Αποστολέας Θέμα: Γλυκός μου ο ύπνος  (Αναγνώστηκε 1615 φορές)

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
Γλυκός μου ο ύπνος
« στις: 04 Σεπτεμβρίου, 2009, 02:01:44 πμ »
[font size=4]Γλυκός μου ο ύπνος[/fonts]

Γλυκός μου ο ύπνος
τόν πόνο μου απαλύνει
τά βάσσανα αφήνει
καί ζώ...

Σέ ονείρου πέπλα
τό σώμα μου τυλίγει
καί η ψυχή μου ανοίγει
τό φώς νά ιδώ


Βάλε με νά κοιμηθώ, νά μήν πονάω
έλεγα σάν έπεφτα μικρός
δέν πονάει ο θάνατος καρδιά μου
τού ύπνου ειν\' ο μεγάλος αδελφός

Γλυκός μου ο ύπνος!


Σάν όνειρο είδα
αθάνατη η ψυχή μου
βαθιά μές τό κορμί μου
νά ζεί..

Κι όταν ξυπνάω
τού ονείρου αναζητάω
τήν ομορφιά νά ζήσω
κάθε στιγμή


Βάλε με νά κοιμηθώ, νά μήν πονάω
έλεγα σάν έπεφτα μικρός
δέν πονάει ο θάνατος καρδιά μου
τού ύπνου ειν\' ο μεγάλος αδελφός

Γλυκός μου ο ύπνος!
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)

Αποσυνδεδεμένος staboz

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 2161
    • Προφίλ
Γλυκός μου ο ύπνος
« Απάντηση #1 στις: 11 Σεπτεμβρίου, 2009, 12:08:19 πμ »
Εἶσαι μυστήριος πραγματικά!
Στὰ ποιήματά σου εἶσαι κατανοητός...
Στὰ πεζά... (καὶ μὴ χειρότερα, Παναγία μου!)
Ἐνῶ συνήθως μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους συμβαίνει τὸ ἀντίθετο...

Ὑποθέτω ὅτι σίγουρα τὸ ἔχεις μελοποιήσει καὶ τὸ σιγοτραγουδᾶς...
Ρωμ. ε΄6-10

Αποσυνδεδεμένος Iaspis

  • Αρχιτρίκλινος
  • Hero Member
  • ***
  • Μηνύματα: 1826
    • Προφίλ
Γλυκός μου ο ύπνος
« Απάντηση #2 στις: 14 Σεπτεμβρίου, 2009, 12:24:30 πμ »
Παράθεση από: staboz
Εἶσαι μυστήριος πραγματικά!
Στὰ ποιήματά σου εἶσαι κατανοητός...
Στὰ πεζά... (καὶ μὴ χειρότερα, Παναγία μου!)
Ἐνῶ συνήθως μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους συμβαίνει τὸ ἀντίθετο...

Ὑποθέτω ὅτι σίγουρα τὸ ἔχεις μελοποιήσει καὶ τὸ σιγοτραγουδᾶς...
Ὃλα σωστὰ! Θὰ κρατήσω τὰ ἀπλὰ, καὶ στὰ πολύπλοκα θὰ διορθωθῶ!

«Προσευχήσου λοιπόν, ἀδελφέ μου, γιὰ νὰ μοῦ ἔρθει· καὶ ἀπὸ ἀγάπη νὰ μὲ ἐλέγξεις ἐὰν παραβαίνω κάτι, γιὰ νὰ διορθωθῶ· διότι εἶμαι ἄφρονας, ἀλλὰ ἀγαπῶ αὐτούς ποὺ μὲ διδάσκουν καὶ μὲ ἐλέγχουν, ἐπειδὴ γνωρίζω ὅτι ἡ διδασκαλία αὐτῶν εἶναι γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς μου.»

Ἀββᾶς Βαρσανούφιος, ἀπὸ τὸ Γεροντικόν.
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. (Πραξ. δ\', 32-33)