Αποστολέας Θέμα: Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης  (Αναγνώστηκε 15568 φορές)

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1990
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #25 στις: 21 Σεπτεμβρίου, 2007, 03:18:13 μμ »
Παράθεση από: Xenia
ΠΡΩΤΟΝ, θεωρώ τουλάχιστον αδόκιμο να εκφέρεις γνώμη για έναν ρόλο που δεν έχεις παρακοληθήσει φίλε Ρωμηέ όπως ο ίδιος παραδέχτηκες...δεν την ξέρεις τη σειρά άρα δεν ξέρεις εσύ αν ο μοναχός ήταν συνειδητοποιημένος ή όχι...Εγώ το είδα και μπορώ να σε διαψεύσω σε αυτό το σημείο τουλαχιστον...Έπεσε σε ένα αμάρτημα...τι θα πει αυτό?οτι δεν ήταν συνειδητοποιημένος?με αυτή τη λογική κανείς δεν είναι...
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, Φίλε ΜΑΡΚΉΣΙΕ, άλλο το να λες τη γνώμη σου και άλλο να τα ισοπεδώνεις όλα...δε σε κατηγόρησε κανείς για το πρώτο...
Δεν ξέρω αν είναι αδόκιμο να εκφέρω γνώμη... Μπορεί και να χεις και δίκαιο. Το είπα εξ αρχής. Δεν την έχω παρακολουθήσει τη σειρά εκτός από ελάχιστα επεισόδια κι αυτά όχι ολοκληρωμένα. Συζήτηση κάνουμε και νομίζω ότι μπορούμε να τη διεξάγουμε ακόμα και μέσα από τα στοιχεία του \"στόρυ\" της εν λόγω σειράς, που είναι σε όλους γνωστό. Σου εξέθεσα την άποψη μου από εκκλησιαστικής πλευράς, τα οποία μάλλον δεν τα πρόσεξες επισταμένως. Ξαναρίξε μια ματιά και ιδίως εδώ: «Εχρήν δε, οίμαι, τοσαύτην του πράγματος έχειν ευλάβειαν, ως και της αρχής εκφύγειν τον όγκον και μετά το γενέσθαι εν αυτή, μη περιμένειν τας παρ’ ετέρων κρίσεις, ει ποτε συμβαίη αμάρτημα καθαίρεσιν ικανόν εργάσασθαι, αλλά προλαβόντα εκβάλλειν εαυτόν της αρχής…το δε αντέχεσθαι παρά το πρέπον της αξίας πάσης ευατόν αποστερείν συγγνώμης εστί και μάλλον εκκαίειν του Θεού την οργήν»! Ώστε σύμφωνα με αυτό να κρίνεις το δικό σου: \"Έπεσε σε ένα αμάρτημα...τι θα πει αυτό?\"

Αλλοίμονο, αν δεχτούμε τον τύπο του ιερωμένου \"Ζαλμά\" ως το κατεξοχήν (ή ακόμα και κατ\' ελάχιστον) πρότυπο του ιερωμένου και δη του μοναχού...

Επίσης, κοίταξε λίγο και σε όσα απαντάω προς την λίαν αγαπητή μου quality: \"Αν ο σύζυγος σου έκανε τα ίδια ακριβώς με το Ζαλμά, θα έλεγες ποτέ μετά ότι και ο «παντρεμένος δεν παύει να είναι άνθρωπος», για να παραφράσω λίγο τα λόγια σου?\" Γιατί η εξεικόνιση αυτή του ιερέως (πόσω μάλλον δε του ιερομονάχου) είναι η μια πτυχή, η μια πλευρά. Διότι η άλλη είναι πολύ πιο αποκρουστική, αν διαβλέψεις μέσα από τη σημασία του όρου και της προσφωνήσεως των ιερέων, δηλαδή \"πατήρ\"! Αν κάνεις τις λογικές ακολουθίες θα καταλάβεις τι εννοώ...

Όσο για την ισοπέδωση, θα συμφωνήσω με το μαρκήσιο. Με ποιό κριτήριο χαρακτηρίζω μια άποψη, μια θέση, μια κρίση ισοπεδωτική; Και γιατί να το κάνουμε αυτό; Αρκεί για όλους μας η διαφωνία. Δεν εξυπηρετούν σε τίποτα οι υψηλοί τόνοι, όσο κι  αν διαφωνούμε μεταξύ μας. Νομίζω...

Υγ. Μάριε, εκτός από πλακάτ, \"σήκωσε\" και καμιά σου γνώμη!!! Άλλωστε γι\' αυτό είμαστε εδώ, για να \"την λέμε\" και να μας \"τη λένε\" αγαπητικώς!!!



Αποσυνδεδεμένος quality

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 513
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #26 στις: 21 Σεπτεμβρίου, 2007, 08:32:00 μμ »
Μαρκήσιε de Karampa,ευχαριστώ πολύ για τη μισαλλοδοξία που ανέφερες.Ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσες να βρεις για να με αποτελειώσεις σ\'αυτή τη φάση που βρίσκομαι.Να \'σαι καλά.
Συμφωνώ σε όλα με την Xenia.
Επίσης,romie,κατά την άποψή μου ένας σύζυγος μέσα στο γάμο παλεύει με άλλα πάθη,ξεχωριστά από αυτά με τα οποία παλεύει ένας ιερέας.Άλλης έντασης και φύσης.Βέβαια,πρέπει να αναγνωρίσω,ότι ο παραλληλισμός σου ήταν πολύ πολύ έξυπνος.
Τη ζωή μου μηδενίζω,πάει να πει πως ξαναρχίζω...

Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Moderator
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3285
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #27 στις: 21 Σεπτεμβρίου, 2007, 09:12:34 μμ »
Άστον να λέει το φίλο μας...εδώ πως δε με έβαλαν να ζητήσω συγνώμη...Ελπίζω μόνο μετά το δικό του χαρακτηρισμό, να μην έχει παράπονο ότι εσύ είσαι εκείνη που του αποδίδεις χαρακτηρισμούς...
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)

Αποσυνδεδεμένος quality

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 513
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #28 στις: 21 Σεπτεμβρίου, 2007, 09:26:28 μμ »
Παράθεση από: Xenia
Άστον να λέει το φίλο μας...εδώ πως δε με έβαλαν να ζητήσω συγνώμη...Ελπίζω μόνο μετά το δικό του χαρακτηρισμό, να μην έχει παράπονο ότι εσύ είσαι εκείνη που του αποδίδεις χαρακτηρισμούς...
Ξένια μου,έχω διαβάσει και χειρότερα καλή μου.Έχω πάθει ανοσία!Σε καμία περίπτωση,δε θέλω να έρθω σε αντιπαράθεση μαζί του.
Τη ζωή μου μηδενίζω,πάει να πει πως ξαναρχίζω...

Αποσυνδεδεμένος Μαρκήσιος de Karampa

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 719
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #29 στις: 22 Σεπτεμβρίου, 2007, 01:20:02 πμ »
Παράθεση
Μαρκήσιε de Karampa,ευχαριστώ πολύ για τη μισαλλοδοξία που ανέφερες.Ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσες να βρεις για να με αποτελειώσεις σ\'αυτή τη φάση που βρίσκομαι.Να \'σαι καλά.
Quality, αν ξαναδιαβάζεις τις δημοσιεύσεις που έχουν προηγηθεί θα δεις ότι δεν ήμουν σε καμία περίπτωση ούτε προκλητικός ούτε προσβλητικός προς το προσωπό σου!Αντίθετα απάντησα με σχετικά σκληρή γλώσσα όταν είδα εσένα (και λιγότερο την Xenia) να με χαρακτηρίζεις με δύο άκρως προσβλητικά επίθετα και μάλιστα με έναν τρόπο αλαζονικό,(έτσι το εξέλαβα,διόρθωσέ με αν σε παρεξήγησα).
Αν σας προσέβαλα quality και Xenia σας ζητώ συγγνώμη και τείνω χείρα συμφιλιώσεως...
Επίσης θα ήθελα να μείνω για λίγο στο θέμα μας...
Τα πράγματα είναι απλά...
Βλέποντας έναν ιερομόναχο να μην ασχολείται με τα του καθήκοντός του, τα δικά μου αντανακλαστικά αντιδρούνε.
Χωρίς να είμαι πολύ σχετικός με τα της Θεολογίας θα ήθελα να προσθέσω ότι, όταν έρθει η ώρα της Θείας Κρίσης ο Θεός θα κρίνει αλλιώς τους κληρικούς και αλλιώς τους λαικούς.(οι θεολόγοι ας με διορθώσουν αν λαθεύω).
Όπως προείπα η τηλεόραση διδάσκει συμπεριφορές και χειραγωγεί χαρακτήρες...
Εγώ αυτήν την σειρά την εντάσσω στο οργανωμένο σχέδιο υποτιμήσεως του ρόλου της Εκκλησίας και των λειτουργών αυτής (όχι πάντα χωρίς αφορμές).
Είναι μέρος της απορθοδοξοποιήσεως που επιχειρείται συστηματικώς στη χώρα μας και κλιμακούμενη ένταση τα τελευταία χρόνια.
Δε χρειάζεται να αναφέρω παραδείγματα, είναι πολύ γνωστά στο ευρύ κοινό.
Μια τελευταία ερώτηση προς τις υπερμάχους των Ζαλμάδων,Μανουσάκηδων...   :D  (κάνω χιούμορ)
Επειδή το περί συζύγου το προσπεράσατε τεχνηέντως,θα θέλατε ο πνευματικός σας ή ο ιερέας της ενορίας σας να είναι ο π.Μεγαπάνος;
«Ἒπου Θεῷ, ὃρκῳ μἠ χρῶ, τέχνη χρῶ, ἐπί ρώμῃ μή καυχῶ, βίας μή ἒχου, εὐτυχίαν εὒχου, κακίας ἀπέχου, παιδείας ἀντέχου..»

Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Moderator
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3285
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #30 στις: 22 Σεπτεμβρίου, 2007, 01:04:17 μμ »
Αυτο είναι φίλε Μαρκήσιε που τείνεις και χείρα συμφιλιώσεως?Αυτό εγώ το λέω \"πετάς το γάντι για καβγά\"...όταν όμως μία συζήτηση παύει να διέπεται από λογική πρέπει να διακόπτεται..Αλλά για να μη θεωρούν οι φίλοι μας ότι δεν ξέρουμε τι να απαντήσουμε ας κάνουμε μια τελευταία απόπειρα να τους εξηγήσουμε μερικά πραγματάκια...

Όσον αφορά το θέμα του γάμου που ανέφερες,είναι βέβαια έξυπνος ο παραλληλισμός πλην όμως ατυχής...διότι έχετε την τάση να τα βάζετε όλα σε ένα τσουβάλι, να βάζετε ταμπέλες, κοινώς να τα ισοπεδώνετε όλα...Δεν είναι φίλοι μου ίδιες όλες οι περιπτώσεις...άρα δε χρήζουν όλες της ίδιας αντιμετώπισης...άλλο ο γάμος και άλλο η ιερωσύνη..εδώ κάνετε τη διάκριση ανάμεσα στο μοναχό και τον \"παπά\", πως το σκεφτήκατε να παραλληλίσετε το γάμο και την αφιέρωση...?μήπως επειδή παραλληρήσατε και οι δύο Ρωμηέ και Markisie?:happy2: καλά δε λέω βρε quality?

και για να τελειώνουμε, στο θέμα του πνευματικού που ρώτησες και απευθυνόσουν και σε μένα αν δεν απατώμαι,έχω να σου απαντήσω κι εγώ με ένα ερώτημα.
Πιστεύεις εσύ ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι η προβολή τέτοιων καταστάσεων από την τηλεόραση ή το φαινόμενο της πτώσεως κληρικών σε τέτοιου είδους αμαρτήματα..?
Ας μη γελιόμαστε αλλού είναι το πρόβλημα...Η εκκλησία σήμερα πολεμάται από \"μέσα\" χειρότερα απ΄ότι από \"έξω\"..και στην πραγματικότητα, εκείνοι οι κληρικοί που πέφτουν δεν έχουν ούτε στο ελάχιστο τη συναίσθηση του Ζαλμά...αν την είχαν θα παραιτούνταν τουλάχιστον όπως έκανε ο Ζαλμάς στη σειρά..Εν τέλει, δες το λίγο βαθύτερα το θέμα και μη μας λες συνέχεια \"τα πράγματα είναι απλά\" γιατί δεν είναι.
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)

Αποσυνδεδεμένος Μαρκήσιος de Karampa

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 719
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #31 στις: 22 Σεπτεμβρίου, 2007, 02:42:58 μμ »
Παράθεση
Αυτο είναι φίλε Μαρκήσιε που τείνεις και χείρα συμφιλιώσεως?Αυτό εγώ το λέω \"πετάς το γάντι για καβγά\"
Δηλαδή για σένα χείρα συμφιλιώσεως είναι να αποδεχτώ τις απόψεις σου;
Νομίζω δε θα το ήθελες ούτε και συ αυτό.



Παράθεση
όταν όμως μία συζήτηση παύει να διέπεται από λογική πρέπει να διακόπτεται..Αλλά για να μη θεωρούν οι φίλοι μας ότι δεν ξέρουμε τι να απαντήσουμε ας κάνουμε μια τελευταία απόπειρα να τους εξηγήσουμε μερικά πραγματάκια...
Το ότι ξεστρατήσαμε δεν ευθύνομαι εγώ...
Απλά φαντάστηκα ότι θα ήθελες να \"κουβεντιάσουμε\" σε κόσμιο επίπεδο και όχι επί προσωπικού...
Βλέπω ότι απάντησες ομολογομένως με επιχειρήματα που σημαίνει ότι και συ θέλεις να συνεχιστεί η \"λογομαχία\"...

Για τα κατορθώματα του Ζαλμά εν πολλοίς κατάλαβα το σκεπτικό σου...
Για το άλλο που είναι εξίσου σημαντικό θα συμφωνήσω μαζί σου εν μέρει όμως...
Είναι πολύ συχνό \"τα κάστρα να πέφτουν από μέσα...\" ΟΜΩΣ δε σημαίνει ότι οι \"απέξω\" δε βάζουν το χεράκι τους ε;
Είναι πιο πολύ θέμα οπτικής γωνίας παρά απόψεως...


Υ.Γ έτεινα χείρα συμφιλιώσεως και σε σένα και στην quality... αναμένοντας ανταπόκριση...
«Ἒπου Θεῷ, ὃρκῳ μἠ χρῶ, τέχνη χρῶ, ἐπί ρώμῃ μή καυχῶ, βίας μή ἒχου, εὐτυχίαν εὒχου, κακίας ἀπέχου, παιδείας ἀντέχου..»

Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Moderator
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3285
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #32 στις: 22 Σεπτεμβρίου, 2007, 03:07:56 μμ »
και οι απέξω το βάζουν αδιαμφισβήτητα...ούτε εγώ θεωρώ την ταινία ιδανική αλλοίμονο...απλά σε κάποια φάση έπεσε το επίπεδο...γιατί μερικά πράγματα δεν είναι σωστό να τα λέμε έτσι ωμά...να τα λέμε ναι, αλλά όχι με τρόπο ωμό...εγώ εκεί αντέδρασα...
όσο για τη χείρα, εγώ ποτέ δεν έπαψα να σε αποκαλώ \"φίλε Μαρκίσιε\"...άρα δεν σου κρατώ κακία:P
 και ουτε θελω να απδεχτείς τις απόψεις μου...αρκεί να τις κατανοήσεις...και γενικά ο ένας τον άλλον..
χειρα συμφιλιώσεως θαρρώ πως σημαίνει να μην προκαλούμε με τόνο ειρωνικό του τύπου:



Παράθεση από: Μαρκήσιος de Karampa quote
Επειδή το περί συζύγου το προσπεράσατε τεχνηέντως,θα θέλατε ο πνευματικός σας ή ο ιερέας της ενορίας σας να είναι ο π.Μεγαπάνος;
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)

Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Moderator
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3285
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #33 στις: 22 Σεπτεμβρίου, 2007, 03:09:15 μμ »
και οι απέξω το βάζουν αδιαμφισβήτητα...ούτε εγώ θεωρώ την ταινία ιδανική αλλοίμονο...απλά σε κάποια φάση έπεσε το επίπεδο...γιατί μερικά πράγματα δεν είναι σωστό να τα λέμε έτσι ωμά...να τα λέμε ναι, αλλά όχι με τρόπο ωμό...εγώ εκεί αντέδρασα...
όσο για τη χείρα, εγώ ποτέ δεν έπαψα να σε αποκαλώ \"φίλε Μαρκίσιε\"...άρα δεν σου κρατώ κακία:P
 και ουτε θελω να απδεχτείς τις απόψεις μου...αρκεί να τις κατανοήσεις...και γενικά ο ένας τον άλλον..
χειρα συμφιλιώσεως θαρρώ πως σημαίνει να μην προκαλούμε με τόνο ειρωνικό του τύπου:



Παράθεση από: Μαρκήσιος de Karampa
Επειδή το περί συζύγου το προσπεράσατε τεχνηέντως,θα θέλατε ο πνευματικός σας ή ο ιερέας της ενορίας σας να είναι ο π.Μεγαπάνος;
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)

Αποσυνδεδεμένος Μαρκήσιος de Karampa

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 719
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #34 στις: 22 Σεπτεμβρίου, 2007, 03:19:44 μμ »
Μου φαίνεται ότι έπεσα θύμα της μη αμεσότητος του λόγου!
Δεν το έγραψα ειρωνικά,απλά είπα ότι ουσιαστικά δεν απαντήσατε στα ερωτήματα του ρωμηού.
Καλό θα είναι να συνεχίσουμε όλοι χωρίς καχυποψία όπως είμασταν πριν φουντώσει η κουβέντα!

Παράθεση
Υ.Γ έτεινα χείρα συμφιλιώσεως και σε σένα και στην quality... αναμένοντας ανταπόκριση...
«Ἒπου Θεῷ, ὃρκῳ μἠ χρῶ, τέχνη χρῶ, ἐπί ρώμῃ μή καυχῶ, βίας μή ἒχου, εὐτυχίαν εὒχου, κακίας ἀπέχου, παιδείας ἀντέχου..»

Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Moderator
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3285
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #35 στις: 22 Σεπτεμβρίου, 2007, 03:24:24 μμ »
Για τη χείρα σου απάντησα αλλά δεν το πρόσεξες φαίνεται...
ε...να που απαντήθηκαν και τα ερωτήματα..μην έχεις τόση έννοια εσύ...όχι ότι έγινα κατανοητή αλλά έτσι για να σου κάνω και το χατήρι...
δεν είμαστε καχύποπτοι...κουβέντα κάνουμε
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)

Αποσυνδεδεμένος quality

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 513
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #36 στις: 22 Σεπτεμβρίου, 2007, 11:17:38 μμ »
Συγγνώμη,δηλαδή θεωρείς Μαρκήσιε πως είναι προσβολή για το χώρο της εκκλησίας η στάση του παπά;
Ξένια,το ξέρεις ότι συμφωνώ μαζί σου καλή μου(Άσε που μου αρέσει πολύ το όνομά σου).
Δε θα κάνω άλλες προσπάθειες να πείσω τον αγαπητό Μαρκήσιο.Μια ερώτηση μόνο:σε ποιο ακριβώς σημείο έδειξα αλαζονεία και μισαλλοδοξία;Μάλλον παρεξήγησες κατά πολύ τα λόγια μου.Τέλος πάντων,θα σφίξω το χέρι που μου έτεινες γιατί ούτε οι καυγάδες μου αρέσουν ούτε το βαρύ κλίμα είναι του γούστου μου.
Τη ζωή μου μηδενίζω,πάει να πει πως ξαναρχίζω...

Αποσυνδεδεμένος Μαρκήσιος de Karampa

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 719
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #37 στις: 23 Σεπτεμβρίου, 2007, 12:41:44 πμ »
Παράθεση
Συγγνώμη,δηλαδή θεωρείς Μαρκήσιε πως είναι προσβολή για το χώρο της εκκλησίας η στάση του παπά;
Ξεκάθαρα ναι! Όταν κάτι παρεκλίνει από το ορθόν είναι αυτόματα και κατακριτέο για μένα...

Παράθεση
Ξένια,το ξέρεις ότι συμφωνώ μαζί σου καλή μου(Άσε που μου αρέσει πολύ το όνομά σου).
Και γω συμφωνώ (για το όνομα).Αλήθεια εορτάζεις αύριο;
Παράθεση
Μια ερώτηση μόνο:σε ποιο ακριβώς σημείο έδειξα αλαζονεία και μισαλλοδοξία;
Εκεί που έδειξα εγώ ισοπέδωση και εριστικότητα!

Με άλλα λόγια...
Παράθεση
Μάλλον παρεξήγησες κατά πολύ τα λόγια μου.
Δηλαδή αλληλοπαρεξηγηθήκαμε; Mάλλον...

Παράθεση
Τέλος πάντων,θα σφίξω το χέρι που μου έτεινες
Εδώ θα ξαναδιαφωνήσουμε! Το έτεινα για χειραψία όχι για σφίξιμο! Είσαι και συ της σχολής staboz;  :D  

Παράθεση
γιατί ούτε οι καυγάδες μου αρέσουν ούτε το βαρύ κλίμα είναι του γούστου μου.
Ούτε του εμού γούστου φυσικά...
«Ἒπου Θεῷ, ὃρκῳ μἠ χρῶ, τέχνη χρῶ, ἐπί ρώμῃ μή καυχῶ, βίας μή ἒχου, εὐτυχίαν εὒχου, κακίας ἀπέχου, παιδείας ἀντέχου..»

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #38 στις: 14 Οκτωβρίου, 2008, 12:00:24 πμ »
Κατ´αρχήν μιλάμε γιά μία ταινία (σήριαλ), καί όχι γιά ένα πραγματικό συμβάν. Μία ταινία, ένα βιβλίο, ένας πίνακας, ένας στοίχος, μιά μουσική μπορεί (ίσως καί νά πρέπει) , νά δημιουργήσει τόν κόσμο από τήν αρχή, καί μέσα σέ μία πεπερασμένη χρονική διάρκεια, νά δημιουγρήσει τήν αίσθηση τής αιώνιότητας καί τής αισθητικής πληρότητας σέ όποιον έρχεται σέ επαφή μαζί της. Άν κάποιος δέν τό είδε τό έργο (καί τά 31 επεισόδια), ειλικρινά δέν μπορώ νά κατανοήσω γιά πιό πράγμα μιλάει...
Γιά αυτούς πού τό είδαν μένει νά περιγράψουν τί είδαν, γιά νά μπορούμε νά πούμε πώς μιλάμε γιά τό ίδιο θέμα. Κατά την γνώμη μου (τό είδα προσφάτως όλο)  αυτό τό σήριαλ ούτε αριστούργημα σκηνοθεσίας  καί σεναρίου είναι, ούτε η πεμπτουσία τού Θείου έρωτος είναι, ούτε περιγράφει ρεαλιστικά τίς ανθρώπινες σχέσεις. Παρ`όλα αυτά καταπιάνεται (έστω καί επιφανιακά, σάν σήριαλ πού είναι)  μέ τήν σχέση ανάμεσα στόν Θείο αιώνιο, ακίνητο, άπειρο,ομοιογενή, άφθαρτο καί αθάνατο έρωτα τού πνεύματος (τού Αγίου), καί τόν ανθρώπινο στιγμιαίο, υπέρκινητικό, γεμάτο αντιθέσεις, φθαρτό καί θνητό έρωτα τού σώματος (τού ανθρώπου). Έτσι σάν σήριαλ πού είναι (μέ τήν έννοια πώς θά μπορούσαν νά τό δούν όλοι), ενέπλεξε τόν κύριο θιασώτη τού Θείου έρωτος έναν ιερομόναχο, μέ τόν κύριο θιάσωτη τού ανθρωπίνου αποτυπώματος τού έρωτος, φυσικά μία γυναίκα. Γιά νά μήν μακρυγορώ, θά πώ μόνο πώς η σχέση αυτή αρχίζει μέ τον έρωτα αυτής τής γυναίκας  ιδανικά, μέ τό ζωγράφισμα τής μορφής τού Ιησού σέ αγιογραφίες τών Παθών, καθιστώντας μέσα της τόν έρωτά της (ιερομόναχο) Θεάνθρωπο, καί τελειώνει μέ τήν αποταγή τού έτέρου ήμισι, καί τήν αφωσίωσή του στόν  Θείο έρωτα, ταυτόχρονα μέ τήν συγραφή τού βιβλίου “Αγγιγμα Ψυχής“ αφιερωμένο “στήν Δέσποινα“,  καθιστώντας μέσα του τόν ερωτά του (γυναίκα) Παναγία. Τί πιό ιδανικό γιά τηλεοπτικό σήριαλ πού θέλει νά πραγματευθεί τόν έρωτα ; Βέβαια όλο τό ενδιάμεσο έπρεπε νά υπάρχει αλιώς τί σήριαλ θά \'ηταν ;
Φυσικά θά ήταν αστείο ένα σήριαλ νά μπορεί νά πλήξει τήν αληθινή ιεροσύνη πού είναι φυσικά έξω από όλα τά δρούμενα στήν μικρή, μεγάλη καί όποια άλλη οθόνη...
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)

Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Moderator
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3285
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #39 στις: 14 Οκτωβρίου, 2008, 11:31:38 μμ »
Άνθρωπέ μου γιατί θέλεις να ρίξεις λάδι στη φωτιά?? Μια χαρά δεν ήμασταν τόσο καιρό?? Ξέρεις τί ομηρικοί καυγάδες έχουν γίνει για αυτό εδώ το σεμνό και ταπεινό τόπικ? Δεν έχεις παρά να το διαβάσεις όλο από την αρχή και θα καταλάβεις! Εδώ πετάξαμε γάντια...άλλος για χειραψία...άλλος για ταυρομαχία... και πάνω που πήγαμε να ηρεμήσουμε λίγο...τσουπ! Να σου ο κύριος...:)
Μπορεί να μην έχεις καταλάβει τίποτα από όσα έγραψα. Εξάλλου αστειεύομαι...
Απλώς αν θέλεις να μου εξηγήσεις κάποια σημεία... (Από την αρχή ας πούμε...δεν κατάλαβα την αρχή. Από τη μέση.... Δεν κατάλαβα τη μέση. αστειάκι πάλι!:slap: )
Εκείνο που δεν κατάλαβα είναι, για ποιο λόγο είδες την σειρά... Σου άρεσε? Και πού θέλεις να καταλήξεις με τα όσα έγραψες...
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #40 στις: 15 Οκτωβρίου, 2008, 02:49:12 πμ »
Παράθεση από: Xenia
Άνθρωπέ μου γιατί θέλεις να ρίξεις λάδι στη φωτιά?? Μια χαρά δεν ήμασταν τόσο καιρό?? Ξέρεις τί ομηρικοί καυγάδες έχουν γίνει για αυτό εδώ το σεμνό και ταπεινό τόπικ? Δεν έχεις παρά να το διαβάσεις όλο από την αρχή και θα καταλάβεις! Εδώ πετάξαμε γάντια...άλλος για χειραψία...άλλος για ταυρομαχία... και πάνω που πήγαμε να ηρεμήσουμε λίγο...τσουπ! Να σου ο κύριος...:)
Μπορεί να μην έχεις καταλάβει τίποτα από όσα έγραψα. Εξάλλου αστειεύομαι...
Απλώς αν θέλεις να μου εξηγήσεις κάποια σημεία... (Από την αρχή ας πούμε...δεν κατάλαβα την αρχή. Από τη μέση.... Δεν κατάλαβα τη μέση. αστειάκι πάλι!:slap: )
Εκείνο που δεν κατάλαβα είναι, για ποιο λόγο είδες την σειρά... Σου άρεσε? Και πού θέλεις να καταλήξεις με τα όσα έγραψες...
Τό πιό απλό καί φυσιολογικό πράγμα στήν ανθρώπινη φύση Xenia είναι η συμφωνία. Γι αυτό γεννήθηκε ο λόγος γιά νά συμφωνούμε. Η συμφωνία είναι παράθεση, κατανόηση καί ευπείθεια καί υπακοή, καί διάθεση τού ανακαλύπτειν τήν ομορφιά πού έτσι ή αλιώς υπάρχει σέ οτιδήποτε υπαρκτό. Η συμφωνία κοινωνικοποιεί τόν άνθρωπο καί σημαίνει έτσι απλά τό \"εμείς\". Η διαφωνία μέ όλα τά επακόλουθα, δηλαδή αντιπαράθεση, παρεξήγηση, απείθεια, ανυπακοή καί τελικά εριστικότητα, καταλαλία καί καυγά, συνέβη γιά πρώτη φορά μέτα τήν πτώση τών πρωτοπλάστων, κατακερματίζει καί απομονώνει τόν άνθρωπο καί σημαίνει έτσι απλά τό \"εγώ\". Φυσικά τό \"εγώ\" είναι όχι μόνο αφύσικο, μά καί ανύπαρκτο, μία θνητή ψευδαίσθηση,τό τέλος τού λόγου...

Τήν σειρά τήν είδα σέ τρείς/τέσσερις ημέρες (τρία/τέσσερα  βράδια γιά τήν ακρίβεια). Τήν είδα μέσω Veoh στό Internet καί έτσι μπόρεσα νά βλέπω περί τά 10 επεισόδια τήν φορά. Δέν τήν έψαχνα γιατί δέν τήν ήξερα, ούτε ξέρω ποιός τήν έγραψε καί πότε παίχθηκε στήν ελληνική τηλεόραση. Τήν άρχισα γιατί τό θέμα μού προξένησε κάποιο ενδιαφέρον, τήν συνέχισα γιατί δέν αφήνω ποτέ πράγματα στή μέση, καί όταν τέλειωσε μού δημιούργησε τίς εντυπώσεις πού προανέφερα στό πρώτο μου μύνημα. Μέ ρώτησες Xenia άν μού άρεσε. Φυσικά καί μού άρεσε όπως ακριβώς περιέγραψα. Καί γιά νά καταλάβεις από τήν αρχή, ήξερα πώς θά δώ ένα σήριαλ πού τό γράφει κάποιος γιά τίς ανάγκες τής τηλεθέασης, όχι ένα θεατρικό έργο, ούτε ένα κινηματογραφικό αριστούργημα, καί φυσικά ούτε καί κάτι πού περιγράφει τήν πραγματικότητα. Ένα απλό σήριαλ, πού άρχιζε μέ τήν (ανθρωπινη έτσι κι αλιώς) πάλη-ενότητα ανάμεσα στό σώμα καί τό πνεύμα. Καί έτσι πείσθηκα νά τό δώ χωρίς νά πάει ο νούς μού στο(ν) πονηρό. Καί γι αυτό αμείφθηκα καί μού άρεσε τό σήριαλ.
Θέλω νά καταλήξω Xenia σέ αυτό από τό οποίο άρχισα. Είναι πολύ ευκολό καί ευνοïκό γιά κάθε άνθρωπο νά βρεί τήν ομορφιά, καί τήν συγκίνηση στό οτιδήποτε, αρκεί νά μήν αντιδράση τό \"εγώ\" του καί τόν απομονώσει. Όσο γιά τήν ομορφιά σίγουρα καί εσύ θά ξέρεις πώς ως πρός τήν ποιότητα είναι μία, μά ως πρός τήν διάρκεια καί τό μέγεθος διαφέρει...
Κλείνοντας θέλω νά σού πώ Xenia πώς τό τόπικ τό διάβασα όλο προτού νά γράψω οτιδήποτε (αλιώς δέν θά έγραφα), καί δέν διαπίστωσα διαφωνία ουσιαστική. Ο καθένας έχει τό δικό του δίκιο, γιατί ο καθένας βλέπει τά πράγματα από άλλη σκοπιά. Όσο γιά τά γάντια καί τίς ταυρομαχίες, εξαλείφθησαν από συγνώμες καί χειραψίες, καί αυτό λέγεται μετάνοια καί είναι ή ανάσταση τού λόγου...
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)

Αποσυνδεδεμένος petros

  • Αρχιτρίκλινος
  • Full Member
  • ***
  • Μηνύματα: 216
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #41 στις: 15 Οκτωβρίου, 2008, 11:02:13 πμ »
:clap2:

Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Moderator
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3285
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #42 στις: 15 Οκτωβρίου, 2008, 03:42:36 μμ »
Δημήτρη πιστεύεις στα αλήθεια ότι ο λόγος είναι για να συμφωνούμε? Και με τί να συμφωνούμε δηλαδή?
 Γιατί για να συμφωνούμε πάει να πει ότι έχουμε όλοι τις ίδιες απόψεις.
 Όπως ξέρεις όμως τις περισσότερες φορές οι απόψεις μας με τους γύρω μας είναι εκ διαμέτρου αντίθετες.
Πως γίνεται να συμφωνείς με μια άποψη που έρχεται να διαψεύσει τη δική σου?
Επίσης ήθελα να σε ρωτήσω Δημήτρη αν πιστεύεις ότι η συμφωνία είναι ο τρόπος προσέγγισης των πραγμάτων.
 Γιατί αν θέλεις τη γνώμη μου από τη διαφωνία σχεδόν πάντα βγαίνουν οι μεγαλύτερες αλήθειες.
 Αν επι παραδείγματι ένας επιστήμονας υποστηρίζει το άλφα ενώ ένας άλλος  το βήτα, με βάση τις αποδείξεις και την επιχειρηματολογία του καθενός προκύπτει μια αλήθεια, προκύπτει η γνώση..  
Άρα δεν θεωρώ και τόσο αφύσικο το να διαφωνούν οι άνθρωποι.
 Για να μη σου πω ότι το θεωρώ πιο υγειές από τη συμφωνία κάτω από τις προυποθέσεις της αναζήτησης της αλήθειας.
 Τέλος, να προσθέσω και το εξής. Είπες ότι η συμφωνία είναι ευπείθεια, υπακοή...
Εγώ θα σου πω ότι υπακοή δεν είναι σε καμία περίπτωση.
 Άλλο πράγμα η συμφωνία και άλλο η υπακοή.
Υπακοή (αν κάνω λάθος διορθώστε με) σημαίνει ότι κάνω κάτι ακόμη και χωρίς να συμφωνώ,
χωρίς να θέλω δηλαδή, άσχετα αν η υπακοή γίνεται με τη θέλησή μου. Όσο για την ευπείθεια ..... απλώς δεν ξέρω αν είναι πλεονέκτημα ή μειονέκτημα...
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)

Αποσυνδεδεμένος Μαρκήσιος de Karampa

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 719
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #43 στις: 15 Οκτωβρίου, 2008, 10:42:05 μμ »
Γενικά πιστεύω ότι σε έναν διάλογο δεν μπορεί να είναι a priori αυτοσκοπός ούτε η διαφωνία αλλά ούτε και η συμφωνία εφόσον διεξάγεται καλοπροαίρετα...
Ο κανόνας για μένα είναι η παράθεση απόψεων και ό,τι συμπέρασμα βγει (αν βγει) καλό είναι...


υ.γ Σωστός ο Ίασπης...
Μας ξύπνησε μνήμες!!
Παλιές καλές εποχές...
«Ἒπου Θεῷ, ὃρκῳ μἠ χρῶ, τέχνη χρῶ, ἐπί ρώμῃ μή καυχῶ, βίας μή ἒχου, εὐτυχίαν εὒχου, κακίας ἀπέχου, παιδείας ἀντέχου..»

Αποσυνδεδεμένος Ξένια

  • Moderator
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 3285
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #44 στις: 15 Οκτωβρίου, 2008, 10:49:25 μμ »
Χαχαχα.. πλάκα έχεις Μάρκι...!!!:)
Οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται με τρείς τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ. (Καντ Ι.)

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #45 στις: 16 Οκτωβρίου, 2008, 01:34:08 πμ »
Παράθεση από: Xenia
Δημήτρη πιστεύεις στα αλήθεια ότι ο λόγος είναι για να συμφωνούμε? Και με τί να συμφωνούμε δηλαδή?
 Γιατί για να συμφωνούμε πάει να πει ότι έχουμε όλοι τις ίδιες απόψεις.
 Όπως ξέρεις όμως τις περισσότερες φορές οι απόψεις μας με τους γύρω μας είναι εκ διαμέτρου αντίθετες.
Πως γίνεται να συμφωνείς με μια άποψη που έρχεται να διαψεύσει τη δική σου?
Επίσης ήθελα να σε ρωτήσω Δημήτρη αν πιστεύεις ότι η συμφωνία είναι ο τρόπος προσέγγισης των πραγμάτων.
 Γιατί αν θέλεις τη γνώμη μου από τη διαφωνία σχεδόν πάντα βγαίνουν οι μεγαλύτερες αλήθειες.
 Αν επι παραδείγματι ένας επιστήμονας υποστηρίζει το άλφα ενώ ένας άλλος  το βήτα, με βάση τις αποδείξεις και την επιχειρηματολογία του καθενός προκύπτει μια αλήθεια, προκύπτει η γνώση..  
Άρα δεν θεωρώ και τόσο αφύσικο το να διαφωνούν οι άνθρωποι.
 Για να μη σου πω ότι το θεωρώ πιο υγειές από τη συμφωνία κάτω από τις προυποθέσεις της αναζήτησης της αλήθειας.
 Τέλος, να προσθέσω και το εξής. Είπες ότι η συμφωνία είναι ευπείθεια, υπακοή...
Εγώ θα σου πω ότι υπακοή δεν είναι σε καμία περίπτωση.
 Άλλο πράγμα η συμφωνία και άλλο η υπακοή.
Υπακοή (αν κάνω λάθος διορθώστε με) σημαίνει ότι κάνω κάτι ακόμη και χωρίς να συμφωνώ,
χωρίς να θέλω δηλαδή, άσχετα αν η υπακοή γίνεται με τη θέλησή μου. Όσο για την ευπείθεια ..... απλώς δεν ξέρω αν είναι πλεονέκτημα ή μειονέκτημα...
Πολύ ωραία θέματα μού έθεσες Xenia.
Θά προσπαθήσω νά απαντήσω στίς ευθείς ερωτήσεις σου, αν καί δέν είμαι καθόλου βέβαιος ότι μπορώ νά τά καταφέρω. Πάντως σέ παρακαλώ νά λάβεις υπ όψιν σου πώς δέν θέλω νά σέ πείσω γιά τίποτα, ούτε εσένα, ούτε καί κάποιον άλλον.

Στήν αρχή (στήν κάθε αρχή) υπήρχε ο Λόγος,  πού είναι η νομοτέλεια τής δημιουργίας όλων τών πραγμάτων καί ταυτόσημος μέ τόν Θεό. Συνεπώς ό Λόγος είναι μονοσήμαντος, χωρίς αντιθέσεις, καί όλα έγιναν από αυτόν, καί χωρίς αυτόν τίποτε δέν έγινε από όσα έχουν γίνει. Μία τέλεια συμφωνία, μία παντελής έλειψη διαφωνίας, τό κύρος τής αιωνιότητας. Μέσα στόν Λόγο υπήρχε ζωή, τό φώς τών ανθρώπων. Καί τό φώς φωτίζει στό σκοτάδι, όμως τό σκοτάδι δέν τό κατενίκησε. (Κατά Ιωάννην)
Ή πρώτη καί κύρια (παραμένει κύρια) φύση τού ανθρώπου είναι φυσικά η Θεïκή, η αιώνια,άπειρη καί άφθαρτη μορφή τού Λόγου τού Θεού. Ή άλλη του φύση ή θνητή προέκυψε (καί προκύπτει) μετά από κάτι πού λέγεται πτώση. Πού; Στόν βίο (καί την βία εν γένει). Αυτή είναι η μεταβολή...Ή μεταβολή φέρνει τήν κίνηση, αυτή τήν αντίθεση, αυτή τήν φθορά, αυτή τόν θάνατο καί έτσι τελειώνει ή αιωνιότητα γιά τόν άνθρωπο. Νά πώς τό εννοώ σχηματικά σάν παράδειγμα:

Θεός/Λόγος                                      άνθρωπος/συνείδηση
Αθάνατος                                           θνητός
Ενότητα                                              αντίθεση
Ομοιογένεια/ακινησία/                 κατακερματισμός/κίνηση/
συμφωνία/αμετάβλητο                 ασυμφωνία/μεταβολή
Γνώση                                                 Γνώμη

Ή λίστα μπορεί νά γίνει ατελείωτη, καί δείχνει τήν σχέση τού Όλου μέ τό μέρος.

Μετά τήν δημιουργία καί τή πτώση ό επόμενος σταθμός στή ζωή τού ανθρώπου είναι (καί παραμένει) η μετανοία, πού οδηγεί στήν ανάσταση, δηλαδή ξανά στήν αιωνιότητα καί στόν χαρακτήρα τού Οντος καί τού Λόγου. Έτσι ο άνθρωπος πλησιάζει τόν Θεό, η συνείδηση τόν Λόγο (Προσευχή), ο θνητός άνθρωπος ζεί αθάνατες στιγμές κοινωνίας μέ τό «πρόσωπο» του Θεού διά τής οικοδόμησης συνόλων πού θέλουν να ομοιάσουν μέ τό  Όν καί εκεί ανατέλει η ανώτερη μορφή ανθρώπινης επικοινωνίας μέ τά χαρακτηριστικά τού Λόγου: Ενότητα (κοινωνία κάθε είς..), Ομοιογένεια (Εκκλησία, Οικογένεια, Μονή, Συντροφικότητα εν γένει), συμφωνία (εσωτερική πρωτίστως), καί κάθε τί πού οικοδομεί καί οδηγεί στήν Γαλήνη (τού Θεού) στήν Γνώση (Του), στήν Αγιοσύνη καί μετά θάνατον  στόν «επαναπατρισμό» δηλαδή πίσω στόν Παράδεισο καί τήν αιώνιο ζωή...

Φυσικά Xenia αυτό είναι ένα πρότυπο πού μάς δώθηκε δωρεά μέσα από Άγιους αγώνες. Γιά εμάς τούς κοινούς θνητούς δέν μπορεί παρά νά αποτελέσει μία συνεχή προσπάθεια, πού πολλές φορές δέν ευοδώνεται, καί έτσι αντί γιά γνώση έχουμε γνώμες καί απόψεις (ποιές όψεις;), καί αντί νά οικοδομούμε ο ένας τόν άλλο, διαφωνούμε μεταξύ μας. Από τήν διαφωνία καί τήν αντιπαράθεση δέν βγαίνει ποτέ κανένα αγαθό. Αυτό πού περιγράφεις δέν νομίζω πώς λέγεται διαφωνία. Ο κάθε άνθρωπος (καί δεί επιστήμονας) έχει έναν τρόπο νά προσεγγίζει τά πράγματα. Αυτή η διαφορετικότητα αλληλοοικοδομείται, δέν διαφωνεί. Καί άν κάποιος αποδείξει τό τυχόν σφάλμα τού άλλου, τότε εκείνος πού έσφαλε ευεργετείται από τήν γνώση, τήν ενστερνίζεται, καί ενώνουν τά δεδομένα τους συμφωνώντας.

Γιά τήν υπακοή Xenia εγώ ίσως νά είμαι ο λιγότερο ειδικός σέ αυτήν τήν παρέα, καθώς είδα πώς υπάρχουν ακαδημαïκοί θεολόγοι στό forum (όπως π.χ. o οικοδεσπότης). Όμως επειδή τό ανέφερες άκου δύο λόγια περί υπακοής από  τόν Άγιο Ιωάννη τόν Σιναïτη: «Υπακοή σημαίνει ενταφιασμός τής ιδικής μας θελήσεως καί ανάστασις τής ταπεινώσεως. Δέν αντιλέγει ο νεκρός ούτε ξεχωρίζει τά καλά από εκείνα πού τού φαίνονται ώς πονηρά.» καί πιό κάτω «Η αρχή τής νεκρώσεως καί κάποιου μέλους τού σώματος καί κάποιου θελήματος τής ψυχής φέρνει πόνο.Στό μέσον τής νεκρώσεως, άλλοτε αισθανόμεθα πόνο καί άλλοτε όχι. Καί στό τέλος επέρχεται παύσις καί αναισθησία τού πόνου. Τότε μόνο φαίνεται νά πονή καί νά υποφέρει ό ζωντανός αυτός νεκρός καί μακαρίτης, όταν βλέπει πώς κάνει τό θέλημά του».
Μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος νά διαφωνεί ή νά μήν θέλει;

Όσο γιά τήν ευπείθεια ίσως νά είναι θέμα τής καλής μας διάθεσης.
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #46 στις: 16 Οκτωβρίου, 2008, 03:17:57 πμ »
Μήπως τά τελευταία μυνήματα πρέπει νά πάνε σέ ένα νέο topic περί λόγου, καί επικοινωνίας; Ίσως εκεί διαβάσουμε κι άλλες απόψεις.
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)

Αποσυνδεδεμένος ρωμηός

  • Συμποσιάρχης
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1990
    • Προφίλ
    • http://www.romios.bravehost.com
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #47 στις: 16 Οκτωβρίου, 2008, 12:44:03 μμ »
Αγαπητέ, ή έχεις ή πρέπει να διαβάσεις Ζουράρι!!! Θα σου πάει πολύ!!!

Για τη σειρά, έχει περάσει πολύς καιρός και έχω ξεχάσει για ποιό πράγμα διαφωνούσαμε συμφωνώντας!  Γράφεις πάντως πολύ ωραία και ευχάριστα! Ίσως η Ξένια θα έπρεπε να ξεκινήσει ένα νέο topic για το τελευταίο θέμα που ανέκυψε.



Αποσυνδεδεμένος quality

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 513
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #48 στις: 20 Οκτωβρίου, 2008, 10:41:38 μμ »
Να ξέρατε μόνο τι θέμα πήγατε και σκαλίσατε κ.Δημήτρη μας.
Δε διαφωνώ με τις απόψεις σας κατά κύριο λόγο(και να διαφωνούσα μου συμβαίνει το άλλο:όταν ο συνομιλιτής μου εκφράζει την άποψή του με ευγενικό τρόπο και εμπεριστατωμένα,μοιράζομαι την αλήθεια του και δανείζομαι ένα μέρος της για να το συμπεριλάβω στη δικιά μου)αλλά δε συμφωνώ κιόλας σε ένα συγκεκριμένο σημείο:σε εκείνο το σημείο που είπατε ότι αυτός ο έρωτας(όσο είναι δυνατόν να φανεί μέσα από ένα σαραντάλεπτο σίριαλ)δεν είναι η πεμπτουσία του Θεού Έρωτος.Το θέμα είναι μεγάλο και φυσικά ο καθένας διαμορφώνει άποψη ανάλογα με το πώς βιώνει τον έρωτα και τι βάρος έχει για εκείνον στη ζωή του.Κατ\'εμέ,από τη μεριά του παπά πιστεύω ότι ήταν ένα ερωτικό συναίσθημα πολύ υψηλό και πολύ έντονο(ιδιαίτερα για τον κ.Ζαλμά είμαι κατηγορηματική ότι υποκριτικά ήταν άψογος στον εν λόγω ρόλο).Συνήθως ο έρωτας εμπεριέχει και πάθος ένα στοιχείο που πολλές φορές τον κάνει ζωώδη κάτι που στην προκειμένη περίπτωση δε συνέβη.Όπως και να \'χει το θέμα,για τα ελληνικά δεδομένα το σενάριο ήταν προκλητικό αλλά και κάπως απόμακρο όσον αφορά τη σχέση μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών κι αυτό γιατί επί πολλά επεισόδια παρακολουθούσαμε την εσωτερική τους πάλη κι όχι τις ερωτικές τους περιπτύξεις πράγμα αυνήθιστο για τα ελληνικά σήριαλ.
Τη ζωή μου μηδενίζω,πάει να πει πως ξαναρχίζω...

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
Άγγιγμα Ψυχής-Χατζηγιάννης
« Απάντηση #49 στις: 22 Οκτωβρίου, 2008, 03:11:37 πμ »
Παράθεση
quality:
Δε διαφωνώ με τις απόψεις σας κατά κύριο λόγο(και να διαφωνούσα μου συμβαίνει το άλλο:όταν ο συνομιλιτής μου εκφράζει την άποψή του με ευγενικό τρόπο και εμπεριστατωμένα,μοιράζομαι την αλήθεια του και δανείζομαι ένα μέρος της για να το συμπεριλάβω στη δικιά μου)
Βρίσκω quality πώς έχεις ανεπτυγμένη τήν αίσθηση της κοινωνικότητας. Δηλαδή τήν συνειδητή επιλογή προσπάθειας οικοδόμησης κοινού νοός.

Θά ξέρεις σίγουρα πώς ό άνθρωπος διά τού Αγίου Βαπτίσματος αναγεννήθηκε καί τοποθετήθηκε στόν νοητό παράδεισο τής εκκλησίας, καί πώς η Θεία Κοινωνία είναι τό μυστήριο  τής αγάπης καί τής ενότητας τών πιστών έν Χριστώ. Από αυτά τά μυστήρια γεννιέται η ανώτερη δυνατή κοινωνικότητα μεταξύ τού ανθρώπου πού θεμελιώνεται επάνω στήν αγάπη γιά τόν συνάνθρωπό του, καί τόν Θεό. Αυτό είναι τό πρότυπο τής αγάπης, καί οτιδήποτε στόν φυσικό μας κόσμο αγαπάει ή αγαπιέται, είναι επειδή μέ τόν έναν ή τόν άλλο τρόπο μετέχει σέ αυτό τό πρότυπο. Καί λέω μετέχει γιατί άλιώς δέν γίνεται. Στόν φυσικό μας κόσμο η θεïκή ουσία, δηλαδή η αγάπη, έρχεται σέ επαφή μέ τό σώμα μας, καί στους μέν πνευματικούς ανθρώπους λειτουργεί σάν ακτίνα πού φωτίζει τόν συνάνθρωπο, στούς δέ εμπαθείς λειτουργεί σάν πρόνοια καί προφύλαξη από τήν αναισθησία, καί τόν πνευματικό θάνατο.

Στή βάση λοιπόν αυτής τής πνευματικότητας, ό άνθρωπος δημιούργημα τού Θεού προσπαθώντας νά μιμηθεί τόν Δημιουργό του, δημιούργει τέχνη. Όταν συντρέχουν λόγοι πού δημιουργούν υψηλή κοινωνική συνοχή, αυτή η τέχνη φθάνει νά είναι ώς καί αριστουργηματική. Όταν η κοινωνική συνοχή είναι χαλαρότερη (καλή ώρα σήμερα) αυτή η τέχνη βασίζεται στήν τεχνική πού τής προσδίδουν η εμπειρία καί τά μέσα. Όπως καί νά έχει πάντως η αμιγής ομορφιά υπάρχει μόνο εκεί πού υπάρχει καί πνεύμα,ό δέ Θείος έρωτας είναι καί «ασώματος», ή άν τό πούμε αντίθετα όσο πιό πνευματικός είναι ό έρωτας τόσο καί καθαρότερος είναι.

Γιά τόν ηθοποιό συμφωνώ μαζί σου.Φαίνεται πώς είναι ένας πολύ καλός ηθοποιός.
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)