Αποστολέας Θέμα: Τα λαμπιόνια με θλίβουν  (Αναγνώστηκε 13637 φορές)

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« στις: 03 Δεκεμβρίου, 2007, 01:05:50 μμ »
Μετά Νηφαλίου Μέθης

ΤΑ ΛΑΜΠΙΟΝΙΑ ΜΕ ΘΛΙΒΟΥΝ

«Κι όταν κάποιος μας αγαπήσει, ερχόμαστε για λίγο.
Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλο,
είμαστε κιόλας νεκροί!»

(Τάσος Λειβαδίτης)


Όλα στην πόλη αρχίζουν να μυρίζουν Χριστούγεννα. Η πόλη αλλάζει μορφή. Μαζί και οι άνθρωποι. Σα να σιγοτραγουδάει κι ο άνεμος, μαζί με τα μεγάφωνα της πόλης. Ο αέρας διαφορετικός, χαρμόσυνος, σαν να μας έρχεται από μέρη αλλιώτικα, ξεχωριστά. Λαμπιόνια και στολίδια, χρωματίζουν την αγορά και τη μεταμορφώνουν.

 Όλα στο πνεύμα των Χριστουγέννων. Μια γιορτή που ο καθένας τη ζεί ξεχωριστά, σαν το προσωπικό του όνειρο. Μέρες χαρμόσυνες, μέρες «ευ-αγγελίας», μέρες γεμάτες χρώμα και μουσική, όνειρα και θύμησες.

Κάτω από αυτό το πέπλο, το ονειρευτό το δίχως άλλο, στέκομαι γεμάτος α-πορία, χωρίς διέξοδο στο προσωπικό μου αδιέξοδο. Είναι η ανθρώπινη ανάγκη για «καλύτερες μέρες», ο κορεσμός της καθημερινής βιοπάλης; Είναι που σιχαθήκαμε την υποκρισία; Είναι που αποφασίσαμε να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι; Είναι διότι συνειδητοποιήσαμε την ανάγκη να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε;

Κι όμως, τα λαμπιόνια με θλίβουν. Μου ξαναγυρνάνε θύμησες και οδηγούν αναπόφευκτα σε συγκρίσεις. Τι αλλάζει στον άνθρωπο; Πόσο βαθιά τον συγκλονίζει η σάρκωση ενός Θεού, Θεού προσωπικού, Θεού αγάπης και έρωτα; Κι αν όλα ξαναγυρίσουν στην καθημερινή «βαρβαρότητα», τι θα χει μείνει πίσω στην καρδιά μας; Ποιος μπορεί να αντέξει τη βάρβαρη αυτή αλλαγή;

Τούτες τις μέρες, «ερχόμαστε για λίγο», θα συμφωνήσει και ο ποιητής, γιατί, ίσως, τούτες οι μέρες μάς απέμειναν να αγαπήσουμε λίγο. Να έρθουμε πιο κοντά και να σπάσουμε τα δεσμά της εσωτερικής μας αυτο-καταδίκης. Να βγούμε από το εγω-κεντρικό ζειν στο ευ-συ-ζείν.
«Μα όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλο είμαστε κιόλας νεκροί»! Ορίστε, συμπυκνωμένη η Ορθόδοξη οντολογική προοπτική, συνάμα δε και το υπαρξιακό αδιέξοδο της ανθρώπινης τραγωδίας. Λόγια ενός σαλού ποιητή; Η μόνη οντολογική προοπτική, μας λέγει, είναι να πεθαίνουμε ο ένας για τον άλλο.  Η μόνη υπαρξιακή μας δυνατότητα είναι ο θάνατός μας για τον άλλο, για το εσύ. Σαλός ο ποιητής, στα σίγουρα, αλλά δεν θα ήταν ποιητής αν δεν ήταν σαλός. Κάποια φωνή, όμως, ψυθιριστά στο αυτί, μού σιγοτραγουδάει «σκληρές ροκιές αναρχικής – ανατρεπτικής οντολογίας» : «Όστις θέλει σώσαι την ψυχήν αυτού, απολέσει αυτήν»! Πέθανε για να ζήσεις, αγάπησε «άχρι θανάτου» για να σωθείς, χάρισέ τα όλα για να γίνεις πλούσιος, πέθανε ως άνθρωπος για να ζήσεις ως Θεός.

Κι όμως τα λαμπιόνια με θλίβουν. Οι καρδιές των ανθρώπων,  κι αν έρθουν τούτες τις μέρες λίγο πιο κοντά, θα ξαναγυρίσουν στη σκληρή καθημερινότητα, όπου κανένας δεν «περι-χωρά» κανένα. Κι αν στολίσαμε το δένδρο και περιποιηθήκαμε τη φάτνη του Χριστούλη, αύριο πάλι θα Τον σταυρώσουμε στα πρόσωπα εκείνων των ταπεινών και ελαχίστων. Και αν μυρώσαμε την πόλη και τα «αρχοντικά» μας με τραγούδια, γλυκίσματα και στολίδια σορούς, θα ρθεί πάλι η στιγμή που το μεθυστικό άρωμα των Χριστουγέννων θα μας εγκαταλείψει, ή μάλλον θα το εγκαταλείψουμε.

Σαν τον μυθικό Οδυσσέα, κι ο άνθρωπος αλυσοδένεται στο κατάρτι της ζωής, μη τυχόν και τον συνεπάρει το άκουσμα της όμορφης σειρήνας. Δεν κλείνει όμως τα αυτιά του και θέλει να απολαύσει έστω και για λίγο το σαγηνευτικό άκουσμα, μέχρι να ξαναγυρίσει πάλι στο ταξίδι του για την Ιθάκη. Αρνείται να μεθύσει ολοκληρωτικά, αρνείται να αγαπήσει ολοκληρωτικά, αρνείται να ζήσει την κάθε μέρα σαν να ’τανε πάλι Χριστούγεννα. «Έρχεται για λίγο κοντά» αλλά είναι και πάλι τόσο μακρυά.    

Κι όμως, κι αν με θλίβουν τα λαμπόνια, μένει η ελπίδα ζωντανή και κραταιά! Τόσο ζωντανή όσο και Εκείνος. Τόσο πραγματική, όπως και η σάρκωσή του. Τόσο ταπεινή όσο και το σπήλαιο που τον υποδέχτηκε. Τόσο αγαπητική όσο και ο σταυρικός του Θάνατος.
Όσο κι αν με θλίβουν τα λαμπιόνια, Εκείνος θα γεννηθεί. Όσο κι αν με θλίβουν…



Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #1 στις: 03 Δεκεμβρίου, 2007, 03:33:25 μμ »
Παράθεση
«Κι όταν κάποιος μας αγαπήσει, ερχόμαστε για λίγο.
Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλο,
είμαστε κιόλας νεκροί!»
Παράθεση
Σαλός ο ποιητής, στα σίγουρα, αλλά δεν θα ήταν ποιητής αν δεν ήταν σαλός. Κάποια φωνή, όμως, ψυθιριστά στο αυτί, μού σιγοτραγουδάει «σκληρές ροκιές αναρχικής – ανατρεπτικής οντολογίας»
Αφήσαμε βλέπεις να εφαρμόσουν το Ευαγγέλιο οι αναρχικοί...
Εμείς δεν μπορούμε να χωνέψουμε ο ένας τον άλλο...
Θα πεθάνουμε κιόλας γι᾿ αυτόν;

Ά! Ξέχασα και τις ροκιές...
Όσο γι᾿ αυτές, δες τα τραγούδια του Αρχάγγελου και όχι μόνο αυτού... και θα καταλάβεις καλύτερα!


Να οι αναρχικοί: (Γιάννενα, δίπλα στην είσοδο του Αρχιμανδρειού)




Ωραίο το κείμενό σου, Ρωμηέ.

Εμένα πάντως τα λαμπιόνια με συγκινούν!
Ακόμα και η καθαρά εμπορική διακόσμηση! Ακόμα και τα γλυκανάλατα τραγουδάκια!
(Όχι βέβαια οι \"Αρχαγγελικές\" λίστες...)
Και περισσότερο απ᾿ όλα, ξέρεις ποιό;
Αυτό που λέει:
Στη γωνιά μας κόκκινο τ᾿ αναμμένο τζάκι...
....................
(και μάλιστα ο τελευταίος στίχος):
σού᾿ στρωσα, Χριστούλη μου, για να ζεσταθείς!

Το ίδιο και η τελευταία στροφή από το Χιόνια στο καμπαναριό...
Αυτή δηλαδή που την παραλείπουμε συνήθως
(διότι εμείς, βλέπεις, είμαστε σοβαροί Χριστιανοί, δεν είμαστε παιδάκια):

Και γεννήθηκες χωρίς
μια σκουφίτσα, καλέ μας Χριστούλη.
Και γεννήθηκες χωρίς
Μια σκουφίτσα να φορείς...



Είμαι λίγο ονειροπόλος, έ;
             Στ.
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #2 στις: 03 Δεκεμβρίου, 2007, 05:54:36 μμ »
Μετά νηφαλίου μέθης
Σίγουρα!
     Στ.
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #3 στις: 03 Δεκεμβρίου, 2007, 06:08:00 μμ »
Άς μείνω καλύτερα σ᾿ αυτό:

Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #4 στις: 04 Δεκεμβρίου, 2007, 05:10:55 μμ »
Πάντως ο φιλαράκος μας (ο Αρχάγγελος, εννοώ) εκεί που δεν τον συμφέρει δεν βγάζει άχνα, άς είναι λαλίστατος σε όλα τα άλλα!
                            Στ.
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #5 στις: 04 Δεκεμβρίου, 2007, 05:52:45 μμ »
Παράθεση από: staboz
Εμένα πάντως τα λαμπιόνια με συγκινούν!
Ακόμα και η καθαρά εμπορική διακόσμηση! Ακόμα και τα γλυκανάλατα τραγουδάκια!
Συγκίνηση προκαλούν και σε μένα, αλλά τέτοια συγκίνηση που συνήθως συνοδεύεται με μελαγχολία!


Παράθεση από: staboz
(Όχι βέβαια οι \"Αρχαγγελικές\" λίστες...)
Τι είναι αυτές οι λίστες???

Παράθεση από: staboz
Είμαι λίγο ονειροπόλος, έ;
             Στ.
Σπάνιο στην εποχή μας. Και πολύτιμο! Νομίζω!



Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #6 στις: 04 Δεκεμβρίου, 2007, 06:06:21 μμ »
Παράθεση από: romios
Παράθεση από: staboz
(Όχι βέβαια οι \"Αρχαγγελικές\" λίστες...)
Τι είναι αυτές οι λίστες???
Πήγαινε εδώ και θα τις δείς:

http://www.punbb-hosting.com/forums/romios/viewtopic.php?id=750
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος arhaggelos

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 871
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #7 στις: 05 Δεκεμβρίου, 2007, 01:56:29 πμ »
Παράθεση από: staboz
Παράθεση από: romios
Παράθεση από: staboz
(Όχι βέβαια οι \"Αρχαγγελικές\" λίστες...)
Τι είναι αυτές οι λίστες???
Πήγαινε εδώ και θα τις δείς:

http://www.punbb-hosting.com/forums/romios/viewtopic.php?id=750
ΤΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΑΓΕ ΑΥΤΕΣ ΟΙ \"ΑΡΧΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΛΙΣΤΕΣ\";;;;...ΛΙΣΤΕΣ ΘΑΝΑΤΟΥ;;;ΜΠΑΑΑ ΟΧΙ. ΛΙΣΤΕΣ ΤΡΟΜΟΥ ΙΣΩΣ;;; ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ.
 ΑΑΑ ΤΟ ΒΡΗΚΑ...ΤΡΙΣΚΑΤΑΡΑΤΗ ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ... ΣΤΟ ΠΥΡ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΟΝ!!!!

Παράθεση από: staboz
Ά! Ξέχασα και τις ροκιές...
Όσο γι᾿ αυτές, δες τα τραγούδια του Αρχάγγελου και όχι μόνο αυτού... και θα καταλάβεις καλύτερα!
ΝΑΙ ΒΡΕ ΠΑΥΛΟ, ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΕ ΤΙ ΡΕΜΑΛΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΡΕΑ

ΚΥΡΙΕ ΣΤΑΥΡΟ
ΜΟΥ ΤΗ ΛΕΤΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΟΥ, ΜΟΥ ΤΗ ΛΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΑΚΟΥΩ, ΜΟΥ ΤΗ ΛΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΜΙΛΑΩ....
ΙΣΩΣ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ ΜΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΑΝ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΕΠΑΙΖΑ Β Λ Α Κ Α Σ ΑΠΟΦΑΣΗΣΑ ΝΑ ΣΑΣ ΤΗΝ ΠΩ ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΑ ΙΣΑ!
ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΜΑΙ ΝΤΟΜΠΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΛΕΩ ΕΞΩ ΑΠ\'ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ (ΣΑΝ ΡΟΚΑΣ)...ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΑ :chair: :guns: :rant: :sfiri: :shoot2:, ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ!!!. ΣΤΟ ΚΑΤΩ-ΚΑΤΩ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΜΕ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ, ΠΩΣ ΜΕ ΚΡΙΝΕΤΕ;;; ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΠΩΣ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΘΕΩΡΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΩΣ ΕΣΧΑΤΟ ΟΛΩΝ... ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΜΕ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΑΝ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΕΥΤΥΧΩΣ Ο ΚΑΛΟΣ ΘΕΟΣ ΜΕ ΣΤΕΡΕΩΣΕ ΚΑΙ ΜΕ ΕΠΑΝΕΦΕΡΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ (ΓΙ\' ΑΥΤΟ ΗΡΘΕ ΑΛΛΩΣΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΕΜΑΣ ΤΑ ΑΠΟΛΩΛΟΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ)

Παράθεση από: staboz
Πάντως ο φιλαράκος μας (ο Αρχάγγελος, εννοώ) εκεί που δεν τον συμφέρει δεν βγάζει άχνα, άς είναι λαλίστατος σε όλα τα άλλα!
                            Στ.
ΕΙΔΑΤΕ ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΥ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΤΡΙΣΚΑΤΑΡΑΤΟΙ ΡΟΚΑΔΕΣ, ΕΧΟΥΜΕ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΜΙΛΑΜΕ Σ\'ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΣΕΣΩΣΜΕΝΟΥΣ


ΕΠΕΙΔΗ ENOUGH IS ENOUGH ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΕΛΟΣ ΠΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΦΟΡΟΥΜ ΠΟΥ ΦΥΛΑΓΕΣΕ ΝΑ ΠΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ!
ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!! ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΓΝΩΡΙΣΑ!!!ΝΑ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ ΠΟΥ ΣΑΣ ΧΑΛΑΩ ΤΟ ΚΕΦΙ, ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΑΣ!!!ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΣΥΝΟΔΕΥΟΥΝ ΠΑΝΤΑ, ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΞΕΡΩ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ΟΛΟΥΣ (ΝΑΙ ΚΥΡΙΕ ΣΤΑΥΡΟ ΚΙ ΕΣΑΣ)!ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ!!!!!!!!!!
ΚΑΙ ΚΛΕΙΝΩ ΣΑΝ ΡΟΚΑΣ
Born To Be Wild by Hinder. PLAY IT LOUD

Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #8 στις: 05 Δεκεμβρίου, 2007, 08:10:57 πμ »
Στα προσωπικά σου μηνύματα θα βρείς ό τι είναι απαραίτητο για να σκεφτείς δίκαια.
                                        Στ.
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #9 στις: 05 Δεκεμβρίου, 2007, 02:48:49 μμ »
Γιατί μου το στενοχωρείτε το παλικάρι;;; Ούτε τηλέφωνο δεν σηκώνει! Όλη τη μέρα κλειστό και έχω αρχίσει και ανησυχώ!!! Είναι και σε κρίσιμη ηλικία!!!!

Αρχάγγελε θα επαναλάβω το του Σαββοπούλου άσμα: \"Γέρος λοιπόν για το ροκ εν ρολ και για τον θάνατον, παιδάκι αθώο είναι κι αυτό\"

Ότι είσαι ρεμάλι μεγάλο το ήξερα!!! χεχε!!! Αλλά από ότι ξέρω εσύ δεν φοβάσαι να λες τη γνώμη σου και κανένα φόρουμ δεν μπορεί να σε εμποδίσει!!! Έλα λοιπόν να ματα-ξανα-συγχωρεθούμε!!! Να αλληλοασπαστούμε και να ξανα-ματα-φαγωθούμε!!! Αμήν!



Αποσυνδεδεμένος arhaggelos

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 871
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #10 στις: 05 Δεκεμβρίου, 2007, 04:10:52 μμ »
Παράθεση από: staboz
Στα προσωπικά σου μηνύματα θα βρείς ό τι είναι απαραίτητο για να σκεφτείς δίκαια.
                                        Στ.
ΒΡΗΚΑ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΙΧΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΠΡΙΝ ΚΑΠΟΙΕΣ ΜΕΡΕΣ. ΣΑΣ ΖΗΤΗΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΟΥ, ΜΕ ΠΑΡΑΠΕΜΨΑΤΕ ΣΤΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΛΟΓΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΙ ΕΓΩ ΣΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΑ...

 \"Κύριε Σταύρο είστε τέλειος! Πραγματικά μ\' έχετε συγκινήσει!
Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου!!!!
Να σας έχει Ο Θεός καλά!!!!!!!!!!!!\"

ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠ\' ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΘΕΜΑ!!!
ΤΟ ΟΤΙ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΑΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΤΗΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΣΤΑΣΗ ΣΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΜΟΥ. (ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΠΩΣ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΜΟΥ \"θα βρείς ό τι είναι απαραίτητο για να σκεφτείς δίκαια.\" ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΚΡΙΝΕΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΙ ΑΔΙΚΟ) ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΗΤΑΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΛΜΑ ΚΑΙ ΡΙΣΚΟ (ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΟΥ ΕΧΕΤΕ ΠΕΙ) ΝΑ ΣΑΣ ΣΤΕΙΛΩ ΜΗΝΥΜΑ ΒΟΗΘΕΙΑΣ.  ΙΣΩΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ. ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΟΤΑΝ ΒΟΗΘΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΑΩΜΑ ΝΑ ΦΕΡΟΜΑΙ ΟΠΩΣ ΘΕΛΩ , ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΠΩΣ Μ\' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ (ΤΟΝ ΑΥΣΤΗΡΟ) ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΛΟ, ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΕΤΣΙ ΝΑ\' ΝΑΙ, ΟΜΩΣ ΟΧΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ, ΚΙ ΕΔΩ ΚΟΛΛΑΕΙ Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ. ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΩ ΑΤΟΜΑ, ΝΑ ΕΡΧΟΜΑΙ ΜΕ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΔΕΙΞΩ ΟΤΙ... ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ...ΥΠΑΡΧΩ...ΕΧΩ ΓΝΩΜΗ....ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ!!! ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΣΤΕ ΨΑΞΤΕ ΜΕ....ΜΑΘΕ ΤΕ ΜΕ....ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΔΙΟΡΘΩΣΤΕ ΜΕ!!! ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΤΟ \"ΜΙΑ ΚΡΥΟ ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ\" ΣΑΝ ΣΚΟΤΣΕΖΙΚΟ ΝΤΟΥΖ. ΕΧΩ ΑΝΑΛΩΘΕΙ ΠΟΛΥ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΝΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΩΩ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΜΟΥ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΛΕΟΝ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΑΝΤΟΧΗ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΓΙ\' ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗΣΑ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΩ.  

Παράθεση από: staboz
για να σκεφτείς δίκαια.
ΔΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΔΙΚΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΠΙΚΡΙΑΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΗ ΠΙΚΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ (ΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΙΚΡΟΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΠΕΡΝΑ Ο ΑΛΛΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΣΕ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ)!!!
ΕΠΕΙΔΗ ΕΜΑΘΑ ΠΩΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΕΧΩ ΣΑΝ ΑΡΧΗ ΜΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΟΝ ΑΛΛΟ, ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΕΓΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ Ο ΑΛΛΟΣ (ΓΙ\' ΑΥΤΟ ΕΓΡΑΨΑ ΣΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΜΗΝΥΜΑ \"ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΕΠΑΙΖΑ Β Λ Α Κ Α Σ \") ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΑΙΖΑ ΒΛΑΚΑΣ ΘΑ ΑΠΑΝΤΟΥΣΑ ΚΟΣΜΙΚΑ, ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΟΣΜΗΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ, ΑΛΛΑ ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΒΛΑΚΑ (ΟΣΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ)ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΑΛΟΤΗΤΑΣ (ΙΣΩΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΙΣΩΣ ΠΑΛΙ ΟΧΙ...ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ;;;ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΓΙΑ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΖΩΗΣ;;; ΜΟΝΟ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ).

ΠΑΥΛΟ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΡΙΑ ΜΟΥ ΔΕ ΚΡΑΤΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΚΙΑ, ΔΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΜΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ, ΩΣΤΟΣΟ...

Παράθεση από: romios
Έλα λοιπόν να ματα-ξανα-συγχωρεθούμε!!!
ΝΑΙ

Παράθεση από: romios
Να αλληλοασπαστούμε
ΚΙ ΕΔΩ ΝΑΙ

Παράθεση από: romios
ξανα-ματα-φαγωθούμε!!!
ΕΔΩ ΟΧΙ, ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΑΓΩΘΩ, ΒΓΑΙΝΩ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΚΑΙ ΠΛΑΚΩΝΟΜΑΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΟΔΗΓΟ.
ΕΔΩ ΓΙΑ\' ΜΕΝΑ ΗΤΑΝ ΛΙΜΑΝΙ ΗΡΕΜΙΑΣ, ΓΕΛΙΟΥ, ΑΣΤΕΙΟΥ, ΧΑΡΑΣ, ΓΝΩΣΗΣ, ΦΙΛΙΑΣ.....

Παράθεση από: romios
Αμήν!
ΑΜΗΝ

 ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΟΙΞΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΘΑΡΗΣΩ, ΟΤΑΝ ΦΤΙΑΞΕΙ ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΩ ΤΗΛ.... ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΥΣΗΧΕΙΣ ....ΓΕΡΕ ΚΑΙ ΠΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ... :mua: :mua: :mua:

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #11 στις: 05 Δεκεμβρίου, 2007, 04:56:43 μμ »
Αρχάγγελέ μου!!! Αν και δεν θέλω να ανακατεύομαι (μεγάλοι άνθρωπο είστε, μπορείτε να τα βρείτε!!!) αλλά για να μην ειπωθεί απο μερικούς ότι χαριστικά σε σένα δεν είπα την άποψή μου επί του θέματος, ως της οικείας μου γνώμης αυτοκράτωρ, έχω να κάνω μια επισήμανση:

Θεωρώ πως το σχόλιο του κ. Στάμποζ είχε μάλλον πειρακτική διάθεση και όχι επικριτική. Κυρίως να σε πειράξε ήθελε, έτσι μου φάνηκε τουλάχιστον. Σε ένα δεύτερο βαθμό ίσως ήταν και επικριτικό, όχι όμως με την καθολική σημασία, όπως το εξέλαβες (ότι σε κρίνει εσένα προσωπικά και συνολικά για το άτομό σου)! Δηλαδή το επικριτικά μπορεί κάλλιστα να ερμηνευθεί και ως διαφωνία για τη συγκεκριμένη λίστα τραγουδιών. Της οικείας του γνώμης αυτοκράτωρ και εκείνος διατύπωσε τη διαφωνία του. Αυτό νομίζω είναι θεμιτό.

Δεν σου λέω να ηρεμήσεις. Αυτό στο συμβουλεύει και ο γιατρός... :mua:

Υγ. Και κάτι για τον αρχάγγελο (έτσι για να μη σφάξει στο γόνατο, αφού διαβάσει τα παραπάνω): Στο λεξικό δίπλα στις λέξεις καλοσύνη + φιλότιμο θα βρείτε τον αρχάγγελο! Το γνωρίζω εξ ιδίας πείρας!!!



Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #12 στις: 05 Δεκεμβρίου, 2007, 06:02:35 μμ »
;!...
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #13 στις: 05 Δεκεμβρίου, 2007, 06:03:38 μμ »
Και κάτι που πιστεύω ταιριάζει στην περίσταση. Μια όμορφη παρουσίαση. Πιέστε εδώ



Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #14 στις: 05 Δεκεμβρίου, 2007, 06:10:29 μμ »
Η παρουσίαση τέλεια.
Και το κείμενό σου προηγουμένως τα κάλυψε όλα σχεδόν, γι᾿ αυτό και δεν απαντώ.
Έβαλα ερωτηματικό, θαυμαστικό και αποσιωπητικά μόνο για αφορμή προβληματισμού.
                      Στ.
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος arhaggelos

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 871
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #15 στις: 05 Δεκεμβρίου, 2007, 07:27:31 μμ »
ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΜΙΑ ΝΤΟΜΠΡΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΥΠΕΚΦΥΓΕΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ \"ΜΕ ΚΑΛΥΨΕ Ο ΠΑΥΛΟΣ\" ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΙΞΗΣ.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΥΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΑΣ, ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΛΥΠΗ ΠΟΥ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΑΣ ΜΟΡΦΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΘΕΣΗΣ (ΙΕΡΟΚΥΡΗΚΑΣ = ΚΥΡΗΚΑΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ) ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΑΚΟΥΝΕ ΚΑΙ ΚΑΚΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ.
ΑΚΟΜΑ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΑΣ ΝΑ ΜΕ ΦΕΡΕΤΕ ΣΤΟΝ <<ΙΣΙΟ ΔΡΟΜΟ>>, ΟΤΑΝ ΑΠΑΝΤΑΤΕ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ \";!...\"
ΔΕ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΤΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΑΣ (ΔΙΚΑΙΗ Η ΑΔΙΚΗ) ΝΑ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΙΑ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΟΣΩΝ ΕΙΠΑΤΕ;;; ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΜΗ, Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ. ΚΑΙ ΚΑΛΑ, ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΗΛΕΘΕΑΣΗ, ΕΔΩ ΣΕ ΤΙ ΜΑΣ ΩΦΕΛΗΣΕ;;;
ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΕΚΛΕΙΝΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΕΠΙΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΒΕΛΤΙΩΣΗ. ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ\' ΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΚΡΙΤΙΚΗ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΙΧΝΟΣ ΚΑΛΗΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΚΑΝΩ ΠΡΑΞΗ ΤΟ \"ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ\" ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΩ ΤΟ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ. ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΙΣΩΣ ΚΑΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΕΙΤΕ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΝΑ ΒΓΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ, ΑΛΛΑ ΘΕΩΡΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΤΥΧΑΤΕ. ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΑΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΑΣ, ΕΞΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΛΟΓΙΑ ΚΑΡΔΙΑΣ. ΚΑΛΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ Η ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΛΟΓΟ ΠΡΟΣΕΓΜΕΝΟ.

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ...ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΒΛΕΠΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ...ΤΗΡΩΝΤΑΣ ΤΗ ΓΝΩΣΤΗ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ. ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ  ΒΡΕΙΣ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΤΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΜΙΣΟΛΟΓΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ. ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΡΙΑ ΜΟΥ ΔΕ ΤΙΘΕΤΑΙ ΘΕΜΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗΣ.

Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #16 στις: 05 Δεκεμβρίου, 2007, 11:55:23 μμ »
Αγαπητέ Βασίλη, προσπάθησα αρκετά να αποφύγω μια δημόσια αντιπαράθεση μαζί σου, γι\' αυτό και αρχικά απάντησα με προσωπικό μήνυμα. Κατόπιν αρκέστηκα στις σωστές επισημάνσεις του Παύλου και χρησιμοποίησα για προβληματισμό, όπως εξήγησα, το ερωτηματικό, το θαυμαστικό και τα αποσιωπητικά, που σήμαιναν: Απορώ για την αναιτιολόγητη, κατ᾿ εμέ, επίθεσή σου εναντίον μου - Θαυμάζω για την τόσο ταχεία μεταβολή των αισθημάτων - Και σιωπώ υβριζόμενος, προτιμώντας να αδικηθώ.

Όμως ακόμη και αυτή την υποχωρητική στάση την εκλαμβάνεις ως  υπεκφυγή και περιφρόνηση, και λές ότι αισθάνεσαι \"ΜΙΑ ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΛΥΠΗ ΠΟΥ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΑΣ ΜΟΡΦΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΘΕΣΗΣ (ΙΕΡΟΚΥΡΗΚΑΣ = ΚΥΡΗΚΑΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ) ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΑΚΟΥΝΕ ΚΑΙ ΚΑΚΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ\".

Αγαπητέ Βασίλη, μπορείς να μου αναφέρεις έστω και μια απαξιωτική φράση μου ή έστω και έναν κακοχαρακτηρισμό μου για το πρόσωπό σου; Γιατί με κατηγορείς αδίκως; Γιατί εκφράζεσαι με τόσο προσβλητικές εκφράσεις για μένα, αποδίδοντάς μου (στην πρώτη σου τοποθέτηση) φρόνημα σεσωσμένου (δηλαδή φαρισαίου) που καταδικάζει τους άλλους στο πυρ το εξώτερον;

Αγαπητέ Βασίλη, είναι στοιχειώδες δικαίωμα του καθενός από μας να κρίνει τις απόψεις των άλλων, εφ᾿ όσον αυτοί τις εκθέτουν δημόσια. Δεν κρίνουμε το πρόσωπο (ως καλό ή κακό), αλλά τις απόψεις του (ως σωστές ή λανθασμένες). Εν προκειμένω έκρινα όχι εσένα ούτε τα τραγούδια που ακούς, αλλά τα τραγούδια που πρότεινες στα μέλη του Φόρουμ. Έχεις κάθε δικαίωμα να ακούς ό τι θέλεις και επιθυμείς. Αυτό, εγώ τουλάχιστον, δεν το κρίνω ποτέ (εκτός άν μου ζητηθεί). Από τη στιγμή όμως που τις προσωπικές σου επιλογές τις εκθέτεις στην κοινή κρίση και προτείνεις να τις ακούσουμε και εμείς ως αξιόλογες, γιατί ενοχλείσαι από την αρνητική γνώμη κάποιου (εν προκειμένω εμού);

Έχεις και άλλοτε καταθέσει τις μουσικές προτιμήσεις σου. Την μία από αυτές την επέκρινα με βαρείς χαρακτηρισμούς, τις άλλες δύο τις επήνεσα θερμά. Αυτό είναι που ονομάζεις σκωτσέζικο ντούς; Δηλαδή εννοείς ότι θα πρέπει να επαινούμε πάντοτε, ακόμη και όταν το προτεινόμενο είναι κατά τη γνώμη μας αξιοκατάκριτο; Τότε πού πάει η ντομπροσύνη την οποία τόσο έντονα επικαλείσαι; Και πού πάει η ελευθερία της γνώμης; Άν ενοχλείσαι, η λύση είναι απλή: μη δημοσιεύεις τις προτιμήσεις σου. Και εμένα με στενοχωρούν οι αρνητικές κριτικές που δέχομαι. Ως άνθρωποι είναι φυσικό να επιθυμούμε την αναγνώριση και τον έπαινο των άλλων. Μακάρι να μπορούσαμε να λέμε πάντοτε επαίνους για τα δημοσιευόμενα. Αλλά βλέπεις αναγκαζόμαστε να επικρίνουμε κιόλας. Επικρίνουμε όχι αυτόν που τα τοποθέτησε, αλλά τα ίδια τα τοποθετούμενα, το περιεχόμενό τους. Αναμφιβόλως με τον τρόπο αυτό εμμέσως η επίκριση μεταβαίνει και στο πρόσωπο που τα τοποθέτησε. Αλλά η έμμεση αυτή επίκριση είναι επίκριση μόνο των κριτηρίων που εν προκειμένω χρησιμοποίησε και όχι του ίδιου ως προσωπικότητας. Και πάντως γνωρίζεις κάποιον τρόπο με τον οποίο μπορεί να το κάνει κανείς αυτό διαφορετικά; Όταν επέκρινα το KE - Strange World που δημοσίευσες, απάντησες ότι σε βρίσκει απολύτως σύμφωνο η κριτική μου. Δεν λέω ότι έπρεπε να κάνεις το ίδιο και εδώ. Αλλά εκείνη η πρώτη ανταπόκρισή σου δεν φανερώνει ότι ακόμη και την αρνητική κριτική την έβρισκες εποικοδομητική;

Κατέβασα και εγώ από τον server τη λίστα των μουσικών σου προτιμήσεων. Η εντύπωσή μου υπήρξε κάτι παραπάνω από απογοητευτική. Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το περιεχόμενο με άλλες, βαριές εκφράσεις. Αντί γι᾿ αυτό έγραψα τις δύο τούτες φράσεις:
1. Ά! Ξέχασα και τις ροκιές...
Όσο γι᾿ αυτές, δες τα τραγούδια του Αρχάγγελου και όχι μόνο αυτού... και θα καταλάβεις καλύτερα!
2. Εμένα πάντως τα λαμπιόνια με συγκινούν!
Ακόμα και η καθαρά εμπορική διακόσμηση! Ακόμα και τα γλυκανάλατα τραγουδάκια!
(Όχι βέβαια οι \"Αρχαγγελικές\" λίστες...)

Είναι λοιπόν τόσο φρικτές αυτές οι εκφράσεις, ώστε να προκαλέσουν την έντονη αντίδρασή σου; Το σχόλιό μου, όπως σωστά παρατήρησε ο Παύλος, είχε πειρακτική διάθεση. Αυτό, νομίζω, είναι ολοφάνερο. Άν αυτό σε ενόχλησε, μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι δεν θα επαναληφθεί. Τις κρίσεις μου όμως στα προτεινόμενα από οποιονδήποτε οποιαδήποτε θέματα δεν πρέπει να τις σταματήσω. Διότι κάτι τέτοιο είναι όχι μόνο δικαίωμα, αλλά και υποχρέωσή μας. Διαφορετικά μπορεί να θεωρηθεί ότι συμφωνούμε με το κάθε τι που κατατίθεται. Πιστεύω πως αυτό είναι κοινό χρέος όλων μας. Πολύ περισσότερο όσων καλώς ή κακώς έχουν (χωρίς μάλιστα να το ζητήσουν) μια κάποια υπευθυνότητα, που εγώ την κατανοώ ως συνυπευθυνότητα, στο Φόρουμ. Και νομίζω ότι μέχρι σήμερα δεν έκανα διακρίσεις. Μάλιστα τις περισσότερες και αυστηρότερες κρίσεις μου τις έχει δεχτεί ο ίδιος ο δημιουργός του Φόρουμ.

Έγραψες ότι δεν θά ήθελες να είσαι μέλος \"σε ένα Φόρουμ στο οποίο φυλάγεσαι να πείς την άποψή σου\". Αυτό γιατί το εννοείς μονόπλευρα; Εγώ για ποιό λόγο θα ήθελα να είμαι μέλος σε ένα Φόρουμ, στο οποίο δεν θα μου επιτρεπόταν να εκφέρω γνώμη πάνω σ᾿ αυτά που κατατίθενται; Άρα η λύση είναι πολύ πιο απλή: Ο καθένας μας καταθέτει ελεύθερα ό τι θεωρεί αξιόλογο και ταυτόχρονα παραμένει ανοιχτός να δεχτεί οποιαδήποτε κρίση διατυπώσουν οι άλλοι, είτε θετική, είτε αρνητική.

Είναι αλήθεια ότι με κούρασε αυτή η υπόθεση, σε μια περίοδο μάλιστα που βρίσκομαι κάτω από ασφυκτική πίεση χρόνου και θα βρίσκομαι ακόμη για μια εβδομάδα περίπου.
Άς είναι όμως. Θέλω να πιστεύω πως συνέτρεξαν και άλλοι λόγοι που έκαναν τη δυσφορία σου να ξεχειλίσει. Λυπάμαι που και εγώ στάθηκα αφορμή να στενοχωρηθείς. Στο κάτω-κάτω δεν ήταν και κάτι τόσο απαράδεκτο αυτή η λίστα. Υπήρξαν και άλλα σοβαρότερα στο Φόρουμ, για τα οποία έχω κάνει πως δεν τα πήρα είδηση. Νιώθοντας ότι είχα ένα παραπάνω θάρρος σε σένα και έχοντας τη θετική πείρα από την επίκριση του KE - Strange World και την ακόμη πιο θετική για το ζήτημα του πρωινού ξυπνήματος, εκφράστηκα με αυτόν τον τρόπο, περισσότερο πειράζοντας και λιγότερο ελέγχοντας, πιστεύοντας πάντως πως θα έβγαινε κάποια ωφέλεια. Ίσως όπως είπες, να μην είναι ο τρόπος μου σωστός. Μακάρι να μπορέσω κάποτε να βρώ κάποιον σωστότερο. Σίγουρα όμως, τουλάχιστον για το συγκεκριμένο θέμα και μάλιστα για το πρόσωπό σου, δεν δέχομαι αυτό που γράφεις ότι στην κριτική μου δεν βλέπεις \"ούτε ίχνος καλής διάθεσης\". Δεν είναι πολύ βαρύ αυτό, Βασίλη; Κρίμα που δεν μπόρεσες εδώ να κάνεις αυτό που από την πρώτη μου απάντηση σου είχα συστήσει: να σκεφτείς δίκαια. Συλλογίζεσαι, πώς θα δεχόσουνα μια τέτοια φράση να την απευθύνω εγώ σε σένα; Δεν θα ήταν άδικη; Και δεν θα σε στενοχωρούσε πολύ; Γιατί λοιπόν μίλησες τόσο βιαστικά για μένα; Τί να πώ;

Επιθυμώ πάντως επί του παρόντος να δώσω ένα τέλος στο ζήτημα αυτό, ακόμα και για πρακτικούς καθαρά λόγους, διότι δεν έχω τον απαραίτητο χρόνο.

Συγχώρα με και νά ᾿σαι συγχωρεμένος.
                           Στ.
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #17 στις: 06 Δεκεμβρίου, 2007, 11:47:47 πμ »
Ίσως το φταίξιμο να το έχω εγώ, τελικά, τώρα που το σκέφτομαι, στην όλη υπόθεση. Η αλήθεια είναι ότι από την αρχή, μέσα κι έξω από το φόρουμ, περιέγραφα και χαρακτήριζα τον κ. Στάμποζ περίπου ως \"Πυρηνικό αντιδραστήρα\", προκειμένου να προετοιμάσω το έδαφος και να τραπούν οι αντιδράσεις προς το \"πλακίζειν\" (χα χα εδώ θα μου την πει ο στάμποζ - εξ ου και τα περί Δρακουμέλ και :chair:  :chair: )!

Αλλά αρχάγγελέ μου, ειλικρινά, εδώ σε αυτό το τόπικ, δεν έσκασε ο Πυρηνικός Αντιδραστήρας!!! Ίσως έχεις δίκαιο σε μερικά πράγματα, όπως π.χ. το \";!...\", που θα μπορούσε να το περιγράψει καλύτερα (όπως και το έκανε μετά), αφού μάλλον κανείς εκτός από τον γράφοντα δεν το κατάλαβε!!! Ίσα ίσα αυτό το θεωρώ πιο σπουδαίο από την \"απαλότατη\" και πειρακτική κριτική των \"αρχαγγελικών λιστών\"!!!

Επίσης στο εξής:

Παράθεση από: staboz
\"θα πρέπει να επαινούμε πάντοτε\"
Παράθεση από: staboz
\"αναγκαζόμαστε να επικρίνουμε κιόλας\"
Η επιλογή των ρημάτων \"επαινώ\" και \"επικρίνω\", ίσως να δημιουργεί συνειρμούς Big Brother (είμαι εδώ για να σας ελέγχω!!!), ιδιαίτερα μάλιστα όταν τίθονται σε πρώτο πληθυντικό. Αλλά νομίζω ότι έχει ξεκαθαρίσει την έννοια τους, επεξηγώντας ότι:

Παράθεση από: staboz
είναι στοιχειώδες δικαίωμα του καθενός από μας να κρίνει τις απόψεις των άλλων, εφ᾿ όσον αυτοί τις εκθέτουν δημόσια. Δεν κρίνουμε το πρόσωπο (ως καλό ή κακό), αλλά τις απόψεις του (ως σωστές ή λανθασμένες).
Εννοεί ουσιαστικά την ελευθερία του λόγου, την ελευθερία του να διαφωνεί κανείς! Μια ελευθερία που την υπερασπίζεσαι και συ και γω και όλοι μας! Την ίδια ελευθερία δεν υπερασπίστηκα στο λόγο της quality και δέχθηκα τις επικρίσεις της Ξένιας; Την ίδια ελευθερία δεν υπερασπίστηκα για τον Μαρκήσιο στην \"κόντρα\" του με την quality, όταν επέκρινε το Άγγιγμα Ψυχής;

Κι ο Στάμποζ δεν φεύγει από τον έλεγχο. Ήδη ελέγχθηκε από τον νεαρότερο απ\' όλους στην ηλικία Μάριο:

Παράθεση από: Marios
Κ Σταύρο, 1:20 η ώρα και είστε ξύπνιος! Μετά φωνάζετε σε εμάς που ξενυχτάμε!
ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ είναι σαν να του λέει: Δάσκαλε που δίδασκες, κατά τη γνωστή λαϊκή ρήση!!

Το δέχθηκε όμως, έστω κι αν πήγε να δικαιολογηθεί (Αθάνατος ο Σαββίδης: \"Ο άνθρωπος μπορεί κάποτε να πάψει να αμαρτάνει, να δικαιολογείται όμως ποτέ!!!\")

Παράθεση από: staboz
Έχεις δίκαιο...
Θα φροντίσω να μην ξαναγίνει...
Αλλά λάβε υπόψη σου ότι 5.33΄ σηκώθηκα και μετά από λίγο πήγα στο ναό για την ακολουθία...
Τέλος κάτι για τον κ. Στάμποζ! Λέτε ότι :
Παράθεση από: staboz
Είναι αλήθεια ότι με κούρασε αυτή η υπόθεση… Επιθυμώ επί του παρόντος να δώσω ένα τέλος στο ζήτημα αυτό, ακόμα και για πρακτικούς καθαρά λόγους, διότι δεν έχω τον απαραίτητο χρόνο.
Το δέχομαι απόλυτα αυτό, όπως και το γεγονός ότι χωρίς να το ζητήσετε γίνατε αρχιτρίκλινος.  Πιστεύω όμως ότι από τη θεωρία, τον καλοπροαίρετο έλεγχο και τις πνευματικές νουθεσίες περισσότερη σημασία έχουν οι ψυχές και τα πρόσωπα! Ειδικά όταν έχει αναπτυχθεί αυτό που τόσο εξαίρετα διατυπώσατε ως «συνυπευθυνότητα»! Επομένως και ο κόπος που υποβαλλόμαστε όλοι, όταν ένας αδελφός μας στεναχωρείται, είναι θεμιτός!

Τέλος πάντων, δεν ξέρω αν έπρεπε ή όχι να γράψω αυτό το μήνυμα! Ελπίζω να μην πυροδοτήσω κι άλλες κουβέντες, μιας και δεν αξίζει να χαλάμε τις καρδιές μας!!! Νομίζω να σταθούμε σ’ αυτό του Στάμποζ:
Παράθεση από: staboz
Συγχώρα με και νά ᾿σαι συγχωρεμένος.



Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3286
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #18 στις: 06 Δεκεμβρίου, 2007, 02:58:39 μμ »
Φίλε Ρωμηέ... εχω μια απορία: Γιατί δεν αφήνεις να το λύσουν το θέμα μόνοι τους?
Σε αυτό το τοπικ παρατηρώ τόση ώρα ότι δεν έχει εκφέρει γνώμη κανένας άλλος εκτός από σένα..
Απλά μου έκανε εντύπωση και ήθελα να στο πω βρε παιδί μου...
Εγώ επί του θέματος δεν θα ήθελα να τοποθετηθώ γιατί θεωρώ ότι η λύση πρέπει και καλο ειναι να δοθεί από τους δύο αγαπητούς μας αρχιτρίκλινους. Πιστεύω πως σίγουρα θα δοθεί..flow:
Δεν ξερω κατά πόσο ωφελεί η παρέμβασή μας σε τέτοιου είδους θέματα... Αναλόγως και τον τρόπο...
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #19 στις: 06 Δεκεμβρίου, 2007, 03:09:01 μμ »
Παράθεση από: Xenia
Φίλε Ρωμηέ... εχω μια απορία: Γιατί δεν αφήνεις να το λύσουν το θέμα μόνοι τους?
Σε αυτό το τοπικ παρατηρώ τόση ώρα ότι δεν έχει εκφέρει γνώμη κανένας άλλος εκτός από σένα..
Απλά μου έκανε εντύπωση και ήθελα να στο πω βρε παιδί μου...
Εγώ επί του θέματος δεν θα ήθελα να τοποθετηθώ γιατί θεωρώ ότι η λύση πρέπει και καλο ειναι να δοθεί από τους δύο αγαπητούς μας αρχιτρίκλινους. Πιστεύω πως σίγουρα θα δοθεί..flow:
Δεν ξερω κατά πόσο ωφελεί η παρέμβασή μας σε τέτοιου είδους θέματα... Αναλόγως και τον τρόπο...
Ίσως έχεις δίκαιο! Αλλά εφόσον η \"λύση\" δίδεται δημοσίως και όχι δια προσωπικών μηνυμάτων, ο καθένας έχει δικαίωμα να παρέμβει. Αυτός είναι ο πρώτος λόγος. Δεύτερος λόγος: Μη ξεχνάς ότι η θέση μου είναι και κάπως πιο λεπτή, μιας και δεν είμαι μέλος αυτού του φόρουμ αλλά δημιουργός του φόρουμ. Εγώ έκανα όσους έκανα αρχιτρίκλινους και πρέπει να επιδεικνύω την ανάλογη μέριμνα και φροντίδα σε όλα τα ζητήματα! Αν έχεις 2 επισκέπτες σπίτι σου και φαγώνονται (δεν πρόκειται για απόλυτη αντιστοιχία με τα εδώ συμβαίνοντα, αλλά το πνεύμα πιάσε) θα σταθείς σε μια γωνία, χωρίς να προσπαθήσεις να κατευνάσεις τα πνεύματα;

Σωστή η α-πορία σου αλλά σου βρήκα πόρο: το \"της οικείας μου γνώμης αυτοκράτωρ\"!!



Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3286
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #20 στις: 06 Δεκεμβρίου, 2007, 03:25:18 μμ »
Ναι έχεις ένα δίκιο στο σκεπτικό σου φίλε Ρωμηέ... Εσύ ξέρεις πως πρέπει να ενεργείς. Απλά θυμήθηκα που κάποτε δεν ασχολιόσουν με το φορουμ, για κάποιο λόγο δεν ήθελες να το κάνεις και εγώ πρότεινα να συνεχίσεις όπως ήσουν πριν... και ειπώθηκε τοτε μια φράση που μου έμεινε και δεν την ξεχνω. Οτι το φόρουμ δεν το κάνουν οι συμποσιάρχες αλλά τα μέλη... Με λίγα λόγια ειπωθηκε ότι δεν είσαι απαραίτητος για την κίνηση του φορουμ εσύ αλλά τα μέλη. Δεν το είπα εγώ αυτό φυσικά αν και μου φαίνεται σωστό εν τέλει. Και αναρωτιέμαι με ποιο κριτήριο αποφασίζει τελικά κανείς να ασχοληθεί και να εκφέρει γνώμη για κάτι από τη στιγμή που δεν τον αφορά τουλάχιστον άμεσα.  Το κάνει επειδή  πράγματι αγαπά και από ενδιαφέρον ή μόνο και μόνο για να πει την οικεία του γνώμη της οποίας είναι αυτοκράτωρ και η οποία έχει αυτοκρατορική αξία επομένως? Εύχομαι να ισχύει το πρώτο. Εσύ ξέρεις...
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #21 στις: 06 Δεκεμβρίου, 2007, 03:50:18 μμ »
Παράθεση από: Xenia
Εσύ ξέρεις πως πρέπει να ενεργείς.
Το \"πως\" του τρόπου μου μπορεί να είναι λανθασμένο. Αυτό το παραδέχομαι! Αν και το  \"ξέρεις πως\", έτσι όπως το διατύπωσες, μου φαίνετε κάπως ειρωνικό!  

Παράθεση από: Xenia
το φόρουμ δεν το κάνουν οι συμποσιάρχες αλλά τα μέλη... Με λίγα λόγια ειπωθηκε ότι δεν είσαι απαραίτητος για την κίνηση του φορουμ εσύ αλλά τα μέλη.
Αυτό πάντα ίσχυε και θα ισχύει! Δεν βλέπω να έχει αλλάξει κάτι τώρα! Ούτε καταλαβαίνω γιατί το συνδέεις με την παρέμβασή μου!

Παράθεση από: Xenia
Και αναρωτιέμαι με ποιο κριτήριο αποφασίζει τελικά κανείς να ασχοληθεί και να εκφέρει γνώμη για κάτι από τη στιγμή που δεν τον αφορά τουλάχιστον άμεσα.
Πάντως ένα είναι σίγουρο! Δεν υπάρχει κοινό κριτήριο! Εσύ έχεις άλλα κριτήρια, εγώ άλλα, άλλος άλλα!
Ειδικά όμως για τον αρχάγγελο με αφορά πιο άμεσα κι από άμεσα! Είναι η σχέση και η φιλία μας τέτοια, που όταν στεναχωριέται αυτός στεναχωριέμαι στο ίδιο βαθμό κι εγώ! Πέραν αυτού, ό,τι συμβαίνει στο φόρουμ με αφορά άμεσα, εμένα ως δημιουργό!  

 
Παράθεση από: Xenia
Το κάνει επειδή  πράγματι αγαπά και από ενδιαφέρον ή μόνο και μόνο για να πει την οικεία του γνώμη της οποίας είναι αυτοκράτωρ
Είτε το ένα είτε το άλλο, η απόδοση προαίρεσης στον άλλο θα επιδέχεται πάντοτε αμφισβητήσεως. Μόνο ο Θεός είναι ο ετάζων καρδίας και νεφρούς! Απο κει και πέρα διαλέγεις και παίρνεις κατά το υμέτερον δοκούν!


Παράθεση από: Xenia
και η οποία έχει αυτοκρατορική αξία επομένως? Εύχομαι να ισχύει το πρώτο. Εσύ ξέρεις...
Το αυτοκρατορική άξία είναι μια ερμηνεία που δίνεις εσύ κι όχι εγώ. Ούτε ποτέ διεκδίκησα κάτι τέτοιο! Το μόνο που διεκδικώ για όλους όσους φιλοξενούνται και συναπαρτίζουν τη συν-ευωχία είναι η ελευθερία λόγου και άποψης. Κι ο καρακαξάτος που μπήκε μόλις έχει το δικαίωμα να γράψει εδώ τη γνώμη του και κανείς δεν πρέπει να του πει κουβέντα!



Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3286
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #22 στις: 06 Δεκεμβρίου, 2007, 04:14:17 μμ »
Παράθεση από: romios
Παράθεση από: Xenia
Εσύ ξέρεις πως πρέπει να ενεργείς.
Παράθεση από: romios
Το \"πως\" του τρόπου μου μπορεί να είναι λανθασμένο. Αυτό το παραδέχομαι! Αν και το  \"ξέρεις πως\", έτσι όπως το διατύπωσες, μου φαίνετε κάπως ειρωνικό!
Όχι καθόλου ειρωνικά δεν το είπα. Αλλά έχεις δίκιο να να υποθέτεις κάτι τέτοιο μιάς και...

Παράθεση από: romios
Είτε το ένα είτε το άλλο, η απόδοση προαίρεσης στον άλλο θα επιδέχεται πάντοτε αμφισβητήσεως.
Πάντως θεωρώ ότι πράγματι ξέρεις, έχει καταλάβει και ο ίδιος αν πράγματι έπρεπε να παρέμβεις. Ίσως χρειάζεται να ξαναδιαβάσεις τις τοποθετήσεις σου. Θα βρείς εκεί ενδιαφέρουσες φράσεις. Εγώ βρήκα μερικές.
“Τέλος πάντων, δεν ξέρω αν έπρεπε ή όχι να γράψω αυτό το μήνυμα!”
“Ελπίζω να μην πυροδοτήσω κι άλλες κουβέντες” (αυτό άραγε γιατί το είπες;)


Παράθεση από: romios
Το αυτοκρατορική άξία είναι μια ερμηνεία που δίνεις εσύ κι όχι εγώ.
Ναι εγώ τη δίνω. Είμαι κι εγώ βλέπεις \"Της οικείας μου γνώμης αυτοκράτωρ\" και διατυπωσα αυτή τη γνώμη- ερμηνεία.

Άντε καλή δυναμη. να σου αφιερώσω και μια παροιμία σχετικά με το θέμα της γνώμης: \"την ξένη γνώμη αγροίκα την και τη δική σου κράτει κι εκείνη που σε ωφελεί, με δαύτηνε περπάτει\"
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)

Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #23 στις: 06 Δεκεμβρίου, 2007, 04:24:47 μμ »
Καλό θα είναι να σταματήσει εδώ αυτή η συζήτηση, (Ρωμηού-Ξένιας), που, νομίζω, κακώς έγινε.
Υπάρχει που υπάρχει ένα πρόβλημα, άς μην προσθέτουμε και άλλα.
Παρακαλώ, σεβαστείτε και οι δυό αυτή την παράκλησή μου.
                               Στ.
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3286
    • Προφίλ
Τα λαμπιόνια με θλίβουν
« Απάντηση #24 στις: 06 Δεκεμβρίου, 2007, 04:27:23 μμ »
Δεκτή εκ μέρους μου. Δεν έχω κάποιο πρόβλημα. Ούτε τοποθετήθηκα επί του θέματος. Τέσπα δεκτή όπως και ναχει...flow:
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)