Αποστολέας Θέμα: Ἄλλο.  (Αναγνώστηκε 1691 φορές)

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
Ἄλλο.
« στις: 15 Οκτωβρίου, 2011, 11:21:09 πμ »
Εἶναι ἄλλο νὰ πιστεύουμε  στὸν Θεὸ, καὶ ἄλλο νὰ ἐλέγχουμε τοὺς συνανθρώπους μας γιὰ τὴν πίστη τους. Εἶναι  ἄλλο τὸ νὰ διδασκόμεθα ἀπὸ τὴν πίστη τοῦ συνανθρώπου, καὶ ἄλλο νὰ νιώθουμε ἱκανοποίηση ἀπὸ τὴν δικὴ μας πίστη.

Εἶναι ἄλλο νὰ τηροῦμε τὶς ἐντολές, καὶ ἄλλο νὰ κοιτοῦμε ποιὸς καὶ κατὰ πόσο τὶς τηρεῖ. Εἶναι ἄλλο νὰ θαυμάζουμε καὶ νὰ ἀκολουθοῦμε τὸ παράδειγμα τοῦ ἀδελφοῦ ποὺ προοδεύει, καὶ ἄλλο νὰ θαυμάζουμε τὸν ἐαυτὸ μας γιὰ τὴν πρόοδὸ του.

Εἶναι ἄλλο νὰ μελετοῦμε καὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ βιώσουμε τὸν Λόγο τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ ἄλλο νὰ ἀσχολούμεθα μὲ τὸ ἄν καὶ τὸ πῶς Τοὺς κατανοοῦν καὶ Τοὺς βιώνουν οἱ ἀδελφοὶ μας. Εἶναι ἄλλο νὰ βλέπουμε τὰ μέτρα μας μέσα ἀπὸ τὴν πνευματικὴ πρόοδο τοῦ ἀδελφοῦ, καὶ ἄλλο νὰ προτείνουμε καὶ καυχώμεθα γιὰ τὰ δικὰ μας πνευματικὰ μέτρα.

Εἶναι ἄλλο νὰ μετέχουμε ζωντανὰ καὶ ὁλόψυχα στὴν Θεία Λειτουργία καὶ τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, καὶ ἄλλο νὰ κοιτοῦμε τὸ πῶς καὶ ἄν συμμετέχουν οἱ συνάνθρωποι. Εἶναι ἄλλο νὰ παραδειγματιζόμαστε ἀπὸ πνευματικὼς ὑπάκουους ἀνθρώπους, καὶ ἄλλο νὰ ἐπιζητοῦμε τὴν ὑπακοὴ τοῦ πνευματικὼς «ἀδύναμου».

Εἶναι ἄλλο νὰ βλέπουμε τὴν ἁμαρτωλότητα καὶ τὴν ἀπιστία μας, καὶ ἄλλο νὰ τὰ βλέπουμε στοὺς συνανθρώπους μας. Εἶναι ἄλλο νὰ διδασκόμεθα ἀπὸ τὴν ταπείνωση, τὸν ἀγώνα καὶ τὴν πἰστη τοῦ ἀδελφοῦ, καὶ ἄλλο νὰ ἐπιζητοῦμε νὰ διδάσκονται ἄλλοι ἀπὸ ἑμᾶς.

Εἶναι ἄλλο νὰ ὁμολογοῦμε τὴν Πίστη τῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, καὶ ἄλλο νὰ ὁμολογοῦμε τὴν δικὴ μας πίστη. Εἶναι ἄλλο νὰ ἀναγνωρίζουμε ὅτι ἡ πίστη δὲν εἶναι δικὴ μας, ἀλλὰ εἶναι χάρη τοῦ Σωτήρα, καὶ ἄλλο νὰ θεωροῦμε τὸν ἐαυτὸ μας ἱκάνο γιὰ αὐτὴν Χάρη.

Εἶναι ἄλλο ἡ γνώση τῆς ἀπιστίας καὶ τῆς ἀποστασίας μας, καὶ ἄλλο ἡ κρίση στὴν  ἀπιστία καὶ τὴν ἀποστασία τῶν ἄλλων. Εἶναι ἄλλο ἡ κατανόηση, καὶ ἡ συμπάθεια στὴν πτώση καὶ τὴν ἀπιστία τοῦ συνανθρώπου, καὶ ἄλλο ἡ ἀναζήτηση δικαιολογίας καὶ συμπάθειας γιὰ τὶς δικὲς μας πτώσεις.

Εἶναι ἄλλο ἡ διαπίστωση τοῦ αἰρετικοῦ πνεύματος μέσα μας, καὶ ἄλλο ἡ ἴδια διαπίστωση ποὺ κάνουμε γιὰ τὸν ἀδελφὸ. Εἶναι ἄλλο τὸ νὰ μὴν ξεπουλᾶμε στὸν ἐχθρὸ τὸν ἀδελφὸ ποὺ φάνηκε ἀδόκιμος, καὶ ἄλλο τὸ νὰ ἐπιζητοῦμε δικαιολογία γιὰ τὴν δικὴ μας ἀδοκιμότητα.

Εἶναι ἄλλο ἡ ἀγάπη μας γιὰ τὸν συνάνθρωπο καὶ τὸν Θεὸ, καὶ ἄλλο οἱ ἀπόψεις μας γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ συνανθρώπου μας καὶ τὴν κατεύθυνσὴ της. Εἶναι ἄλλο τὸ νὰ συμπονοῦμε τὸν ἀδελφὸ ἀκόμα καὶ γιὰ ἀποτρόπαιη πράξη, καὶ ἄλλο νὰ ἐπιζητοῦμε τὴν ἐπιβεβαίωση γιὰ τὴν δικὴ μας πράξη ἀγάπης.

Εἶναι ἄλλο ἡ Προσωπικὴ, ὅσο καὶ μοναδικὴ μας σχέση μὲ τὸν Θεὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία, καὶ ἄλλο τὸ πῶς «βλέπουμε» νὰ συσχετίζεται καὶ νὰ συμμετέχει ὁ ἀδελφὸς μας. Εἶναι ἄλλο ἡ ἔμπιστοσύνη στὴν πίστη καὶ τὸν ἀγῶνα τοῦ ἀδελφοῦ, καὶ ἄλλο νὰ ἐπιζητοῦμε τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ συνανθρώπου γιὰ τὸν δικὸ μας ἀγῶνα.

Εἶναι ἄλλο ἡ μετάνοια  μας γιὰ τὶς ἀμαρτίες μας καὶ τὴν ἀποστασία μας ἀπὸ τὸν Θεὸ, καὶ ἄλλο ἡ αἴσθηση τῆς ἀμετανοησίας καὶ τῆς ἀποστασίας τοῦ συνανθρώπου. Εἶναι ἄλλο ἡ ἐλπίδα καὶ ἡ δύναμη ποὺ λαμβάνουμε ἀπὸ τὴν μετάνοια του ἀδελφοῦ, καὶ ἄλλο νὰ θαυμάζουμε τὸν ἐαυτὸ μας δυνατὸ καὶ ἐν μετανοία.

Εἶναι ἄλλο ὁ ἀγώνας καὶ ἡ ἀναζήτηση γιὰ τὴν Χάρη τοῦ Σωτήρα, καὶ ἄλλο ἡ διαπίστωση ἤ μὴ, τῆς χάριτος στὸ πρόσωπο τοῦ ἀδελφοῦ μας. Εἶναι ἄλλο ἡ παραδοχὴ τοῦ ἀγῶνα τοῦ ἀδελφοῦ καὶ ἡ διάκριση τῆς Χάριτος στὸν κάθε συνάνθρωπο, καὶ ἄλλο ἡ ἔπαρση γιὰ τὴν δικὴ μας δῆθεν χάρη.

Κανεὶς νὰ μὴν ἐλπίζει μέσα ἀπὸ τὰ δεύτερα.....τὰ πρώτα!
Κανεὶς νὰ μὴν νομίζει ὅτι οἱ Πατέρες μας κατάφεραν τὰ πρώτα μέσα ἀπὸ τὰ δεύτερα!
Δὲν ὑπάρχει τίποτε μέσα σὲ συνάνθρωπο ποὺ νὰ ἀντιτίθεται στὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ. Ὁ τρόπος ποὺ ὑποδεχόμεθα τὰ πράγματα, χαρακτηρίζει ἑμᾶς καὶ ὄχι τὰ πράγματα!
Οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὁμιλοῦν μὲσα ἀπὸ τὸ μέγα Μυστήριο τῆς Θείας Χάριτος, καὶ εἶναι ἄλλο νὰ ὑποδεχόμεθα τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ μὲσα σὲ Ἐκκλησία, καὶ ἄλλο νὰ τὸν ἀναζητοῦμε τριγύρω στὸν κόσμο!
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)

Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Ἄλλο.
« Απάντηση #1 στις: 15 Οκτωβρίου, 2011, 10:59:14 μμ »
[font size=3]Πολὺ ὡραῖο καὶ διδακτικότατο, Δημήτριε!

Μιὰ ἀπορία: Πῶς μπόρεσες, πῶς τὰ κατάφερες καὶ ἔγραψες μὲ ἁπλὸ καὶ κατανοητὸ τρόπο;[/fonts]
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
Ἄλλο.
« Απάντηση #2 στις: 16 Οκτωβρίου, 2011, 02:04:17 πμ »
Παράθεση από: staboz
[font size=3]Πολὺ ὡραῖο καὶ διδακτικότατο, Δημήτριε!

Μιὰ ἀπορία: Πῶς μπόρεσες, πῶς τὰ κατάφερες καὶ ἔγραψες μὲ ἁπλὸ καὶ κατανοητὸ τρόπο;[/fonts]
Ἐσεῖς τὸ λέτε αὐτὸ κύριε Σταῦρο μου, ποὺ κατανοεῖτε καὶ τὰ ἀκατανόητα;
Τέλως πάντων, δὲν ξέρω!
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)

Αποσυνδεδεμένος planaria

  • Συνευωχήτης
  • **
  • Μηνύματα: 99
    • Προφίλ
Ἄλλο.
« Απάντηση #3 στις: 17 Οκτωβρίου, 2011, 11:09:41 πμ »
Πολύ ωραίο Δημήτρη

Αποσυνδεδεμένος βίκυ

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 646
    • Προφίλ
Ἄλλο.
« Απάντηση #4 στις: 02 Δεκεμβρίου, 2011, 12:59:52 μμ »
Πολύ ωραίο!