Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - Ιωάννα

Σελίδες: 1 2 [3]
51
Tόποι - Προορισμοί - Πολιτισμοί / Πήλιο
« στις: 28 Ιουλίου, 2009, 10:10:35 πμ »



διαδρομή με τον Μουτζούρη, ελάτε για μια μικρή βόλτα..




το πανέμορφο τέρμα της διαδρομής, ο σταθμός Μηλεών

52
Tόποι - Προορισμοί - Πολιτισμοί / Σχολικά Λεωφορεία
« στις: 11 Ιουνίου, 2009, 01:21:59 μμ »
ένα κουίζ:
[font size=3]
\"βρείτε τις διαφορές\"????
[/fonts]


 Εικόνα Α.


 Εικόνα Β1.  


 Εικόνα Β2.  


κι ένα δεύτερο ερώτημα...

[font size=3] Ποιό Σχολικό θα θέλατε να είχατε???[/fonts]

53
Μουσική / Όμως μάθε μου... πώς είναι να αγιάζεις
« στις: 01 Ιουνίου, 2009, 07:47:37 μμ »

Αν είχαμε και τους στίχους... :)
Ποιό καλό κορίτσι υπάρχει περίπτωση να τους γνωρίζει; :whistle:

54
Εδώ και ΩΡΕΣ προσπαθώ να βρω το bongiorno principessa του piovani για μουσική υπόκρουση στον windowslive ιστολόγιο.
Δοκίμασα στο playlistcom δεν υπάρχει το κομμάτι. Με τον windows media player δεν ξέρω τι γίνεται, εκεί το είχα πρώτα και λειτουργούσε κανονικά, αλλά τώρα ούτε κάν το βρίσκει!  Έχετε καμιά ιδέα?

55
Ημερολόγιο καθημερινότητας / Chicken \"à la Carte\"
« στις: 03 Απριλίου, 2009, 06:39:04 μμ »
Φίλοι μου, μια συγκλονιστική ταινία μικρού μήκους βασισμένη σε πραγματικό γεγονός!!!
Βραβεύτηκε στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου στο Βερολίνο το 2006 ως η καλύτερη μεταξύ 3600 υποψηφιοτήτων στη θεαματική ενότητα «Φαγητό, Γεύση και Πείνα\"
http://www.cultureunplugged.com/play/1081/Chicken-a-la-Carte

56
Μουσική / Ο χορός του Ζαλόγγου
« στις: 18 Μαρτίου, 2009, 06:05:23 μμ »
Ψάχνοντας για εκτελέσεις του γνωστού δημοτικού τραγουδιού...
(αν ψηλώστε την ένταση του ήχου στο τέρμα :blush: υπάρχει ελπίδα να ακούσετε)

Παράθεση από: Iaspis
Η Ελλάδα ούτε κανέναν πεθαίνει, ούτε καί κανένας μπορεί νά τήν πεθάνει. Αντιθέτως ζωοποιεί καί ανασταίνει τούς πάντες πού έρχονται σέ επαφή μαζί της.
Από την ερμηνεία εντυπωσιάζει το... ελληνικό ύφος: ηρωικό, σοβαρό χωρίς να είναι πομπώδες.

57
Ημερολόγιο καθημερινότητας / Από τις Φυλακές
« στις: 26 Φεβρουαρίου, 2009, 10:41:59 πμ »
[font size=2][align=center][/align]Παραθέτω το κείμενο όπως το διάβασα:

\"Ώρες μυστηρίου και αγάπης. Ώρες ειλικρίνειας και συφιλιώσεως με τον Θεό. Ώρες φωτισμού και κάθαρσης, ειρήνης και ελευθερίας!...\"

[align=center]Αληθινό περιστατικό[/align]
        Φυλακές ανδρών...! Σάββατο πρωί...! Στον ιερό Ναό του αγίου Ελευθερίου, η θεία Λειτουργία τελείωσε. Πόση θερμή προσευχή έγινε και σήμερα στον Λυτρωτή, για να ανοίξουν τα σίδερα των φυλακών, για να σπάσουν τα σίδερα των παθών, για να έρθει η πολυπόθητη ελευθερία στους κρατουμένους...! Μην αργείς, Κύριε... Από τα μεγάφωνα του Σωφρονιστηρίου αναγγέλλεται:  \"Ήρθαν οι Ιεροκήρυκες. Όποιος κρατούμενος επιθυμεί, ας κατέβει γρήγορα στο Ναό...\"
         Σε λίγο οι Ιεροκήρυκες υποδέχονται με πολλή αγάπη, όπως άλλωστε κάθε Σάββατο, εκείνους που λαχταρούν να ακούσουν τον Λόγο του θεού. Εκείνους, που μέσα στην ασφυξία της ανελευθερίας τους, θέλουν να αναπνεύσουν, να ξεκουραστούν, να φωτιστούν, να ελπίσουν, να πιαστούν από την αγάπη του Θεού. Και την έχουν μεγάλη ανάγκη. Είναι η μοναδική τους παρήγορη διέξοδος... για ανακούφιση..., για όνειρα..., για αληθινή ζωή...! Ένας, δύο, τρεις ... είκοσι λεπτά! Προσκυνούν με σεβασμό τις άγιες εικόνες και τακτοποιούνται στις θέσεις τους...
       Το σημερινό μάθημα αναφέρεται στα πρόσωπα του Γολγοθά. Στα πρόσωπα, που πλαισίωναν τον Εσταυρωμένο Θεάνθρωπο στις πιο τραγικές του ώρες. με απόλυτη σιγή και συγκινητική κατάνυξη παρακολουθούν και ρουφούν... Στο τέλος με πολλή απλότητα εκφράζουν τις εντυπώσεις, τις απορίες, τους προβληματισμούς τους, συζητούν...!
       
       -Εμένα, μου έκαμε τρομερή εντύπωση, λέει κοφτά ένας γεροδεμένος, ο Ληστής! \"Τον πάω\"! Πάρα πολύ μου άρεσε! Ήταν ανέλπιστα τυχερός...!
       Βλέπετε μπορούμε στην ζωή μας να εμπνεόμαστε και από αρνητικά πρότυπα, ακόμη και από ληστές, που βρήκαν όμως τον σωστό δρόμο, το δρόμο του Θεού...
       - Εξήγησέ μας γιατί θαύμασες τόσο πολύ τον Ληστή;
       - Γιατί με μία μόνο κουβέντα του, συγχώρα με, Θεέ μου, \"μνήσθητι μου, Κύριε\", σώθηκε, του σβήστηκαν όλα του τα κρίματα, κέρδισε τον Παράδεισο και ήταν ο πρώτος που μπήκε. Δεν το χωράει ο νους μου πόσο τον συμπόνεσε και πόσο τον κατάλαβε ο Χριστός! Τον αγάπησα αυτόν τον Ληστή. Θέλω να του μοιάσω, να έχω την τύχη του...!
       - Μακάρι, Μακάρι, ολόψυχα σου το ευχόμαστε. Αφού τόσο το θέλεις, θα γίνει αυτό. Με μία προϋπόθεση: να μοιάσεις στον Ληστή όχι μόνο στην βαθιά του μετάνοια, αλλά και σε κάτι άλλο σπουδαίο που έκαμε:
       - Ποιο είναι αυτό;
       - Να του μοιάσεις στην ομόλογία του. Τι είπαμε ότι ομολόγησε; Ότι ο Χριστός είναι Βασιλιάς και ότι ο ίδιος είναι αμαρτωλός! \"Εμείς δίκαια τιμωρούμεθα και απολαμβάνουμε άξια για αυτά που πράξαμε...\"! Η μετάνοια οδηγεί στην ομολογία και αυτή στη Λύτρωση. Αυτή την ομολογία την λέμε αλλιώς εξομολόγηση. Ο Χριστός δίαδαξε τους μαθητές Του πως να είναι σωστοί εξομολόγοι. Και ο Ίδιος αυτό έκανε πάνω στον Σταυρό. Ο Ληστής εξομολογήθηκε και ο Χριστός τον συγχώρησε...!
       - Αυτό δεν το ήξερα έτσι, δεν το είχα καταλάβει.
       - Σκέφτηκες ποτέ να εξομολογηθείς; Ένιωσες αυτή την ανάγκη; Θέλεις να εξομολογηθείς, να Του ομολογήσεις όλα με συντριβή, ταπείνωση και ειλικρίνεια; Θέλεις να σωθείς;
       - Ναι ! Θέλω ! Θέλω και πολύ γρήγορα ! Όμως θα μου φέρεις ORIGINAL παπά. Όχι από αυτούς των φυλακών. Δεν τους εμπιστεύομαι. Φοβάμαι μήπως... Καταλαβαίνεις...
       - Είναι σπουδαίοι εξομολόγοι οι Ιερείς των φυλακών. Όμως, επειδή σε καταλαβαίνω, θα σου φέρω ORIGINAL, όπως τον ζήτησες...
       - Θα τον περιμένω με ενδιαφέρον και αγωνία.
............ ......... ......... ......... ......... ......... ......... ......... ..
         Έγινε!...
       - Μήπως θέλει και κάποιος άλλος να εξομολογηθεί; Μήπως κάποιος θέλει να πάρει τη θέση του Διονύση, που ζήτησε κι εκείνος ORIGINAL εξομολόγο, αλλά δεν πρόλαβε, γιατί μετακινήθηκε αναπάντεχα σε άλλη φυλακή;
       - Εγώ! Εγώ θέλω να εξομολογηθώ...!
       - Εσύ; Ρωτάει απότομα και δύσπιστα ο Αρχιφύλακας, που πάντα φρουρεί στο Ναό την ώρα τούτη. Εσύ, θέλεις αλήθεια να εξομολογηθείς;
       - Ναι ! Θέλω και μάλιστα πολύ ! Το αποφάσισα ! Και ξέρεις γιατί ; Το είχα μέσα μου, το σκεφτόμουνα συνέχεια, ένιωθα την ανάγκη να ξαλαφρώσω, αλλά δε μου δινόταν η ευκαιρία. Κάθε Σάββατο πρωί δουλεύω στα μαγειρεία. Σήμερα για πρώτη φορά, κατά παράξενο τρόπο με εξαίρεσαν. Ε, δε είναι τυχαίο αυτό! Δεν είναι τυχαίο! Κατάλαβες, αρχιφύλακα; Θέλω να εξομολογηθώ...!
       - Συγχαρητήρια και στους δυό σας, που πήρατε αυτή την ηρωική απόφαση. καλή σας προετοιμασία...
       
       Η συγκέντρωση τελείωσε. Ο ORIGINAL Πνευματικός ήρθε την καθορισμένη ημέρα ολοπρόθυμος. Ώρες κράτησε η εξομολόγηση των δύο κρατουμένων... Ώρες μυστηρίου και αγάπης. Ώρες ειλικρίνειας και συμφιλιώσεως με τον Θεό. Ώρες φωτισμού και κάθαρσης, ειρήνης και ελευθερίας!
Βγαίνοντας από την ORIGINAL εξομολόγηση ο ένας είπε βουρκωμένος: \"Από σήμερα μπορώ να χαμογελάω\"! Ο άλλος τόνισε με πείσμα: \"Δεν με νοιάζει να σαπίσω στη φυλακή. Από αυτή τη στιγμή νιώθω ελεύθερος...!\" και πολλή χαρά έβγαινε από το πρόσωπό του.
        Δόξα Σοι, Κύριε!...
Ευλόγησε τους ORIGINAL εξομολογούμενους και τους ORIGINAL Εξομολόγους...
Η.Μ.

Σημείωση:  Ο πρώτος από τους δύο κρατουμένους, όταν πήρε άδεια, πήγε στο Άγιον Όρος και συνάντησε το Γέροντα, με τον οποίο είχε μιλήσει στην αγνή του νιότη! Εκείνος, όταν το είδε, τον αναγνώρισε, συζήτησε μαζί του, έβγαλε το σκούφο του, σηκώθηκε όρθιος και του είπε πριν τον ξεπροβοδίσει: Εικοσιπέντε χρόνια σε περίμενα. Τώρα μπορώ να πεθάνω ήσυχος\"!
 
 
 [/fonts]

58
Μουσική / Nothing else matters - Apocalyptica
« στις: 25 Φεβρουαρίου, 2009, 03:12:54 μμ »
[font size=3]Nothing else matters - Apocalyptica[/fonts]


59
Μουσική / Η ζωή είναι ωραία (La vita e bella)
« στις: 18 Φεβρουαρίου, 2009, 12:26:10 μμ »
[font size=3]Η ζωή είναι Ωραία (La vita e bella)[/fonts]
(Μουσική:Piovani Nicola/Στίχοι:Φασουλάς Κώστας)
στην πανέμορφη ερμηνεία της Καλλιόπης Βέττα


[font size=2]Δες πιο πέρα κι από το φως,
δες δεν είσαι μοναχός,
δες πιο πέρα κι από τον πόνο,
τη νύχτα που περνά
σα γέλιο μάνας μάνας που γεννά.

Δες στου χρόνου τη φωτιά,
δες πως άντεξε η καρδιά.
Δες το ξάφνιασμα της λύπης
σα χαίρεται η ψυχή
και βγαίνει βόλτα, βόλτα στη βροχή

Δες μ\' ένα βλέμμα πόσα λες,
δεν ξοφλήσαμε μη κλαις
και πιάσε πάλι στο χορό.
Δες με τι πάθος τραγουδώ,
πόσο πιο ψηλά πετώ
μου φτάνει μόνο να είσαι εδώ.

Δες τ\' ανέμου την οργή,
δες πως παίζει σαν παιδί.
Δες το λίκνισμα της μέρας
σα χαίρεται η καρδιά
κι αλλάζει χρώμα, χρώμα και τροχιά[/fonts][/color]

60
Ημερολόγιο καθημερινότητας / Δωροθέα (θέα και δώρο Θεού)
« στις: 16 Φεβρουαρίου, 2009, 06:49:35 μμ »
Είχαμε μία τυφλή στην πόλη μας, Δωροθέα, ονόματι. Ήταν συμμαθήτρια με μια θεία μου. Λεγόταν πως σε μικρή ηλικία κάποιος δικός της την χτύπησε στο κεφάλι και έχασε την όρασή της. Η ίδια μιλούσε για ασθένεια. Από μικρό παιδί θυμάμαι χαραχτηριστικά τη φωνή της: \"μοσχολίβανο, καρβουνάκι\" που πουλούσε έξω από τις εκκλησίες ή στους δρόμους. Την φιλοξενούσαν σε σπίτι και από την επαιτεία της, την ζούσαν.  Όλος ο κόσμος την αγαπούσε και τη σεβόταν υπερβολικά. Προσευχόταν για όλους. Θυμόταν όλα τα ονόματα, την εργασία, ό,τι της έλεγε ο καθένας. Παρακαλούσε για να επιστρέψει στο σπίτι της ή να πάει στο σημείο που έκανε την εργασία της. Στη θεία λειτουργία ποτέ δεν καθόταν! και τα τελευταία χρόνια το ασθενικό της σώμα είχε διπλωθεί σχηματίζοντας ορθή γωνία, δεν μπορούσε να κοιτάξει ψηλά, υπέφερε. Ευωδίαζε! Στην κηδεία της όλοι έκλαιγαν και λαός, ιερείς, αρχιερείς είχαν την αίσθηση ότι πρόκειται για σύγχρονη αγία!

61
[font size=3]Μου εστάλη με προώθηση το απίστευτο παρακάτω:[/fonts]


\" Η ιστορία που ακολουθεί συνέβη σε κοντινό μου πρόσωπο και είναι πέρα για πέρα αληθινή.

Μια απίστευτη ιστορία εκτυλίχθηκε πέρυσι τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου που σημάδεψε ανεξίτηλα μια οικογένεια.

Ήταν Παρασκευή 12 Αυγούστου 2005 όταν η τριαντατριάχρονη Έ. πήρε τα τρία της ανίψια και την κόρη της, δεκαπέντε μηνών, για να τα πάει για μπάνιο στη θάλασσα. Σταμάτησε, όπως όλοι, στο πάρκινγκ της πλαζ και κατέβασε τα παιδιά δίπλα στο αυτοκίνητό της. Όπως έσκυψε για να πάρει τα κλειδιά του αυτοκινήτου, η κόρη της ελευθερώθηκε και πήγε δίπλα στα ξαδέλφια της, πίσω ακριβώς από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Όταν η E γύρισε να την κοιτάξει, έντρομη είδε το παιδί να βρίσκεται ακριβώς πίσω από το αυτοκίνητο που έκανε όπισθεν, ενώ τα ανίψια της ήταν λίγο πιο πίσω.. Έσπευσε ενώ το αυτοκίνητο βρισκόταν ένα μέτρο από την κόρη της. «Ούρλιαζα αλλά αυτός συνέχιζε... Ούρλιαζα...», μου είπε.

Αργότερα, στο νοσοκομείο, ο μεγάλος της ανιψιός (τριών χρονών) θα της έλεγε ότι στην πραγματικότητα δεν ούρλιαζε: «Θεία, άνοιγες το στόμα σου, σε βλέπαμε, αλλά δεν έβγαινε φωνή». «Ίσως γι\' αυτό δεν με άκουγε ο οδηγός,» μου είπε η Έ., «αλλά εγώ θυμάμαι πεντακάθαρα ότι ούρλιαζα...»

Μπροστά στα μάτια της, η ρόδα του αυτοκινήτου πέρασε το κοριτσάκι από τα πόδια του σε όλο του το κορμάκι και σταμάτησε στο κεφάλι του. «Ήταν σαν να το είχαν βάλει αλφάδι κάτω από τη ρόδα,» μου είπε. «Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Στεκόμουν και κοιτούσα το παιδί μου με ένα ολόκληρο αυτοκίνητο σταματημένο πάνω στο κεφάλι του». Επάνω στο σοκ και τον πανικό της, έπιασε το αυτοκίνητο και προσπάθησε να το σηκώσει. Εν τέλει, ο οδηγός έκανε πάλι μπροστά περνώντας για ακόμη μια φορά πάνω από το σώμα του μωρού, αφήνοντας το παιδί αναίσθητο στο έδαφος.

«Δεν έπρεπε να το μετακινήσω, μου είπαν, αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Νόμιζα ότι ήταν νεκρό. Το πήρα στην αγκαλιά μου και ευτυχώς μετά από λίγο έκανε ένα «γκουχ» και συνήλθε».

Το παιδί μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Παπανικολάου και από εκεί στο Ιπποκράτειο. Όταν του έκαναν οι γιατροί την αξονική σε όλο το σωματάκι του, δεν πίστευαν στα μάτια τους. «Έβγαιναν έξω ένας ένας και μου έλεγαν \'\'κάνε το σταυρό σου, κορίτσι μου\'\'. Δεν πείσθηκαν με την πρώτη αξονική -τόσο δεν το πίστευαν- και του έκαναν και δεύτερη. Πάλι δεν έδειξε τίποτα. Αν δεν έβλεπαν το ρουχαλάκι του που έχει επάνω την ροδιά του αυτοκινήτου, δεν θα πίστευαν τι είχε συμβεί. Η ρόδα είχε αφήσει το αποτύπωμά της ακόμα και στο μάγουλο του παιδιού». Ένας γιατρός μάλιστα, όταν του είπε ότι έπιασε το αυτοκίνητο να το σηκώσει, της είπε «ποιος ξέρει τι δύναμη είχες εκείνη τη στιγμή».

Το μόνο πρόβλημα που είχε το παιδί, όπως μου είπε η Έ., ήταν ένα πολύ μικρό κάταγμα στο κρανίο, ένα «βαθουλοματάκι», επειδή κάτω από το κεφάλι του την ώρα που το πατούσε η ρόδα υπήρχε... ένα πετραδάκι(!). Μια αιμορραγία στα πνευμόνια του ήταν το μόνο που ανησύχησε τους γιατρούς, η οποία σταμάτησε γρήγορα. Σήμερα, η κόρη της Ε. χαίρει άκρας υγείας.

Αλλά το απίστευτο δεν σταματά εδώ. Ο άντρας της Έ. βρισκόταν στην Κύπρο για δουλειές και θα επέστρεφε απροειδοποίητα την Κυριακή για να τους κάνει έκπληξη.  Μόλις έγινε το ατύχημα, την Παρασκευή, η Έ. τον ειδοποίησε να έρθει αμέσως, και εκείνος κατάφερε να βρει την μία και μόνη κενή θέση που υπήρχε το Σάββατο από Κύπρο για Ελλάδα. Εάν δεν είχε γίνει το ατύχημα, ο άντρας της τώρα θα ήταν νεκρός. Η πτήση που είχε κλείσει για την Κυριακή, 14 Αυγούστου 2005, ήταν με το μοιραίο αεροσκάφος Helios που συνετρίβει στο Γραμματικό.

Όσο για τη δύναμη που είχε η Έ. όταν σήκωνε το αυτοκίνητο; Μου είπε ότι σε κάποια φάση που έκλαιγε στο νοσοκομείο, πήγε ο τριών χρονών ανιψιός της και της είπε: «Μην κλαις, θεία. Δεν έχει τίποτα η μικρή. Την ώρα που την πατούσε το αυτοκίνητο ήρθε μια ψηλή κυρία με μακριά ρούχα και σήκωνε το αυτοκίνητο μαζί με \'σένα. Την είδα».

«Ο Θεός μου τους χάρισε και τους δυο,» λέει σήμερα η Έ. Ζήτησα την άδεια της να μεταφέρω την ιστορία της. Φυσικά μου είπε ναι. Ο καθένας έχει δικαίωμα να πιστέψει ό,τι θέλει. \'Ηταν Θαύμα; Θεϊκή παρέμβαση; Απίστευτη σύμπτωση; Σε οποιαδήποτε περίπτωση, είναι μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί... μια ιστορία που σίγουρα θα σε ρίξει σε περισυλλογή.

Την ιστορία αυτή την έζησα από κοντά (το ατύχημα, κλπ) αλλά όταν μου αφηγήθηκε η Ε. τις λεπτομέρειες -και την πτυχή του Helios- συγκλονίστηκα τόσο πολύ που κάθισα αμέσως και την έγραψα κυρίως για μένα, για να την κρατήσω και να μην την ξεχάσω ποτέ. Ύστερα ρώτησα την Ε. εάν θα ήθελε να δημοσιευθεί (σε εφημερίδες, περιοδικά) και μου είπε ναι, εφόσον δεν δημοσιευθούν τα στοιχεία της ίδιας και της οικογενείας της. Τελικά δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πολιτικός και Οικονομικός Καθρέφτης στο τεύχος του Δεκεμβρίου του 2005, και μάλιστα το θέμα μπήκε και στο εξώφυλλο με τον τίτλο \"Βρέφος έσωσε τον πατέρα του\". Επιθυμία της Ε. είναι να μαθευτεί η ιστορία της και έτσι έχω το δικαίωμα και την δημοσιεύω σε αυτό το blog.\"

62
Ημερολόγιο καθημερινότητας / The Black Hole
« στις: 04 Φεβρουαρίου, 2009, 04:16:43 μμ »
[font size=2][align=center]\"The Black Hole\" (ή Απληστία)[/align][align=center][/align]
[align=center]Είναι ιδιαιτέρως εύστοχος ο ορισμός που δίνει ο άγιος Μάξιμος Ομολογητής στη φιλαργυρία. Είναι, λέει, το πάθος εκείνου που λαμβάνει με χαρά και δίνει με λύπη!!![/align][/fonts]

63
Ημερολόγιο καθημερινότητας / Θυμάσαι;; (Τί είναι αυτό;)
« στις: 21 Ιανουαρίου, 2009, 10:42:07 μμ »
Συγκινητικό και ανθρώπινο φιλμ μικρού μήκους:
g=embed&sec=2521215

Ένας χρήστης προσθέτει στην ιστοσελίδα σχολιάζοντας το video: \"Κρίμα που δεν ζουν οι γονείς μου....\"  

[align=right](Μάριε, μήπως μπορείς να βοηθήσεις στην σωστή τοποθέτηση του video; :) )[/align]

64
Ανέκδοτα... προς έκδοσιν / Γελιογραφίες-Φωτογραφίες
« στις: 18 Ιανουαρίου, 2009, 01:42:18 μμ »
Στον απόηχο των Ζωνιανών...
[align=center] [/align]
[align=center][/align]

65
Μουσική / O συνθέτης που μιλάει στην καρδιά μας
« στις: 29 Νοεμβρίου, 2008, 10:05:22 μμ »
[font size=2][align=center]      [/align]
[align=center]Εδώ και μέρες θέλω να στείλω ένα αγαπημένο θέμα.  Είναι ο συνθέτης Στέλιος Πισής.[/fonts][/align][align=center][font size=2]Αυτές τις μέρες μάλιστα είχε και την ονομαστική του εορτή.  Να ζήσει!!!!!![/fonts][/align]
[font size=2]Αντιγράφω από την ιστοσελίδα του  http://www.steliospissis.com.cy  :
      \"Ο Στέλιος Πισής ήταν μόλις 9 ετών, όταν καθηλώθηκε σε αναπηρικό καροτσάκι, χτυπημένος από μυϊκή δυστροφία σοβαρής μορφής, που οδήγησε σε πλήρη παράλυση. Ιδιαίτερα ταλαντούχος και ιδιοφυία στην μουσική, ο 32χρονος σήμερα Στέλιος δεν επέτρεψε στην ασθένεια του να μπει εμπόδιο στα όνειρα του. Χρησιμοποιώντας μόνο τα δύο του δάχτυλα και το ποντίκι του υπολογιστή του, συνέθεσε 3 δίσκους, συνεργάστηκε με κορυφαίους καλλιτέχνες σε Ελλάδα και εξωτερικό και έγινε φωτεινό παράδειγμα δύναμης και θέλησης για την οικογένεια του στην Κύπρο, αλλά και για όλο τον κόσμο.\"[/fonts]
[align=center][font size=2]Το παρακάτω τραγούδι  περιλαμβάνεται στον τρίτο του δίσκο \"Κασταλίας και Σειρήνων\" (2005): [/fonts][/align]
[/b]    [align=center]      [/align]
[font size=2][font face=arial][align=center][h]Σ΄ ένα κομπιούτερ[/h][/align][align=center](Στίχοι: Κλείτος Πισής, Μουσική-Ερμηνεία: Στέλιος Πισής) [/align]
[align=center]Βρέθηκα στη βουή του δρόμου[/align][align=center]Ψάχνοντας για να βρω λουλούδια[/align][align=center]Ψάχνοντας να βρω τ\' όνειρό μου[/align][align=center]Και βρήκα φίλους και τραγούδια [/align]
[align=center]Σ΄ ένα κομπιούτερ [/fonts]ζωγραφίζω την ψυχή μου[/align][align=center]Και τη μοιράζω σε ανατολή και δύση[/align][align=center]Σας αγαπώ που τραγουδήσατε μαζί μου[/align][align=center]Και δεν αφήσατε το όνειρο να σβήσει [/align]
[align=center]Έτρεξε το νερό στην Κασταλία[/align][align=center]Που είχε να φανεί αιώνες[/align][align=center]Έγιναν οι ψυχές μας μία[/align][align=center]Κόντρα σε όλους τους κανόνες[/align]
[align=center]Σ΄ ένα κομπιούτερ...[/color][/align][/fontf]
    [font size=2]Τα έργα του αποπνέουν αγάπη για τους ανθρώπους, χαρά, ευγνωμοσύνη για το δώρο της ζωής. Οι διακρίσεις ποικίλες και σημαντικές.  Να αναφέρω τη συνεργασία του -στο δεύτερο προσωπικό δίσκο \"Υπέρβαση\"- με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Κρεμλίνου και το μαέστρο Pavel Ovjiannicov, αλλά και τα βραβεία «Θέλησης και δύναμης ψυχής» «Leaders of the Year» (2005 Ελλάδα και 2006 Κύπρος).   Στην Ελλάδα το βραβείο έδωσε η πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNESCO Μαριάννα Βαρδινογιάννη σε τελετή που έγινε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.  Το βραβείο παρέλαβε συγκινημένη η μητέρα του, Αγλαΐα Πισή.

Από την ιστοσελίδα του και πάλι:
      \"Η σημαντική αυτή διάκριση και ένα δυνατό χειροκρότημα από την καρδιά όλων, αποτελούν ίσως έναν ελάχιστο φόρο τιμής, αλλά ταυτόχρονα προσφέρουν και μια γλυκιά ικανοποίηση στον 30χρονο σήμερα νέο, ο οποίος στο μαγνητοσκοπημένο μήνυμα του που μεταδόθηκε στην εκδήλωση είπε: «Θέλω να ευχαριστήσω όλους εκείνους που με επέλεξαν γι\' αυτό το βραβείο. Είναι πολύ σημαντικό για έναν άνθρωπο να αναγνωριστεί η προσπάθεια του και ο αγώνας του να ανακαλύψει και να αναπτύξει τις δυνάμεις του και τις ικανότητες του, έστω και μέσα από αντίξοες συνθήκες». Η μητέρα του παραλαμβάνοντας το βραβείο, δήλωσε: «Μας έμαθε πως όταν ο άνθρωπος θέλει, όλα μπορεί να τα καταφέρει με την δύναμη της ψυχής και την πίστη στον Θεό»\"

Στην ιστοσελίδα του θα βρείτε και τα πολύ όμορφα τραγούδια:
άλλα επίσης στο my space: http://www.myspace.com/steliospissis

[align=center]Στέλιο, όπως και το όνομά σου σημαίνει, είσαι αστέρι που φωτίζει το δρόμο μας, ζεσταίνει τις καρδιές μας!!![/align][align=center]Σε ευχαριστούμε!!![/fonts][/align][/color][/b]

66
Εδώ και καιρό προβληματίζομαι για το πώς μπορούμε να αποθηκεύσουμε ως αρχείο στον υπολογιστή μας ένα βίντεο από το youtube;
Επίσης μπορούμε να κάνουμε κάτι για να \"κρατήσουμε στη ζωή\" ένα βίντεο που είτε εμείς είτε κάποιος άλλος έχει ανεβάσει στο youtube;
Ευχαριστώ!

Σελίδες: 1 2 [3]