Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - Μάξιμος

Σελίδες: [1] 2
1
Εσχατολογικά / Απ: Η ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
« στις: 09 Μαρτίου, 2016, 01:04:37 πμ »
Καὶ ὅμως ἔχει μιλήσει:
Ώς σήμα του τέλους κατονομάζει ό Παύλος και την εμφάνιση του αντίχριστου: θα είναι ό άνθρωπος της άμαρτίας, ό υιός της άπωλείας, ό αντικείμενος και ύπεραιρόμενος επί πάντα λεγόμενον θεόν ή σέβασμα ώστε αυτόν εις τον ναόν του Θεού ως θεόν καθίσαι, αποδεικνύντα εαυτόν ότι εστί Θεός (Β' Θεσ. 2, 3-4). Αυτόν, ό Κύριος Ιησούς Χριστός αναλώσει τω πνεύματι του στόματος Αυτού (Β' Θεσ. 2, 8 ). Θα είναι όμως ένα σήμα των καιρών. Μακάριοι όσοι δεν παρασυρθούν από τις απάτες και τα ψεύτικα θαύματά του.
Όσο πλησιάζουμε στο τέλος, τόσο και θα πληθαίνουν τα σήματα των εσχάτων. Ό ήλιος, ή σελήνη και οι αστέρες θα επιδείξουν επίσης σήματα και τούτο αμέσως μετά τις θλίψεις των ήμερών εκείνων: ήλιος και σελήνη θα σκοτισθούν ενώ οι αστέρες θα πλησιάζουν μεταξύ τους και θα πέφτουν από τον ουρανό. Θα συμβεί σκότος φοβερό και γενικευμένο μέσα στο όποιο θα ακούγεται μονάχα ό θόρυβος των πιπτόντων αστέρων και ό θόρυβος αυτός θα σκεπάζει τις απεγνωσμένες κραυγές των ανθρώπων.
Ή εμφάνιση του μεγάλου και λαμπερού σταυρού θα είναι ένα νέο σήμα. Ό Τίμιος Σταυρός, το σημείο του Υιού του Θεού πού σταυρώθηκε για τούς ανθρώπους, θα λάμπει τότε απ’ άκρη σ’ άκρη του σύμπαντος και θα το φωτίσει όπως ό ήλιος. Τότε οι λαοί θα θρηνήσουν, οι φυλές και τα έθνη θα οδύρονται, όλα όσα θα βρίσκονται στη ζωή, άπιστοι και πιστοί, επειδή το σημείο αυτό θα φανερώνει τη τελική νίκη του Σταυρωθέντος Χριστού. Οι πιστοί θα κλαίνε από χαρά και οι άπιστοι από τις τύψεις της συνειδήσεως. Αμφότεροι όμως θα τρέμουν από το φόβο γι’ αυτό πού θα άκολουθήσει.
Όλα αυτά θα διαδέχονται γοργά το ένα το άλλο επειδή ή Έλευση του Υιού του Ανθρώπου θα γίνει όπως ή αστραπή πού βγαίνει από την ανατολή και φαίνεται μέχρι τη δύση. Τόσο σφοδρή και φωτεινή θα είναι ή δεύτερη έλευση του Βασιλέως και Κυρίου μας. Θα εμφανιστεί επί των νεφελών του ουρανού με δόξα και δύναμη μεγάλη, ανέκφραστη και απερίγραπτη.
Το έσχατο νικηφόρο σημείο - σήμα, όχι για το ότι θα έρθει μα για το ότι ήδη έχει έρθει, θα είναι το σάλπισμα των Αγγέλων. Με το σημείο αυτό οι άγιοι άγγελοι θα συνάξουν ένώπιον του Κυρίου τους όλους τούς εκλεκτούς Του από τα τέσσερα σημεία, από το ένα άκρο του ουρανού μέχρι το άλλο. Και θα είσέλθουν οι δίκαιοι στην χαρά του Κυρίου τους και ούτω πάντοτε συν Κυρίω έσόμεθα (Α' Θεσ. 4, 17), κατά τον λόγο του εκλεκτού Αποστόλου Παύλου.

ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ.
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Κάνει σαφέστατο λόγο γιὰ συνέχιση τῶν σημείων μετὰ τὸ τέλος τοῦ Ἀντιχρίστου!

2
Εσχατολογικά / Απ: Η ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
« στις: 07 Φεβρουαρίου, 2016, 02:24:13 πμ »
Ὡραῖα... Εὐχαριστῶ πολύ...
Ἕνα ἄλλο ἐρώτημα ἔχω θέσει:
Ἔχει μιλήσει ὁ ἅγιος Νικόλαος (Βελιμίροβιτς) γιὰ τὸ τέλος τοῦ Ἀντιχρίστου;

4
Εσχατολογικά / Απ: Η ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
« στις: 29 Ιανουαρίου, 2016, 10:02:08 μμ »
Ἀξιόλογα, ἂν καὶ γνωστὰ καὶ ἀπὸ ἄλλες πηγὲς τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτά.

5
Εσχατολογικά / Απ: Η ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
« στις: 28 Ιανουαρίου, 2016, 04:08:13 πμ »
Υπάρχει ένα ερώτημα που απευθύνει ο Ευγένιος (κατόπιν π. Σεραφείμ Ρόουζ) στον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς:
«Το Ευαγγέλιο του Χριστού έχει κηρυχθεί σχεδόν σε όλους τους λαούς στον κόσμο αυτό. Μήπως αυτό σημαίνει ότι έχει φτάσει το τέλος του κόσμου, όπως λένε οι Γραφές;»
«Όχι»
απάντησε ο αρχιεπίσκοπος.
«Το Ευαγγέλιο του Χριστού πρέπει να κηρυχθεί σε όλες τις γλώσσες ανά τον κόσμο με Ορθόδοξο πνεύμα. Τότε μόνο θα έρθει το τέλος του κόσμου…Τούτο σημαίνει, να κηρυχθεί όχι ένα οποιοδήποτε Ευαγγέλιο, όχι ένα οποιοδήποτε είδος χριστιανισμού αλλά η ορθοδοξία»
π. Σεραφείμ Ρόουζ, η ζωή και τα έργα του τ. Α΄, σελ.516, εκδ. Μυριόβιβλος
Μπορεῖς νὰ βάλεις μιὰ φωτοτυπία αὐτῆς τῆς σελίδας;

6
Εσχατολογικά / Απ: Η ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
« στις: 28 Ιανουαρίου, 2016, 04:03:28 πμ »



Η πιστη στη νικη του καλου αποτελει βασικη δημιουργικη ωθηση για τη ψυχη.

Ας ειναι ευλογημενος αυτος που πιστευωντας στο Θεο πιστευει στη νικη του καλου στο κοσμο. Ο κοσμος αυτος θα συνεχιζει να επιβιωνει χωρις να καταστραφει για πολυ ακομα . Αυτος ο κοσμος θα τελειωσει με την νικη του καλου . Αμην.


Απο το βιβλιο Ομιλιες Β του αγιου Νικολαου Βελιμιροβιτς, Εκδοσεις <<Ορθοδοξη Κυψελη>>
Ἔχει μιλήσει ὁ ἅγιος Νικόλαος γιὰ τὸ τέλος τοῦ Ἀντιχρίστου;

7
Πολὺ ὡραῖο κείμενο γιὰ τὴν ἀρχὴ τοῦ ἔτους!
Καὶ ἐλεγκτικό!
Πῶς φεύγει ὁ χρόνος!
Καὶ πόσος χαμένος χρόνος σὲ τόσα ἀσήματα πράγματα...
Λείπει καὶ ἡ ποσότητα καὶ ἡ ποιότητα τῆς ἀναφορᾶς μας στὸν Θεό, τῆς προσευχῆς μας.
Σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ πολιτικῶς βρίσκεται σὲ ἀδιέξοδο καὶ θρησκευτικῶς ὁδηγεῖται στὴ δημιουργία τῆς Πανθρησκείας.
Δηλαδὴ στὴ σατανολατρεία!


9
Καταπληκτικὸ Ντοκυμαντὲρ τοῦ Παύλου Τριποδάκη γιὰ τὴν Ὀλυμπιακὴ ὁμάδα Χιονοδρομίας


10
Ὑπέροχο!
Τὸ ξανάβαλα μὲ μεγάλα γράμματα, γιὰ νὰ διαβάζεται εὐκολότερα...

11
Αυτές τίς μέρες, προτιμώ να "ανεβάζω" λίγα λόγια μου, σαν ένα διάλειμμα στην μουσική, η σάν μια διαφορετική λίγο πιο "κατανοητή", φωνή μου.
Ελπίζω μόνο να μήν σας κούρασα.
Αυτό που μας έχει «χαλάσει» σαν λαό είναι ότι ανταλλάξαμε την πίστη στον Χριστό και την πατρίδα, την ουσία δηλαδή του Ελληνισμού, ως πρωτόγονοι ιθαγενείς, με τα μπιχλιμπίδια του ορθολογισμού και των παντοειδών παγκοσμιοποιημένων φαντασμάτων.
Αν μπορούσα να μεταφερθώ σε κάποια εποχή με τη μηχανή του χρόνου θα ήθελα να βρεθώ εκεί, τη στιγμή που ο Χριστός ανεστήθη, με την κρυφή λαχτάρα, να ΄μουν ο ληστής στο πλάι Του.
Μη φοβάστε τίποτα και κανέναν και δίνετε λογαριασμό μόνο στον Χριστό.
Τι χρειάζεται να ’χει στην «φαρέτρα» του ένας νέος καλλιτέχνης για να κάνει καριέρα στην Ελλάδα; Ταλέντο, ταλέντο και κυρίως ταλέντο. Η δουλειά όμως είναι πάντα σημαντική. Αν θέλετε κι άλλα, έρωτας, χωρίς όρους και καθαρή καρδιά. Παλληκαρίσια «όχι», αλλά και επίπονα «ναι». Αφοσίωση ολοκληρωτική και άνευ όρων. Ταπείνωση μπροστά σε όσα μεγάλα προϋπήρξαν.
Βιώνουμε την πλήρη και με πρόγραμμα καταστροφή της «ψυχής» της Ελλάδας. Της πίστης, της παλληκαριάς, της αληθινής παιδείας. Ζούμε τη χυδαία και άνευ επιχειρημάτων άρνηση του παρελθόντος μας. Καλού και κακού. Τα παιδιά μας πετιούνται σε έναν κόσμο που γκρεμίζεται, χωρίς να έχουν υλικά, γνώσεις και πίστη για να τον οικοδομήσουν. Ζει Θεός όμως.
Θα έπρεπε να μετατραπεί η «άδεια» σήμερα Βουλή, σε μια Μεγάλη του Γένους Σχολή, όπου θα ξαναμαθαίναμε σωστά την ιστορία μας, τους ήρωές μας, τη γλώσσα μας, τους Αλέξανδρους, αλλά και τους Εφιάλτες μας.
Το μέτρο του άνδρα, του παλληκαριού και του Έλληνα για μένα είναι να τα βάζεις με τους δυνατούς και να προστατεύεις τους αδύνατους. Ο Διογένης στη σημερινή Ελλάδα θα ήταν απόλυτα δικαιωμένος.
Είμαι ανθρωποκεντρικός. Οι ιδεολογίες ποτέ δεν με κερδίσανε. Είναι απλά ιδέες καί λόγια. Αέρας δηλαδή. Οι άνθρωποι με ενδιαφέρουν. Και ως εικόνες αλλά και ως ομοιώσεις.
Δεν υπάρχει κρίση θεσμών. Υπάρχει κρίση ψυχών. Κάνουν λάθος όσοι πιστεύουν ότι το πρόβλημα της χώρας μας, είναι οικονομικό. Είναι πρωτίστως ηθικό. Έχουμε γίνει ένας λαός χωρίς πίστη, χωρίς Θεό, χωρίς αξίες, χωρίς ιστορία, χωρίς παρελθόν και κατά συνέπεια, χωρίς μέλλον. Όμως στα δύσκολα είναι που πρέπει να παλέψεις γονατίζοντας. Και η βοήθεια πάντα έρχεται.

Ποτέ δεν έχω γράψει ερωτικούς στίχους για γυναίκες. Όλοι είναι γραμμένοι για τον μεγάλο μου έρωτα, τον Ιησού Χριστό τον Εσταυρωμένο. «Θέλω να ΄μαι πάντα μαζί σου», έγραψα. Εγώ ξέρω τι λέω. Αναγνωρίζω όμως, το δικαίωμα του κάθε ακροατή μου να καταλάβει τη μουσική ή τους στίχους μου, όπως εκείνος θέλει.
Είναι νικημένος ο κόσμος στον οποίο ζούμε και πνέει τα λοίσθια. Νικητές είν’ οι χαμένοι. Όσο για τους αρχηγούς και παράγοντες του κόσμου τούτου;
«Μοιάζουν νικητές κι είναι νικημένοι,
μοιάζουν ζωντανοί κι είναι πεθαμένοι».
Πάντα λειτουργώ παρορμητικά. Εξ ου και οι κατά καιρούς παρεξηγήσεις των όσων λέω ή κάνω. Αλλά πιστεύω ακόμη, ότι έτσι είναι καλύτερα. Αν δώσεις προτεραιότητα στη λογική, αυτό θα γίνει και στην τέχνη σου, πράγμα το οποίο θεωρώ λάθος.
Χαίρομαι και είμαι στο πλευρό όποιου αντιδρά σ΄ αυτή τη χυδαία εξουσία του ψεύτικου φόβου. Όμως νομίζω ότι τώρα πια, μόνο δύο επιλογές υπάρχουν. Ή παίρνουμε τα όπλα ή γονατίζουμε και προσευχόμαστε. Το δεύτερο, πολύ πιο δύσκολο και ουσιαστικό.
Η μουσική είναι για μένα ένας προσωπικός δρόμος, που προσπαθώ να περπατήσω, ανεπηρέαστος από τις Σειρήνες που πιεστικά μου ζητούν να περπατήσω για λίγο στον δικό τους. Ο δρόμος της σύνθεσης είναι ένας πολύ μοναχικός δρόμος, που σιγά-σιγά σε πάει στην απόλυτη μοναξιά, στην προσευχή ή και στην τρέλλα.
Η μουσική είναι ο τρόπος που μου έδωσε ο Θεός για να πορεύομαι και να Τον υμνώ. Είναι το δυνατότερο ναρκωτικό και με πάει σε μέρη και σε αισθήματα ακατανόητα μεν, μαγικά δε. Είναι τελικά το δώρο που μου δόθηκε, ίσως χωρίς να το αξίζω. Ο καλλιτέχνης που δεν βλέπει τον Θεό πίσω απ’ τη μουσική ή την έμπνευση είναι για μένα τυφλός. Γίνεται φτωχός, ενώ γεννήθηκε πλούσιος.
Η μαγεία της δημιουργίας βρίσκεται στη στιγμή. Το μόνο που ζητάει ο Θεός είναι να ΄σαι εκεί. Ετοιμοπόλεμος και ταπεινός. Σκέψου να «λείπεις» όταν σου χτυπάει την πόρτα η έμπνευση.
Αν είχα τον χρόνο, θα απέσυρα όλους τους δίσκους μου και θα τους «διόρθωνα», όπως σήμερα νομίζω ότι θα ΄πρεπε. Αλλά πώς βγάζεις μουσικές από την καρδιά των ανθρώπων; Γιατί εκεί έχει «κατοικήσει» πολλή από τη μουσική μου και επομένως δεν μου ανήκει πια. Άλλωστε, έτσι είναι και το σωστό. «Τα σα εκ των σων Σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα».
Η αλήθεια πάντα παρεξηγείται και γι’ αυτό πολεμιέται. Λίγοι θέλουν να την πουν, αλλά σε όλους αρέσει να την επικαλούνται. Ακόμα πιο λίγοι αντέχουν να τη ζουν και αυτοί είναι «το άλας της γης». Σε μια σούπα πολύ λίγο είναι το αλάτι. Αλλά «είναι πολύ το λίγο».
Με ευφραίνει το «πριν» της Ελλάδας, με πληγώνει το «τώρα», αλλά ελπίζω στο «αύριο».
Δε νομίζω να υπάρχει αληθινός καλλιτέχνης ετυχισμένος. Ένα παιδάκι που προσπαθεί να καταλάβει τον κόσμο των μεγάλων ή να λύσει τον γρίφο των παιχνιδιών που έχει μπροστά του, δεν χαίρεται μέχρι να το καταφέρει.
Δεν αισθάνθηκα ποτέ «πνευματικός» άνθρωπος. Απέχω ακόμα και από το να είμαι σκέτος Άνθρωπος. Όλος ο αγώνας εκεί πρέπει κατ’ εμέ να τείνει. Στο να βρεις τον εαυτό σου, να τον αγαπήσεις, για να γίνεις τελικά λίγο καλύτερος. Έτσι και μόνο έτσι ίσως βοηθηθούν και κάποιοι άλλοι.
Δεν είναι δυνατόν να γεννηθείς χωρίς γονείς. Έτσι βλέπω το παρελθόν μας. Και γι’ αυτό το σέβομαι και τ’ αγαπάω. Κι εκείνο μου δίνει πλούσια τα ελέη...
Κάθε φορά που γράφω μια μελωδία και νιώθω να με ευλογούν τα δάκρυά Του, αυτό είναι το μόνο κριτήριο της μουσικής μου. Όλα τ΄ άλλα έπονται ή και σας τα χαρίζω. Ο ερωτευμένος χαρίζει τα πάντα για τον Έναν και περιέργως γίνεται πλουσιότερος.
Θέλω να παραμείνω παιδί για να μπορώ να απορώ, να αλλάζω, να παίζω, να εκπλήσσομαι, να κλαίω χωρίς τύψεις, γελώντας την επόμενη στιγμή και για να αισθάνομαι εντονώτερη την προστασία του Πατέρα μας. Προτιμώ να αποφασίζει Εκείνος. Ξέρει καλύτερα.
Η Αριστερά δεν με εκφράζει. Όμως και ο κομμουνιστής μεθάει, πονάει, κλαίει, γελάει, φοβάται, ερωτεύεται, γεννιέται, πεθαίνει κ.λπ., ακριβώς όπως και ο δεξιός, ο χούλιγκαν, ο αναρχικός... Πάντων μέτρον άνθρωπος.
Η πολιτική δεν έχει τίποτα να δώσει σ΄ έναν καλλιτέχνη. Μόνο να τον «φτηνήνει» και να τον «επικαιροποιήσει» για κάποια χρόνια. Αλλά σε λάθος αντικείμενο και για λάθος λόγους. Η τέχνη δεν μπορεί να βοηθήσει ούτε τον εαυτό της. Είναι ένα αεράκι, ένα απροστάτευτο παιδί, που περιμένει να του αφοσιωθείς και να τ’ αγκαλιάσεις.
«Δεν είν΄ ο θάνατος που με τυραννάει
είν΄ η στιγμή που περνάει και χάνεται».
Το όνειρο και η τόλμη είναι οι κινητήριες δυνάμεις. Το υλικό της δουλειάς. Το δώρο που η στιγμή χαρίζει. Ονειρεύομαι το τι θα ήθελα να κάνω και το τολμώ. Και αν αποτύχω, ξαναπροσπαθώ. Και πάλι και πάλι ώσπου ή να πετύχω ή να καώ. Και τα δύο είναι ευλογημένα. Και η φωτιά και η θάλασσα. Θάλασσα είν’ ο κόσμος. Άλλοι πνίγονται, άλλοι απλώς κολυμπούν κι άλλοι φτάνουν απέναντι. Δηλαδή εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν. Στην ακτή. Για μια ανάσα, ένα διάλειμμα και «πάλι απ΄ την αρχή σε μια χώρα που αιμορραγεί». Τελικά μια «κουβέντα» ίσως να είναι και όλα όσα πραγματικά αξίζουν. Ο Λόγος που «σάρξ εγένετο», πιστεύω ότι τα περικλείει όλα. Όσα ήταν και είναι και θα ΄ρθουν.
Καμία δύναμη ή εξουσία τού κόσμου αυτού, δεν αντικαθιστά τη στιγμή που ο Θεός, μ’ ένα «κλείσιμο ματιού» σού χαρίζει το δώρο Του.
«Τίποτα δεν περιμένω, τίποτα δεν θέλω. Το παιχνίδι είναι στημένο κι όποιος παίζει το γνωρίζει».
Είδα στ΄ όνειρό μου τα χαρακτηριστικά, που πρέπει να έχει ο ηγέτης της Ελλάδας:
• Να ξέρει και ν΄ αγαπάει βαθιά τη χώρα, την ιστορία και την πίστη της.
• Να μην ντραπεί ποτέ για τις ιδέες του.
• Να ξέρει ότι ο πολιτισμός δεν είναι αριστερό προνόμιο, αλλά εθνικό.
• Να μη φλερτάρει με άλλους χώρους και ιδεολογίες, αλλά να έχει την δύναμη να τους φέρει όλους κοντά του με το παράδειγμα, την αλήθεια και το έργο του.
• Να είναι «καθαρός» και χωρίς εξαρτήσεις από την εκδοτικο-δημοσιογραφική πληγή. Αντιθέτως, αυτοί να είναι πάντα οι εχθροί του.
• Να στείλει στις φυλακές τους «υψηλούς» απατεώνες, κάθε χρώματος και κόμματος.
• Να θεωρεί προσωπική του υπόθεση την τιμή, τα σύνορα και την περηφάνεια των Ελλήνων.
• Να είναι παλληκάρι.
• Τέλος, να μην είναι πολιτικός το επάγγελμα.
Και μετά ξύπνησα...

Μακάρι να μπορούσα να ξεφύγω από τον εαυτό μου και όσα «ξέρω». ‘Ωσπου να το πετύχω, φοβάμαι ότι η μουσική μου πάντα θα θυμίζει εμένα.
Δεν είναι η Ελληνικότητα. Είναι η ίδια η Ελλάδα. Οι μόνες επιρροές που τελικά μετράνε για μένα και γίνονται μ’ ένα μαγικό τρόπο μουσική, είναι αυτές που έχω αγαπήσει.
Δεν υπάρχει στην εποχή τής παγκοσμοιοποίησης επιτακτικώτερη ανάγκη από την προσωπική αλήθεια του καθενός μας.
Η χώρα μας θέλει αγωνιστές, θέλει παλληκάρια. Τους επιθύμησε.
Όλα αξίζουν να τραγουδηθούν, αλλά αυτό που ζητάει, βογκάει και πονάει είναι ο χαμένος παράδεισος..
Ο πρωταθλητής ίσως μετά τα τριάντα του να ησυχάζει κάπως. Ο συνθέτης μέχρι να πεθάνει πρέπει κυρίως να μαθαίνει αλλά και να προσπαθεί να τελοιοποιήσει το όποιο έργο του. Ξέρει βαθιά μέσα του, πως χωρίς πολλές θυσίες δεν θα γράψει ποτέ το μεγάλο έργο.
Δεν είμαι σεμνός, ούτε ταπεινός, απλώς αιωνίως υποκλινόμενος μπροστά στο θρόνο. Το θρόνο τού Θεού, της μουσικής, των ουρανών...

12
Ανέκδοτα... προς έκδοσιν / Απ: Λύθηκε τὸ ἄλυτο πρόβλημα!
« στις: 31 Ιανουαρίου, 2014, 12:32:43 μμ »
3

Ἀδύνατον! Τέλος!!!

13
Ανέκδοτα... προς έκδοσιν / Απ: Λύθηκε τὸ ἄλυτο πρόβλημα!
« στις: 31 Ιανουαρίου, 2014, 12:31:59 μμ »
2.

Αὐτὸ τὸ βιβλίο περιέχει ὅλα ὅσα χρειάζεστε γιὰ νὰ κατανοήσετε μιὰ γυναίκα!
Μπὲστ Σέλλερ!!!
Ὁ συγγραφέας

14
Ανέκδοτα... προς έκδοσιν / Λύθηκε τὸ ἄλυτο πρόβλημα!
« στις: 31 Ιανουαρίου, 2014, 12:27:09 μμ »
Τόνοι μελανιοῦ ἔχουν χυθεῖ γιὰ νὰ περιγράψουν διάφοροι συγγραφεῖς τὸν τρόπο γιὰ νὰ κατανοήσει κανεὶς μία γυναίκα. Ἕνας 12χρονος τὰ εἶπε ὅλα μὲ τὸ αὐτοσχέδιο βιβλίο του.

Οἱ ἄνδρες ἀναζητοῦν διαρκῶς τρόπους γιὰ νὰ κατανοήσουν τὸ ἄλλο "ἀσθενὲς φύλο". Ἑκατοντάδες βιβλία ἔχουν γραφτεῖ μὲ συμβουλὲς γιὰ τὸ πὼς θὰ κατανοήσει κανεὶς μία γυναίκα.
Ἕνα δωδεκάχρονο ἀγόρι, ὁ Cem, βρῆκε τὴ λύση καὶ μᾶς τὴν παρουσιάζει μέσα σὲ τρεῖς σελίδες. Μὲ ἁπλὰ λόγιά μας ἐξηγεῖ πὼς θὰ κατανοήσουμε μία γυναίκα.

Ἡ ἀπάντησή του στὴν τρίτη σελίδα

1.

Πῶς νὰ κατανοήσετε μιὰ γυναίκα
Ἀπὸ τὸν Σέμ





15
Ὅταν δὲν εἶσαι σίγουρη γιὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ προσώπου ποὺ ζητάει βοήθεια,
ἢ προσπερνᾶς χωρὶς νὰ δώσεις σημασία ἢ δίνεις τὸ πολὺ μόνο τὸ 1 € καὶ τελειώνεις...
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι μὲ τρομερὰ προβλήματα σήμερα ποὺ ζητοῦν βοήθεια... Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλοι τόσοι ἐπιτήδειοι... Ποῦ νὰ βγάλεις ἄκρη;...

16
Ξεκαρδιστικό: Ἑλληνίδα μάνα δὲν βρίσκει τὸ γιό της στὸ τηλέφωνο...!
Ἡ Ἑλληνίδα μάνα τηλεφωνεῖ στὸ παιδί της! Πολλὲς φορές...

Δὲν ἀπαντᾶ ὅμως καὶ ἀποφασίζει νά... στείλει τὶς εἰδικὲς δυνάμεις νὰ ἐντοπίσουν τὸ γιο της!
Τὸ εὐφάνταστο βίντεο ἀποτυπώνει μοναδικὰ τὴ σχέση τῆς Ἑλληνίδας μάνας μὲ τὸ παιδί της!
Δεῖτε το:


17
Ὄχι σὰν τιμωρός... ἀλλὰ τιμωρός!
Μὲ μία καίρια διαφορά:
Ὅτι ἡ τιμωρητικὴ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐκδήλωση τῆς ἀγάπης Του.
Τιμωρεῖ εἴτε γιὰ νὰ φέρει σὲ συναίσθηση τὸ πλάσμα Του καὶ νὰ σωθεῖ
Εἴτε, ἐφόσον μένει ἀμετανόητο, γιὰ νὰ ἐλαφρύνει τὴν κόλασή του...

18
Μοῦ ζητήθηκε νὰ σχολιάσω τὰ γραφόμενα στὴν παραπεμπόμενη σελίδα: http://athriskos.gr/12372/#comment-12922
Κατέθεσα ἕνα σχόλιο ποὺ διατελεῖ ὑπὸ ἔγκρισιν...
Ἐλπίζω νὰ δημοσιευτεῖ... Ἂν ὄχι, θὰ γράψω περισσότερα ἐδῶ...

19
Σχολιάζω τὴ θέση τῆς γυναίκας στὴν Ἐκκλησία, ἔτσι ὅπως αὐτὴ παρουσιάζεται στὴν ἑξῆς ἱστοσελίδα: http://athriskos.gr/7360/#comment-12917.
Παραθέτω τὸ σχόλιο ποὺ κατέθεσα ἐκεῖ καὶ διατελεῖ ὑπὸ ἔγκρισιν:
Παράθεση
” ΙΩΑΝΗΣ Ο ΒΡΩΜΟΣΤΟΜΟΣ (χυδαϊστί ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ), “ΕΚΛΟΓΑΙ: ΛΟΓΟΣ Δ΄, ΠΕΡΙ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ“, MIGNE 63
Αὐτὴ ἡ παραπομπὴ δὲν εἶναι σωστή. Δὲν ὑπάρχει οὔτε λέξη ἀπὸ τὸ παρατιθέμενο κείμενο στὴν παραπεμπόμενη ὁμιλία τοῦ Χρυσοστόμου. Ἐπιπροσθέτως εἶναι ἀδύνατο νὰ βρεῖ κανεὶς κάποιον ἄλλο τόσο θερμὸ ὑμνητὴ τῆς γυναίκας ὄσο εἶναι ὁ Χρυσόστομος. Φυσικὰ εἶναι καὶ ὁ πιὸ ἐλεγκτικὸς τῶν κακιῶν της. Ὅταν λοιπὸν μιλάει ἐπιτιμητικὰ καὶ μὲ αὐστηρὲς ἐκφράσεις, δὲν ἀναφέρεται γενικὰ στὴ γυναίκα ἀλλὰ στὶς διεφθαρμένες γυναίκες. Ὅπως ἐπίσης καὶ ὅταν μιλάει ἐπαινετικά, ἀναφέρεται στὶς ἐνάρετες γυναίκες.
Παράθεση
Στη σελ. 596, Κανών Θ΄ του Μεγάλου Βασιλείου, μεγάλη η χάρη του, διαβάζουμε την ερμηνεία: «… αλλά εις την γυναίκα οπού τον αφήκε
Ὁ Μέγας Βασίλειος σ᾿ αὐτὸν τὸν κανόνα ἀντιδιαστέλλει τὴ διδασκαλία τοῦ Κυρίου πρὸς τὴν «συνήθειαν», ὅπως τὴν ὀνομάζει, δηλαδὴ πρὸς τὸ κρατοῦν ρωμαϊκὸ δίκαιο, ποὺ ἀκόμη δὲν εἶχε ἐκχριστιανιστεῖ. Περιγράφει αὐτὸ ποὺ κακῶς ἰσχύει, δὲν τὸ ἀποδέχεται. Γι᾿ αὐτὸ καί, ὅπως ἤδη ἀνέφερα, τὸ ἀντιδιαστέλλει πρὸς τὴν σαφὴ παραγγελία τοῦ Κυρίου ποὺ δὲν κάνει καμία διάκριση μεταξὺ μοιχείας ἄνδρα καὶ γυναίκας: «Ἡ τοῦ Κυρίου ἀπόφασις, κατὰ μὲν τὴν τῆς ἐννοίας ἀκολουθίαν, ἐξ ἴσου καὶ ἀνδράσι καὶ γυναιξὶν ἁρμόζει, περὶ τοῦ μὴ ἐξεῖναι γάμου ἐξίστασθαι παρεκτὸς λόγου πορνείας. Ἡ δὲ συνήθεια οὐχ οὕτως ἔχει, ἀλλ᾽ ἐπὶ μὲν τῶν γυναικῶν πολλὴν εὑρίσκομεν τὴν ἀκριβολογίαν...».
Τὸ ἴδιο καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος τὸ καταδικάζει ξεκάθαρα: «Τὸ ἐρώτημα, ὃ ἐρώτησας, τοῦτο σωφροσύνην τιμᾷν μοι δοκεῖ, καὶ ἀπόκρισιν ἀπαιτεῖν φιλάνθρωπον· σωφροσύνην, περὶ ἣν ὁρῶ τοὺς πολλοὺς κακῶς διακειμένους, καὶ τὸν νόμον αὐτῶν ἄνισον, καὶ ἀνώμαλον. Τί δήποτε γὰρ, τὸ μὲν θῆλυ ἐκόλασαν, τὸ δὲ ἄῤῥεν ἐπέτρεψαν; Καὶ γυνὴ μὲν κακῶς βουλευσαμένη περὶ κοίτην ἀνδρὸς μοιχᾶται, καὶ πικρὰ ἐντεῦθεν τὰ τῶν νόμων ἐπιτίμια· ἀνὴρ δὲ καταπορνεύων γυναικὸς, ἀνεύθυνος; Οὐ δέχομαι ταύτην τὴν νομοθεσίαν, οὐκ ἐπαινῶ τὴν συνήθειαν. Ἄνδρες ἦσαν οἱ νομοθετοῦντες, διὰ τοῦτο κατὰ γυναικῶν ἡ νομοθεσία... Εἷς ποιητὴς ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς, εἷς χοῦς ἀμφότεροι, εἰκὼν μία, νόμος εἷς, θάνατος εἷς, ἀνάστασις μία (ΛΟΓΟΣ ΛΖ΄ Εἰς τὸ ῥητὸν τοῦ Εὐαγγελίου· «Ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς λόγους τούτους» καὶ τὰ ἑξῆς… P.G. 36.289).
Τὸ Εὐαγγέλιο ἔδωσε στὴ γυναίκα τὴν ὕψιστη τιμή!

20
Τὸ βρῆκα καὶ μοῦ φάνηκε ἀξιόλογο πολύ...
Μου λένε μερικοί άνδρες: «Δεν συμφωνώ με την γυναίκα μου -είμαστε αντίθετοι χαρακτήρες. Άλλος χαρακτήρας εκείνη, άλλος εγώ! Πώς κάνει τέτοια παράξενα πράγματα ό Θεός;
Δεν θα μπορούσε να οικονομήσει μερικές καταστάσεις έτσι, ώστε να ταιριάζουν τα ανδρόγυνα, για να μπορούν να ζουν πνευματικά;».«Δεν καταλαβαίνετε, τους λέω, ότι μέσα στην διαφορά των χαρακτήρων κρύβεται ή αρμονία του Θεού; Οι διαφορετικοί χαρακτήρες δημιουργούν αρμονία. Αλίμονο, αν ήσασταν ίδιοι χαρακτήρες! Σκεφθείτε τι θα γινόταν, αν λ.χ. και οι δύο θυμώνατε εύκολα" θα γκρεμίζατε το σπίτι.  Η, αν και οι δύο ήσασταν ήπιοι χαρακτήρες, θα κοιμόσασταν όρθιοι!...»...
Σε ένα ανδρόγυνο ξέρετε τι είπα; «Επειδή ταιριάζετε, γι' αυτό δεν ταιριάζετε!». Είναι και οι δύο ευαίσθητοι. Αν συμβεί κάτι στο σπίτι, και οι δύο τα χάνουν και αρχίζουν: «Ωχ, τι πάθαμε!» ό ένας, «ωχ, τι πάθαμε!» ό άλλος.
Ο ένας δηλαδή βοηθάει τον άλλον να απελπισθεί πιο πολύ. Δεν μπορεί να τον τόνωση λίγο «για στάσου, να του πει, δεν είναι και τόσο σοβαρό αυτό που μας συμβαίνει». Το έχω δει αυτό σε πολλά ανδρόγυνα.
Και στην αγωγή των παιδιών, όταν οι σύζυγοι είναι διαφορετικοί χαρακτήρες, μπορούν περισσότερο να βοηθήσουν. Ο ένας κρατάει λίγο φρένο, ό άλλος λέει: «Άφησε τα παιδιά λίγο ελεύθερα». Αν τα στριμώξουν και οι δύο, θα χάσουν τα παιδιά τους.
Και αν τα αφήσουν και οι δύο ελεύθερα, πάλι θα τα χάσουν. Ενώ έτσι βρίσκουν και τα παιδιά μία ισορροπία.
Θέλω να πω ότι όλα χρειάζονται. Φυσικά, δεν πρέπει να ξεπερνούν τα όρια, αλλά ό καθένας να βοηθάει τον άλλον με τον τρόπο του. Αν φας λ.χ. κάτι πολύ γλυκό, θέλεις να φας και κάτι που είναι λίγο αλμυρό...

21
Ανέκδοτα... προς έκδοσιν / Ἡ ὀργάνωση... Χάρυ Κλύν
« στις: 05 Απριλίου, 2013, 11:49:55 μμ »
Γιὰ νὰ θυμηθοῦμε λίγο τὰ παλιά... ἀξεπέραστα!!!


22
Μιὰ μόνο λέξη περιγράφει τὴ ζωή μας:
ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ!


23
Στὸ 13.27'' (Σεφέρης): «Ὅταν ἀρχίζει καὶ κινεῖται ἡ βλακεία, ποιὸς μπορεῖ νὰ τὴ σταματήσει; π.χ. Γιωργάκης Παπανδρέου!»...

24
Καταπληκτικὴ εἰσήγηση τοῦ Κώστα Ζουράρι στὴν Ἡμερίδα γιὰ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ποὺ διοργάνωσε τὸ Τμῆμα παιδαγωγικῆς τῆς Θεολογικῆς τοῦ Ἀριστ.  Πανεπιστημίου...

Η εισήγηση του Κώστα Ζουράρι, Πολιτειολόγου - Πανεπιστημίου Ρaris VIII, με θέμα: «Ελληνική Πολιτειολογία και ορθόδοξη αγωγή», έγινε στο Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο για το Μάθημα των Θρησκευτικών που διοργάνωσε το Εργαστήριο Παιδαγωγικής – Χριστιανικής Παιδαγωγικής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, υπό την Αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, στην Αίθουσα Τελετών του Α.Π.Θ. και στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, στις 11 – 12 Μαρτίου 2013 με θέμα: Το Μάθημα των Θρησκευτικών: Προβληματισμοί – Επισημάνσεις – Προτάσεις.

Σελίδες: [1] 2