Αποστολέας Θέμα: Παραμονὴ Βαΐων  (Αναγνώστηκε 1054 φορές)

Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Παραμονὴ Βαΐων
« στις: 28 Απριλίου, 2013, 12:31:37 πμ »
Τί συγκλονιστικὸς ὁ Ἑσπερινὸς τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων!
Ἰδιαιτέρως τὰ δύο πρῶτα ἀναγνώσματα.
Τὸ πρῶτο ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς Γενέσεως (κεφ. μθ΄)
Ὁ Ἰακὼβ δίνει τὴν τελευταία εὐλογία του στὰ 12 παιδιά του.
Ἀλλά, ὅταν φτάνει στὸν Ἰούδα, ἀπὸ τὴ φυλὴ τοῦ ὁποίου γεννήθηκε μετὰ ἀπὸ περίπου 1500 χρόνια ὁ Χριστός μας, ξεσπάει σὲ πρωτοφανὴ ἔκρηξη εὐλογιῶν καὶ περιγράφει τὴ μορφὴ καὶ τὸ ἔργο τοῦ Κυρίου μὲ ἐκπληκτικὸ τρόπο:

«8 Ἰούδα, σὲ αἰνέσαισαν οἱ ἀδελφοί σου· αἱ χεῖρές σου ἐπὶ νώτου τῶν ἐχθρῶν σου· προσκυνήσουσί σοι οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου. 9 σκύμνος λέοντος  Ἰούδα· ἐκ βλαστοῦ, υἱέ μου, ἀνέβης· ἀναπεσὼν ἐκοιμήθης ὡς λέων καὶ ὡς σκύμνος· τίς ἐγερεῖ αὐτόν; 10 οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ  Ἰούδα καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως ἐὰν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν. 11 δεσμεύων πρὸς ἄμπελον τὸν πῶλον αὐτοῦ καὶ τῇ ἕλικι τὸν πῶλον τῆς ὄνου αὐτοῦ· πλυνεῖ ἐν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐν αἵματι σταφυλῆς τὴν περιβολὴν αὐτοῦ· 12 χαροποιοὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ οἴνου, καὶ λευκοὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ἢ γάλα»

Τὸ λιοντάρι εἶναι ὁ Χριστός. Κοιμήθηκε (στὸ Σταυρό) ἀλλὰ ποιὸς τολμάει νὰ πλησιάσει ἕνα λιοντάρι ποὺ κοιμᾶται; Καὶ πῶς ὁ θάνατος μπορεῖ νὰ κρατήσει γιὰ πάντα τὸν Κύριο τῶν πάντων στὸν Ἅδη;
Ἔπειτα προφητεύει ὅτι δὲν θὰ ἐξαφανιστεῖ ἡ βασιλικὴ διαδοχὴ ἀπὸ τὸ κράτος τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα ἕως ὅτου ἔρθει ὁ Μεσσίας, ὁ Ὁποῖος εἶναι «προσδοκία ἐθνῶν»! Καὶ ἔτσι ἔγινε. Ἐνῶ τὸ βόρειο βασίλειο τοῦ Ἰσραὴλ διαλύθηκε, τὸ νότιο τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα, ἀκόμη καὶ κάτω ἀπὸ τὴ Ρωμαϊκὴ κυριαρχία, ἐξακολουθοῦσε νὰ ὑπάρχει ἕως ὅτου γεννήθηκε ὁ Κύριος (μὲ βασιλιὰ τότε τὸν Ἡρώδη τὸν Μέγα).
Ἐκπληκτικὴ περιγραφή: Θὰ δένει τὸ γαϊδουράκι στὸ κλήμα καὶ στὴν ἕλικα τοῦ κλήματος καὶ τὸ γαϊδουράκι δὲν θὰ τὸ τρώει. Νά μὲ συμβολισμὸ ἔντονο ἡ εἰρήνη ποὺ ἔφερε ὁ Χριστός. Καὶ πῶς τὴν ἔφερε; Ἔπλυνε μὲ κρασὶ τὴ στολή του καὶ μὲ τὸ αἷμα τοῦ σταφυλιοῦ τὸ ἔνδυμά του. Μὲ αἷμα σταφυλιοῦ! Τὸ Αἷμα τῆς Θυσίας τοῦ Γολγοθᾶ, τὸ ὁποῖο κοινωνοῦμε ἐμεῖς μὲ τὴ μορφὴ τοῦ οἴνου.
Καὶ πῶς προσέφερε τὴ Θυσία; Τὰ μάτια του, λέει, ἦταν χαροποιὰ σὰν αὐτοῦ ποὺ ἔχει πιεῖ κρασί: «χαροποιοὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ οἴνου»! Ἔτσι βάδισε στὸν Γολγοθᾶ ὁ Κύριος! Μεθυσμένος ἀπὸ τὴν τρελὴ ἀγάπη Του γιὰ μᾶς!


Τὸ δεύτερο ἀνάγνωσμα εἶναι ἀπὸ τὸν προφήτη Σοφονία (γ΄κεφ.):
«Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐρεῖ Κύριος τῇ Ἱερουσαλήμ· θάρσει, Σιών, μὴ παρείσθωσαν αἱ χεῖρές σου· 17 Κύριος ὁ Θεός σου ἐν σοί, δύνατὸς σώσει σε, ἐπάξει ἐπὶ σὲ εὐφροσύνην καὶ καινιεῖ σε ἐν τῇ ἀγαπήσει αὐτοῦ καὶ εὐφρανθήσεται ἐπὶ σὲ ἐν τέρψει ὡς ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς».

«Καινιεῖ σε ἐν τῇ ἀγαπήσει αὐτοῦ»!
Θὰ σὲ κάνει, Ἱερουσαλήμ, καινούργια μὲ τὴν ἀγάπη Του!
Ἔτσι ἔκανε καὶ κάνει τὸν καθένα μας: Κοινούργιο...
Πῶς; «Ἐν τῇ ἀγαπήσει αὐτοῦ».
Μὲ τὴν παθιασμένη γιὰ τὸν καθένα μας ἀγάπη Του.

«Καινιεῖ σε ἐν τῇ ἀγαπήσει αὐτοῦ»!
Ἄμποτε νὰ γίνουν πραγματικότητα γιὰ ὅλους μας!
Ρωμ. ε΄6-10