Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - ρωμηός

Σελίδες: 1 2 [3] 4 5 ... 37
51
Περί παντός Θεολογικού επιστητού / Λόγος φοβερός!
« στις: 27 Αυγούστου, 2009, 11:40:14 πμ »
[font size=3][font face=Palatino Linotype]
Παράθεση από: staboz
Παράθεση
ΥΓ. Καλὸ θὰ ἤτανε νὰ γράφατε καὶ σεῖς σὲ πολυτονικὴ γραφή. Νὰ μαθαίνουμε καὶ τίποτα.
Παῦλε, πολυτονικὰ ἔγραφα πάντα.
Κάποιοι ὅμως εἶχαν διαμαρτυρηθεῖ ὅτι δὲν μποροῦσαν νὰ διαβάσουν τὰ κείμενα, γι᾿ αὐτὸ καὶ ἀναγκάστηκα νὰ καθιερώσω στὸ διαδίκτυο τὸ μονοτονικό.
Πρὸς μεγάλη βέβαια ταλαιπωρία μου, ἀφοῦ ἔχω συνηθίσει τὸ πολυτονικό.
Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπανέρχομαι στὸ πολυτονικὸ καὶ θὰ παρακαλοῦσα νὰ ἔχουμε τὶς γνῶμες τῶν μελῶν, γιὰ τὸ ἂν ἐξακολουθοῦν νὰ ἀντιμετωπίζουν δυσκολία...
Ναί, τὸ γνωρίζω. Τὰ προβλήματα εἶναι δύο. 1) Ἡ γραμματοσειρά, ἀλλὰ αὐτὸ, πιστεύω, ὅτι πλέον ἔχει λυθεῖ. Ἀρκεῖ νὰ ἐπιλέγετε τὴν palatino linotype, ὥστε τὸ κείμενο νὰ εἶναι ὁμοιόμορφο. 2) Ὅταν τὸ κείμενο εἶναι πολυτονικὸ καὶ τὰ γράμματα πολὺ μικρά, δὲν βοηθάει στὸ νὰ μαθαίνουμε ἀπὸ τὰ κείμενά σας. Γι\' αὐτὸ θὰ πρότεινα νὰ μεγαλώνετε τὰ γράμματά σας!![/fontf][/fonts]

52
Προβλήματα - Προτάσεις / Προσθήκη νέων γραμματοσειρῶν.
« στις: 26 Αυγούστου, 2009, 10:57:27 πμ »
Νομίζω ὅλοι!

53
Πνευματικά θέματα & Κείμενα / Τί εἶναι ἁμαρτία!
« στις: 26 Αυγούστου, 2009, 08:35:10 πμ »
Νομίζω ὅτι αὐτὸ θα πρέπει ἐπιτέλους νὰ τὸ ξεκαθαρίσουμε. Σὲ πρῶτο βαθμὸ μὲ κάποιες γενικὲς τοποθετήσεις καὶ ἀκολούθως μὲ συγκεκριμένα παραδείγματα. Θὰ μᾶς ὡφελήσει πιστεύω!

Περιμένω καὶ τὶς δικὲς σας καταθέσεις, μέχρι νὰ μπορέσω νὰ τοποθετηθῶ καὶ ἐγώ.

54
Προβλήματα - Προτάσεις / Προσθήκη νέων γραμματοσειρῶν.
« στις: 26 Αυγούστου, 2009, 08:14:32 πμ »
Μάριε πρόσθεσε, ἂν μπορεῖς καὶ τὴν γραμματοσειρὰ Palatino Linotype!

55
Θολολογίας Πέρι / Περι έρωτος λόγος ερωτιματικός
« στις: 25 Αυγούστου, 2009, 09:31:52 μμ »
ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟΣ
Η Θεοείδειά μας η παρακατιανή;

Ο έρωτας είναι μία έννοια κοινή για την ανθρωπότητα. Είναι κατάκτηση συνόλου του ανθρωπίνου γένους. Δεν περιορίζεται αλλά και ίσως δεν προσδιορίζεται. Δεν μπαίνει σε καλούπια, δεν προϋποθέτει συμβατές κοινωνικές αξίες ούτε ακόμα και θρησκευτικές πεποιθήσεις.
Θα έλεγε κανείς ότι δεν είναι καν εκ του κόσμου τούτου. Οτιδήποτε γεννιέται εντός του φθαρτού - κτιστού κόσμου μπορεί να προσδιοριστεί, και να καταλήξει τελικά εμπροϋπόθετη κατάσταση, δυνάμενη να ελεγχθεί, να ορισθεί, να επιδιωχθεί, να πραγματοποιηθεί.
Ο έρωτας όμως είναι ένα «άχρονο» και «άκτιστο» φαινόμενο. Όχι μόνο δεν είναι εκ του κόσμου τούτου αλλά και δεν χωρά στην κτιστή πεπερασμένη πραγματικότητα και χρονικότητα.
Το άχρονο και άκτιστο του έρωτος ίσως είναι μια προκλητική και σκανδαλώδης «επιθετική» αναφορά για την σημερινή ισοπεδωτική ανθρώπινη πραγματικότητα. Η καθημερινότητα, η συνήθεια και το αδιέξοδο της μόνιμης σεξουαλικής  μη - ικανοποίησης της ανθρώπινης σαρκικότητας και του ατομικιστικού ευδαιμονισμού δεν μπορούν να αφομοιώσουν το καθ’ υπέρβαση ανθρώπινο αυτό γεγονός.
Το τριπρόσωπο της Αγίας Τριάδος ίσως είναι το μόνο «άκτιστο» και «υπεράχρονο» μυστήριο που καταξιώνει την υπερβατικότητα του ανθρωπίνου έρωτος. Αν ο έρωτας δεν ήταν άκτιστο μυστήριο, το τριπρόσωπο της Αγίας Τριάδος θα ήταν όχι μόνο ανεξήγητο αλλά και ίσως ανύπαρκτο. Αν ο έρωτας δεν ήταν υπεράχρονο μυστήριο, ο Θεός θα ήταν απλά μια στυγνή ατομικότητα, ο δε κόσμος απλά πλεονασμός, μία άχρηστη εννόηση, μη αναγκαίος, χωρίς ύπαρξη, κάτι μη όν. Αν ο έρωτας δεν ήταν υπερβατικό μυστήριο, ο Θεός δεν θα ήταν όν, δεν θα ήταν ύπαρξη.
Η ερωτική παραφορά είναι η μόνη βεβαίωση της ύπαρξης του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Η ερωτική παραφορά είναι ίσως το μόνο αιτιώδες γεγονός της ύπαρξης του Υιού και του Αγίου Πνεύματος αλλά και αυτού του ανθρώπου και της κτίσεως. Η ύπαρξή μας πραγματώνεται χάρη σ’ αυτή την άχρονη και άκτιστη ερωτική παραφορά της Αγίας Τριάδος, μιας ερωτικής παραφοράς που επειδή είναι άχρονη και άκτιστη γι’αυτό και εκ της φύσεως της δεν μπορεί να γίνει πεπερασμένη και να περιορισθεί.
Η δημιουργία του κόσμου ήταν μια αναγκαιότητα της Θεϊκής ερωτικής παραφοράς. Έτσι μόνο εξηγείται το απροϋπόθετο όχι μόνο της δημιουργίας του κόσμου αλλά και αυτής της σαρκώσεως του Λόγου. Η ερωτική παραφορά του Θεού για το πλάσμα του αναγκάζει το Θεό, χωρίς αυτό να δηλώνει σχετικοποίηση της Θεϊκής απολύτου ελευθερίας, να σαρκωθεί, να λάβει ολόκληρη την ανθρώπινη φύση μας, να κενωθεί όλος προς όλον τον άνθρωπο, να γίνει ο όλος Θεός, όλος άνθρωπος!
Στο κατ’εικόνα και καθ’ομοίωση συμπεριέχεται  και η ερωτική παραφορά ως το μόνο καθ’ υπέρβαση γεννητικό γεγονός, ως το μόνο οντολογικό περιεχόμενο της ανθρώπινης ύπαρξης, ως η μόνη γεννησιουργός αιτία συνάμα δε και ως η μόνο θεοειδής πορεία προς τα έσχατα της ανθρώπινης τελείωσης. Θεοείδεια παρακατιανή, Λόγος θεός σεσαρκωμένος, ανθρώπου ίδιον, Θεού συναϊδιον, άκτιστη ικανότητα της Αγίας Τριάδος, εν τω κτιστώ δυνατότητα της ανθρωπίνης σχετικότητος, προαιώνιο, έσχατο και παρών.
Κενώνεται αλλά «ου χωρείται», κοινωνείται αλλά δεν περικλείεται, μετέχεται αλλά δεν «έχεται», βιώνεται αλλά δεν ιδεολογικοποιείται, σαρκώνεται αλλά δεν εξατομικεύεται, πληροί αλλά δεν πληρούται! Κενωθέν μυστήριο που δεν «κενοποιείται», διότι μόνο η κένωσης διασφαλίζει το υπεράχρονο, ασίγητο, ασταμάτητο, και αέναο μυστήριο. Μυστηρίων μυστήριο…
Αν τελικά εναπόκειται στην ανθρώπινη ελευθερία η υποστατική συμ-μετοχή ενός εκάστου στη Θεανθρώπινη φύση του Χριστού, τότε αβίαστα θα λέγαμε ότι αυτή η ελευθερία του ανθρώπου δεν είναι τίποτα άλλο παρά η προσωπική εκστατική ερωτική παραφορά, που μόνο ως «θέλειν» αναδεικνύεται και ποτέ ως «πρέπει», που μόνο ως εκούσια αυτοκένωση πραγματώνεται και ποτέ ως ακούσια εν φόβω Θεού αυθυποβολή.
Τελικά μήπως είναι ο έρωτας εκείνο το Θείο δώρο που καταξιώνει την ανθρώπινη ύπαρξη; Που την θεοποιεί; Είναι, μήπως, η θεοείδεια μας η παρακατιανή;

56
Ἔχει διατυπωθεῖ ἀπὸ τὸν Γιανναρά σίγουρα, ἵσως καὶ ἀπὸ ἄλλους. Ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι ὁ Γιανναρὰς μᾶλλον ἔχει κατανοήσει τὴν κοινωνία Αὐτὴ μέσα ὰπὸ τὶς ὁδοὺς τῆς ὑπαρξιακῆς φιλοσοφίας. Μπορεῖ τὰ πορίσματα νὰ συμπέφτουν, ὁ τρόπος ὅμως;

Κάτι παραπλήσιο δημοσίευσα στὸ παρελθόν, λιγάκι \"εξτρεμιστικό\". Μπορεῖτε νὰ τὸ δεῖτε ἐδώ

57
Λεξι-τεχνίες / Πολυτονικά!
« στις: 25 Αυγούστου, 2009, 08:48:28 μμ »
Ἂν καὶ θὰ προτιμούσα νὰ διορθώνατε μὲ κόκκινο πάνω στὶς ἴδιες τὶς ἀπαντήσεις καὶ ὄχι σὲ νέο τόπικ!

58
Περί παντός Θεολογικού επιστητού / Λόγος φοβερός!
« στις: 25 Αυγούστου, 2009, 08:45:17 μμ »
Παράθεση από: staboz
Παύλε, το αντίθετο κατάλαβες;
Δεν έχει σχέση το ένα με το άλλο.
Στο δεύτερο λέω ότι άν τυχόν κάποτε τολμήσουμε να υπενθυμίσουμε ότι στη θεία Κοινωνία πρέπει να προσερχόμαστε υπό προϋποθέσεις, γινόμαστε εμείς δακτυλοδεικτούμενοι.
Πού βλέπεις την αντίθεση;
Έ! Το Σταμποζοθρίαμβος δεν πάει πολύ;
Τὸ λέω ἐπειδὴ εἴχατε σὲ παράθεση τὴ δικὴ μου πρόταση καὶ φυσικὰ ὁ νοῦς μου πῆγε σ\' αὐτό. Τὸ Σταμποζοθρίαμβος, πειρακτικό ἤτανε!  



Παράθεση από: staboz
Οι ιεροί Κανόνες, Παύλε, είναι φιλανθρωπότατοι και εκφράζουν το πνεύμα των εντολών του Χριστού.
Μπορούμε να παραβαίνουμε τις εντολές του Κυρίου χωρίς συνέπειες;
Τί τα θέλεις όλα τα άλλα για μαγικούς τυφλοσούρτες;
Παύλε, είναι φοβερός ο λόγος:
«27 ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον τοῦτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου. 28 δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω· 29 ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. 30 διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί» (Α΄ Κορ. ια΄).
Δὲν διαφώνησα. Ὄντως φοβερὸς ὁ λόγος. Ἄλλωστε ποιός εἶμαι ἐγὼ νὰ τὸν ἀμφισβητήσω; Ἄλλο εἶπα ἀλλὰ μᾶλλον δὲν ἔγινε κατανοητό.

Καὶ γιὰ τρίτη φορὰ ἐπισημαίνω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσουμε τὶ καὶ γιατὶ εἶναι ἁμαρτία.!


ΥΓ. Καλὸ θὰ ἤτανε νὰ γράφατε καὶ σεῖς σὲ πολυτονικὴ γραφή. Νὰ μαθαίνουμε καὶ τίποτα.

59
Λεξι-τεχνίες / Πολυτονικά!
« στις: 25 Αυγούστου, 2009, 08:11:24 μμ »
Μόλις το είδα. Ευχαριστώ.

60
Περί παντός Θεολογικού επιστητού / Λόγος φοβερός!
« στις: 25 Αυγούστου, 2009, 08:05:18 μμ »
Παράθεση από: staboz
Το να κοινωνήσει κανείς στην πρώτη περίπτωση με την άδεια του πνευματικού του είναι ευθύνη που αναλαμβάνει εξολοκλήρου ο πνευματικός και σε αυτή την περίπτωση κανείς μας δεν έχει δικαίωμα να εκφέρει γνώμη.
Ἐνὼ μᾶς λέτε τὸ παραπάνω, ἔπειτα περνᾶτε στὴν ἐπίθεση λέγοντας:


Παράθεση από: staboz
Καλέ, τί μας λέτε τώρα!
Είστε βέβαια λίγο επαρχιώτες και δικαιολογείστε...
Σήμερα, φίλτατοι, δακτυλοδεικτούμενοι είμαστε όσοι τυχόν ακόμα επιμένουμε να θεωρούμε ότι υπάρχουν εμπόδια για τη θεία Κοινωνία!
Τα μαύρα πρόβατα της εκκλησιαστικής ποίμνης είμαστε, φίλοι!
Να δακτυλοδεικτήσουμε εμείς;
Θα μας περάσουν από έκτακτο στρατοδικείο!
Ακόμα και οι \"δικοί μας\" άνθρωποι...

Σήμερα οι τυχόν νέοι Κολλυβάδες δεν θα έκαναν αγώνα υπέρ της συχνής θείας Μεταλήψεως, αλλά ανένδοτο ΚΑΤΑ της συχνής θείας Κοινωνίας.
Η συχνή θεία Κοινωνία κατά παράβαση των ιερών Κανόνων αντί για φως γίνεται φωτιά που καταστρέφει πνευματικά την ψυχή.
Και είναι κρίμα να κολάζεται κανείς μόνο από αυτό. Είναι φοβερό!
Δεν παίζουμε με τη θεία Κοινωνία...
Γιατὶ τὸ κάνετε, δὲν κατάλαβα. Καὶ ἐγὼ γιὰ τὶς περιπτώσεις ποὺ ὁ πνευματικὸς ἀφήνει κάποιον νὰ κοινωνεῖ ἀναφερόμουνα. Σταμποζοθρίαμβος!!!

Τέλος, τέλος, ἐπιμένω νὰ ἐνσκύψουμε στὰ οὐσίωδη, καὶ ἀφού ἀφήσουμε κατὰ μέρος λίστες ἁμαρτιῶν ἀς ἐπικεντρωθοῦμε στὸ τὶ καὶ γιατὶ εἶναι ἁμαρτία. Ἔστω καὶ κατ\' περίπτωσιν, ὅπως οἱ πρὸ τοῦ γάμου σχέσεις!


Υγ. Τὸ ἄν ἡ Θεία Κοινωνία γίνεται φῶς ἤ φωτιά, αὐτὸ δἐν ἐξαρτάται ἀπὸ τὴν τὴρηση ἤ μὴ τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἀλλὰ ἀπὸ τὸ Θεό. Ὁ Θεὸς εἶναι πάνω ἀπὸ τοὺς κανόνες καὶ ὄχι τὸ ἀντίστροφο. Οἱ κανόνες εἶναι ἕνας ὁδηγὸς καὶ ὄχι ἕνας μαγικὸς τυφλοσούρτης νὰ ὁδηγεῖ αὐτόματα τὶσ ψυχὲς στὶς οὐράνιες σκηνές.

61
Περί παντός Θεολογικού επιστητού / Λόγος φοβερός!
« στις: 25 Αυγούστου, 2009, 05:25:49 μμ »
Παράθεση από: staboz
Έχω γράψει και άλλοτε ότι άλλο είναι η εκκοσμίκευση των πιστών και άλλο η εκκοσμίκευση της Εκκλησίας.
Ἡ διάκριση σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο εἶναι ἐξαιρετική. Τὶς περισσότερες φορές, ἡ κατανόηση ἤ μὴ αὐτῆς τῆς βασικῆς διακρίσεως προκαλεῖ, ἵσως, τὸ σκάνδαλο καὶ τὴν σύγχυση,
Παράθεση από: Iaspis
Όμως υπάρχει τόση εμπάθεια μέσα στίς συζητήσεις γι αυτήν τήν λέξη, ώστε τίς περισσότερες φορές, δέν βγάζω άκρη...
ποὺ ἀναφέρει καὶ ὁ Ἴασπις.
 
Παράθεση από: staboz
Εκκοσμίκευση ενός πιστού είναι ο επηρεασμός του από τον κόσμο της αμαρτίας και ο συμβιβασμός του προς αυτόν.
Αυτό το πράγμα είναι αναμφιβόλως κακό, αλλά είναι μικρό αυτό το κακό. Άλλωστε όλοι μας επηρεαζόμαστε από τον αμαρτωλό κόσμο... Όλοι μας πέφτουμε... Όλοι μας δεχόμαστε τραύματα ή και -το χειρότερο- συμβιβαζόμαστε με τη νοοτροπία του.
Αλλά είπα, αυτό είναι μικρό κακό.
Καὶ σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο ὀφείλουμε νὰ κάνουμε μιὰ διάκριση. Ἐν πρώτοις, κανένα «κακὸ» δὲν εἶναι μικρὸ ὅταν ἔχει νὰ κάνει μὲ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. Ἔπειτα, αὐτὸ ποὺ ἔχει μεγάλη σημασία καὶ εἶναι καταστροφικὸ γιὰ τὴ ζωὴ μας στὴν Ἐκκλησία εἶναι τὸ κατὰ πόσον βιώνουμε ὡς ἐκτροπὴ (πέστε το καὶ ἁμαρτία) τὸν προσωπικό μας συμβιβασμὸ μὲ τὸν κόσμο καὶ τὰ τοῦ κόσμου. Ὅταν ὁ συμβιβασμός μας αὐτὸς γίνεται ἀμέσως τὸ βημόθυρο τῆς μετανοίας μας, ὄντως «μικρὸ τὸ κακό». Ὅταν, ὅμως, ἐπέρχεται ταύτιση ἐκτροπῆς καὶ ἀρετῆς, τότε τὰ πράγματα εἶναι πολὺ χειρότερα.  

Παράθεση από: staboz
Το μέγιστο κακό είναι ο συμβιβασμός της ίδιας της Εκκλησίας με τον διεφθαρμένο κόσμο. Συμβιβασμός που συντελείται κυρίως σε θεσμικό επίπεδο
Όταν αίφνης το επισκοπικό αξίωμα από διακονικό γίνεται εξουσιαστικό, τότε έχουμε εκκοσμίκευση καταστροφική. Αυτό κατεξοχήν είναι φανερό στον παπισμό. Αλλά βέβαια όχι μόνο σ᾿ αυτόν. Η διαφορά -ιλιγγιώδης- είναι ότι στον παπισμό αυτό έχει θεσμοθετηθεί συνοδικώς ως αλήθεια πίστεως. Στην Ορθοδοξία ακόμη κινείται σε όρια ανεκτά, με την έννοια ότι αποτελεί συνήθως εκτροπή προσώπων, αν και κάποτε ακόμη και συνοδικώς (από την εδώ τοπική σύνοδο) διατυπώθηκαν κάποιες απαράδεκτες αντιλήψεις. .
Συμφωνῶ ἀπόλυτα. Εἰδικὰ ἡ διάκριση ποὺ κάνετε μεταξύ φορέως καὶ ἐξουσίας (προσώπου καὶ θεσμῶν) εἶναι πολύ σημαντική. Ἀλλὰ καλὸ θὰ ἦταν νὰ μᾶς λέγατε περισσότερα καὶ γιὰ τὴν «ἐδὼ τοπικὴ σύνοδο».

Παράθεση από: staboz
Άλλη εκκλησιαστική εκκοσμίκευση στο χώρο της Ορθοδοξίας είναι ο εθνικισμός που αναπτύσσεται εις βάρος της καθολικότητάς της. Ο εθνικισμός έχει καταδικαστεί ως αίρεση από Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αποτελεί όμως παρόλα αυτά αχίλλειο πτέρνα της Ορθοδοξίας στον σημερινό κόσμο.
Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο θὰ πρέπει νὰ προσθέσουμε καὶ τὸ ἀπαράδεκτο ἐκκλησιαστικὸ χάλι ποὺ ἐπικρατεῖ κυρίως στὴ Δύση μὲ τὶς πολλὲς Ἐκκλησιαστικὲς Ἀρχές. Ἄλλη γιὰ τοὺς Ρώσους, ἄλλη γιὰ τοὺς αυτόχθονες καὶ ἄλλη γιὰ τοὺς Ἕλληνες.

Παράθεση από: staboz
Άλλη εκκοσμίκευση είναι στο Μυστήριο του γάμου. Εδώ, κατά ευθεία παράβαση του λόγου του Κυρίου, αναγνωρίζονται όλα τα διαζύγια που εκδίδονται με βάση τους νόμους του κράτους.
Ἡ ἐκκοσμίκευση ἐδὼ εἶναι γενικότερη καὶ ἀφορᾶ σύνολη τὴν Ἐκκλησιαστικὴ Διοίκηση. Ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν ἀνάγκη ὑπάρξεως ἤ ὄχι Καταστατικοῦ Χάρτου καὶ ἔχει πολλὲς ἀκόμα διακλαδώσεις. Ἀπὸ τὴν ἐκλογὴ καὶ ἐγκατάσταση τοῦ Ἐπισκόπου μέχρι καὶ τὴν καθαίρεσή του. Πρόσφατο παράδειγμα ὁ Ἀττικῆς Παντελεήμων, ὅπου ἡ Σύνοδος θὰ ἀναγκαστεῖ (παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ ἐκκλησιαστικὰ - ἁρμόδια – δικαστήρια τὸν ἀθώωσαν) νὰ προχωρήσει στὴν καθαίρεσή του μὲ βάση ἀπόφαση τοῦ Ἀρείου Πάγου.
Παράθεση από: staboz
Εκκοσμίκευση αποτελεί και η ίδια η τέλεση του Μυστηρίου, που έχει πλέον καταντήσει ένα κοσμικό αποκλειστικά γεγονός, αληθινός ευτελισμός του ιερού Μυστηρίου.
Δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ μὴν συμφωνήσει. Ἔχουμε φθάσει στὸ σημεῖο, γιὰ λόγους «κακογουστιᾶς» (καὶ €)  νὰ γίνονται γάμοι καὶ ἐκτὸς τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, στὴν ὕπαιθρο.  

Παράθεση από: staboz
Πιο συγκεκριμένα αυτό σήμερα λαμβάνει χώρα στις λεγόμενες προ του γάμου σχέσεις των νέων. Υπάρχουν πολλοί πνευματικοί που και σε πλήρεις σχέσεις επιτρέπουν ανεμπόδιστη συμμετοχή στο Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας.
Ἐδὼ θὰ ταυτιστῶ μὲ τὰ λεγόμενα τῆς Ξένιας.
Παράθεση από: Xenia
ο τρόπος που ενεργεί ο κάθε πνευματικός αποτελεί δική του ευθύνη και δεν κάνει να μπαίνουμε στα χωράφια του. Η επικοινωνία του κάθε πνευματικού με την ψυχή που έχει αναλάβει είναι προσωπική και μοναδική. Εμείς οι απέξω δεν κάνει να γενικεύουμε τις κατευθύνσεις που δίνει. Μπορεί ο πνευματικός να έκρινε πως η ψυχή αυτή παρόλο που αμάρτησε, έχει ανάγκη από τη θ. Κοινωνία.
Εἶναι βέβαια μεγάλο τὸ ζήτημα. Τὸ πὼς τὸ κάνουν καὶ γιατὶ ἄς ἀφήσουμε αὐτοὺς νὰ τοὺς ξέρουν καὶ ἄς κρίνουμε περισσότερο τὰ δικὰ μας, παρὰ νὰ δακτυλοδεικτοῦμε ὅσους «τολμοῦν» νὰ κοινωνοῦν.

Ἄλλωστε, θὰ συμφωνήσω ἀκόμα περισσότερο μὲ τὰ κάτωθι:
Παράθεση από: Xenia
Το να ανοίγουμε το στοματάκι μας και να ξεπλένουμε όλο τον κόσμο, βέβαια δεν μας έχει εμποδίσει ποτέ από το να κοινωνήσουμε, ενώ αμα ένα ζευγάρι δεν καταφέρει να κρατηθεί μέχρι το γάμο του, πέφτουμε πάνω να εκφέρουμε γνώμη να μην κοινωνούν (που δεν είναι δουλειά δική μας).
Αὐτὸ ὅμως εἶναι πολύ διαφορετικό.
Παράθεση από: staboz
Κάποιοι αυτές τις σχέσεις τις θεωρούν οδό θεογνωσίας!
Δὲν σημαίνει ὅμως ὅτι ἐπακολουθεῖ ἤ προϋποτίθεται μὲ τὸ ἀμέσως προηγούμενο θέμα μας. Καὶ ἐν πάσει περιπτώσει αὐτὸ γίνεται ἀντικείμενο ἐλέγχου καὶ ἐπικρίσεως μόνον ὅταν εἰπωθεῖ ἐπισήμως καὶ εὐθέως καὶ ὄχι μὲ ὑποθέσεις, γιὰ τὶς ὁποῖες καὶ ἐνδεχομένως νὰ σφάλλουμε.
Παράθεση από: staboz
Είναι θέμα κυρίως κριτηρίων!
Βεβαίως καὶ εἶναι. Ἐκτὸς αὐτοῦ ὅμως καλὸ θὰ ἤτανε νὰ ἐξετάζαμε καὶ τὴν ουσία. Δηλαδή ὄχι ἁπλᾶ ποιὲς εἶναι οἱ ἁμαρτίες ἀλλὰ τὶ εἶναι ἁμαρτία καὶ γιατί!

Υγ. Παράκληση πρὸς Στάμποζ. Προσπαθῶ νὰ μάθω τὴν πολυτονικὴ γραφή.  Ἄν εἶναι δυνατὸν, διορθῶστε ὅπου ἔχω λάθη. Δὲν ἔχω καὶ κάποιο λεξικὸ μαζί μου, ὅπότε γίνεται ἀκόμη πιὸ δύσκολη ἡ ὑπόθεση!

62
Μουσική / Νικόλας Άσιμος Μπαλάντες!
« στις: 07 Ιουλίου, 2009, 08:45:32 πμ »
Βρε βρε τον Ίασπις!!!! Και Νικόλα Άσιμο???
Εμένα μ\'αρέσει πολύ για τους άλλους δεν ξέρω...
Πάντως καλά έκανες και μας τον θύμισες!!!

63
Μαρκήσιε της Τάκλα Μακάν, το τί κάνουν ή τι δεν κάνουν οι άλλοι δεν είναι κριτήριο ασφαλές. Ασφαλέστερο θα είναι να εξετάζουμε τα πράγματα στην ουσία τους.

64
Ημερολόγιο καθημερινότητας / Διακοπές
« στις: 03 Ιουλίου, 2009, 12:23:30 μμ »
Αν ήταν έτσι οι αληθινές διακοπές, τότε σύνολη η ζωή μας θα έπρεπε να ήταν \"παρατεταμένες διακοπές\".

65
Εκ μεταφοράς, παραθέτω το ερώτημα του Ίασπις.

Παράθεση από: Iaspis
Θέλω νά σάς ρωτήσω:
Μπορεί όποιος θέλει να κάνει μνημόσυνο ; Το επιτρέπει  η εκκλησία ; Ποιά ακολουθία διαβάζει κάποιος γιά ετήσιο μνημόσυνο ; Η Κυριακή, μετά τήν θεία λειτουργία είναι η καταλληλη μέρα ;
Πώς μπορεί κάποιος νά τό κάνει καλύτερα, όταν δέν υπάρχει η δυνατότητα νά παρεβρεθεί ιερέας;
Μπορείτε νά μέ βοηθήσετε;
Όλες οι ακολουθίες είναι προσευχητικές. Και μπορούμε κάλλιστα να προσευχηθούμε, διαβάζοντας την ακολουθία, σε περίπτωση απουσίας ιερέως. Σάββατο θα ήταν πιο πρέπον. Κυριακή είναι μέρα αναστάσεως και σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησία δεν τελούνται μνημόσυνα. Δεν υπάρχει, νομίζω, κατάταξη ακολουθιών μνημοσύνου, με βάση τη χρονική διάρκεια (ετήσια ή 9μηνα). Η ακολουθία είναι η ίδια.

Τέλος, καλύτερο μνημόσυνο είναι η ελεημοσύνη!!! Αυτή να γίνει οπωσδήποτε.

66
Παράθεση από: staboz
[align=center]Τα γενέθλια μας πρέπει να τα γιορτάζουμε;[/align] [/b]
 Συμπερασματικά, το να εορτάζουμε τα γενέθλια μας, αποτελεί πράξη εγωισμού, καθώς έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ταπεινοφροσύνη που διδάσκει ο Χριστός μας. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, είναι πως με τη γέννησή μας δεν συνέβη κάτι το εξαιρετικό, κάτι που να είναι άξιο εορτασμού, απλά ένας ακόμη άνθρωπος προστέθηκε στους υπόλοιπους, ο οποίος καλείται και αυτός να παλέψει για τη Σωτηρία του.

Πηγή: http://www.ixthis.gr/
Στα υπόλοιπα θα συμφωνήσω, εκτός από το συγκεκριμένο απόσπασμα. Δεν χρειάζεται να υποβαθμίζουμε τόσο πολύ το μυστήριο της γέννησης ενός ανθρώπου. Του Θεού δημιουργία είναι. Και μάλιστα δημιούργημα με στόχο τη Θέωση. Και το αν τα εορτάζουμε ή όχι, δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα έγκειται στο πως εορτάζουμε. Διότι και την όνομαστική μας εορτή, όταν την εορτάζουμε σαρκικώς και μόνον, δεν λέει κάτι. Η ουσία είναι πως εορτάζουμε.

67
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Φόρουμ: τι είναι;
« στις: 19 Ιουνίου, 2009, 10:20:06 πμ »
Μιστράλ έναν διπλό εσπρέσσο παρακαλώ και γρήγορα....!!!!!

:beer2:  :beer2:  :beer2:  :beer2:

68
Διαπροσωπικές Σχέσεις / Φόρουμ: τι είναι;
« στις: 17 Ιουνίου, 2009, 03:06:48 μμ »
Ας μην ψαχνουμε για ταυτότητες... Δεν είμαστε ληξιαρχείο. Το φόρουμ είναι αυτό που είναι και συζητάει αυτά που συζητάει.... Το ότι δεν συζητάμε για ποδόσφαιρο δεν έχει να κάνει με κάποια ταμπέλα, έχει να κάνει με τα κοινά (ή μη απολύτως, δεν έχει σημασία) ενδιαφέροντά μας. Αν κάποιος ανοίξει θέμα για το ποδόσφαιρο, αυτό δεν θα αναγκάσει το φόρουμ μας να γίνει καφετέρια....

Παιδιά ο σχολαστικισμός είναι ευρωλιγούρικη καψούρα... (το \"καψούρα\" λίαν επικεικώς, διότι τα \"εσπεριοειδή\" δεν σκαμπάζουν από καψούρες παρά μόνο από \"΄Αρλεκιν\")

69
Παράθεση από: Xenia
Ας κρατήσουμε \"καθαρή\" την ενότητα. Ευχαριστώ
Η αίρεση των \"καθαρών\" έχει καταδικαστεί από την Εκκλησία. Άλλωστε δεν ταιριάζει και στο ρωμέηκο!

Παράθεση από: Ratsas
Πορεία όχι ατομική(σε αντίθεση με την άλλη πορεία, την κατά Χριστόν αγαμία)
Καμία πορεία προς το Θεό δεν είναι ατομική υπόθεση!


Ο γάμος ίσως είναι η πραγμάτωση της αγάπης και όχι βέβαια η νομιμοποίηση των σαρκικών σχέσεων. Επίσης σκοπός του γάμου δεν είναι, θεωρώ, η τεκνοποίηση αλλά η κοινή πορεία προς τη σωτηρία. Η βακτήρία και το λιμάνι μου μας βοηθεί δια της αγάπης να ανέλθουμε τον πικρόγλυκο \"γογλοθά\", που οδηγεί στον Παράδεισο. Σκόρπια τα λέω όπως μου \'ρχονται...

70
Σκληρό και εν μέρει αληθινό.... Ωστόσο, νομίζω ότι λείπει από το κείμενο η \"σπίθα αισιοδοξίας\" που αποπνέει το έλεος και η φιλανθρωπία του Κυρίου (εκτός αν βέβαια ο \"συμβιβασμός\" περιλαμβάνει και την άρνηση του ανθρώπου να ζητά το έλεος και τη συγχώρηση). Διότι μη ξεχνάμε πως ό,τι κι αν κάνουμε, το έλεος του Θεού σώζει.

71
Μουσική / Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια
« στις: 17 Ιουνίου, 2009, 12:08:42 μμ »
Όντως, τα ίδια χάλια πάντοτες!!!!

Υγ. αλήθεια, ως προς το τραγούδι που ψάχνεις, πως και δεν κοιτάς και για κανένα ελληνικό?

72
Μουσική / Δεν ξέρω πόσο σ\' αγαπώ!
« στις: 17 Ιουνίου, 2009, 12:07:15 μμ »
Καλά εσάς δεν σας \"πιάνει\" κανείς και απο πουθενά!!!
Χρέος σας να :weakbench: της συνευωχίας μόνος σας τελικά!

Καλά αυτό το τραγούδι το λέει και η Νατάσα????  Έλεος βρε Μιστράλ!!!

73
Ζουράρις: Μέγας διδάσκαλος!!!

74
Ειδικά αυτό με την χοληστερίνη.....άφθαστο!!!
Πανωλεθρίαμβος, κατά Στάμποζ!!!!

75
Πιανόμαστε από υπερβολές και δημιουργούμε παρεξηγήσεις.
Θεωρώ πως ορθώς ενήργησε καθ\'όλα ο αγαπητός μου Στρουμφοτεχνικάριος (ανεκτίμητος θησαυρός για το φόρουμ). Ορθώς δημοσιοποιήθηκε το θέμα, διότι απατεωνιά δεν είναι η ανωνυμία αλλά οι διπλο και τριπλο-εγγραφές. Κόντρες μπορούμε να έχουμε και δεν χρειαζόμαστε περισσότερες της μιας εγγραφές. Όσο για το θέμα του \"ban\", μετά την αποκάλυψη της \"απατεωνιάς\", δεν το κρίνω και απαραίτητο πλέον.

Σελίδες: 1 2 [3] 4 5 ... 37