Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - Αρτέμης

Σελίδες: 1 [2] 3 4 5
26
Δηλαδή το γεγονός ότι ξέρουμε πως δεν πρόκειται να μετανοήσουν και να αλλάξουν στάση οι κάθε είδους αιρετικοί, καθιστά ανούσιο και ίσως επικίνδυνο τον διάλογο μαζί τους?

27
Βρήκα και το βίντεο με την πλήρη κάλυψη της εκδήλωσης στην συναγωγή


28
Καλησπέρα σε όλους, είχα ακούσει και κατά το παρελθόν συζητήσεις σχετικά με τα ανοίγματα της Ορθοδοξίας σε άλλα δόγματα, διαχριστιανικούς διαλόγους κτλ και με αφορμή ένα περιστατικό των τελευταίων ημερών που είδα στο youtube(συγκεκριμένα ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέφτηκε μια Εβραϊκή συναγωγή στην Νέα Υόρκη) ζητώ την γνώμη σας, καθώς και μια συνοπτική παρουσίαση από κάποιον ειδικό(κ.Staboz , Ρωμηέ?) σχετικά με τη στάση της Εκκλησίας σε τέτοια θέματα. Ακούγονται πολλά από διάφορους τα οποία είτε είναι αφοριστικά(είμαστε προδότες που διαλεγόμαστε μαζί τους,κάνουμε εκπτώσεις στην πίστη μας κτλ) είτε είναι πολύ καθησυχαστικά (έλα μωρέ δεν είναι τίποτε, αφού εμείς έχουμε την ορθή πίστη δεν πρέπει να φοβόμαστε κτλ). Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων


29
Ημερολόγιο καθημερινότητας / Θα μου πείτε τη γνώμη σας;
« στις: 07 Οκτωβρίου, 2009, 10:14:31 μμ »
Μάριε δεν ξέρω πόσο δύσκολο είναι, αλλά ένα \'\'ψαχτήρι\'\' ίσως βοηθούσε κάποιον να βρει αμέσως ένα θέμα που τον ενδιαφέρει..

30
Εικόνες - Φωτογραφίες / Τί σημαίνει αὐτό;
« στις: 16 Σεπτεμβρίου, 2009, 02:33:37 πμ »
Συνάντηση με τον Σταυρό και το μαρτύριο για το Χριστό, αλλά και συνάντηση για τον καθένα από εμάς για σταύρωση των παθών μας..

31
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Εχασε ο έρωτας τη μάχη;
« στις: 15 Σεπτεμβρίου, 2009, 09:26:05 μμ »
Άρθρο που μου το έστειλε ένας φίλος να διαβάσω και πιστεύω αξίζει προσοχής:



Εχασε ο έρωτας τη μάχη;


Άρθρο στην εφημερίδα \"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ\", 03/08/2009

Ο έρωτας δεν μένει πια εδώ
πουθενά δεν μένει.
Γ. Σκούρτης, Ο έρωτας

Το ελληνικό καλοκαίρι έχει τη δική του αύρα. Δεν αναφέρομαι στα ηλιοβασιλέματα, στα ξενύχτια, στην ανεμελιά. Στο πιοτό και στο τραγούδι. Μιλάω για την αύρα του έρωτα. Των κρυφών πόθων κάποιων πλατωνικών εραστών, των φανερών πόθων κάποιων λάγνων ματιών. Των διαψευσμένων πόθων κάποιων ολοκληρωμένων σχέσεων. Αυτή η αύρα γεμίζει και αδειάζει την ψυχή ντόπιων και ξένων, πλούσιων και φτωχών, όμορφων και λιγότερο όμορφων. Μ\' αυτή την αύρα ζει (και «καίγεται») η θερινή ώρα Ελλάδας. Μόνο που οι διακοπές τελειώνουν γρήγορα. Και αν μαζί τους λήξει και το όνειρο, πάει καλά. Αν όμως τείνει να γίνει πιο σταθερή, πιο μόνιμη, αν παίρνει τη μορφή της αγάπης τότε τα πράγματα περιπλέκονται. Εχουμε άραγε σκεφτεί ποιας μορφής αγάπη μπορούμε ν\' αντέξουμε; Εξηγούμαι:

ΣΥΝΗΘΩΣ, ως κλασικοί μεσογειακοί εραστές (άντρες-γυναίκες), επιλέγουμε την κατοχική αγάπη. Την απόλυτη σχέση, την πλήρη ταύτιση, την αλληλοϋποταγή, το «εις σάρκα μίαν». Η κατοχική αγάπη αρχίζει με όρκους πίστης, αλλά συχνά τελειώνει με αναθέματα, καθώς το ένα μέρος καταλαμβάνει όλο τον ζωτικό χώρο του άλλου, μην αφήνοντάς του ελευθερίες επιλογών. Πολλά ζευγάρια, για να (δια)σώσουν τη σχέση τους, επιχειρούν να μεταποιήσουν την κατοχική αγάπη σε παροχική (πάρε ό,τι θέλεις, κάνε ό,τι θέλεις, αλλά μείνε) ή και σε ενοχική (εσύ φταις για όλα, αν φύγεις θα πεθάνω). Και οι δύο αυτές ψυχικές διέξοδοι ή και τεχνικές διαχείρισης είναι ατελέσφορες. Τι μένει συνεπώς για όσους δεν επιθυμούν μια εποχική αγάπη και θέλουν να ζήσουν την αιώνια έλξη, τον ασίγαστο πόθο, τη θεία συνύπαρξη χωρίς να (κατα)πιέζουν τον άλλο ή να (κατα)πιέζονται από τη σχέση; Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχουν πολλές εναλλακτικές προτάσεις. Ισως μόνο μία. Ή και καμία.

ΑΥΤΟ το λέω γιατί ο έρωτας και η αγάπη εμπεριέχουν έτσι κι αλλιώς ένα έντονο στοιχείο αποκλειστικότητας, άρα και κτητικότητας. Αυτές οι νερόβραστες σχέσεις (εμείς έχουμε διαφορετικά επώνυμα, ζούμε με διαφορετικούς ρυθμούς, κάνουμε διακοπές με διαφορετικές παρέες), αν δεν είναι μεταμφιεσμένες πολυγαμίες σίγουρα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της αγάπης. Παράλληλες βιώσεις μοναξιάς και πολιτισμένης αδιαφορίας μου θυμίζουν.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αγάπη είναι πάντοτε συγχρονική, συγχρωτική και συντροφική, και ξέρει από μόνη της να (αυτο)περιορίζεται.

ΔΕΝ μας χρειάζονται, συνεπώς, (προ)γαμιαία συμβόλαια ή ρήτρες συμβίωσης ή διακηρύξεις περί δικαιωμάτων και ελευθεριών.

ΛΙΓΟ περισσότερη «συγ-κίνηση» μας χρειάζεται. Πού όμως τη βρίσκει κανείς σήμερα;

32
Ίσως αν φέρουμε στο μυαλό μας την ελευθερία που μας έδωσε ο Δημιουργός ακόμα και να τον μισούμε (εμάς που μας έπλασε από αγάπη) και Αυτός ακόμα να μας αγαπάει, αν απλά σκεφτούμε ότι πέθανε για μας, ότι ταπεινώθηκε και έγινε υπηρέτης μας και τέλος αν σκεφτούμε ότι μας συγχωρεί και μας δέχεται πάλι στην αγκαλιά του τότε...και πάλι δεν θα καταλάβουμε γιατί ο Θεός είναι αγάπη αφού όλα τα παραπάνω που ανέφερα είναι αποτελέσματα και εκφράσεις της αγάπης του και όχι τα συστατικά της. Πρώτα αγαπάει ο Θεός και μετά το εκφράζει. Επειδή μας αγαπάει μας έπλασε και όχι  επειδή μασ έπλασε μας αγαπάει.\'Ετσι τουλάχιστον πιστεύω. Εννοώ ότι δεν υπάρχει εξήγηση στο γιατί είναι αγάπη..Έτσι είναι,πως να το κάνουμε, όπως π.χ η ζάχαρη από την φύση της είναι γλυκιά χωρίς να εξετάζουμε το γιατί. Ίσως το αρχικό ερώτημα της συζήτησης αφορούσε το πως εκφράζεται η αγάπη του Θεού σε μας...

33
Θα έλεγα ότι δεν είναι περίληψη απλά παράθεση ορισμένων χωρίων. Η περίληψη ενός κειμένου απαιτεί την καθ\' ολοκληρίαν ανάγνωση και παρουσίασή του. Τέλοσπάντων, σ\'ευχαριστούμε για τον κόπο σου να ψάξεις και να μας δώσεις το κείμενο, απλά όταν κανείς βλέπει αυτό το κατεβατό μάλλον πάει στο επόμενο θέμα...

34
Ευχαριστούμε για την παράθεση αλλά μια μικρή περίληψη ίσως βοηθούσε την κατάσταση!

35
Πνευματικά θέματα & Κείμενα / Τί εἶναι ἁμαρτία!
« στις: 27 Αυγούστου, 2009, 02:26:55 μμ »
Παράθεση από: staboz
Μπορεῖς ὅμως νὰ ἐξηγήσεις τὸ γιατί;
Σὲ συνδυασμὸ μὲ αὐτὸ ποὺ ἔγραψα παραπάνω;
Ὅτι δηλαδὴ ἁμαρτία εἶναι ἡ παράβαση τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ...
Ίσως μας βοηθήσει να το καταλάβουμε αυτό η παραβολή της Τελικής Κρίσεως όπου το κριτήριο για την σωτηρία ή μη είναι η έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον και τίποτε άλλο..Έτσι το αντιλαμβάνομαι τουλάχιστον εγώ..Για περισσότερη εμβάθυνση μάλλον είμαι αναρμόδιος!

36
Πνευματικά θέματα & Κείμενα / Τί εἶναι ἁμαρτία!
« στις: 27 Αυγούστου, 2009, 01:49:44 πμ »
Μια μεταμεσονύκτια σκέψη επί του θέματος: Λαμβάνοντας υπόψη την αντίληψη ενός ιερωμένου στο έργο του Ντοστογιέφσκι \'\'Αδερφοί Καραμαζώφ\'\' ότι η κόλαση θα είναι η κατάσταση όπου θα νοιώθεις μοναξιά γιατί δεν μπόρεσες στην ζωή σου επί γης ν\'αγαπήσεις καθώς και ότι η αμαρτία σχετίζεται με την κόλαση, τότε ίσως αμαρτία θα μπορούσε να λογιστεί οποιαδήποτε πράξη δεν κατευθύνεται από αγάπη..Καληνύχτα σας!

37
Πνευματικά θέματα & Κείμενα / Η μοναξιά στην... κόλαση
« στις: 29 Ιουνίου, 2009, 03:06:33 μμ »
Πρόσφατα είχα μια συζήτηση μ\'ένα φίλο που διαβάζει ένα βιβλίο του Ντοστογιέφσκη (το \'\'αδελφοί Καραμαζώφ\'\' αν θυμάμαι καλά) και μου ανέφερε πως μέσα στο βιβλίο δίνεται μια ωραία εξήγηση από έναν στάρετς για το πως θα είναι η κόλαση..Λέει λοιπόν (συνοπτικά) πως η κόλαση θα είναι η κατάσταση στην οποία δεν θα μπορείς ν\'αγαπήσεις τον πλησίον σου όσο και αν το θες..Οπότε αυτό θα είναι το αιώνιο βασανιστήριο σου..Ενδιαφέρουσα άποψη!

38
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Τά άκρα τών μέτρων!
« στις: 29 Ιουνίου, 2009, 02:29:16 μμ »
Να γράψω και γω κάτι πάνω στο ενδιαφέρον αυτό θέμα το οποίο πιστεύω πως χαρακτηρίζει την ζωή του καθενός μας ανάλογα με τον δρόμο που ακολουθεί.. Συμφωνώ στο γεγονός ότι η φράση σχετικά με την μέση οδό αναφέρεται στην διάκριση και στο γεγονός πως δεν πρέπει ν\' αντιμετωπίζονται όλοι οι άνθρωποι με τα ίδια κριτήρια. Επίσης αυτοί που αυτοαποκαλούνται/μαστε άνθρωποι των άκρων μάλλον λένε/με κατά το ήμισυ ψέματα αφού φτάνουν/ουμε στα άκρα στα θέματα όπου δεν μπορούν/ουμε να παλέψουν/ουμε με τα πάθη τους/μας(ακαταίσχυντη διασκέδαση, τσιγάρο,αλκοόλ,νεύρα,θυμός κτλ) ή φθάνουν στα άκρα μόνο και μόνο για το θεαθήναι, ενώ όταν πρέπει να φτάσουν/ουμε σε άκρα αρετής(ελεημοσύνες,αγάπη προς πλησίον,υπομονή κτλ)τότε προβάλουν/ουμε επιχειρήματα όπως \'\'..κουράστηκα..\'\', \'\'..υπάρχουν και όρια..\'\', \'\'..δεν αντέχω άλλο..\'\'. Όπως και να έχει, δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε κάποιον αν έχει πάθος π.χ με την μουσική ή την ζωγραφική ή την φωτογραφία κτλ και ασχολείται μανιωδώς με αυτό, ΑΡΚΕΙ να μην γίνεται αυτή η μανία του εμπόδιο στην σχέση του με τον Πατέρα που μας δίνει την δυνατότητα να χαιρόμαστε αυτό με το οποίο ασχολούμαστε. Όταν συνδυάζεται αυτή η \'μανία\' με δοξολογία και ευχαριστία προς τον Θεό που μας χαρίζει αυτές τις στιγμές χαράς τότε ίσως τα άκρα αυτά είναι θεμιτά. Τα παραδείγματα των ακραίων συμπεριφορών και τρόπων ζωής κάποιων Αγίων αλλά και η ταυτόχρονη διάκριση τους προς τον κάθε άνθρωπο χωριστά δείχνει περίτρανα την σωστή χρήση των μέτρων και των άκρων στην ζωή μας.

39
Όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι...Αλλά και πάλι, είναι θέμα πόσο ο καθένας έχει αντοχές (ψυχικές κυρίως) και κατά πόσο εμπιστεύεται τον Θεό:yikes:

40
Θα ήθελα να προσθέσω και άλλη μια οπτική γωνία,πιστεύω πολύ διαδεδομένη, ιδιαίτερα στις τάξεις των \'σωστών\' χριστιανών: Οι \'\'νόμιμες\'\' σαρκικές επαφές..

41
Πνευματικά θέματα & Κείμενα / Πρόσεχε σεαυτῷ
« στις: 10 Ιουνίου, 2009, 08:36:54 μμ »
Παράθεση από: Iaspis
Ὁ λόγος τῆς ἀληθείας εἶναι δύσκολον θήραμα, διότι εὔκολα ἠμπορεῖ νὰ ξεφύγη αὐτοὺς ποὺ δὲν προσέχουν, ἀφοῦ ἔτσι τὸ Πνεῦμα οἰκονόμησε νὰ εἶναι σύντομος καὶ βραχύς, ὥστε νὰ δηλώνη πολλὰ εἰς ὀλίγα καὶ μὲ τὴν συντομίαν νὰ εἶναι εὔκολον νὰ διατηρηθῆ εἰς τὴν μνήμην. Ἄλλωστε ἡ φυσικὴ ἀρετὴ του λόγου εἶναι μήτε νὰ κρύπτη μὲ τὴν ἀσάφειαν τὰ ἐκφραζόμενα μήτε νὰ πλημμυρίζη ἀπό λέξεις περιττάς καὶ πράγματα μάταια.
Μεγάλα λόγια,παράδειγμα για όλους μας προς εφαρμογή.. Αλήθεια πόσες φορές χανόμαστε σε μακρόσυρτους λόγους και πομπώδεις εκφράσεις ενώ το κύριο νόημα όσων λέμε μπορεί να ειπωθεί σε λίγες μόνο γραμμές;

42
Σαν να μου φαίνεται ότι το κείμενο αυτό αφορά προχωρημένα πνευματικά στάδια, όπου μπορεί κάποιος να καταλάβει την διαφορά των 2 εννοιών(εντολή αγάπης και η ίδια η Αγάπη). Δηλαδή αν κάποιος αντιλαμβάνεται την καθημερινή του ευημερία σαν δώρο-πράξη αγάπης του Θεού δεν βλέπει τον Θεό? Ή ο ταλαιπωρημένος που δέχεται μια ευεργεσία δεν βλέπει στον συνάνθρωπο του που του βοήθησε τον  Θεό? Πιστεύω πως ίσως μερικές φορές δεν πρέπει να εξαναγκάζουμε τον εαυτό μας να ερμηνεύσει τι είναι αυτό που αισθάνεται και τι δεν είναι γιατί θα χαθεί σ\' ένα κυκεώνα ψυχικών καταστάσεων απ\' όπου το μόνο που θα κερδίσει είναι μπέρδεμα, χάνοντας έτσι και αυτό που ζει αρχικά.

44
Αφορμή για το συγκεκριμένο θέμα στάθηκε η σκέψη που μου ήρθε για το τι κάνουμε όσον αφορά την ιεραποστολή στον κόσμο, όχι απαραίτητα εκτός συνόρων αλλά στην δουλειά μας, στις συναναστροφές μας, στις παρέες μας και οπουδήποτε αλλού συνυπάρχουμε με ανθρώπους.Κοιτώντας γύρω μας, το πνεύμα της εποχής είναι αντίθεο ή/και αδιάφορο προς τον Θεό καθώς το μόνο πράγμα που μας ενδιαφέρει πλέον είναι η πρόσκαιρη ευτυχία και η άνεση. Μέσα στο χείμαρρο του κόσμου χανόμαστε και μεις και καθιστούμε τους ευατούς μας αδύνατους να φέρουν την αλλαγή. Αποτέλεσμα είναι να επέρχεται μια απογοήτευση ότι τίποτα δεν μπορεί να γυρίσει πίσω το ποτάμι, ότι όλα πλέον έχουν πάρει το δρόμο τους και με λίγα λόγια ισχύει το \'ο σώζων ευατώ σωθήτω\'. Οπότε τι μπορούμε(έστω και στο ελάχιστο) να κάνουμε? Πιστεύω πως όσο δειλοί και άτολμοι να είμαστε,τουλάχιστον με την προσευχή μας μπορούμε να ελπίζουμε στο έλεος Του. Αυτό που κάνουν οι μοναχοί που βρίσκονται εκτός του κόσμου, οφείλουμε να το προσπαθούμε και εμείς μιας και έχουμε πλέον καταντήσει φροντιστές μόνο του ευατού μας.

45
Κινηματογράφος - Τηλεόραση / \"Χαρά αγνοείται\"
« στις: 31 Μαρτίου, 2009, 01:20:28 πμ »
Μετά την Ραλλία, έχουμε και την χαρά που αγνοείται...Και ακόμα να βάλουμε μυαλό!Τελοσπάντων, κάτι θα βρει να σκαλίσει ο Iaspis από κάνα ξεχασμένο γέροντα 10(και βάλε) αιώνων πριν και να μας βάλει πάλι σε σκέψεις..Καλό βράδυ!

46
Tόποι - Προορισμοί - Πολιτισμοί / Προς Βέροια
« στις: 25 Φεβρουαρίου, 2009, 09:06:59 μμ »
Πάντως κ.Σταύρο δεν είδα την απάντηση,αμέσως μετά τη δικιά σας ερώτηση πάτησα παράθεση..και μετά πρόσεξα πως τη είχατε ήδη απαντήσει..

47
Tόποι - Προορισμοί - Πολιτισμοί / Προς Βέροια
« στις: 25 Φεβρουαρίου, 2009, 10:51:17 πμ »
Παράθεση από: staboz
Εδώ το Βέρμιο και κάτω η λίμνη από φράγμα της ΔΕΗ στον Αλιάκμονα.
Παρατηρεί κανείς κάτι παράξενο πάνω στο βουνό;
Μήπως τα έργα για Εγνατία?Σκαμμένο φαίνεται..

48
Πνευματικά θέματα & Κείμενα / Μικρά μεγάλα Άγια
« στις: 16 Φεβρουαρίου, 2009, 05:42:09 μμ »
Όταν είσαι κάπου μόνος χωρίς τον παραμικρό θόρυβο και ιδίως σε σκοτεινό χώρο,τότε είναι που κάνεις την αυτοκριτική σου,καταλαβαίνεις την μικρότητα σου,την ανάγκη για μετάνοια,ξεγυμνώνεσαι και τελικά νοιώθεις τον Θεό πιο κοντά..

49
Πνευματικά θέματα & Κείμενα / Μικρά μεγάλα Άγια
« στις: 16 Φεβρουαρίου, 2009, 05:38:43 μμ »
Μεγάλη κουβέντα αυτή..Γι\'αυτό μάλλον οι περισσότεροι μοναχοί είναι λιγομίλητοι και κάπως απόμακροι

50
Ημερολόγιο καθημερινότητας / Κυριακάτικες Εκπλήξεις
« στις: 16 Φεβρουαρίου, 2009, 05:36:37 μμ »
Μικρός που είναι ο κόσμος τελικά....

Σελίδες: 1 [2] 3 4 5