Αποστολέας Θέμα: Περί συγγνώμης σχετικά...  (Αναγνώστηκε 1483 φορές)

Αποσυνδεδεμένος mistral

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1078
    • Προφίλ
Περί συγγνώμης σχετικά...
« στις: 24 Νοεμβρίου, 2008, 04:20:01 μμ »
Από πολύ μικρός στην ηλικία ζητούσα πολύ εύκολα συγγνώμη.
Δεν ξέρω αν ήταν από ευγένεια, από φόβο ή για ποιόν ακριβώς λόγο.
Πολλές φορές μάλιστα μετά αναρωτιόμουν μα .. γιατί ζήτησα συγγνώμη;
Έφταιγα σε κάτι; Μίλησα άσχημα; Έβρισα κάποιον; Αμάρτησα σε κάτι;
Τις περισσότερες φορές έκρινα πως λογικότερο θα ήταν να μου ζητάνε συγγνώμη παρά να ζητάω
Και πολλές φορές αναρωτιόμουν αν αυτό είναι απόδειξη βλακείας ή ανοησίας ή αδυναμίας μου
Εννοώ για να διεκδικήσω το δίκιο μου ή να υπερασπίσω τον εαυτό μου από άδικη μεταχείριση
Επίσης αν κάποιος για ότιδήποτε μου ζήταγε συγγνώμη δεν είχα ποτέ πρόβλημα να τον συγχωρήσω
Και εννοώ να τον συγχωρήσω άμεσα, την ίδια στιγμή, θεωρώντας το οτιδήποτε ως μή γενόμενο.
Και ειλικρινά πικραινόμουν πολύ όταν ζητούσα συγχώρεση και δεν μου την έδιναν.
Άσχετα εάν έφταιγα σε κάτι ή όχι. Η συγχώρεση δεν κοστίζει τίποτε κερδίζει όμως πολλά.

Όπως θα καταλάβατε εγώ είχα πάντα δίκιο και ήμουν ο καλός! O σωστός!
Και όλοι οι άλλοι πάντα άδικο και ήταν οι κακοί!.. Εννοείται σαφώς έτσι;
Εξ\' άλλου ζούμε στην χώρα που για όλα φταίει πάντα κάποιος άλλος εκτός από μάς!


Μετά όταν μπήκα στον χώρο της Εκκλησίας και άρχισα να διαβάζω τους Πατέρες λίγο αναπαύτηκα
Επειδή διάβασα πως ο άνθρωπος πάντα πρέπει να ζητάει συγχώρεση φταίει δεν φταίει σε κάτι.
Επειδή αν μέν κακώς έπραξε σε κάτι δικαιολογημένα θα ζητήσει συγγνώμη απ τον συνάνθρωπο
Εάν δε σε τίποτε δεν έφταιξε τότε ακόμα περισσότερο επιβάλλεται να ζητήσει συγγνώμη
Στην άδικη κατηγορία ο άνθρωπος δεν πρέπει ποτέ να δικαιολογείται ή να αντιστέκεται.
Επειδή η αναπόδοση του Θεού απ το σήκωμα του φορτίου της άδικης κατηγορίας είναι πολύ μεγάλη.
Ειδικά αν ο άνθρωπος προσεύχεται υπέρ όσων των κατηγορούν και ιδιαίτερα υπέρ όσων άδικα τον κατηγορούν.

Έτσι - την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος - κατέληξα στο συμπέρασμα πως δεν με ωφελεί πνευματικά
να προσπαθήσω να δικαιολογηθώ για κάτι και πως μόνο ζητώντας συγγνώμη ωφελούμαι.
Δυστυχώς πολλές φορές κάτω απ το βάρος του πειρασμού αναζητώ δικαιολογίες και χάνω το όφελος.
Που θα μου πάει όμως.. θα μάθω κάποτε και να μην δικαιολογούμαι για οτιδήποτε. Σύν Θεώ.
Άσε που οι δικαιολογίες μου μερικές φορές αναπαύουν και τον λογισμό του αδελφού...
Κάτι είναι και αυτό... απ το τίποτε..
«Θεέ μου, δώσε μου αγνότητα και εγκράτεια, αλλά όχι ακόμα.»  Άγιος Αυγουστίνος
Τα προσωπικά μηνύματα διαγράφονται χωρίς να διαβαστούν.
Διαβάζω μόνον παραθέσεις που επιλέγω και αγνοώ τις υπόλοιπες.