Αποστολέας Θέμα: Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει  (Αναγνώστηκε 2872 φορές)

Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« στις: 27 Νοεμβρίου, 2007, 08:53:20 πμ »
Μισή ώρα ψάχνω να βρώ πού είναι ο κατάλληλος τόπος να βάλω αυτά τα πολύ ενδιαφέροντα κείμενα και δεν βρίσκω.
Επειδή εμείς είμαστε μάλλον ηλίθιοι.................
Εσείς, που είστε τόσο έξυπνοι και κόβετε και ράβετε εδώ πέρα και δεν δέχεστε μύγα στο σπαθί σας, μπορείτε να βρείτε τη σωστή θέση;

Ή βρείτε............
Ή φτιάξτε γρήγορα μια θέση με τον τίτλο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ή ΔΙΑΦΟΡΑ ή κάτι τέτοιο στην ενότητα ΤΕΧΝΗ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, για να δούμε άσπρη μέρα, όπως λέμε.

ΠOΛITIΣMOΣ                     Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ        Hμερομηνία δημοσίευσης: 25-11-07

.                                                           Επισημανσεις
.                                     Τα 100 πράγματα που πρέπει να κάνεις
.                                          Του Charlie Brooker      The Guardian

Ω, Θεέ μου! Να τα πάλι. Εκεί που νομίζαμε πως έχουν τελειώσει. Λίστες με τα «Πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν πεθάνεις». Εκατό ταινίες που πρέπει να έχεις δει πριν πεθάνεις, 200 συνταγές που πρέπει να μαγειρέψεις πριν πεθάνεις, 908 σετ επίπλων που πρέπει να συναρμολογήσεις πριν πεθάνεις, και ούτω καθεξής.

Η εφημερίδα μας, η «Γκάρντιαν», δημοσίευσε πρόσφατα μια λίστα με τα «1.000 άλμπουμ που πρέπει ν’ ακούσεις πριν πεθάνεις». Αφότου καθιερώθηκε το cd, το μέσο άλμπουμ διαρκεί γύρω στη μία ώρα. Να λοιπόν 1.000 ώρες από τη ζωή μου που κάποιοι με διατάσσουν να απαρνηθώ, έτσι στα καλά καθούμενα. Τουλάχιστον θα αφιερωθούν στη μουσική, που μ’ αρέσει. Επιπλέον, τα περισσότερα θα τα κατεβάσω από το Ιντερνετ κι έτσι δεν θα ξεπαραδιαστώ. Αλλά 1.000 ώρες; Ισοδυναμούν με 42 ολόκληρες μέρες. Αν υπολογίσουμε και τον ύπνο, πλησιάζουν τους τρεις μήνες. Δεν είναι λίστα αυτή, είναι διδακτορικό.

Οι χειρότερες λίστες του είδους είναι εκείνες που απευθύνονται σε μεσοαστούς που αγαπούν τα ταξίδια. Αυτές είναι εξοργιστικές για πολλούς λόγους. Πρώτον, οι συντάκτες τους τις χρησιμοποιούν ως πρόσχημα για να δείξουν πόσο καλλιεργημένοι και πολυταξιδεμένοι είναι. «Νο 23: Να φάτε καυτερά μαλαισιανά σουβλάκια στον δρόμο ενώ θα αγναντεύετε το ηλιοβασίλεμα στη νήσο Τιόμαν παρέα με τους ταλαντούχους συγγραφείς φίλους σας». Ποιον προσπαθούν να εντυπωσιάσουν, οι γελοίοι αλαζόνες; Κομπάζουν μπροστά σ’ ένα αόρατο κοινό, υποδηλώνοντας πόσο υπέροχοι και προνομιούχοι είναι. Πιθανότατα κάνουν μια τελευταία προσπάθεια να καταπολεμήσουν τη δική τους αίσθηση ασημαντότητας. Τι έκανες, λέει; Κολύμπησες μαζί με δελφίνια; Ανέβηκες με τα πόδια στο Μάτσου Πίτσου; Δοκίμασες κοκτέιλ σε καζίνο του Λας Βέγκας; Ουάου! Ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας. Τώρα σκάσε και παράτα μας.

Το πρόβλημα είναι ότι, παρ’ όλα τα στραβά τους, οι λίστες αυτές λειτουργούν. Είναι δύσκολο να μη σε αγκιστρώσουν. Υπάρχει τόση κακογουστιά γύρω μας, τόση μπαναλαρία που περνιέται για «λαϊφστάιλ», που όλοι ποθούμε απεγνωσμένα να αγγίξουμε κάτι πραγματικά, αυθεντικά καλό. Αυτό είναι που υπόσχονται οι λίστες: έναν οδηγό για πράγματα που αξίζουν τον κόπο. Στην πράξη, όμως, όλες τους κάνουν τον αναγνώστη να αισθάνεται ανεπαρκής. Οσο κυνικός και αποστασιοποιημένος κι αν νομίζεις πως είσαι, δεν μπορείς παρά να νιώσεις ένα κέντρισμα ντροπής που δεν έχεις πάει ποτέ στη Βενετία, ακόμα κι αν αυτός που κάνει τη σχετική περιγραφή είναι ένας κόπανος με περικεφαλαία.

Αποτέλεσμα είναι να σου δημιουργείται ένα μόνιμο συναίσθημα ενοχής. Αυτή τη στιγμή, αισθάνομαι ένοχος που δεν έχω δει την περίφημη τηλεοπτική σειρά The Sopranos πέρα από τη δεύτερη σεζόν. Είδα τα πρώτα επεισόδια, έχασα τη συνέχεια και έκτοτε δεν την παρακολούθησα. Την περασμένη εβδομάδα, κατά διαβολική σύμπτωση, μια διαφημιστική εταιρεία που προωθεί το σετ dvd της σειράς, μου έστειλε την κασετίνα με όλα τα επεισόδια. Τώρα στέκονται σ’ ένα ράφι κάνοντάς με να αισθάνομαι άσχημα που δεν τα έχω δει ακόμα. Τι να κάνω όμως; Πόσες ώρες πρέπει να αφιερώσω για να εκπληρώσω αυτό το καθήκον; Και τι θα γίνει με τα βιβλία που δεν έχω διαβάσει, τα φαγητά που δεν έχω δοκιμάσει, τις χώρες που δεν έχω επισκεφθεί; Πού θα βρω χρόνο για να τα προλάβω όλα; Μετά βίας καταφέρνω να τα βγάζω πέρα με τις στοιχειώδεις καθημερινές μου δουλειές, και τώρα οι Αρχοντες της Ενοχής με φορτώνουν με έξτρα υποχρεώσεις.

Επιπλέον, όσο περισσότερα σου λένε για το πόσο υπέροχο είναι κάτι, τόσο πιο απογοητευτική αποδεικνύεται η πραγματικότητα, κυρίως εξαιτίας της τυμπανοκρουσίας που προηγήθηκε. Ας πάρουμε το Γκραν Κάνιον. Επισκέφθηκα το Γκραν Κάνιον στα 25 μου. Στεκόμουν σε μιαν άκρη πάνω από το φοβερό φαράγγι και περίμενα να εκστασιαστώ. Το μόνο που ένιωσα ήταν ενοχή. Είχα ακούσει ότι σου κόβει την ανάσα• ότι είναι μια εμπειρία που σφραγίζει τη ζωή σου. Στο μυαλό μου, όμως, βρίσκονταν αυτές οι περιγραφές και όχι το ίδιο το φαράγγι καθώς το κοίταζα. «Αντε βρε ηλίθιε, βρε ρηχέ άνθρωπε» έλεγα μέσα μου. «Υποτίθεται ότι κάτι πρέπει να νιώσεις εδώ, τι έχεις πάθει;». Υστερα γύρισα στο αυτοκίνητο, έφαγα τσιπς κι έπαιξα με το αιρ-κοντίσιον, νιώθοντας μέσα μου το απόλυτο κενό.

Πείτε με ρηχό, αλλά έχω κάνει πολύ πιο συγκλονιστικά ταξίδια μέσα στο σπίτι μου.



ΠOΛITIΣMOΣ                     Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ        Hμερομηνία δημοσίευσης: 25-11-07

.                                                              Οψεις
.                                           Ο θρίαμβος της κοινοτοπίας
.                                         Του Roman McDonald The Guardian

Οπως οι ταξιτζήδες και οι τροχονόμοι, οι κριτικοί δεν χαίρουν γενικής εκτίμησης. Συχνά τους βλέπουν σαν παράσιτα, τύπους ανίκανους να δημιουργήσουν αλλά ικανούς να καταστρέψουν σταδιοδρομίες με τη δηλητηριώδη πένα τους. Παρ’ όλ’ αυτά, ο κριτικός έχει να παίξει έναν ζωτικής σημασίας πολιτιστικό ρόλο, ο οποίος βρίσκεται σε κίνδυνο.

Οταν το έργο του Σάμιουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό» πρωτοπαρουσιάστηκε στο Λονδίνο, το 1955, έγινε δεκτό με γιουχαΐσματα και το θέατρο άδειασε μετά την πρώτη πράξη. Οταν όμως δημοσιεύθηκαν ευνοϊκές κριτικές από τους κορυφαίους θεατρικούς κριτικούς Κένεθ Τάιναν και Χάρολντ Χόμπσον, όλοι άρχισαν να παίρνουν στα σοβαρά το έργο, το οποίο σήμερα θεωρείται το σημαντικότερο του 20ού αιώνα. «Δύσκολοι» καλλιτέχνες έγιναν αποδεκτοί από το κοινό χάρη στην ώθηση επιφανών κριτικών. Ο Κλέμεντ Γκρίνμπεργκ το έκανε αυτό για τον Πόλοκ, ο Τζον Ράσκιν για τον Τέρνερ. Υπάρχουν όμως σήμερα κριτικοί με αρκετό κύρος ώστε να παίξουν αυτόν τον ρόλο;

Μήπως έχουμε γίνει όλοι κριτικοί σήμερα; Υπάρχει ένας τεράστιος εκδημοκρατισμός όσον αφορά την ανταπόκριση στις τέχνες. Εχει την καταγωγή του στην αντιαυταρχική δεκαετία του ’60, αλλά η ιδέα ότι όλες οι γνώμες έχουν την ίδια αξία έχει πάρει μεγάλη διάδοση τα τελευταία χρόνια. Αν θέλεις να μάθεις αν είναι καλό ένα βιβλίο, μπορείς να κοιτάξεις τα σχόλια αναγνωστών στην ιστοσελίδα της Amazon ή στα αναρίθμητα «μπλογκ» που αφιερώνονται σε όλων των ειδών τα πολιτιστικά προϊόντα.

Από την άλλη μεριά, η ακαδημαϊκή μελέτη των τεχνών έχει γίνει πολύ εξειδικευμένη και ερμητική. Οι μελετητές αρκούνται να μιλούν μεταξύ τους σε τεχνική διάλεκτο και να δημοσιεύουν σε μικρής κυκλοφορίας περιοδικά. Η λαϊκή διεύρυνση της κριτικής και η ακαδημαϊκή της συρρίκνωση μπορεί να φαίνονται αντίθετα φαινόμενα, όμως είναι συμπτώματα της ίδιας παραδοχής: ότι η καλλιτεχνική αξία είναι απλώς θέμα προσωπικού γούστου. Ο κριτικός ως δάσκαλος, ως αντικειμενικός κριτής και ειδικός, έχει υποχωρήσει μπροστά στον κριτικό που μοιράζεται προσωπικές αντιδράσεις και υποκειμενικούς ενθουσιασμούς.

Πολλοί ισχυρίζονται ότι προτιμούν να ακούσουν τη γνώμη κάποιου που ξέρουν, κάποιου με παρόμοια γούστα. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι το κοινό στηρίζεται σε ένα σύστημα που επιβεβαιώνει και καθησυχάζει τις προκαταλήψεις του αντί να τις αμφισβητεί. Ενας ικανός κριτικός μπορεί να δώσει σε ένα ασυνήθιστο έργο μια δεύτερη ευκαιρία, να αναδείξει όσα δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά. Από αυτή την άποψη, οι κριτικοί μπορούν να γίνουν προάγγελοι του καινούργιου.

Η πεποίθηση ότι το καλλιεργημένο γούστο είναι μια ελιτίστικη απάτη, ότι όλες οι γνώμες αξίζουν το ίδιο, μπορεί να φαίνεται πολύ δημοκρατική. Ωστόσο, ο θάνατος του κριτικού θα είναι εξαιρετικά λυπηρό γεγονός. Αν ακούμε μόνο εκείνους που ήδη μοιράζονται τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά μας, η υποτιθέμενη κριτική δημοκρατία θα οδηγήσει σε επικίνδυνη άμβλυνση του γούστου και σε συντηρητισμό. Η έλλειψη κριτικών κύρους θα υπηρετήσει τελικά την πολιτιστική κοινοτοπία και ομοιομορφία.
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #1 στις: 27 Νοεμβρίου, 2007, 09:45:10 πμ »
Αυτό μπαίνει στο Ημερολόγιο Καθημερινότητας!

Δυστυχώς δεν υπάρχει συν-ευωχικός τσελεμεντές (καθότι λειτουργούμε πάντοτε στο \"περίπου\")!



Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #2 στις: 27 Νοεμβρίου, 2007, 10:45:33 πμ »
Ημερολόγιο καθημερινότητας! Μωρέ μπράβο! Αυτό δεν το ξέραμε... τώρα το μάθαμε!
Εμ, βέβαια... Εκεί μαζί με την μπαχαλοεκτόνωση και όλα τα σχετικά. Νά, μας το έχουν πεί άλλωστε στον τίτλο:

Περί ανέμων και υδάτων, γενικού και ειδικού ενδιαφέροντος, σχολιασμοί επικαιρότητας, ό,τι δεν ταιριάζει πουθενά και παντού...

Τώρα άν η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ τα βάζει στον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, έ! δε βαριέσαι... συν-ευωχικό τσελεμεντέ θα κάνουμε τώρα...

Δίκαιο είχε ένας φίλος, καθηγητής πανεπιστημίου τώρα, που έλεγε παλαιότερα:

Ώ Ελλάς, ωραία χώρα
τί γαϊδ...α βγάζεις τώρα!
Πρώτα έβγαζες σοφούς
τώρα βγάζεις π... βούς


(Άσε, άς μην γράψω ολόκληρες τις λέξεις, γιατί μπορεί να με περάσουν από κανένα στρατοδικείο πάλι!)
                                Στ.

ΥΓ. Ά! ναί, ξεχάσαμε... Εμείς λειτουργούμε πάντοτε στο περίπου...!
Ώ Ελλάς ωραία χώρα!
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #3 στις: 27 Νοεμβρίου, 2007, 01:35:28 μμ »
Παράθεση από: staboz
Ημερολόγιο καθημερινότητας! Μωρέ μπράβο! Αυτό δεν το ξέραμε... τώρα το μάθαμε!
Εμ, βέβαια... Εκεί μαζί με την μπαχαλοεκτόνωση και όλα τα σχετικά
Άλλοι οι \"νόμοι\" της Καθημερινής κι άλλοι οι δικοί μας. Αλλιώς λειτουργεί μια εφημερίδα κι αλλιώς ένα φόρουμ. Νομίζω αυτό είναι κατανοητό. Άλλωστε αυτά που τοποθετήσατε είναι άρθρα εφημερίδας τα οποία ταιριάζουν απόλυτα στο Ημερολόγιο Καθημερινότητας. Πρώτον διότι είναι επίκαιρα. Δεύτερον διότι δημιουργούν προβληματισμούς. Τρίτον διότι με βάση ποιο κριτήριο θα έμπαιναν στην Κατηγορία Τέχνη και Πολιτισμός;;; Κι αν βάζαμε τέτοια υποκατηγορία εκεί με τίτλο \"Διάφορα\", ποιός άλλος νομίζετε εκτός από εσάς θα μπορούσε να ξεχωρίσει ένα τέτοιο κείμενο και να το βάλει εκεί;;;

Τώρα, αν υπάρχουν κι άλλα θέματα εκεί ήσσονος σημασίας, ε... δεν θα λερωθείτε κιόλας από τη βρώμα μας, ούτε από την παλαβομάρα μας ούτε από την γαϊδουριά μας!!!! Κι άλλωστε, αφού έχετε κάνει στρατό, θα έχετε κάνει κι όλα τα σχετικά εμβόλια!!!!  

Παράθεση από: staboz
Ά! ναί, ξεχάσαμε... Εμείς λειτουργούμε πάντοτε στο περίπου...!
Ε, βέβαια, διότι η ακρίβεια είναι Αριστοφανική Νεφελοκοκκυγία!!!!

Λέει ο δάσκαλος (Ζουράρις):  

\"Η χθονία μας επιστημολογία, ανακάλυψε πρώτη και επιμένει, μόνη, επί τρεις χιλιάδες έτη μνημείων συναπτών, ότι ο νόμος της πολιτικής είναι το Περίπου: ουκ έστ’ ακριβές ουδέν εις ευανδρίαν• έχουσι γαρ ταραγμόν αι φύσεις βροτών. Ναι, οι φύσεις μας, άρα και η φύση της πολιτικής μας έχουν ταραγμόν. Ταραγμόν και όχι ορισμόν. Το Περίπου, είναι η πλήρης εκ μέρους μας υπεροπτική άρνηση του παραληρήματος περί επιστήμης, που ταλανίζει την δυτική αστοχία. Οι Ελληνορωμηοί, ως έχοντες εκ της εμπειρίας όμμα, ένιωσαν ότι η επιδίωξη επιστημονικής ακρίβειας στα πολιτικά πράγματα, οδηγεί στην Τυραννία και την σφαγή. Το είχε άλλωστε δοκιμάσει ο πρώτος Δυτικός επιστήμων και πολιτικός στον κόσμο, ο Προκρούστης. Δεν τους άρεσε.\"



Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #4 στις: 27 Νοεμβρίου, 2007, 02:35:26 μμ »
Ναί! Αυτό είναι! Μεγάλε Ζουράρι!

Αλλά πρόσεξες τί λέει;

Της πολιτικής!

Δύστυχο Φόρουμ, πού σε οδηγούν οι ίδιοι οι δημιουργοί σου!
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #5 στις: 27 Νοεμβρίου, 2007, 02:42:51 μμ »
Είδος πολιτικής είναι και η διαχείριση του φόρουμ. Κι εδώ επίσης δεν χωρά \"ακρίβεια\"!!!



Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #6 στις: 27 Νοεμβρίου, 2007, 03:06:07 μμ »
Στο περίπου βέβαια! Και ο άλλος στο περίπου έκανε με τον Μέγα Βασίλειο τα ράσα μαύρα.
Ωραία νέα ρωμέϊκη αντίληψη. Στο περίπου, όπως στην πολιτική της αρπαχτής, της ρεμούλας, του όσα πάν και όσα έρθουν.
Του δε βαριέσαι! Του ρωμανίδικου αχταρμά, του μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δώστε, του...

\"Ο Θεός σώζει την Ελλάδα, που λένε κι οι πολιτικοί μας, απορώντας φαίνεται και οι ίδιοι πώς δεν βούλιαξε ακόμα ο τόπος με τα τόσα που του έχουν κάνει\" (Γιάννης Αποστολάκης)
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #7 στις: 27 Νοεμβρίου, 2007, 03:19:04 μμ »
Παράθεση από: staboz
Στο περίπου βέβαια! Και ο άλλος στο περίπου έκανε με τον Μέγα Βασίλειο τα ράσα μαύρα.
Συγκρίνετε τώρα δύο ανόμοια πράγματα!!! Μη τα συγχέετε! Άλλο η απατεωνιά, άλλο η διαστρέβλωση κι άλλο το περίπου. Εγώ για παράδειγμα έκανα μια περίπου μετάφραση, απέδωσα το νόημα του κειμένου στο περίπου! Ε, δεν το διαστρέβλωσα κιόλας!!! Νομίζω ότι και αυτό το καταλαβαίνετε ότι άλλο το ένα άλλο το άλλο!!! Πάντως αν επιμένετε και θέλετε να μπαχαλοεκτονωθείτε, μπορείτε να το κάνετε στον οικείο τόπο, δηλαδή εδώ


Παράθεση από: staboz
Ωραία νέα ρωμέϊκη αντίληψη. Στο περίπου, όπως στην πολιτική της αρπαχτής, της ρεμούλας, του όσα πάν και όσα έρθουν.
Του δε βαριέσαι! Του ρωμανίδικου αχταρμά, του μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δώστε, του...
Η ερμηνεία αυτή του περίπου είναι και αυθαίρετη αλλά και σωστή! Η αρπαχτή και η ρεμούλα αφενός μεν δεν ταυτίζονται  με το \"περίπου\" στο οποίο αναφέρεται ο Ζουράρις, αφετέρου όμως υποδηλώνουν κάτι επίσης σημαντικό: Ότι η ρεμούλα κι η αρπαχτή δεν πρόκειται να εκλείψουν από τις φύσεις των βροτών. Διότι για να επιτύχεις το απόλυτο αναγκαστικά θα οδηγηθείς στην Τυραννία και τη σφαγή!!!

Παράθεση από: staboz
\"Ο Θεός σώζει την Ελλάδα, που λένε κι οι πολιτικοί μας, απορώντας φαίνεται και οι ίδιοι πώς δεν βούλιαξε ακόμα ο τόπος με τα τόσα που του έχουν κάνει\" (Γιάννης Αποστολάκης)
Κάποτε, αναφερόμενος στην Εκκλησία και την \"αδυναμία\" της, είπατε κάτι πολύ σωστό. Ότι έτσι πρέπει να είναι, διότι η δύναμή της είναι ο Χριστός! Απαιτείστε λοιπόν πρώτα \"απολυτότητα\" και ακρίβεια στην Εκκλησία και μετά πείτε για την πολιτική του φόρουμ!!!

GOD BLESS AMERICA...



Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #8 στις: 27 Νοεμβρίου, 2007, 03:28:04 μμ »
Δόξα σοι, ο Θεός! Αυτό είναι η λύση!
Η δύναμη της Εκκλησίας είναι η αδυναμία της!
Και η τάξη του Φόρουμ είναι η αταξία του!

Το πάω πολύ! Βάλε τα κείμενα στο ΧΥΤΑ!
                     Στ.

ΥΓ. Να πούμε και κάτι σοβαρό· η μετάφραση μου άρεσε πολύ. Ίσως σε ένα-δύο σημεία θα ήθελα να δώ κάποιο λεξικό, αλλά είναι δευτερεύοντα. Συγχαρητήρια! (Επαναλαμβάνω ότι μιλάω σοβαρά).
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #9 στις: 27 Νοεμβρίου, 2007, 03:41:43 μμ »
Παράθεση από: staboz
(Επαναλαμβάνω ότι μιλάω σοβαρά).
Δικαίως ανησυχείτε!!! Μετά από τόσες :chair: :chair: :sfiri: :sfiri: ποιός να σας πιστέψει!!!!!


:mua:



Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #10 στις: 03 Δεκεμβρίου, 2007, 10:37:22 μμ »
Για ποιά μετάφραση μιλάω εδώ, βρε παιδί μου; Ξαναμπήκα στην ενότητα μετά από μια εβδομάδα και δεν θυμάμαι τίποτα. Όποιος θυμάται άς βάλει ένα Link.
                    Στ.
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #11 στις: 04 Δεκεμβρίου, 2007, 10:34:18 πμ »
Παράθεση από: staboz
Για ποιά μετάφραση μιλάω εδώ, βρε παιδί μου; Ξαναμπήκα στην ενότητα μετά από μια εβδομάδα και δεν θυμάμαι τίποτα. Όποιος θυμάται άς βάλει ένα Link.
                    Στ.
Για αυτή τη μετάφραση πατήστε εδώ



Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #12 στις: 04 Δεκεμβρίου, 2007, 10:49:26 πμ »
Κάτι δεν έκανες σωστά. Δεν λειτουργεί το Link.
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1991
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Ένας ηλίθιος κάτι ψάχνει
« Απάντηση #13 στις: 04 Δεκεμβρίου, 2007, 10:55:27 πμ »
Και σωστός και δίκαιος (=ατάκα παλαιότερη του στάμποζ)!!! Τώρα πρέπει να λειτουργεί!