Θεολογίας Πέρι > Περί παντός Θεολογικού επιστητού

Η κοινωνία με το Θεό πηγή ζωής!

(1/9) > >>

ρωμηός:
Ερώτημα που έλαβα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο:


--- Παράθεση ---Σύμφωνα με την ορθόδοξη θεολογία η αιτία του θανάτου δεν είναι ένα ζήτημα ηθικής, δηλαδή επειδή ο Αδάμ αμάρτησε. Σε μία τέτοια περίπτωση ο Θεός θα μπορούσε να συγχωρήσει τον Αδάμ. Ο Μητρ. Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας τονίζει οτι η αιτία είναι η κτιστότητα του ανθρώπου, και η οποία κτιστότητα, χωρίς την ζωοποιό δράση του Αγίου Πνεύματος, οδηγεί στον θάνατο (μιας και ό,τι δημιουργείται εκ του μηδενός επιστρέφει στο μηδέν).
Το ερώτημα που έρχεται στο νου μου ωστόσο είναι το εξής:
Οι ίδιοι οι άγγελοι αν και πνευματικά όντα και χωρίς υλική φύση (ασώματα) είναι κτιστοί. Συνεπώς θα υπόκειντο και αυτοί στο θάνατο αν δεν είχαν την συνεχή κοινωνία Θεού και την Χάρη του Αγίου Πνεύματος η οποία τους καθιστά αθάνατους.
Τί γίνεται όμως με τον εκπεσόντα άγγελο και όλους όσους τον ακολούθησαν στην πτώση του; Όλοι αυτοί έχασαν την κοινωνία με τον Θεό, την μόνη πραγματική πηγή ζωής, και φυσικά δεν έχουν πια ούτε και την Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Από την στιγμή που είναι κτιστά όντα όλοι αυτοί πως διατηρούνται στην ζωή-ύπαρξη για τόσους αιώνες και μάλιστα μέχρι και το τέλος του κόσμου;
--- Τέλος παράθεσης ---
Έχει ενδιαφέρον να το συζητήσουμε!!!

staboz:
Ενδιαφέρον το θέμα. Εγώ κάνω έναν πρώτο σχολιασμό. Προς διευκόλυνσή μας αριθμώ μερικά σημεία του:
1.

--- Παράθεση ---Σύμφωνα με την ορθόδοξη θεολογία η αιτία του θανάτου δεν είναι ένα ζήτημα ηθικής, δηλαδή επειδή ο Αδάμ αμάρτησε. Σε μία τέτοια περίπτωση ο Θεός θα μπορούσε να συγχωρήσει τον Αδάμ.
--- Τέλος παράθεσης ---
Ασφαλώς και είναι ζήτημα ηθικής. Αμφιβάλλουμε στο ότι, αν ο Αδάμ μετανοούσε, ο Θεός θα τον συγχωρούσε; Θα ήταν παντελώς παράλογο και αντίθετο προς τη Γραφή κάτι διαφορετικό. Αν ο Αδάμ μετανοούσε μετά την πτώση του, δεν θα υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα. Ο Θεός θα τον συγχωρούσε, και ο θάνατος και το κακό θα έμεναν έξω από τη ζωή των ανθρώπων. Αυτό που επέφερε τον θάνατο ήταν η αμετανοησία και όχι από μόνη της η πτώση του ανθρώπου. Επομένως μην συγχέουμε διάφορα πράγματα. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό δισύνθετος από ψυχή αθάνατη και σώμα δυνάμει αθάνατο. Αν έμενε πιστός στο θέλημα του Θεού και δεν αμάρτανε ή αν μετά την αμαρτία του μετανοούσε, θα αποκτούσε αθανασία και το σώμα του.

2.

--- Παράθεση ---Ο Μητρ. Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας τονίζει οτι η αιτία είναι η κτιστότητα του ανθρώπου, και η οποία κτιστότητα, χωρίς την ζωοποιό δράση του Αγίου Πνεύματος, οδηγεί στον θάνατο (μιας και ό,τι δημιουργείται εκ του μηδενός επιστρέφει στο μηδέν).
--- Τέλος παράθεσης ---
Λυπάμαι που θα το πω, αλλά ο Μητροπολίτης Περγάμου, δυνάμει των μεγάλων του τίτλων και διακρίσεων, πολλές φορές έχει προσφέρει στο αδηφάγο θεολογικό κοινό φύκια αντί για μετάξι. Τα όσα υποστηρίζει στο βιβλίο του \"Η ΚΤΙΣΗ ΩΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ\" είναι το λιγότερο απαράδεκτα. Κατά μέτωπον αντίθετα προς τη διδασκαλία των Πατέρων ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι ο Θεός δημιούργησε τον θάνατο! και μάλιστα το υποστηρίζει αυτό νομίζοντας ότι επιχειρηματολογεί για το ακριβώς αντίθετο. Απλώς συγχέει (ή θεληματικά διαστρέφει) τις απλές και ξεκάθαρες αλήθειες της πίστεως. Δεν καταλαβαίνει ή κάνει πως δεν καταλαβαίνει; Το πρώτο το θεωρώ απίθανο, δεδομένου ότι είναι άνθρωπος σπανίας ευφυΐας και διεισδυτικής σκέψεως. Το δεύτερο είναι λυπηρό, αν συμβαίνει. Για να μην θεωρηθεί ότι με διακατέχει κάποιου είδους εμπάθεια για το πρόσωπό του, θα αναγκασθώ να παραθέσω το σχετικό κείμενό του. Στις σελίδες 117 και 118 του βιβλίου γράφει τα εξής πρωτοφανή και αντορθόδοξα:

\"Συνήθως δεχόμαστε, ιδιαίτερα κάτω από την επίδραση του ιερού Αυγουστίνου, ότι ο θάνατος ήλθε στην κτίση σαν τιμμωρία για την ανυπακοή του Αδάμ. Αυτό όμως συνεπάγεται πάρα πολλά απαράδεκτα πράγματα. Σημαίνει ότι ο ίδιος ο θεός εισήγαγε αυτό το τρομερό κακό, το οποίο κατόπιν προσπάθησε δια του Υιού του να αποσύρει. Επίσης δίνεται η εντύπωση ότι πριν από την άφιξη του ανθρώπου στη δημιουργία, δεν υπήρχε καθόλου ο θάνατος. Αυτή η τελευταία υπόθεση θα ήταν αντίθετη με ολόκληρη τη βιολογική επιστήμη, και ιδιαίτερα με τη θεωρία για την εξέλιξη στη δημιουργία. Και θα ήταν, επίσης, πολύ σκληρό και παράλογο εκ μέρους του Δημιουργού να τιμωρήσει όλα τα δημιουργήματα για ότι έκανε ένα από αυτά.
Αυτές οι δυσκολίες μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η θέση του Ειρηναίου, του Μαξίμου του Ομολογητού, κ.ἄ., είναι η πιο σωστή από κάθε άποψη, περιλαμβανομένης και της θεωρίας της εξελίξεως. Αυτή η θέση βλέπει τη δημιουργία να υπόκειται εξ αρχής στη θνητότητα - που οφείλεται, όπως είπαμε στην προηγούμενη διάλεξη, στο ότι η δημιουργία έχει μια αρχή - και να περιμένει την έλευση του ανθρώπου, για να ξεπεράσει τη δυσάρεστη αυτή κατάσταση. Η πτώση του Αδάμ έφερε το θάνατο όχι σαν κάτι καινούργιο στη δημιουργία, αλλά σαν την ανικανότητα να ξεπεράσει την έμφυτη θνητότητά της\".

Έχω κάνει μερικές υπογραμμίσεις, μολονότι ολόκληρο το κείμενο είναι γεμάτο κακοδοξίες.

Πρώτον, μιλάει για τον θάνατο ως τιμωρία για την ανυπακοή του Αδάμ και θεωρεί αυτό το πράγμα απαράδεκτο, διότι θα σήμαινε ότι ο Θεός εισήγαγε τον θάνατο στον κόσμο. Αγνοεί ή κάνει πως αγνοεί ότι ο θάνατος δεν είναι τιμωρία με την έννοια της επιβολής της από έναν οργισμένο Θεό, αλλά αναπόφευκτη συνέπεια της πτώσεως, αφού ο άνθρωπος στερείται πλέον της ζωοποιού χάριτος του Θεού. Πρόκειται ουσιαστικά για αυτοτιμωρία του Αδάμ, την οποία ο Θεός δεν μπορεί να αποτρέψει, χωρίς να παραβιάσει την ελευθερία των πλασμάτων του. Επομένως ο θάνατος δεν εισάγεται από τον Θεό αλλά αποτελεί συνέπεια της κακής χρήσεως της ελευθερίας του ανθρώπου. Ο Θεός απλώς επιτρέπει την έλευση τού θανάτου και τον μετατρέπει σε ευεργεσία \"ίνα μη το κακόν αθάνατον γένηται\"!
Έπειτα, τί εξευτελισμός είναι αυτός, να λέει ότι, αν έτσι είχε συμβεί το πράγμα, θα σήμαινε ότι ο Θεός κατόπιν \"προσπάθησε δια του Υιού του να αποσύρει\" το κακό! Αυτό λοιπόν είναι το έργο του Χριστού στην περίπτωση που δεχθεί κάποιος, έστω και την έννοια της επιβολής του θανάτου ως εκ Θεού τιμωρίας; (Την οποία βεβαίως δεν τη δεχόμαστε, όπως ήδη εξήγησα. Απλώς μπαίνω στο δικό του λανθασμένο συλλογισμό και συζητώ τις προεκτάσεις του). Προσπάθεια απόσυρσης του κακού, ως παλαιάς τεχνολογίας αυτοκινήτου; Έστω και αν δεχτεί κανείς αυτή την εκδοχή (που, επαναλαμβάνω, δεν τη δεχόμαστε), το έργο του Χριστού, ο Οποίος γίνεται άνθρωπος, πεθαίνει, ανασταίνεται και ανακαινίζει τον άνθρωπο και όλο το σύμπαν, εξευτελίζεται σε μια προσπάθεια απόσυρσης; Έ! πάει πολύ το πράγμα.

Δεύτερον, κρίνοντας την προηγούμενη εκδοχή (του θανάτου ως συνέπειας της πτώσεως ή, όπως λανθασμένα ο ίδιος τον παρουσιάζει, ως τιμωρίας), λέει ότι αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη βιολογία και τη θεωρία της εξελίξεως. και το λέει αυτό επειδή νομίζει ότι, κατά την αντίληψη που επικρίνει (του θανάτου ως τιμωρίας), δεν είναι δυνατόν να υπάρχει θάνατος πριν εμφανιστεί ο άνθρωπος, αφού, κατ᾿ αυτήν, ο άνθρωπος ήταν η αιτία του να εισέλθει ο θάνατος στον κόσμο και η φθορά στη φύση.
Το λάθος του εδώ είναι ότι εμφανίζει τον Θεό να αιφνιδιάζεται από την πτώση του ανθρώπου και να επιφέρει αλλαγές στην κτίση εκ των υστέρων, βάσει της αρνητικής τροπής των πραγμάτων. Αλλά ο Θεός γνώριζε απειράκις απείρως προ πάντων των αιώνων ποιά θα ήταν η εξέλιξη των πραγμάτων. Και η πτώση του ανθρώπου τού ήταν γνωστή πριν ακόμη δημιουργήσει το σύμπαν και τον άνθρωπο. Δημιουργεί λοιπόν φθειρόμενο τον κόσμο, διότι προγνωρίζει ότι ο άνθρωπος θα πέσει, χωρίς όμως αυτό να δεσμεύει την ελευθερία του ανθρώπου. Μέσα δε στον φθειρόμενο κόσμο δημιουργεί τον Παράδεισο με συνθήκες δυνατότητος αφθαρσίας. Όλη η υπόλοιπη κτίση υπόκειται εξαρχής στη φθορά, δυνάμει της πτώσεως του ανθρώπου, όπως ήδη σημειώσαμε. Άλλωστε πριν απο τη δημιουργία του κόσμου είχε ήδη συντελεστεί η πτώση του διαβόλου και των δαιμόνων του. Ο θάνατος λοιπόν υπήρχε στην κτίση εξαρχής, όχι όμως ως εγγενές και έμφυτο στοιχείο της, αποτέλεσμα τού ότι είχε αρχή, όπως υποστηρίζει ο Μητροπολίτης, αλλά εξαιτίας της πτώσεως του ανθρώπου, που προγνώριζε ο Θεός ότι θα συνέβαινε.

Τρίτον, λέγει ότι θα ήταν σκληρό και παράλογο να τιμωρηθούν όλα τα κτίσματα για το λάθος του ενός από αυτά, του ανθρώπου. Απίστευτη πραγματικά συλλογιστική. Ώστε ο άνθρωπος είναι απλώς ένα από τα κτίσματα; Δεν είναι ο βασιλιάς της δημιουργίας, χάριν του οποίου δημιουργήθηκαν τα πάντα. Άγνοια Ορθοδόξου ανθρωπολογίας; Συνειδητή διαστρέβλωση της διδασκαλίας της Αγίας Γραφής και των Πατέρων; Τί στο καλό συμβαίνει εδώ πέρα; Ουσιαστικά ο άνθρωπος εξομοιώνεται με τα ζώα, άλλωστε ο Μητροπολίτης δείχνει να έχει σε ιδιαίτερη εκτίμηση την θεωρία της εξελίξεως. Σκληρό και παράλογο! και τα γράφει αυτά ορθόδοξος θεολόγος και μάλιστα επίσκοπος. Δεν διάβασε άραγε ποτέ, αν μή τι άλλο, τουλάχιστον τον λόγο του αποστόλου Παύλου ότι: \"τή γαρ ματαιότητι η κτίσις υπετάγη, ουχ εκούσα, αλλα δια τον υποτάξαντα, επ᾿ ελπίδι ότι και αυτή η κτίσις ελευθερωθήσεται από της δουλείας της φθοράς εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού\" (Ρωμ. η΄ 20,21). Σκληρό και απάνθρωπο θα ήταν το να πεθαίνει ο άνθρωπος, εξαιτίας της πτώσεώς του, και να ζουν αιώνια, άφθαρτα και αθάνατα τα ζώα δίπλα του.

Τέταρτον, κανένας από τους Πατέρες της Εκκλησίας - και επαναλαμβάνω, απολύτως κανένας - δεν έφθασε να διδάξει ότι η δημιουργία υπόκειται εξαρχής στη θνητότητα, μόνο και μόνο για το λόγο ότι έχει αρχή. Ο Μητροπολίτης Περγάμου όμως αυτό υποστηρίζει: \"Το κτιστό αυτό καθεαυτό προήλθε από το μηδέν και θα επιστρέψει στο μηδέν\" (σελ. 82), πράγμα απαράδεκτο. Η κτίση όλη προήλθε από το μηδέν αλλά δεν πρόκειται να  επιστρέψει στο μηδέν ποτέ. Όχι μόνο οι άνθρωποι και οι άγγελοι, αλλά και η άψυχη κτίση δεν πρόκειται να επιστρέψουν στο μηδέν. Η κτίση θα ανακαινιστεί κατά την ημέρα της Δευτέρας παρουσίας του Κυρίου, δεν θα εκμηδενιστεί. Όσο για την επίκληση του αγίου Ειρηναίου και του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού είναι εντελώς αυθαίρετη. Δεν παραθέτει ούτε μία παραπομπή στο κείμενό του και μπορώ να βεβαιώσω απόλυτα ότι τουλάχιστον ο άγιος Μάξιμος τέτοια αλλόκοτα πράγματα δεν λέει πουθενά. Δεν μπορώ να πω για τον άγιο Ειρηναίο (μολονότι είμαι απολύτως βέβαιος ότι ισχύει το ίδιο), διότι τα περισσότερα έργα του είναι στη Λατινική γλώσσα και δεν τα έχω μελετήσει. Όλοι οι Πατέρες ομόφωνα διδάσκουν ότι η κτίση υποτάχθηκε στη θνητότητα εξαιτίας της πτώσεως του ανθρώπου και μόνον, και όχι επειδή έχει αρχή.

(2.) Οὐκ ἦρχθαι μόνον, ἀλλὰ καὶ τέλος ἕξειν τὸν κόσμον ἡ μὲν
φύσις αὐτοῦ τῶν ἐνδεχομένων εἶναι παρίστησιν, οἱονεὶ κατὰ μέρη
διηνεκῶς τελευτῶσα· βεβαίαν δὲ καὶ ἀναντίρρητον παρέχει τὴν
πίστιν ἡ προφητεία τῶν τε ἄλλων ἐνθέων καὶ Χριστοῦ τοῦ ἐπὶ
πάντων θεοῦ, οἷς πιστεύειν ὡς ἀληθέσιν οὐ τοῖς εὐσεβέσι μόνον,
ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀσεβέσιν ἀνάγκη, κἀπὶ τῶν ἄλλων ὧν οὗτοι
προεῖπον ἁπάντων ἀληθεύοντας αὐτοὺς ὁρῶσιν. ἔστι δὲ μαθεῖν
παρ’ αὐτῶν, ὡς οὐχὶ πρὸς τὸ μὴ ὂν ὁ κόσμος οὗτος ἅπας
χωρήσει παντάπασιν, ἀλλ’ ὡς καὶ τὰ ἡμέτερα σώματα
μετασκευασθήσεται πρὸς τὸ θειότερον, λυθείς τε καὶ μεταστοι-
χειωθείς, ὡς ἀνάλογος ἡμῖν εἴη, τῇ δυνάμει τοῦ θείου πνεύματος.

(Τοῦ μακαριωτάτου ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ
Κεφάλαια ἑκατὸν πεντήκοντα φυσικὰ καὶ θεολογικά, ἠθικά τε καὶ πρακτικὰ καὶ καθαρτικὰ τῆς Βαρλααμίτιδος λύμης)


3.

--- Παράθεση ---Οι ίδιοι οι άγγελοι αν και πνευματικά όντα και χωρίς υλική φύση (ασώματα) είναι κτιστοί. Συνεπώς θα υπόκειντο και αυτοί στο θάνατο αν δεν είχαν την συνεχή κοινωνία Θεού και την Χάρη του Αγίου Πνεύματος η οποία τους καθιστά αθάνατους.
Τί γίνεται όμως με τον εκπεσόντα άγγελο και όλους όσους τον ακολούθησαν στην πτώση του; Όλοι αυτοί έχασαν την κοινωνία με τον Θεό, την μόνη πραγματική πηγή ζωής, και φυσικά δεν έχουν πια ούτε και την Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Από την στιγμή που είναι κτιστά όντα όλοι αυτοί πως διατηρούνται στην ζωή-ύπαρξη για τόσους αιώνες και μάλιστα μέχρι και το τέλος του κόσμου;
--- Τέλος παράθεσης ---
Τώρα ερχόμαστε στο βασικό ερώτημα. Η απάντηση, μετά τα όσα έγραψα προηγουμένως, είναι τώρα ευκολότερη. Υπάρχουν δύο ειδών θάνατοι. Ο σωματικός (τον οποίο υφιστάμεθα οι άνθρωποι κατά το σώμα μας) και ο πνευματικός τον οποίο υφιστάμεθα και εμείς οι άνθρωποι κατά την ψυχή και οι άγγελοι ως πνεύματα που είναι. Σωματικός θάνατος είναι ο χωρισμός του σώματος από την ψυχή, η οποία το ζωοποιεί. Πνευματικός (για μας τους ανθρώπους) είναι ο χωρισμός της ψυχής μας από τον Θεό, ο Οποίος είναι η ζωή της ψυχής. Πνευματικός θάνατος δεν σημαίνει ότι η ψυχή οδηγείται στη ανυπαρξία. Υπάρχει, αλλά δεν έχει αληθινή ζωή, χαρά, ευτυχία, μακαριότητα, αφού είναι χωρισμένη από την πηγή τους, τον Θεό. Αυτή είναι η κατάσταση της κολάσεως. Αντίστοιχα οι άγγελοι πεθαίνουν πνευματικά, όταν χωρίζονται δια της αμαρτίας από τον Θεό. Έτσι οι δαίμονες είναι πνευματικώς νεκροί. Υπάρχουν, δρουν, ενεργούν το κακό μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία, αλλά ζωή, χαρά, ευτυχία δεν έχουν. Ως υπάρξεις είναι αιώνιες, δεν πρόκειται να εξαφανιστούν ποτέ. Το ίδιο και οι κολασμένοι άνθρωποι. Θα υπάρχουν αλλά δεν θα έχουν ζωή αληθινή. Οι άγγελοι και οι άνθρωποι (δίκαιοι και αποστάτες) δημιουργήθηκαν από τον Θεό εκ του μηδενός, έχουν όμως χαρισμένη από τον Θεό την αθανασία. Εξολοκλήρου την έχουν οι άγγελοι, ψυχική αρχικά οι άνθρωποι και με τη δυνατότητα να αποκτήσουν και σωματική αθανασία. Δεν πρόκειται όμως, και οι μεν και οι δε, να οδηγηθούν στην ανυπαρξία ποτέ! Ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπορεί πλέον να τους εξαφανίσει. Άπαξ και δημιούργησε ελεύθερες υπάρξεις, αυτοδεσμεύτηκε για πάντα! Και πλέον, ακόμη και αν θελήσει, δεν μπορεί να τις εξαφανίσει. Αν υποτεθεί ότι ενεργούσε κάτι τέτοιο, αυτό θα εσήμαινε ότι αυτοκαταργείται ως Θεός, πράγμα αδιανόητο. Οϋτε έναν άνθρωπο, ούτε έναν δαίμονα δεν μπορεί πλέον ο Θεός να οδηγήσει στην ανυπαρξία.

(30.) Πᾶσα λογικὴ καὶ νοερὰ φύσις, εἴτ’ ἀγγελικὴν εἴποι τις, εἴτ’
ἀνθρωπίνην, οὐσίαν ἔχει τὴν ζωήν, δι’ ἣν καὶ διαμένει ἐπίσης
καθ’ ὕπαρξιν ἀθάνατος, διαφθορὰν οὐκ ἐπιδεχομένη. ἀλλ’ ἡ μὲν
ἐν ἡμῖν λογικὴ καὶ νοερὰ φύσις οὐ μόνον οὐσίαν ἔχει τὴν ζωήν,
ἀλλὰ καὶ ἐνέργειαν, ζωοποιεῖ γὰρ καὶ τὸ συνημμένον σῶμα· διὸ
καὶ τούτου λέγοιτ’ ἂν ζωή. καὶ ὅταν τούτου λέγηται ζωή, πρὸς
ἕτερον ἡ ζωὴ λέγεται καὶ ἐνέργειά ἐστιν αὐτῆς· πρὸς γὰρ
ἕτερον οὐδέποτ’ ἂν λέγοιτο οὐσία καθ’ αὑτήν. ἡ δὲ τῶν ἀγγέλων
νοερὰ φύσις οὐχὶ καὶ ἐνέργειαν τοιαύτην ἔχει τὴν ζωήν, οὐ γὰρ
συνημμένον ἔλαβεν ἐκ γῆς παρὰ θεοῦ σῶμα, ἵνα καὶ ζωοποιὸν
λάβῃ πρὸς τοῦτο δύναμιν. δεκτικὴ μέντοι καὶ αὕτη τῶν ἐναντίων
ἐστί, κακίας δηλονότι καὶ ἀγαθότητος· καὶ τοῦτο παριστᾶσιν οἱ
πονηροὶ τῶν ἀγγέλων, ἔκπτωσιν ὑποστάντες διὰ τὴν ἔπαρσιν.
σύνθετοί πως τοιγαροῦν εἰσι καὶ οἱ ἄγγελοι ἔκ τε τῆς καθ’
ἑαυτοὺς οὐσίας καὶ μιᾶς τῶν ἐναντίων ποιοτήτων, ἀρετῆς φημι
καὶ πονηρίας· ὅθεν δείκνυνται μηδ’ οὗτοι οὐσίαν ἔχοντες τὴν
ἀγαθότητα.

(46.) Ἐκστήσαντες ἑκόντες ἑαυτοὺς οἱ τοῦ γένους προπάτορες
τῆς τοῦ θεοῦ μνήμης καὶ θεωρίας καὶ τῆς ἐκεῖθεν ἐντολῆς
ἀλογήσαντες καὶ τῷ νεκρῷ τοῦ Σατὰν ὁμονοήσαντες πνεύματι
καὶ τοῦ ἀπηγορευμένου ξύλου φαγόντες παρὰ γνώμην τοῦ
κτίσαντος, γυμνωθέντες τῶν ἐκ τῆς ἄνωθεν αἴγλης φωτεινῶν καὶ
ζωτικῶν ἐνδυμάτων, νεκροί, φεῦ, ὡς ὁ Σατὰν καὶ αὐτοὶ κατὰ
πνεῦμα γεγόνασιν. ἐπεὶ δὲ ὁ Σατὰν οὐ νεκρόν ἐστι πνεῦμα
μόνον, ἀλλὰ καὶ νεκροῦν τοὺς ἐγγίζοντας, τοῖς δὲ μετασχοῦσι
τῆς ἐκείνου νεκρώσεως καὶ σῶμα παρῆν, δι’ οὗ καὶ συνεπεράνθη
πρὸς ἔργον ἐλθοῦσα ἡ νεκροποιὸς συμβουλή, μεταδιδόασι, φεῦ,
καὶ τοῖς οἰκείοις σώμασι τὰ νεκρὰ καὶ νεκροποιὰ ἐκεῖνα
πνεύματα τῆς νεκρώσεως· κἂν διελύθη παραυτὰ πρὸς γῆν
ἐπιστρέψαν ὅθεν ἐλήφθη τὸ ἀνθρώπινον σῶμα· εἰ μὴ προμηθείᾳ
καὶ δυνάμει συνεχόμενον κρείττονι τὴν ἀπόφασιν ἐκαρτέρει τοῦ
ῥήματι μόνῳ τὰ πάντα φέροντος, ἧς χωρὶς οὐδὲν ἐκτελεῖται τῶν
τελουμένων· ἐκφέρεται δ’ ἐκείνη σὺν δίκῃ πάντοτε. δίκαιος γὰρ
ὁ κύριος, κατὰ τὸν θεῖον ψαλμῳδὸν εἰπεῖν, καὶ δικαιοσύνας
ἠγάπησεν.

(Τοῦ μακαριωτάτου ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ
Κεφάλαια ἑκατὸν πεντήκοντα φυσικὰ καὶ θεολογικά, ἠθικά τε καὶ πρακτικὰ καὶ καθαρτικὰ τῆς Βαρλααμίτιδος λύμης)
                                                 Στ.

Nikrom:
Αγαπητοί αδελφοί καλή Ανάσταση!
Αν και έχω αρκετές εβδομάδες που είδα τη συζήτησή σας, δεν είχα το χρόνο να συμμετάσχω αν και ήθελα, μια και είναι αυτό ένα θέμα με το οποίο έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα. Έλπιζα να βρω το χρόνο να αναλύσω λίγο τις θέσεις μου, γιατί νομίζω ότι παρεξηγήθηκε ο σεβ. Ιωάννης Ζηζιούλας στο τι τελικά έχει πει για το θέμα, αλλά θεωρώ ότι έχει παρεξηγηθεί και ο ρόλος των αγίων Πατέρων σε θέματα επιστήμης, μια και η Θεοπνευστία τους βρίσκεται σε θέματα θείας αποκάλυψης, και όχι επιστήμης.

Τελικά, επειδή αντιλήφθηκα ότι δεν θα μπορέσω να ασχοληθώ επισταμένα όπως έλπιζα, θα σας δώσω μια διεύθυνση, όπου αναλύονται όλα αυτά τα ζητήματα που τίθενται εδώ, ώστε να τα δείτε αναλυμμένα. Δείτε λοιπόν εδώ: http://www.exeldim.bravehost.com/

ρωμηός:
Έχεις σκοπό να προκαλέσεις οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο στον Στάμποζ βραδυάτικα!!!! (πλάκα κάνω)....

Θα ρίξω, δοθείσης ευκαιρίας, μια ανάγνωση σε αυτά που παραπέμπεις και θα επενέλθουμε...

ρωμηός:
Θα βοηθούσε όμως να μας έδινες το συγκεκριμένο λινκ από το συγκεκριμένο άρθρο που αναφέρεται σε αυτά που συζητούμε στο παρον θέμα...Ειδάλλως ψάχνουμε στο χαμό!

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση