεται την ελευθερία.

Μόνο για γυναίκες ή :offtopic:;;

345
Πολύ ωραίο το ανθολόγιο, Iaspis! :flowers:

346
14.  Προλαβαίνεις σκασμένος το λεωφορείο ExpressAirport, φορτωμένος ένα ογκώδες σακίδιο, πέφτεις πάνω σε γνωστό: ταξιδάκι-ταξιδάκι;
      Όχι βέβαια, ένα test drive στο sac voyage έκανα.

Το 13 είναι γρουσούζικος αριθμός :P

347
Παράθεση από: staboz
Ωραία ιδέα. Κάνω πρώτος την αρχή:
Έκπληξηηη!!! :)  Θαυμάσια προσέγγιση!!! :clap2:  
Βρήκαμε μόνιμο θέμα για το φόρουμ :D

[font size=2]Viva la kota!!![/fonts] :lol:

348
Ημερολόγιο καθημερινότητας / Επεισόδια σε όλη την Ελλάδα
« στις: 10 Δεκεμβρίου, 2008, 11:18:46 πμ »
Οι φωτογραφίες φανταστικές!!! και από το χώρο της φαντασίας παρμένες!!!

349
Παράθεση από: Xenia
Αξίζει νομίζω τα καινούρια μέλη μας, και όσοι δεν έχουν δει ακόμα αυτό το τόπικ να το διαβάσουν τώρα!
Προσωπικά, κάθε φορά που το διαβάζω χαμογελώ!
Θα μάθετε λοιπόν και σεις πως περίπου σκεφτόμαστε, τί χαρακτήρες είμαστε, στο πιό αστείο βέβαια!
Ευχαριστούμε, Ξένια! :)  Δεν θα ήταν άσχημο να εμπλουτίζεται και η λίστα... :D
Αν και
Παράθεση από: MaRiOsV
στην περίοδο που διανύουμε, το κοτόπουλο δεν υπάρχει περίπτωση να καταφέρει να διασχίσει το δρόμο!
:lol:

350
Συγκλονιστικό!! Ευχαριστούμε πολύ!!
...................................................................

Αυτό το \"σβύσε το φως\" !! πόσο δύσκολο είναι!

Σελίδες: 1 ... 12 13 [14] 15