Θεολογίας Πέρι > Περί παντός Θεολογικού επιστητού

Σας έχει τύχει...;

(1/4) > >>

quality:
Σας έχει τύχει ποτέ να νιώσετε πως μια ανώτερη δύναμη είναι δίπλα σας και σας προσέχει;Σας έχει τύχει να νιώσετε πως μια προσευχή σας εκπληρώθηκε;Σας έχει τύχει να νιώσετε πως έλαβε χώρα το δικό σας θαύμα;Σας έχει τύχει να νιώσετε πως ξαναγεννηθήκατε μετά από μια επίσκεψη στην εκκλησία, ανάβοντας ένα κερί, φιλώντας την εικόνα ενός αγίου;

Σας έχει τύχει;

ρωμηός:
Πολύ όμορφα διατυπωμένα τα ερωτήματα σου. Θα έλεγα ότι ναι, μου έχει τύχει. Αλλά αυτό που δεν γνωρίζω, και ίσως είναι η αιτία της επιφύλαξής μου, είναι μήπως αυτό το συναίσθημα που έχω (σε όλα αυτά που περιγράφεις) δεν είναι προϊόν αγαθής - καθαρής  καρδιάς που γνωρίζει και νιώθει βαθιά και υπαρξιακά μέσα της την πραγματικότητα της παρουσίας του Θεού αλλά απλώς ένας συναισθηματισμός, που εν τέλει - φευ - φανερώνει το εγωϊστικό υπόβαθρο της επαναπαυμένης και αυτοδικαιωμένης μου ψυχής! Και επειδή υπερισχύει μέσα μου το δεύτερο, αποφεύγω να \"μαρτυρώ\" έτσι την παρουσία του Θεού στη ζωή μου και προσπαθώ να αρκούμαι στην ομολογία της αθλιότητας μου και στην ταυτόχρονη ανεκτικότητα του θεού!

quality:
Ένας συναισθηματισμός,όμως,που στηρίζεται σε τι;Στην παρουσία του Θεού;Τότε δε χρειάζεται να ανησυχείς.

ρωμηός:

--- Παράθεση από: quality ---Ένας συναισθηματισμός,όμως,που στηρίζεται σε τι;Στην παρουσία του Θεού;Τότε δε χρειάζεται να ανησυχείς.
--- Τέλος παράθεσης ---
Εδώ ακριβώς τίθονται δύο πτυχές, πολύ σημαντικές.

1ον: Πως εξακριβώνεις την πηγή του συναισθήματος και την αυθεντικότητα της; Και κυρίως με ποιά κριτήρια; Ίσως το μόνο αυθεντικό και ασφαλές συνάμα κριτήριο να είναι ο μανικός έρωτας του Θεού για τον άνθρωπο και την κτίση σύνολη. Στη βάση αυτή της ασταμάτητης κένωσης του Θεού προς το πλάσμα των χειρών του, αν θεωρηθεί αυτός ο συναισθηματισμός, ότι Εκείνος δηλαδή είναι κόντά μου, δίπλα μου, συνοδοιπόρος στη ζωή μου, τότε πατάμε σε στέρεα βάση. Αν, όμως, από την άλλη, ο συναισθηματισμός αυτός ερείδεται σε έναν υποβοσκόντα εγωισμό \"αυτο-δικαίωσης\", που \"αυτο-τεκμαίρεται\" από μια ασύνειδη, ως επί το πλείστον, τήρηση των εντολών, μετά ζήλου και ακριβείας πολλής πολλές φορές (θυμίζω την παραβολή τελώνου και φαρισαίου) τότε κινδυνεύουμε να δέρουμε αέρα κοπανιστό!!!

2ον: Σε συνάρτηση με το 1ο, πολύ μεγάλη σημασία έχει και η ερμηνεία που δίνουμε σε αυτά τα συναισθήματα. Αν μεταπράττουμε το συναίσθημα αυτό σε \"ανταποδοτική αγάπη\" προς τον Δημιουργό μας για την σκανδαλώδη φροντιδα του για εμάς, τότε πρόκειται για υγιή συναισθηματισμό, που πλέον υψούται υπεράνω του κοινού ανθρωπίνου συναισθήματος και μεταποιείται - μεταβάλλεται - μετουσιώνεται σε αληθή κοινωνία αγάπης και υπερ-εκτείνεται και αγκαλιάζει τον συνάνθρωπο εξίσου καθώς και σύνολη την κτίση. Αν από την άλλη, πάλι, χρησιμεύει ως επιβεβαίωση της \"ηθικότητάς μας\" και ως αναγνώριση και δικαίωση των προσπαθειών μας πάλι δέρουμε αέρα κοπανιστό!!!

quality:
Αντιλαμβάνομαι το \"φόβο\" σου και είναι απόλυτα κατανοητός.Μα,άθελά σου,επιβεβαιώνεις πως αυτά τα συναισθήμτα είναι αγνά και υγιή και δεν αποβλέπουν αλλού.Από τη στιγμή που αναρωτιέσαι για δαύτα κάτι γίνεται.Ένας τρελός που αναρωτιέται αν είναι τρελός,δεν είναι.Πιστεύω,λοιπόν,πως αν μπεις στη διαδικασία εξερεύνησης και...εγκυρότητας των συναισθημάτων σου,τότε όλα βαίνουν καλώς...

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση