Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - ioannis40

Σελίδες: [1] 2 3
1
To \"όσο\" είναι ποιοτικό αλλά και φανερώνει βαθμίδα όπως νομίζω στις αρετές. Κυρίως αντιλλαμβάνωμαι την αγάπη ως θέωση ή συμμετοχή στην ζωή του Θεού. Οσο ακολουόύμε τις εντολές Του γνωρίζουμε τον Θεό τόσο Τον αγαπάμε, και τα κτίσματά Του, και συμμετέχοντας στη Ζωή Του του μοιάζουμε. Δύσκολα πράγματα νομίζω. \"Μήπως ὁ ἅνθρωπος, τὸ πλάσμα τοῦ Θεοῦ, ἁγαπᾶ καὶ μόνον τότε «εἶναι», \".  Είναι ξεκάθαρο η συμμετοχή στην ζωη της Ζωής ζωοποιεί τους νεκρούς ψυχοσωματικά. \"Εγώ ειμί η οδός\" που οδηγεί στη ζωή και μας επαναφέρει απο τη λήθη της φυσικής μας κατάστασης. \"ὅταν δηλαδὴ τὸ Πρόσωπο «ἁποτυπώνεται»  μέσα του κατέχοντας τήν καθαρὰ καὶ ταπεινὴ καρδία του;\". Έτσι το Πρόσωπο που είναι αποτυπωμένο με το \"κατ΄ εικόνα\" επανέρχεται στη φυσική του κατάσταση την φορά στο \"καθ΄ομοίωση\". Έτσι γίνεται Ναός του Θεού δλδ., θεώνεται. Αυτό προϋποθέται καθαρή καρδιά και ταπεινό φρόνημα.

Τώρα, ο Σωφρόνιος, και αναφέρομαι στο θαυμασμό σου, είναι εκεί ακριβώς που αναφέρεται, ανεβασμένος τόσο ψηλά του έχουν οι δρόμοι ανοίξει και διαπερνάει τον καθένα μας που καλοπροαίρετα σκύβει στα γραπτά του.

Σχετικά με την επαναφορά μου, έχω αναφερθεί και στο παρελθόν, περιπλανήθηκα μέ διάφορα ονόματα σε διάφορα forum, νομίζω έτσι τα λένε, όπου παιδεύτηκα θετικά απο το κλίμα της αθεϊας, του ψευδοεπιστημονισμού, των φιλοσοφιών και των άλλων ανθρώπινων επιτηδευμάτων για να καταλάβω καλά ότι είναι \"Θεός ζώντων\" και είναι φοβερό το γεγονός που συμβαίνει σε αυτούς που φεύγουν απο την σκέπη της Χάρης Του.

Καλώς σας βρήκα.

2
iaspis είσαι μέσα;

3
Γιατί είναι Θεός, \"ο Θεός Αγάπη εστί\" αν δεν ήταν αγάπη, μάλλον όπως στο ¨Ασμα Ασμάτων\", τότε θα ήταν κτίσμα και, αυτό ο Θεός, είναι αποκεκαλυμένα Άκτιστος.
\"Ὁ ἁδελφός μόνον Χριστό ἀκούει! Ἡ ἴασις!\". Τούτο είναι καλό αλλά και τούτο \"ἐκφράζει μὲ ἀκρίβια μόνον ὅταν ἐκφράζεται...\". Μήπως έκφρασή Του είναι η Αγάπη ή, η ουσία Του, μήπως η αγάπη είναι κάτι άϋλο και, όσο κάποιος αγαπάει, τόσο εξαϋλώνεται και Του μοιάζει.

4
Εκκλησιαστικά δρώμενα / Περί όρκου και πάλι!
« στις: 04 Ιανουαρίου, 2009, 11:07:45 μμ »
Αυτοί σε τι διαφέρουν απο τους προορατικούς και τους χαρισματούχους;

5
Αρτέμης:  \"Δεν αναφέρει πουθενά εγκράτεια,προσευχή,νηστεία κτλ αλλά μόνο την έμπρακτη αγάπη (ελεημοσύνη,παρηγοριά,φιλοξενία).\".
   Νομίζω φίλε μου ότι: \"εγκράτεια,προσευχή,νηστεία\", είναι τα μέσα που μας προετοιμάζουν για: \"την έμπρακτη αγάπη\". Αυτά τα πράγματα εάν γίνουν για τον Κύριο τότε πάρέχουν πρός τον πλησίον: \"ελεημοσύνη,παρηγοριά,φιλοξενία\". Ο πιστός χωρίς άσκηση δεν μπορεί να εργασθεί την αρετή έμπρακτα. Το γεμάτο στομάχι μόνον τον συνάνθρωπό μας δεν μας θυμίζει, (Παραβολή πλούσιου και φτωχού Λάζαρου).

 Θανάσιμο κακό η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο. \"Να τις βοηθήσω και να απαλύνω τον πόνο τους, έστω με έναν μου λόγο\", σημειώνω ένα ελάχιστο απο τον καταιγισμό του mistral. Πόσο μεγάλο πράγμα είναι ένας γλυκός λόγος σε μια πονεμένη ψυχή γνωρίζει όποιος τον δέχθηκε στον πόνο του. Αλλά και πόσο καλό φάρμακο για την ψυχή μας είναι η καλολογία και ο έπαινος των αδελφών και πόσο μας θεραπεύει απο την καταλαλιά και μας ενώνει με τους αδελφούς.

\"Μιλάμε πολύ, κάνουμε λίγα!\" γράφει ο ρωμηός. Μιλάμε πολύ για κακά πράγματα τα οποία μετά κάνουμε πράξη αγαπητέ Παύλο, και για να κρύψουμε την ελαχιστότητά μας ο καθένας μας: \"δίνει διάφορα «ηρεμιστικά»\".

Όλα καλά σου mistral.

6
Θολολογίας Πέρι / Η εμπειρία τής ανυπαρξίας μας!
« στις: 04 Ιανουαρίου, 2009, 10:38:27 μμ »
iaspis: \"Η δέ ενέργειες τής αμαρτίας μου μέ τήν μετανοία μου είναι διαρκώς εναλασσόμενες,\". Είπε κάποιος γέροντας όταν ρωτήθηκε τί κάνουν στο Μοναστήρι: \"Πέφτουμε - Σηκωνόμαστε\".
Ποία η διαφορά, και στα υπόλοιπά σου έτσι είναι η ζωή των Χριστιανών.\" μήπως καί δούν λιγότεροι τήν ασκήμια τής ψυχής πού προκαλείται...\". Αυτό δεν γίνεται όπως όλοι θα δούν το πλήθος των Αγίων έτσι και όλοι οι αμαρτωλοί θα γίνουμε ορατοί.  
Τίποτε δεν θα μας κρύψει την Ημέρα Κυρίου.
Η ζωή, - σου - μας -, αν δεν μας έχει οδηγήσει στο αυτομίσος, στην σιχαμάρα του είναι μας συγκρινόμενη με το Άγιο Είναι Του, τότε μπάζει και η αυτοκριτική καταντάει φθηνός ευσεβισμός και προκεκαλυμμένος φαρισαϊσμός.

Έχω συλλάβει τον εαυτό μου πολλές φορές να έχει τάσεις φυγής από ότι με περιβάλλει και πάλι σκέφτομαι, που να κρυφτώ απο το βλέμμα Του; πόσο βαθειά στην γή να χώσω το κεφάλι μου; Με περιβάλλει Αυτός απο παντού. Τότε αρχίζω να Τον μάχομαι εξαιτίας της αδυναμίας μου να Τον αγαπήσω. Σέ έχει πνίξει πότέ φίλε Δημήτρη η Αγάπη Του; Έχεις νοιώσει πόσο αφόρητο έιναι που σε αγαπάει και σύ όχι; Αισθάνθηκες να σε πληγώνει το δίκαιο που περιέχει το Άγιο Θέλημά του και η παραδοχή ότι το θέλημά σου σε σκοτώνει; Γνώρισες ποτέ την τρέλα που γεννιέται προσπαθώντας να κατανοήσεις τη Δικαιοσύνη Του και το Έλεός Του; Ένοιωσες ποτέ να βυθίζεσαι στην ανυπαρξία λογιζόμενος ότι το μόνο που υπάρχει είναι Αυτός και εσύ δεν υπάρχεις;    

Εγώ όχι.      

Εσύ αν ναί, τότε σωστά μιλάς για: \"σάν έκφραση μετανοίας πού εναρμονίζεται εναγωνίως μέ τόν Λόγο τής Αγίας Γραφής\".
 
Καλά χρόνια να έχουμε, που να μας οδηγήσουν, σε ενότητα πίστεως και καλήν απολογία μπρός στο φοβερό Βήμα Του. Οι άλλες ευχές, μου είναι λίγο δύσκολο να τις εκφράσω όσες έχουν σχέση με ποσότητα και τα λοιπά.

Εύχου διαπαντώς πρός τον Κύριο.

ioannis40

7
Εκκλησιαστικά δρώμενα / Περί όρκου και πάλι!
« στις: 04 Ιανουαρίου, 2009, 10:03:13 μμ »
Ο παραπάνω διάλογος αφορά προορατικούς και χαρισματούχους;

8
<<Η λέξη \"πρωτότοκος\",
δηλαδή, σημαίνει αυτόν που γεννήθηκε πρώτος, >> Δηλώνει όμως και τον Μονογενή δλδ. τον Μοναχογιό του Πατρός Του.

9
Θολολογίας Πέρι / Η εμπειρία τής ανυπαρξίας μας!
« στις: 26 Δεκεμβρίου, 2008, 02:39:23 μμ »
Mistral:  <<Όπως χωρίς Χριστό τα πάντα είναι αδύνατα
έτσι και με τον Χριστό τα πάντα είναι δυνατά!  Τα πάντα!>>
Iaspis:  <<Τά πάντα αδελφέ μου!>>

O Oρθόδοξος Χριστοκεντρισμός αυτό υπονοεί, όταν αυτός είναι βίωμα τότε η διατύπωσή του είναι η έκφραση αυτού του βιώματος. Τί μας αναγκάζει να διαλαλούμε αυτό το βίωμα και δεν αφήνουμε τον Κύριο να μας φανερώσει Αυτός <<εν δόξη, εν τη ημέρα Αυτού;>>. Σε πόσους θα φανερωθούμε; Ας Τον αφήσουμε να μας παρουσιάσει Αυτός στους Αγίους και τους Αγγέλους Του. Τότε θα μας μάθουν περισσότεροι.

10
[font size=4]<<...νἀ φθάσωμεν εἰς τὰ ἀκρότατα τῶν ὁρίων μας, ... προσωπικὴ ἕνωσις μετὰ τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ!>>. [/fonts][font size=1][/fonts] Φοβερές οι δυνατότητές μας, άφατο το εύρος της ανθρώπινης φύσης.Πιό δαιμόνιος και από τον Σατανά, πιό άγιος απο τούς Αγγέλους

11
<<5.    Ότι μέλη της Εκκλησία είναι μόνο οι κεκαθαρμένοι αυτό κανένας Πατέρας της Εκκλησίας δεν το έχει διδάξει.>>
Μία ερώτηση και μία απάντηση: \"Οι αιρετικοί και οι αλλόθρησκοι είναι ή όχι μέλη της Εκκλησίας Του;\".

Ευχαριστώ. ioannis40

12
Οι φωτιές στο Σύνταγμα δεν είναιτίποτε μπροστά σ΄αυτές εδώ.

«καὶ σήμερον νεώτεροι οἱ πλήρεις παθῶν βαττολογοῦσι καὶ δογματίζουσι περὶ τῶν μυστηρίων τῆς ἀπαθείας ἀφόβως». Μήπως δεν του δώσαμε την δέουσα προσοχή αγαπητοί;

Γράφει ο μακάριος Ιωάννης: \"Και το γεγεννημένον εκ του πνεύματος πνεύμα εστιν. Μή θαυμάσης ότι είπόν σοι, Δεί υμάς γεγεννηθήναι άνωθεν. Το πνεύμα ΟΠΟΥ ΘΕΛΕΙ πνεί και την φωνή αυτού ακούεις, αλ΄ουκ οίδας πόθεν έρχεται και πού υπάγει. ούτως εστίν πας ο γεγεννημένος εκ πνεύματος\".

Και αλλού: \"Ο πιστεύων εις εμέ καθώς είπεν η γραφή, ποταμοί εκ της κοιλίας αυτού ρεύσουσιν ύδατος ζώντος. τούτο δε είπεν περί του πνεύματος ο έμελλον λαμβάνειν οι πιστεύσαντες εις αυτόν\".

Και ο εξίσου μακάριος Παύλος: \"Ο δέ καρπός του πνεύματος εστιν αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθοσύνη, πίστις, πραϋτης, εγκράτεια, κατα των τοιούτων ουκ έστι νόμος\".

Τα Μυστήρια είναι τα μέσα για να γίνουμε θεοφόροι, δεν σημαίνει ότι επειδή μετέχουμε σ΄αυτά ότι κάναμε και κάτι. Αν είμαστε θεούμενοι φαίνεται απο τους καρπούς μας, όπως είπε και ο Κύριος. Άλλωστε δεν υπάρχουν Μυστήρια αλλά, το Μυστήριο του Θεού, για το οποίο μιλάνε αυτοί που φθάσανε στην απάθεια. Εμείς έχουμε πλάνη αν τα σωστά μας κρύβουν κατάσταση πάθους. Άλλωστε το κορυφαίο Μυστήριο είναι αντί για θεραπεία μας, γίνεται ο θάνατός μας, κατάκριμα.

\"Λoιπόv, για vα ξεκιvήσoυμε με τα γvωρίσματα της σημεριvής επoχής. Πρώτo γvώρισμα. Τo σημεριvό παιδί και o έφηβoς σημαδεύεται από απoυσία σχετικώv παραστάσεωv γύρω από τov Θεό και τηv Εκκλησία. Και τίπoτε δεv είvαι αυτovόητo πια. Αυτό πoυ στηv παραδoσιακή κoιvωvία ήταv αυτovόητo και κατακτημέvo, ότι κάθε παιδί θα είχε πάρει μερικά πράγματα από τo σπίτι τoυ, λίγα ή πoλλά, αλλά και αυτά πoυ δεv θα είχε πάρει από τo σπίτι τoυ θα τα είχε ζήσει στηv ζωή της Κoιvότητας, στηv ζωή τoυ χωριoύ ή της πόλης, της εvoριακής πόλης, αλλά πάvτως μία ζωή η oπoία χαρακτηριζόταv από επικέvτρωση γύρω από τηv Εκκλησία, σήμερα δεv υπάρχει αυτό. Και επoμέvως τίπoτα δεv είvαι αυτovόητo. Οταv λέμε τίπoτε, εvvooύμε τίπoτε. Δηλαδή θα έχoυμε παιδιά μπρoστά μας τα oπoία μόvo τυπικά είvαι βαφτισμέvα και χρισμέvα. Στηv πραγματικότητα κάπoια από αυτά τα παιδιά βρίσκovται στo επίπεδo αvθρώπωv πoυ δεv άκoυσαv πoτέ για τo παραμικρό. Οχι μόvo αυτό, αλλά μπoρεί vα έχoυv ακoύσει και λάθoς αυτά τα λίγα πoυ άκoυσαv.\".
π. Βασίλειος Θέρμος:  <<Το παιδί που κατηχούμε σήμερα>>. Από την Αποστολική Διακονία στο θέμα: <<Θεολογία και Ζωή>>.
 Αυτό να μας απασχολεί και να στρέψουμε το βλέμμα μας.

13
Θολολογίας Πέρι / Η εμπειρία τής ανυπαρξίας μας!
« στις: 12 Δεκεμβρίου, 2008, 09:34:26 μμ »
Συγχωρεμένος θα πεί να χωράμε όλοι μαζί, με όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του ο καθένας. Γιατί να μη χωράμε; <<ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία>>: αυτό δεν είναι το ζητούμενο; Όσο για το τελευταίο κείμενο, εμείς προσπαθούμε να γίνουμε Ορθόδοξοι, θέλω να πιστεύω, τα δυτικόφερτα νοομπλεξίματα...................τι να πώ. Ανθρωποκεντική θολούρα. Εμείς είμαστε Χριστοκεντρικοί.:flowers:

14
Εκκλησιαστικά δρώμενα / Μάθημα Θρησκευτικών στα σχολεία!
« στις: 05 Δεκεμβρίου, 2008, 09:51:43 μμ »
<<Νομίζω πως το παρόν θέμα πρέπει να μεταφερθεί
στην θεματική ενότητα Πολιτική Α-κομματική...
Το Υπουργείο Παιδείας εφαρμόζει πολιτικές
και η κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών
δεν είναι Εκκλησιαστικό αλλά πολιτικό ζήτημα.
Όπως και όλη η εκπαίδευση των Ελλήνων πολιτών
απ\' το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο.>>
 Νάναι καλά οι Βαυαροί, και η φραγκοπροτεσταντική παιδεία της πατρίδας μας. Κάνουμε σαν άνοες και άβουλοι νεογραικήλοι. ο Χριστός, νομίζω είναι γραμμένο στο Κατά Λουκάν, αναρωτήθηκε αν θα υπάρχει η πίστη στην Δεύτερη Παρουσία Του. Η πίστη του Μακρυγιάννη πήγε περίπατο.
<<ΥΓ:Όσο γιά τήν Ελλάδα δέν είναι παρά μία επαρχία όχι τής Ρώμης, μά τής Ευρώπης...>>. Και η Ευρώπη ποιανού είναι τιμάριο; Ποιός σπάχης έχει τους γραικήλους του να <<γεωργούν το γεώργιον του Θεού;>>. Από γραικοί - γεωργοί γίναμε δουλοπάροικοι και ψάχνουμε για το μάθημα των Θρησκευτικών.

<<Δεν έχεις και άδικο. Απλά τέθηκε εδώ κυρίως για να δούμε αν και πως θα πρέπει η Εκκλησία να αντιδράσει.>>. Δεν μπορεί να αντιδράση γιατί έχει σπουδάσει σ΄αυτά τα Πανεπιστήμια και ασυνείδητα λειτουργεί όπως διδάχθηκε, (ως Εκκλησία μερίδα μελών της). Η πίστη φυλάσσεται στην αφάνεια και όπως έχει αναφέρει ο iaspis, στην απλότητα της γιαγιάς που παίρνει ευχή απο τον 25χρονο ιερέα γιατί γνωρίζει το σύμβολο.

Πρόσεξε τα λόγια του Αγίου: <<Εκείνος που νομίζει ότι οι θυσίες και οι γιορτές, τα σ\'αββατα και οι πρωτομηνιές έχουν διαταχθεί απο το Θεό ... για σωματική απόλαυση και ανάπαυση, θα βρεθεί οπωσδήποτε κάτω από την πλήρη κατοχή της ενέργειας των παθών κα την ντροπή της ακαθαρσίας των σχετικών με τα πάθη αισχρών λογισμών.>>.  (αγ. Μαξίμου Ομολ., Φιλοκαλία 2 Ζ΄εκατ/δα αγάπης αποφδεγμα: 24, σελ., 235).  


Και οι γιορτές μας δώθηκαν για άσκηση.

ioannis40

15
Υ.Γ: \"τὸ σχολεῖον ἀνοίγει μοναστήρια\", αυτό και αν δέν είναι ένδειξη της κατάντιας του σχολείου.
Πόσοι ακολούθησαν αυτόν τον δρόμο όταν το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού μας είναι εγγράμματο;
Και αυτοί που ακολουθήσαμε τον άλλο και εκεί τα κάναμε μούσκεμα. Δεν είμαι απαισιόδοξος κάνω ταμείο (Παϊσιος) ψυχής.

16
Φίλε Δημήτρη, μάλλον ή μάλιστα, δεν αντιλαμβανόμεθα τι διαβάζομαι, κάποιος είπε σε κάποιον άλλο, αν γνωρίζει αυτά που διαβάζει: \"Κοιτάξτε, δὲν ἔχω τίποτε δικό μου· ἕνα ράσο ἔχω κι αὐτὸ τὸ ἔχω γιὰ σᾶς·\". Αυτό είναι διδασκαλία θρησκευτικών, τα άλλα είναι............., όμως όποιος έχει καλή διάθεση μαθαίνει και απο τα................. .Αλλωστε ο Χριστός είπε για τους Φαρισαίους, στους Ιουδαίους, τα λόγια τους - διδασκαλίες τους - να κάνουν έργα τους και όχι τις πράξεις τους. Αν θυμάμαι καλά μαζεύονταν σε μία τρύπα και μετά τις θυσίες στον Θεό λάτρευαν τον Βάαλ.

    Διδασκαλία είναι να μην \"έχω τίποτε δικό μου\" καί ότι έχω \"τό έχω για σάς\" για να το δώσω στους άλλους. Να έχω Χριστό για να τον δώσω. Κάποιος είπε σε άλλον όταν ρωτήθηκε τί να κάνει για να σωθεί: \"Νά κάτσε εδώ και κάνε ότι κάνω\".

    Όσο για τον άγιο Κοσμά το πνεύμα του για την διδασκαλία των Θρησκευτικών είναι Ρωμέϊκο. Είναι κολυβάς και πιστεύει στην συνέχιση της Ρωμέικης παράδοσης. Για το σήμερα θα ήταν διαφορετικός. Ο Διαφωτισμός έχει ποτίσει και την διδασκαλία των Θρησκευτικών. Έχει επικρατήσει ο θρησκευτικός συγκρητισμός.

 Πιστεύω ότι το Μάθημα των Θρησκευτικών αρχίζει απο το κύταρο της Ενορίας την οικογένεια. Σήμερα πόσες οικογένειες γνωρίζεις που να στηρίζονται στην  Πρός Εφεσίους ε΄ 20 - 33;


Σήμερα μας είναι καταλληλότερη η <<Ακολουθία εις Ψυχοραγούντα>>. (Μικρόν Ευχολόγιο  Απ. Διακον, Έκδοση ΙΒ΄ 1996 σελ., 219 - 230). ϊσως και η νεκρώσιμη: \"μιλάει ὁ νεκρὸς ἐαυτός μου.\". Αυτό θέλει όμως επίγνωση Αληθείας.
  ioannis40

17
Αγιολογικά / Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης της πανσόφου
« στις: 26 Νοεμβρίου, 2008, 12:17:09 πμ »
<<Ε... αυτό ξαναπές το ευλογημένε!
Ήθελα να γράψω αυτήν ακριβώς την φράση - σε άλλο θέμα - αλλά με πρόλαβες
Νομίζει πως μπορεί να μας πειράξει! Νομίζει απλώς!
Ας πάει στα γουρουνάκια του που τον κάνουν κέφι!
Εμείς ουδεμίαν σχέσιν έχομεν και τζάμπα παιδεύεται!
Εξ άλλου ούτε τον προσκαλέσαμε ..και οι απρόσκλητοι έξω απ\' την πόρτα!>>.    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 

Αυτό το ύφος δεν είναι πειρασμός αλαζονίας; (όπως και η δική μου παρατήρηση;). να κλείσουμε καλά τις πόρτες μπαίνει απι τις χαραμάδες και μας:tease:
           ioannis40

18
<<Ύβρις είναι οτιδήποτε δέν μάς ταπεινώνει. Πολύ βαριά ύβρις είναι οτιδήποτε μάς κάνει νά υπερηφανευόμαστε.>>  Ύβρις κατα το αρχαιοελληνικό είναι η υπέρβαση του μέτρου μας, της φύσης μας, και αν το προσαρμώσουμε λίγο η έμμεση προσβολή του Θεού δια της προσβολής του \"κατ\' εικόνα\" Του πλασμένου συνανθρώπου μας, Όμως θέλω να πιστεύω ότι η πείρα των παλαιοτέρων και η όλη συμμετοχή μας στην παρέα τούτη εδώ έχει επιοικοδομητικό σκοπό, και μέσα απο τις τριβές στο τέλος επέρχεται η λέπτυνση και προσαρμογή των ξεχωριστών μερών στο όλο Σώμα Του.

O iaspis προσγειώνει τα πράγματα στο συγκεκριμένο θέμα, και ψάχνω τον υβριστή μέσα μου, και αυτός ο άθλιος ξέρει καλά και κρύβεται. Κίνδυνος για μένα  <<αν το ύφος μου είναι λίγο παθιασμένο>>. Το κεφάλι μου σκύβω μέσα στον οχετό της ψυχής μου για να βρώ την αιτία της ύβρεως και την αιτία που παθιάζομαι. και αφού δεν τι καταφέρνω ο Κύριος του Ελέους με ελεεί και μέσω άλλου μου δίνει την λύση: <<υπερηφανευόμαστε>>. Το να το αποδεχθώ κάτι σημαίνει για αρχή, πρέπει να το δουλέψω όμως, ΝΗΨΗ διαρκώς στις σκέψεις - λογισμούς - μου.
 Ειρήνη (υ)ημίν.  ioannis40

19
Περί παντός Θεολογικού επιστητού / Βιοηθική
« στις: 25 Νοεμβρίου, 2008, 11:39:11 μμ »
Καλησπέρα αγαπητοί.  Βλέπω κεφάκια.   <<πιο .. δεν ξέρω. Κάτι πιο ζεστό...>>.  Θα βάλω ένα κασκόλ μιάς και ο καιρός συνηγορεί.
<<Αρχάγελλε σ\'ευχαριστώ που έδωσες εσύ της εξηγήσεις για μένα!Φαντάσου την απογοήτευση όταν έγραψα το κατεβατό για το θέμα που κουβεντιάζαμε και με το που πατάω \'\'υποβολή\'\' μου βγάζει το πρώτο μόνο γράμμα..arggggggggggggggggggggggggggggg!>>
Να ζητήσω συγνώμη για τα: <<φγηδτυξβδηδφγβσφγ>., δεν είναι κακοπροαίρετα τα σχόλια. Νομίζω αν έχεις μεγάλα κείμενα καλό είναι να τα γράφεις στο Word και μετά τα επικολάς.
Όσο για το Αβατάρ μου, έχει μία θεολογία (κάποτε κάποιος θεολόγος καθηγητής Πανεπιστημίου έκοψε κάποιον φοιτητή γιατί δεν γνώριζε αν είχε θεολογία ένα ποτήρι νερό____.έχει κάπου λέει η Γραφή για ποτήριο ψυχρού ύδατος__) και μία ψυχολογία δική του.
Να ευχόσαστε. ioannis40

20
Y.Γ:
<<Εμ Σαρακοστή είναι... Είναι ποτέ δυνατόν να λείψουν οι πειρασμοί..??
Παναγία μου ελέησέ μας....>>

Απο μικρό μαθαίνεις την ΑΛΗΘΕΙΑ.

ioannis40

21
Αγαπητέ Ρωμηέ.

<<Καλά όλα αυτά αλλά το θέμα μας είναι άλλο.>>. Kαθόλου άσχετο κοίτα τι έγραψες: <<Κι όμως αυτή η ανοησία έχει γίνει εκκλησιαστική πρακτική. Ορκίζουμε κυβερνήσεις, δημάρχους, νομάρχες, βουλευτές θέτοντας εμπρός τους το ευαγγέλιο. Ποιοί;;; εμείς;;; Και μάλιστα έχοντας δημιουργήσει (γιατί περί καινοφανούς δημιουργίας πρόκειτε) ακολουθίες - τυπικό της πράξης, η οποία έχει προσαρτηθεί στις υπόλοιπες ακολουθίες και ευχές τις εκκλησίας!!!!>>.  
Και σου απαντάω: <<Ίσως άλλο να είναι η πράξη της Εκκλησίας, αυτό που λέμε Εκκλησιολογία, και άλλο να επιλέγουμε να πράττουμε. Νομίζω ότι το φαινόμενο της ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗΣ έχει αντικαταστήσει την Ι.Π. της Εκκλησίας μας.>> καθώς και παρακάτω: << Η Εκκλησία σήμερα υπολογίζεται ως μία ΥΠΗΡΕΣΙΑ όπως η Νομαρχία ή η Εφορία και όχι ως κοινωνία προσώπων.>>.
 Να μήν ξεχνάμε τί απαρνήθηκε ο ιερός Χρυσόστομος για να μην υποταγεί στην κρατική εξουσία.
Έχουμε δημιουργήσει μία εξωεκλησιαστική παράδοση, εξαιτίας της παράλληλης πορείας Εκκλησίας και Κράτους, που την βαπτίσαμε εκκλησιαστική. Εξαιτίας του <<Βυζαντινού>> Καισαροπαπισμού των αυτοκρατόρων και βασιλέων του <<Βυζαντίου>>  είναι δύσκολο να ξεχωρίζουν τα όρια των ρόλων. Κατα περιόδους το Κράτος υποτάσσεται στην Εκκλησία, συμβαίνει όμως και το αντίθετο οδυνηρό. Αυτή η υποταγή εισάγει στην Εκκλησία κοσμικές συνήθειες που αλλοιώνουν την γνήσια Παράδοσή της.
Έγραψα: <<Ο Κύριος είπε να είμαστε ακέραιοι και με φρόνηση, ακόμη, το ναί μας και το όχι μας, να είναι ναι και όχι, πραγματικά.>>. Αυτή είναι η γνήσια Παράδοση της Εκκλησίας και αυτός ο τρόπος ζωής των πρώτων Χριστιανών και αυτός αποτυπώθηκε απο τους Ευαγγελιστές στα θεόπνευστα έργα τους. Οι Ευαγγeλιστές έγραψαν αυτό που ζούσε η αρχαία Εκκλησία, και να χάνονταν όλα τα Ευαγγέλια ο γνήσιος τρόπος ζωής της Εκκλησίας θα ξαναγραφόταν απο τα γνήσια μέλη της, θά είχαμε και πάλι νέους Ευαγγελιστές. Όμως αυτό φαίνεται ότι δεν είναι απαραίτητο.

Όλα πηγάζουν επειδή κηρύτουμε χωρίς να ζούμε το Ευαγγέλιο. Δεν θέλουμε να παραδεχθούμε την ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ. Άλλο ένα καλο γραμμένο κήρυγμα και άλλο να ΖΩ το κήρυγμα. Και το πρώτο είναι απαραίτητο όμως το δεύτερο οικοδομεί. Έχει άλλη δύναμη το παράδειγμα, αυτό πείθει τον ακροατή και τον έλκει. Σήμερα έμαθα για κάποιες δικές μας που γίνανε Μουσουλμάνες μετά απο πολλές αναζητήσεις. Με τόσα κηρύγματα και με τόσο πλούσιο υλικό γιατί όλο και λιγότεροι πλησιάζουν τους Ορθόδοξους; Όταν δεν ζούμε τον αποκεκαλυμμένο τρόπο ζωής τότε: <<(γιατί περί καινοφανούς δημιουργίας πρόκειτε)>>, θά έχουμε πολλά καινά (που είναι κενά) δαιμόνια.
Δές τι αντιπαραθέσεις δημιουργεί η ασθένεια του <<είναι>> μας. Νομίζω τα ίδια λέμε και δεν καταλαβαινόμαστε, νέα Βαβέλ γιατί αγωνιζόμαστε ποιός θα τα πεί καλύτερα και με περισσότερα λόγια. Να με συγχωρείς και να εύχεσαι για μένα.
ioannis40

22
Περί παντός Θεολογικού επιστητού / Βιοηθική
« στις: 23 Νοεμβρίου, 2008, 03:21:36 μμ »
Υ.Γ. Έχει εκδοθεί ένα έργο του αγ. Νικολάου Καβάσιλα στην Γέννηση της Θεοτόκου, η μελέτη του θα δείξει τι εννοώ παραπάνω. Δεν έχω πρόχειρο εκδότη θα επανέλθω, είναι τριλογία.

23
Περί παντός Θεολογικού επιστητού / Βιοηθική
« στις: 23 Νοεμβρίου, 2008, 03:15:52 μμ »
Καλά έχασα επισόδεια. Τρομερά πράγματα αλλά χωρίς συνοχή. Βάλτε μία σειρα στη θεματολογία. Ποιές γνώμες και για ποιό θέμα θα παραβάλλουμε; Λίγη θεματική τακτική είναι απαραίτητη. Όσο για τα: <<δυφγργθφγφδγφθη>> δεν είναι απαραίτητα και δεν νομίζω ότι ταιριάζουν στο επίπεδό μας και σ΄ετούτη τη σελίδα αγαπητέ Αρτέμη.
Για τον υπομνηματισμό του Mistral δεν έχω αντίθετη γνώμη ούτε θέλω να μιλάω στα ξερά και απο εγωϊσμό. Να ρωτήσω όμως κάτι, είναι τόσο εύκολο να μην μας απασχολούν οι εκτρώσεις ακι να απορρίπτεται απο την συζήτηση. Ως να μην θέλουμε να προβάλλουμε τις θέσεις της πίστεώς μας μόνον και μόνον λέγοντας ξερά ότι απαγορεύεται η έκτρωση. Βασικά θέλω και τις γνώμες, ΑΥΤΟ κυρίως, των κοριτσιών του φόρουμ αλλά και να φανούν όλες οι πτυχές, ή όσες είναι δυνατόν, των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων, που προκύπτουν απο τις εκτρώσεις. Αλλά και όλα τα θέματα βιοηθικής παρουσιάζουν τέτοια ψυχοσωματοκοινωνικά προβλήματα. Γιά να σκεθφούμε παιδί ΠΕΝΤΕ γονέων που δημιουργεί η τεχνητή γονιμοποίηση. Το επίπεδο το θεολογικό του ΡΩΜΗΟΥ και του STABOZ, αλλά και του MISTRAL έχω την εντύπωση ότι μπορούν να βάλλουν τις βάσεις για μία τέτοια επιοικοδομητική συζήτηση


<<Τόσα και τόσα ζυεγάρια δεν μπορούν να τεκνοποι΄πησουν και καταφεύγουν ΕΝΑΓΩΝΙΩΣ σ\'αυτή την πρακτική.>> .
Ζευγάρια που κατέφυγαν στην δύναμη του Θεού για τεκνοποίηση: Αβραάμ και Σάρα, Ιωσήφ και Ραχήλ, Ζαχαρίας και Ελισάβετ και το κορυφαίο Ιωακείμ και Άννα που έτεξαν την Αειπάρθενο. Ας σκεφθούμε τι επιγόνους χαρίζει η προσευχή και τί ποιότητα ζωής προϋποθέτει. Η ιατρική επιστήμη είναι του Θεού όμως και η επιστήμη της προσευχής Σ΄Αυτόν ανήκει.

 Ευχαριστώ, ioanniws40.

24
Περί παντός Θεολογικού επιστητού / Βιοηθική
« στις: 20 Νοεμβρίου, 2008, 02:13:36 μμ »
Όπως μεταλλαγμένα, κλωνοποίηση, τεχνητή γονιμοποίηση, εκτρώσεις, τεχνητά μέλη και όργανα ευθανασία κ.λ.π.
Καλό θέμα. Αξίζει παιδιά,
Nομίζω ότι είναι ένα θέμα που μπορεί να απασχολεί πολλά νέα πρόσωπα της κοινωνίας μας.
  ioannis40

25
<< και απ την άλλη η Εκκλησία να ορκίζει τους άρχοντες του κόσμου,>>.

Δεν ορκίζεται η Εκκλησία αλλά τα μέλη της. Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού και Αυτός είναι η κεφαλή, ουσία έχει αυτό που κάνει η Κεφαλή και όχι τα μέλη. Άλλωστε τα μέλη έχουν δημιουργήσει και αιρέσεις. Τα μέλη αποσχίζονται απο την κεφαλή και πεθαίνουν. Ο Κύριος είπε να είμαστε ακέραιοι και με φρόνηση, ακόμη, το ναί μας και το όχι μας, να είναι ναι και όχι, πραγματικά. Η Εκκλησία δεν υποτάσσεται στους άρχοντες αλλά κάποια απο τα ασθενή Της μέλη, τα υγειή δώσανε μαρτυρία. Προσφέρανε την πρόσκαιρη ζωή τους θυσία σ΄Αυτόν που την άξιζε και δεν προσκύνησαν τίποτε, ορατό και αόρατο κτίσμα.
   Η Εκκλησία. οι θεραπευμένοι Χριστιανοί, πάντοτε ξεχώριζαν το πρόσωπο και τον ρόλο που έπαιζε. Τιμούσαν τον αυτοκράτορα ως έχοντα εξουσία που πήγαζε απο τον Θεό και τον υπάκουαν όμως δεν τον προσεκύνησαν ποτέ, για τον λόγο αυτό και γίνονταν οι διωγμοί. Όταν όμως είχαν να διαλέξουν μεταξύ Θεού και Καίσαρα διάλεγαν τον Θεό. Ο Κύριος, έχει δώσει σαφέστατες εντολές, υπάρχουν στο Ευαγγέλιό Του. Οι δουλοπρεπείς συμπεριφορές φανερώνουν ότι ακόμη δεν έχουμε απελευθερωθεί απο τα πάθη και την ύλη. Έχουμε αστοχήσει ως πρός τον στόχομας ή στοχεύουμε αλλού, μας κατευθύνει η ΑΣΘΕΝΕΙΑ που έχει προσβάλλει την φύση μας. Υπάρχει ιδιοτέλεια και οι σκοποί είναι πονηροί.
    Ίσως άλλο να είναι η πράξη της Εκκλησίας, αυτό που λέμε Εκκλησιολογία, και άλλο να επιλέγουμε να πράττουμε. Νομίζω ότι το φαινόμενο της ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗΣ έχει αντικαταστήσει την Ι.Π. της Εκκλησίας μας.
    Η Εκκλησία παρουσιάζεται όχι ως ΙΑΤΡΕΙΟ ψυχών και σωμάτων και Αυτός που φανέρωσε την ύπαρξή της δεν λογίζεται ως Ο ΙΑΤΡΟΣ.

   Η Εκκλησία σήμερα υπολογίζεται ως μία ΥΠΗΡΕΣΙΑ όως η Νομαρχία ή η Εφορία και όχι ως κοινωνία προσώπων. Το εκκλησιαστικό γεγονός έχει για αρκετούς χάσει την σημασία του. Οι πιστοί απο ήρωες και αγωνιστές έρπουν. οι πιστοί, όχι όλοι βέβαια, δεν είμαστε το άλας της γής.
    Τότε αφού το άλας έχασε τον σκοπό του απώλεσαν και κάποια μέλη της Εκκλησίας την πρακτική τους

   Όμως άλλο Εκκλησία και άλλο τα μέλη της. Άλλο το σώμα και άλλο το χέρι. Το ένα χέρι μπορεί να θέλει να βγάλει το μάτι, το άλλο χέρι όμως το συγκρατεί. Στην ζωή της Εκκλησίας πάντοτε διακρίνονταν οι ρόλοι απο τα πρόσωπα. Τα κτίσμα τα είναι τρεπτά


Ευχαριστώ.  ioannis40

Σελίδες: [1] 2 3